نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه

مصوب ۱۴۰۳/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

تهدیدات اصلی در حوزه امنیت اطلاعات
همکاری طرف ها به موجب این موافقتنامه بر این اساس استوار است که استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات، از جمله با اهداف زیر، واجد تهدیدات اصلی علیه امنیت اطلاعات می باشد:
۱ـ دست زدن به اقدامات ناقض حاکمیت، امنیت و تمامیت ارضی کشورها؛
۲ـ وارد کردن خسارات اقتصادی و سایر خسارات از جمله تاثیر مخرب بر تاسیسات زیرساخت های حیاتی اطلاعات و سایر زیرساخت های مربوط به اطلاعات؛
۳ ـ مقاصد ارعاب گری (تروریستی) از جمله تبلیغات ارعاب گری (تروریستی) و استخدام افراد برای فعالیت های ارعاب گری (تروریستی) ؛
۴ـ ارتکاب جرائم، از جمله جرائم مرتبط با دسترسی غیرمجاز به اطلاعات رایانه ای؛
۵ ـ دخالت در امور داخلی دولت ها، اختلال در نظم عمومی، برافروختن خصومت بین اقوام، نژادها و مذاهب، ترویج ایده ها و نظریات (تئوری های) نژادپرستانه و دیگرهراسی که باعث نفرت و تبعیض می شوند و خشونت و بی ثباتی را برمی انگیزند، و بی ثبات کردن اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داخلی و دخالت در اداره دولت؛
۶ ـ انتشار اطلاعاتی که برای نظام های اجتماعی ـ سیاسی و اجتماعی ـ اقتصادی و نیز برای محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی دولت های دیگر زیانبار است.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir