نویست ورود

ماده ۱۲ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و‌جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه

مصوب ۱۳۸۰/۰۳/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۲

حق‌الامتیازها:
۱- حق‌الامتیازهای حاصل در یک دولت متعاهد پرداختی به مقیم دولت متعاهد دیگر می‌تواند مشمول مالیات آن دولت دیگر شود.
۲- مع‌ذلک، این حق‌ الامتیازها می‌تواند در دولت متعاهدی که حاصل می‌شود، و مطابق قوانین آن دولت متعاهد نیز مشمول مالیات شود، لکن چنانچه‌ دریافت کننده، مالک منافع حق‌الامتیاز باشد، مالیات متعلقه بیشتر از پنج درصد (۵%) مبلغ ناخالص حق‌الامتیاز نخواهد بود.
۳- اصطلاح «‌حق‌الامتیاز» به نحوی که در این ماده به کار می‌ رود اطلاق می‌شود به هر نوع وجوه دریافت شده به عنوان ما به ‌ازاء استفاده یا حق استفاده‌ از هر نوع حق چاپ و انتشار آثار ادبی، هنری یا علمی از جمله فیلمهای سینمایی و نوارهای رادیویی و تلویزیونی، هر گونه حق انحصاری اختراع،‌علامت تجاری، طرح یا نمونه، دانش فنی، برنامه رایانه‌ای، نقشه، فرمول یا فرایند سرّی یا برای استفاده یا حق استفاده تجهیزات صنعتی، بازرگانی یا‌علمی، یا برای اطلاعات مربوط به تجارب صنعتی، بازرگانی یا علمی.
۴- هرگاه مالک منافع حق‌الامتیازها، مقیم یک دولت متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگری که حق‌الامتیاز حاصل می‌شود از طریق مقر دائم واقع در‌آن، فعالیت شغلی داشته باشد، یا در دولت متعاهد دیگر از طریق پایگاه ثابت واقع در آن خدمات شخصی مستقل انجام دهد و حق یا اموالی که‌حق‌الامتیاز نسبت به آنها پرداخت می‌شود به طور مؤثری با این مقر دائم یا پایگاه ثابت مرتبط باشد، مقررات بندهای (۱ و ۲) جاری نخواهد بود. در این‌مورد، مقررات مواد (۷ یا ۱۴) این موافقتنامه، حسب مورد، جاری خواهد بود.
۵- حق‌الامتیاز زمانی حاصل در یک دولت متعاهد تلقی خواهد شد که پرداخت کننده خود آن دولت متعاهد، تقسیم فرعی سیاسی، مقام محلی یا مقیم ‌آن دولت باشد. مع ذلک، در صورتی که ، شخص پرداخت کننده حق‌الامتیاز، (‌خواه مقیم یک دولت متعاهد باشد یا نباشد) در دولت متعاهد دارای یک ‌مقر دائم یا پایگاه ثابتی باشد که حق یا اموال موجد حق‌الامتیاز به طور مؤثری مرتبط با آن است و این حق‌الامتیازها بر عهده این مقر دائم یا پایگاه ثابت‌ باشد، در این مورد این حق‌الامتیازها حاصل در دولت متعاهدی تلقی خواهند شد که این مقر دائم یا پایگاه ثابت در آن واقع می‌باشد.
۶- در صورتی که به سبب یک رابطه خاص میان پرداخت کننده و مالک منافع یا بین هر دوی آنها با شخص دیگری، مبلغ حق‌الامتیازی، که بابت‌استفاده، حق یا اطلاعات پرداخت شده، از مبلغی که در صورت عدم وجود چنین ارتباطی توسط پرداخت کننده و مالک منافع توافق می‌شد بیشتر‌باشد، مقررات این ماده فقط راجع به مبلغ اخیرالذکر جاری خواهد بود. در این گونه موارد، قسمت مازاد پرداختی‌ها برطبق قوانین هر دولت متعاهد و با‌رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات باقی خواهد ماند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir