نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و‌جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات بر درآمد و سرمایه

مصوب ۱۳۸۰/۰۳/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

مقیم :
۱- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «‌مقیم یک دولت متعاهد» اطلاق می‌شود به هر شخصی که به موجب قوانین آن دولت، از حیث اقامتگاه، محل‌سکونت، محل ثبت، محل مدیریت یا سایر معیارهای مشابه مشمول مالیات آنجا باشد.
۲- در صورتی که حسب مقررات بند (۱) این ماده شخص حقیقی مقیم هر دو دولت متعاهد باشد، وضعیت او به شرح زیر تعیین خواهد شد:
‌الف - او مقیم دولت متعاهدی تلقی خواهد شد که در آن محل سکونت دائمی در اختیار داشته باشد. اگر او در هر دو دولت متعاهد محل سکونت‌ دائمی در اختیار داشته باشد، مقیم دولت متعاهدی تلقی خواهد شد که با آن روابط شخصی و اقتصادی نزدیکتری دارد. (‌مرکز منافع حیاتی)
ب - هرگاه نتوان دولت متعاهدی را که وی در آن مرکز منافع حیاتی دارد تعیین کرد، یا اگر در هیچ یک از دو دولت متعاهد، محل سکونت دائمی در‌اختیار نداشته باشد، مقیم دولت متعاهدی تلقی خواهد شد که معمولاً در آنجا به سر می‌برد.
پ - هرگاه او معمولاً در هر دو دولت متعاهد به سربرد یا در هیچ یک به سر نبرد، مقیم دولت متعاهدی تلقی می‌شود که تابعیت آن را دارد.
ت - هرگاه او تابعیت هر دو دولت متعاهد را داشته باشد یا تابعیت هیچ یک از دو دولت متعاهد را نداشته باشد، مقامهای صلاحیتدار دو دولت متعاهد ‌موضوع را با توافق دو جانبه فیصله خواهند داد.
۳- در صورتی که ، حسب مقررات بند (۱) ، شخصی غیر از شخص حقیقی مقیم هر دو دولت متعاهد باشد، او مقیم دولت متعاهدی تلقی خواهد شد‌که محل مدیریت مؤثرش در آن واقع است.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir