ماده ۱۱
حل و فصل اختلافات بین طرف متعاهد و سرمایه‌گذار:
۱ - چنانچه اختلافی بین یک طرف متعاهد و یک یا چند سرمایه‌گذار درباره یک سرمایه‌گذاری به وجود آید، طرف متعاهد و سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) در ابتداء سعی بر حل و فصل آن از طریق مشاوره و مذاکره خواهند نمود.
۲ - چنانچه طرف متعاهد و سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) مذکور نتوانند ظرف شش ماه پس از اطلاعیه کتبی مربوط به مذاکرات اصلاحی به توافق‌برسند، اختلاف جهت حل و فصل به یکی از مراجع ذیل ارجاع خواهد شد:
الف - دادگاه طرف متعاهد میزبان که دارای صلاحیت قضائی داخلی باشد مشروط بر اینکه مورد قبول سرمایه‌گذار قرار گیرد؛
ب - دیوان داوری ویژه ، طبق مقررات داوری طرف متعاهد میزبان، مشروط بر اینکه مورد قبول سرمایه‌گذار قرارگیرد؛
پ - دیوان داوری ویژه طبق مقررات داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (انسیترال) ؛
ت - مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری ، برای اجرای مراحل داوری طبق کنوانسیون واشنگتن به منظور حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین دولتها و اتباع سایر کشورها مصوب ۱۸ مارس ۱۹۶۵ میلادی (۲۷/۱۲/۱۳۴۳هجری شمسی) مشروط بر اینکه طرفهای متعاهد به آن ملحق شده باشند یا به محض این که به آن ملحق شوند.
۳ - دیوان داوری مندرج در جزء (پ) بند (۲) به صورت زیر تشکیل می‌شود:
الف - هر یک از طرفین اختلاف یک داور منصوب و این دو داور، داور سوم را به عنوان سرداور تعیین خواهند کرد.
ب - هر یک از طرفین اختلاف که در داوری پیشقدم شود داور خود را در «درخواست داوری» منصوب خواهد کرد. چنانچه طرف دیگر اختلاف، داور‌خود را ظرف شصت روز از تاریخ دریافت «درخواست داوری» منصوب ننماید، داور مذکور بنابه درخواست طرفی که در داوری پیشقدم می‌شود، به‌وسیله دبیر کل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد شد.
پ - چنانچه دو داور نتوانند ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب دومین داور در مورد انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر‌یک از طرفین اختلاف به وسیله دبیرکل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد گردید.
ت - چنانچه در موارد مندرج در بندهای (ب) و (پ) این قسمت، دبیر کل دیوان دائمی داوری تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتخاب به وسیله‌عضو ارشد دیوان که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد، انجام خواهد شد.
ث - سرداور دیوان داوری باید همواره تبعه کشور ثالثی باشد که در تاریخ انتصاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد.
ج - تصمیمات دیوان داوری برای هر دو طرف اختلاف قطعی و لازم‌الاتباع می‌باشد.
۱ - چنانچه اختلافی بین یک طرف متعاهد و یک یا چند سرمایه‌گذار درباره یک سرمایه‌گذاری به وجود آید، طرف متعاهد و سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) در ابتداء سعی بر حل و فصل آن از طریق مشاوره و مذاکره خواهند نمود.
۲ - چنانچه طرف متعاهد و سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) مذکور نتوانند ظرف شش ماه پس از اطلاعیه کتبی مربوط به مذاکرات اصلاحی به توافق‌برسند، اختلاف جهت حل و فصل به یکی از مراجع ذیل ارجاع خواهد شد:
الف - دادگاه طرف متعاهد میزبان که دارای صلاحیت قضائی داخلی باشد مشروط بر اینکه مورد قبول سرمایه‌گذار قرار گیرد؛
ب - دیوان داوری ویژه ، طبق مقررات داوری طرف متعاهد میزبان، مشروط بر اینکه مورد قبول سرمایه‌گذار قرارگیرد؛
پ - دیوان داوری ویژه طبق مقررات داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (انسیترال) ؛
ت - مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری ، برای اجرای مراحل داوری طبق کنوانسیون واشنگتن به منظور حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین دولتها و اتباع سایر کشورها مصوب ۱۸ مارس ۱۹۶۵ میلادی (۲۷/۱۲/۱۳۴۳هجری شمسی) مشروط بر اینکه طرفهای متعاهد به آن ملحق شده باشند یا به محض این که به آن ملحق شوند.
۳ - دیوان داوری مندرج در جزء (پ) بند (۲) به صورت زیر تشکیل می‌شود:
الف - هر یک از طرفین اختلاف یک داور منصوب و این دو داور، داور سوم را به عنوان سرداور تعیین خواهند کرد.
ب - هر یک از طرفین اختلاف که در داوری پیشقدم شود داور خود را در «درخواست داوری» منصوب خواهد کرد. چنانچه طرف دیگر اختلاف، داور‌خود را ظرف شصت روز از تاریخ دریافت «درخواست داوری» منصوب ننماید، داور مذکور بنابه درخواست طرفی که در داوری پیشقدم می‌شود، به‌وسیله دبیر کل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد شد.
پ - چنانچه دو داور نتوانند ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب دومین داور در مورد انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر‌یک از طرفین اختلاف به وسیله دبیرکل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد گردید.
ت - چنانچه در موارد مندرج در بندهای (ب) و (پ) این قسمت، دبیر کل دیوان دائمی داوری تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتخاب به وسیله‌عضو ارشد دیوان که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد، انجام خواهد شد.
ث - سرداور دیوان داوری باید همواره تبعه کشور ثالثی باشد که در تاریخ انتصاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد.
ج - تصمیمات دیوان داوری برای هر دو طرف اختلاف قطعی و لازم‌الاتباع می‌باشد.