ماده ۵
مقر دائم:
۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» اطلاق می‌شود به محل ثابت شغلی که از طریق آن مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً در‌دولت متعاهد دیگر فعالیت شغلی دارد.
۲ - اصطلاح «مقر دائم» به خصوص شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره.
ب – شعبه.
پ – دفتر.
ت – کارخانه.
ث – کارگاه.
ج - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، بهره‌برداری یا استخراج از منابع طبیعی.
۳ - کارگاه ساختمانی، پروژه ساختمانی، نصب یا سوار نمودن یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن «مقر دائم» محسوب می‌شوند لکن فقط در صورتی که این کارگاه، پروژه یا فعالیتها بیش از (۱۲) ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، فعالیتهای مشروحه ذیل توسط مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد به عنوان فعالیت از طریق «مقر دائم» تلقی نخواهند شد:
الف - استفاده از تأسیسات، تنها به منظور انبار کردن یا نمایش یا تحویل اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه تجاری.
ب - نگهداری موجودی کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور انبار کردن یا نمایش یا تحویل.
پ - نگهداری موجودی اجناس یا کالا متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور آماده‌سازی آنها توسط مؤسسه تجاری دیگر.
ت - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا جمع آوری اطلاعات برای آن مؤسسه تجاری.
ث - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور انجام تبلیغات، گردآوری اطلاعات، تحقیقات علمی، یا سایر فعالیتهایی که دارای جنبه تمهیدی یا‌کمکی باشد.
ج - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (الف) تا (ث)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی حاصل از این ترکیب، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵- علی‌رغم مقررات بندهای (۱ و ۲) در صورتی که شخصی به غیر از نماینده دارای وضعیت مستقل، که مشمول بند (۶) می‌باشد، در یک دولت‌متعاهد از طرف مؤسسه تجاری فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به‌نام آن مؤسسه باشد و آن را به طور معمول اعمال نماید، آن مؤسسه تجاری‌در مورد فعالیتهایی که آن شخص برایش انجام می‌دهد دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد تلقی خواهد شد، مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود‌به موارد مذکور در بند (۴) باشد، که به موجب مقررات بند مذکور چنانچه از طریق محل ثابت شغلی نیز انجام گیرند، این محل ثابت شغلی را به یک مقر‌دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶- مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العمل‌کار، دلال یا هر نماینده مستقل دیگر به انجام امور‌می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات این اشخاص در حدود معمول فعالیت خود آنها باشد.
۷- این واقعیت که شرکتی مقیم یک دولت متعاهد است، شرکتی را که مقیم دولت متعاهد دیگر باشد یا در قلمرو آن فعالیت می‌کند، کنترل کند یا به وسیله آن کنترل شود (خواه از طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) فی‌نفسه کافی نخواهد بود که یکی از آنها مقر دائم دیگری تلقی شود.
۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقر دائم» اطلاق می‌شود به محل ثابت شغلی که از طریق آن مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد کلاً یا جزئاً در‌دولت متعاهد دیگر فعالیت شغلی دارد.
۲ - اصطلاح «مقر دائم» به خصوص شامل موارد زیر است:
الف - محل اداره.
ب – شعبه.
پ – دفتر.
ت – کارخانه.
ث – کارگاه.
ج - معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگر اکتشاف، بهره‌برداری یا استخراج از منابع طبیعی.
۳ - کارگاه ساختمانی، پروژه ساختمانی، نصب یا سوار نمودن یا فعالیتهای مربوط به سرپرستی و نظارت مرتبط با آن «مقر دائم» محسوب می‌شوند لکن فقط در صورتی که این کارگاه، پروژه یا فعالیتها بیش از (۱۲) ماه استقرار یا ادامه داشته باشد.
۴ - علی‌رغم مقررات قبلی این ماده، فعالیتهای مشروحه ذیل توسط مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد به عنوان فعالیت از طریق «مقر دائم» تلقی نخواهند شد:
الف - استفاده از تأسیسات، تنها به منظور انبار کردن یا نمایش یا تحویل اجناس یا کالاهای متعلق به مؤسسه تجاری.
ب - نگهداری موجودی کالا یا اجناس متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور انبار کردن یا نمایش یا تحویل.
پ - نگهداری موجودی اجناس یا کالا متعلق به مؤسسه تجاری تنها به منظور آماده‌سازی آنها توسط مؤسسه تجاری دیگر.
ت - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور خرید کالاها یا اجناس، یا جمع آوری اطلاعات برای آن مؤسسه تجاری.
ث - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور انجام تبلیغات، گردآوری اطلاعات، تحقیقات علمی، یا سایر فعالیتهایی که دارای جنبه تمهیدی یا‌کمکی باشد.
ج - نگهداری محل ثابت شغلی تنها به منظور ترکیبی از فعالیتهای مذکور در جزء‌های (الف) تا (ث)، به شرط آنکه فعالیت کلی محل ثابت شغلی حاصل از این ترکیب، دارای جنبه تمهیدی یا کمکی باشد.
۵- علی‌رغم مقررات بندهای (۱ و ۲) در صورتی که شخصی به غیر از نماینده دارای وضعیت مستقل، که مشمول بند (۶) می‌باشد، در یک دولت‌متعاهد از طرف مؤسسه تجاری فعالیت کند و دارای اختیار انعقاد قرارداد به‌نام آن مؤسسه باشد و آن را به طور معمول اعمال نماید، آن مؤسسه تجاری‌در مورد فعالیتهایی که آن شخص برایش انجام می‌دهد دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد تلقی خواهد شد، مگر آنکه فعالیتهای شخص مزبور محدود‌به موارد مذکور در بند (۴) باشد، که به موجب مقررات بند مذکور چنانچه از طریق محل ثابت شغلی نیز انجام گیرند، این محل ثابت شغلی را به یک مقر‌دائم تبدیل نخواهد کرد.
۶- مؤسسه تجاری یک دولت متعاهد صرفاً به سبب آنکه در دولت متعاهد دیگر از طریق حق‌العمل‌کار، دلال یا هر نماینده مستقل دیگر به انجام امور‌می‌پردازد، دارای مقر دائم در آن دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد مشروط بر آنکه عملیات این اشخاص در حدود معمول فعالیت خود آنها باشد.
۷- این واقعیت که شرکتی مقیم یک دولت متعاهد است، شرکتی را که مقیم دولت متعاهد دیگر باشد یا در قلمرو آن فعالیت می‌کند، کنترل کند یا به وسیله آن کنترل شود (خواه از طریق مقر دائم و خواه به نحو دیگر) فی‌نفسه کافی نخواهد بود که یکی از آنها مقر دائم دیگری تلقی شود.