ماده ۲۷
حل و فصل اختلافات
کلیه اختلافاتی که در ارتباط با تفسیر یا اجراءاین موافقتنامه میان طرفهای متعاهد به وجود می آید، در بدو امر باید به صورت دوستانه از طریق مشورت حل و فصل شود. در صورت عدم حصول توافق، هر کدام از طرفهای متعاهد می تواند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ ادعاء توسط یک طرف به طرف دیگر، بر اساس قوانین و مقررات خود، موضوع را ضمن ارسال یادداشتی به طرف متعاهد دیگر به هیأت داوری سه نفره متشکل از دو داور منصوب از سوی طرفهای متعاهد و یک سر داور ارجاع نماید.
در مواردی که اختلاف به هیأت داوری ارجاع می شود، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه، داوری را منصوب خواهد کرد و داورانی که به این ترتیب به وسیله طرفهای متعاهد منصوب می شوند، ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب آخرین داور، سرداور را انتخاب خواهند کرد. در صورتی که هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را منصوب ننماید یا داوران منصوب شده در مهلت مقرر راجع به انتصاب سر داور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می تواند از رئیس دیوان بین المللی دادگستری درخواست نماید که حسب مورد داور طرف متعاهد ممتنع یا سرداور تعیین نماید.
در هر حال سرداور باید از اتباع کشوری باشد که در زمان انتصاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد.
در مواردی که قرار باشد سرداور به وسیله رئیس دیوان بین المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین المللی از انجام وظیفه، معذور یا تبعة یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به وسیله معاون رئیس دیوان بین المللی دادگستری انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب به وسیله عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.
هیأت داوری با درنظر گرفتن ترتیبات مورد توافق بین طرفهای متعاهد، آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود، مگر این که طرفهای متعاهد به گونه دیگری تصمیم گرفته باشند. هر یک از طرفهای متعاهد هزینه های مربوط به داور خود و حضور در رسیدگیهای هیأت داوری را متقبل خواهد شد. هزینه های مربوط به سرداور و سایر هزینه های داوری بالمناصفه از سوی طرفهای متعاهد تأمین خواهد گردید، مگر این که هیأت داوری به گونه دیگری تصمیم گرفته باشد.
چنانچه دو طرف متعاهد با قواعد و محل داوری موافقت ننمایند، هیأت داوری آئین خود را براساس قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) یا قواعد اتاق بازرگانی بین المللی پاریس تعیین خواهد کرد و محل داوری یکی از شهرهای پاریس، لندن، بروکسل یا دمشق خواهد بود، مشروط بر این که کشور محل داوری، عضو کنوانسیون شناسایی و اجراء احکام داوری خارجی (نیویورک – ۱۳۳۷هجری شمسی برابر با ۱۹۵۸میلادی) باشد.
کلیه اختلافاتی که در ارتباط با تفسیر یا اجراءاین موافقتنامه میان طرفهای متعاهد به وجود می آید، در بدو امر باید به صورت دوستانه از طریق مشورت حل و فصل شود. در صورت عدم حصول توافق، هر کدام از طرفهای متعاهد می تواند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ ادعاء توسط یک طرف به طرف دیگر، بر اساس قوانین و مقررات خود، موضوع را ضمن ارسال یادداشتی به طرف متعاهد دیگر به هیأت داوری سه نفره متشکل از دو داور منصوب از سوی طرفهای متعاهد و یک سر داور ارجاع نماید.
در مواردی که اختلاف به هیأت داوری ارجاع می شود، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه، داوری را منصوب خواهد کرد و داورانی که به این ترتیب به وسیله طرفهای متعاهد منصوب می شوند، ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب آخرین داور، سرداور را انتخاب خواهند کرد. در صورتی که هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را منصوب ننماید یا داوران منصوب شده در مهلت مقرر راجع به انتصاب سر داور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می تواند از رئیس دیوان بین المللی دادگستری درخواست نماید که حسب مورد داور طرف متعاهد ممتنع یا سرداور تعیین نماید.
در هر حال سرداور باید از اتباع کشوری باشد که در زمان انتصاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد.
در مواردی که قرار باشد سرداور به وسیله رئیس دیوان بین المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین المللی از انجام وظیفه، معذور یا تبعة یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به وسیله معاون رئیس دیوان بین المللی دادگستری انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب به وسیله عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.
هیأت داوری با درنظر گرفتن ترتیبات مورد توافق بین طرفهای متعاهد، آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود، مگر این که طرفهای متعاهد به گونه دیگری تصمیم گرفته باشند. هر یک از طرفهای متعاهد هزینه های مربوط به داور خود و حضور در رسیدگیهای هیأت داوری را متقبل خواهد شد. هزینه های مربوط به سرداور و سایر هزینه های داوری بالمناصفه از سوی طرفهای متعاهد تأمین خواهد گردید، مگر این که هیأت داوری به گونه دیگری تصمیم گرفته باشد.
چنانچه دو طرف متعاهد با قواعد و محل داوری موافقت ننمایند، هیأت داوری آئین خود را براساس قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) یا قواعد اتاق بازرگانی بین المللی پاریس تعیین خواهد کرد و محل داوری یکی از شهرهای پاریس، لندن، بروکسل یا دمشق خواهد بود، مشروط بر این که کشور محل داوری، عضو کنوانسیون شناسایی و اجراء احکام داوری خارجی (نیویورک – ۱۳۳۷هجری شمسی برابر با ۱۹۵۸میلادی) باشد.