قطعنامه‌های شماره (۱) و (۲) کنفرانس مورخ ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) اعضای کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامهها و نگهبانی دریانوردان مصوب ۱۹۷۸ (۱۳۵۷) به شرح پیوست تصویب میگردد و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده میشود با رعایت اصل هفتاد و هفتم(۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اقدام کند.
۱- قطعنامه شماره (۱) متضمن اصلاحات ضمیمه کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه، نگهبانی دریانوردان
۲- قطعنامه شماره (۲) متضمن اصلاحات آیین‌نامه آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان
قطعنامه ۱
اصلاحات مانیل در مورد ضمیمه
کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان،
۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
فراهمایی (کنفرانس) مانیل ۲۰۱۰ (۱۳۸۹)،
با یادآوری ماده ۱۲(۱)(ب) کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷، (که از این پس «کنوانسیون» نامیده میشود)، در خصوص شیوه اصلاح آن توسط فراهمایی (کنفرانس) اعضا،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی ضمیمه کنوانسیون که میان تمامی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی و اعضای این کنوانسیون توزیع شده بود،
۱- بر اساس ماده ۱۲(۱)(ب)(۲) کنوانسیون، اصلاحات ضمیمه کنوانسیون، که متن آن در ضمیمه این قطعنامه آمده است را تصویب می‌نماید؛
۲- بر اساس ماده ۱۲(۱)(الف)(۷) کنوانسیون، تعیین می‌نماید اصلاحات مندرج در ضمیمه این قطعنامه از تاریخ اول جولای ۲۰۱۱ (۱۰ /۴ /۱۳۹۰) پذیرفته شده قلمداد می‌شوند، مگر این که تا پیش از آن تاریخ، بیش از یک سوم اعضای کنوانسیون، یا جمعی از اعضای دارای ناوگان تجاری با مجموع ظرفیت ناخالص برابر با حداقل ۵۰ درصد کل ظرفیت ناخالص ناوگان کشتیهای تجاری بیش از ۱۰۰ تن در جهان، اعتراض خود را به این اصلاحات به دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی اعلام کرده باشند؛
۳- از اعضا می‌خواهد توجه داشته باشند که بر اساس ماده ۱۲(۱)(الف)(۹) کنوانسیون، اصلاحات مندرج در ضمیمه این قطعنامه در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) لازمالاجرا خواهند شد اگر طبق بند ۲ فوق پذیرفته شده قلمداد شوند؛
۴- از دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی می‌خواهد نسخه‌هایی تایید شده از این قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در ضمیمه آن را در اختیار تمامی اعضای کنوانسیون قرار دهد؛
۵- همچنین از دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی می‌خواهد نسخه‌هایی تایید شده از این قطعنامه و ضمیمه آن را در اختیار تمامی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی که عضو این کنوانسیون نیستند، نیز قرار دهد.
ضمیمه
اصلاحات مانیل در مورد ضمیمه کنوانسیون بینالمللی
استانداردهای آموزش، صدور گواهینامهها و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
متن حاضر جایگزین ضمیمه کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامهها و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷، شده است:
ضمیمه »
فصل اول - مفاد کلی
مقرره ۱ /۱ - تعاریف و توضیحات
۱- از نظر این کنوانسیون، به جز مواردی که به صراحت به گونه‌ای دیگر عنوان شود:
۱- مقررات، به معنای مقررات مندرج در ضمیمه کنوانسیون است؛
۲- تایید شده، به معنای تایید شده توسط آن عضو طبق این مقررات است؛
۳- فرمانده، به معنای شخص عهده‌دار فرماندهی کشتی است؛
۴- افسر، به معنای عضوی از خدمه‌ی شناور به غیر از فرمانده است که بر اساس مقررات یا قوانین ملی، و یا در صورت نبود چنین قوانینی، برمبنای عرف یا توافق جمعی انتخاب شده باشد؛
۵- افسر عرشه، به معنای افسری است که طبق مفاد فصل دوم کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۶- افسر اول، به معنای افسری است که از نظر درجه، در مرتبه‌ای پس از فرمانده کشتی قرار میگیرد و در صورت عدم توانایی فرمانده، مسئولیت فرماندهی کشتی را برعهده دارد؛
۷- افسر مهندس، به معنای افسری است که طبق مفاد مقررهی ۱ /۳، ۲ /۳ یا ۳ /۳ کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۸- افسر سرمهندس، به معنای افسر مهندس ارشد است که مسئولیت رانش مکانیکی، عملیات و نگهداری از تاسیسات مکانیکی و الکتریکی کشتی را برعهده دارد؛
۹- افسر مهندس دوم، به معنای افسر مهندس است که از نظر درجه، در مرتبه‌ای پس از افسر سرمهندس قرار میگیرد و در صورت عدم توانایی سرمهندس، مسئولیت رانش مکانیکی و عملیات و نگهداری تاسیسات مکانیکی و الکتریکی کشتی را بر عهده دارد؛
۱۰- کمک افسر مهندس، به معنای شخصی است که برای نیل به سمت افسرمهندس تحت آموزش قرار دارد و طبق قوانین و مقررات ملی انتخاب میشود؛
۱۱- کاربر رادیویی، به معنای شخصی دارای گواهینامه‌ی مناسب است که طبق مفاد مقررات رادیویی توسط مرجع دریایی صادر یا شناخته میشود؛
۱۲- کاربر رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس، به معنای شخصی است که طبق الزامات فصل چهارم کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۱۳- ملوان، به معنای عضوی از خدمه‌ی کشتی به غیر از فرمانده یا افسر کشتی است؛
۱۴- سفرهای نزدیک ساحل، به معنای سفرهایی است که در نزدیکی سواحل هر عضو، طبق تعریف ارایه شده آن عضو انجام میشود؛
۱۵- نیروی رانش، به معنای مجموع حداکثر مقدار نیروی خروجی مداوم و اندازه‌گیری شدهی همه‌ی ماشین‌آلات اصلی رانش کشتی، بر حسب کیلووات است که در گواهینامه‌ی ثبت کشتی یا مدارک رسمی دیگر درج میشود؛
۱۶- وظایف مخابراتی، حسب مورد، شامل نگهبانی، نگهداری و تعمیرات فنی کشتی است که طبق مقررات رادیویی، کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا و طبق صلاحدید مرجع دریایی، توصیههای مرتبط از سوی سازمان بینالمللی دریانوردی انجام میشود؛
۱۷- کشتی حمل مواد نفتی، به معنای کشتی است که برای حمل فلهای نفت و فرآورده‌های نفتی ساخته میشود و مورد استفاده قرار میگیرد؛
۱۸- کشتی حمل مواد شیمیایی، به معنای کشتی است که برای حمل فلهای هر گونه فرآورده مایع فهرست شده در فصل ۱۷ آیین‌نامه بینالمللی مواد شیمیایی فله ساخته یا سازگار میشود، ویا مورد استفاده قرار میگیرد؛
۱۹- کشتی حمل گاز مایع، به معنای کشتی است که برای حمل فلهای هرگونه گاز مایع یا سایر فرآورده‌های فهرست شده در فصل ۱۹ آیین‌نامه بینالمللی کشتیهای حمل گاز ساخته یا سازگار میشود، و یا مورد استفاده قرار میگیرد؛
۲۰- کشتی مسافری، به معنای کشتی مسافری، طبق تعریف مندرج در کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (اصلاح شده) است؛
۲۱- کشتی مسافری رو- رو، به معنای کشتی مسافری با فضاهای رو- رو یا فضاهایی خاص طبقه‌بندی شده، طبق تعریف مندرج در کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (اصلاح شده) است؛
۲۲- ماه به معنای یک ماه تقویمی، یا ۳۰ روز تشکیل شده از مجموع مدت‌های کمتر از یک ماه است؛
۲۳- آییننامهی استیسیدبلیو، به معنای آییننامهی آموزش، صدور گواهینامهها و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو)، تصویب شده توسط قطعنامه‌ی شماره‌ی ۲ فراهمایی (کنفرانس) سال ۱۹۹۵ برابر با ۱۳۷۴ است که امکان دارد مورد اصلاح واقع شود؛
۲۴- وظیفه، به معنای مجموعه‌ای از کارها، وظایف و مسئولیتهای تعریف شده در آییننامهی استیسیدبلیو و ضروری برای عملیات کشتی، ایمنی جان اشخاص در دریا و یا حفاظت از محیط زیست دریایی است؛
۲۵- شرکت، به معنای مالک کشتی، هر سازمان دیگر یا شخصی مانند مدیر، یا اجاره‌کننده دربست کشتی است، که مسئولیت عملیات کشتی از طرف مالک کشتی بر وی فرض شده است، و با قبول چنین مسئولیتی، کلیه وظایف و مسئولیتهای محول شده بر شرکت توسط این مقررات را بر عهده گرفته است؛
۲۶- خدمت دریایی، به معنای انجام وظیفه برروی یک کشتی مرتبط با صدور گواهینامه یا سایر صلاحیت‌ها است؛
۲۷- آیین‌نامه آیاسپیاس، به معنای آییننامهی بینالمللی امنیت کشتی و تسهیلات بندری (آیاسپیاس) مصوب ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۲ (۲۱ /۶ /۱۳۸۱)، توسط قطعنامه دوم فراهمایی (کنفرانس) کشورهای عضو کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ طبق اصلاحات انجام شده توسط سازمان بینالمللی دریانوردی است؛
۲۸- افسر امنیت کشتی، به معنای شخصی در کشتی با وظیفه پاسخگویی به فرمانده کشتی است و از سوی شرکت به عنوان مسئول امنیت کشتی، مانند اجرا و نگهداری از طرح امنیت کشتی و تعامل با افسر امنیت شرکت و افسران امنیت تسهیلات بندری تعیین میشود؛
۲۹- گواهینامه شایستگی، به معنای گواهینامه‌ای است که طبق الزامات فصل‌های ۲، ۳، ۴ یا ۷ این ضمیمه برای فرماندهان، افسران و کاربران رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس صادر و یا تایید میشود و دارنده‌ی قانونی آن محق به خدمت در مقام و عمل به وظایف مربوط در سطح مسئولیت مشخص شده در آن است؛
۳۰- گواهینامه مهارت، به معنای گواهینامه‌ای به غیر از گواهینامه شایستگی صادر شده برای دریانورد است که نشان می‌دهد الزامات آموزشی، شایستگی‌ها یا خدمت دریایی مندرج در کنوانسیون برآورده شده است؛
۳۱- وظایف امنیتی، به معنای تمامی مسئولیت‌ها و وظایف امنیتی روی کشتیها طبق تعریف مندرج در کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (اصلاح شده) و آیین‌نامه بینالمللی امنیت کشتی و تسهیلات بندری (آیاسپیاس) است؛
۱- افسر فنی-الکترونیک، به معنای افسری است که طبق الزامات مقرره ۶ /۳ کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۲- ملوان ماهر عرشه، به معنای ملوانی است که طبق الزامات مقرره ۵ /۲ کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۳- ملوان ماهر موتور، به معنای ملوانی است که طبق الزامات مقرره ۵ /۳ کنوانسیون صلاحیت دارد؛
۴- ملوان فنی-الکترونیک، به معنای ملوانی است که طبق الزامات مقرره ۷ /۳ کنوانسیون صلاحیت دارد؛ و
۵- شواهد مستند، به معنای مدارکی به غیر از گواهینامه شایستگی یا گواهینامه مهارت است که ثابت می‌کند الزامات کنوانسیون برآورده شده است.
۲- این مقررات توسط مفاد اجباری مندرج در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو تکمیل می شود و:
۱- هرگونه اشاره به یک الزام در یک مقرره به معنای اشاره به قسمت مرتبط با آن در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو است.
۲- در اجرای این مقررات، راهنمایی و موارد توضیحی مندرج در بخش (ب) آییننامهی استیسیدبلیو بهتر است تا حداکثر ممکن به منظور دستیابی به اجرای هرچه یکپارچه‌تر مفاد کنوانسیون، به صورت جهانی مدنظر قرار بگیرد.
۳- اصلاحات بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو طبق مفاد ماده ۱۲ کنوانسیون درخصوص به‌کارگیری روش اصلاح قابل اعمال به این ضمیمه باید تصویب، لازمالاجرا و اعمال شود.
۴- بخش (ب) آییننامهی استیسیدبلیو توسط کارگروه (کمیته) ایمنی دریایی طبق روش خاص خود اصلاح میشود.
۳- اشاره به «مرجع دریایی» و «مرجع صادرکننده» در ماده ۶ این کنوانسیون، نباید به منزله جلوگیری از صدور و شناسایی گواهینامهها طبق مفاد این مقررات توسط هر عضو تعبیر شود.
مقرره ۲ /۱- گواهینامهها و ظهرنویسی‌ها
۱- گواهینامه‌های شایستگی باید تنها توسط مرجع دریایی و پس از تایید صحت و اعتبار هرگونه شواهد مستند مورد نیاز صادر شوند.
۲- گواهینامه‌های صادره طبق الزامات مقرره‌های ۱-۱ /۵ و ۲-۱ /۵ برای فرماندهان و افسران باید تنها توسط مرجع دریایی صادر شود.
۳- گواهینامهها باید به زبان یا زبان‌های رسمی کشور صادرکننده باشد. در صورت استفاده از زبانی غیر از انگلیسی، متن گواهینامه باید حاوی ترجمه‌ی آن به زبان انگلیسی نیز باشد.
۴- درخصوص کاربران رادیویی، اعضا میتوانند:
۱- دانش اضافی لازم طبق مقررات مرتبط را در آزمون صدور گواهینامه بر اساس مقررات رادیویی بگنجانند؛ یا
۲- گواهینامه‌ای مجزا صادر نمایند مبنی بر این که دارنده آن از دانش اضافی مورد لزوم درج شده در مقررات مرتبط برخوردار است.
۵- سند شناسایی ضروری مورد لزوم طبق ماده‌ی ۶ کنوانسیون به منظور تایید صحت صدور گواهینامهها تنها در صورتی صادر میشود که همه‌ی الزامات کنوانسیون احراز شده باشد.
۶- طبق صلاحدید عضو، اسناد شناسایی ممکن است در قالب گواهینامه‌های صادر شده مندرج در بخش الف-۲ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو ادغام شوند. در این صورت، باید از فرم ارایه شده در بند ۱ بخش الف-۲ /۱ استفاده شود. در صورت صدور به شیوه‌ای دیگر نیز باید از فرم ظهرنویسی ارایه شده در بند ۲ این بخش استفاده شود.
۷- مرجع دریایی شناسایی‌کننده به موجب مقرره ۱۰ /۱
۱- یک گواهینامه شایستگی یا
۲- یک گواهینامه مهارت صادره برای فرماندهان و افسران طبق الزامات مقرره‌های ۱-۱ /۵ و ۲-۱ /۵ باید آن گواهینامه را به منظور تایید شناسایی خود، پس از حصول اطمینان از صحت و اعتبار گواهینامه ظهرنویسی کند. این ظهرنویسی فقط در صورت این که کلیه الزامات کنوانسیون رعایت شده باشد انجام میشود. برای این کار باید از فرم سند شناسایی ارایه شده در بند ۳ بخش الف-۲ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو استفاده شود.
۸- اسناد شناسایی اشاره شده در بندهای ۵، ۶ و ۷:
۱- ممکن است به صورت اسناد مجزا صادر شوند؛
۲- باید تنها توسط مرجع دریایی صادر شوند؛
۳- هرکدام باید از شماره‌ای منحصربه‌فرد برخوردار شوند، به جز اسناد شناسایی گواه بر صدور یک گواهینامه که از شماره آن گواهینامه استفاده میکنند، مشروط بر این که این شماره منحصر به فرد باشد؛ و
۴- به محض اتمام مدت اعتبار یا استرداد، تعلیق یا ابطال توسط عضوی که آن را صادر کرده باید اعتبار گواهینامه به پایان برسد و در هر صورت نباید بیش از پنج سال پس از تاریخ صدور اعتبار داشته باشد.
۹- سمتی که دارنده گواهینامه برای خدمت در آن مجاز گردیده است باید در فرم سند شناسایی مشابه با واژه‌هایی باشد که در الزامات قابل اعمال تامین کارکنان ایمن مرجع دریایی استفاده میشود.
۱۰- مراجع دریایی میتوانند از قالبی متفاوت از قالب ارایه شده در بخش الف-۲ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو استفاده نمایند، مشروط بر این که به طور حداقل، اطلاعات لازم با حروف لاتین و اعداد عربی با درنظرگرفتن تغییرات مجاز طبق بخش الف-۲ /۱ درج شوند.
۱۱- طبق بند ۵ مقرره ۱۰ /۱، نسخه اصل هرگونه گواهینامه ضروری طبق این کنوانسیون باید در کشتی محل خدمت شخص دارنده گواهینامه در دسترس باشد.
۱۲- هر عضو باید اطمینان حاصل نماید گواهینامهها تنها برای متقاضیان احراز کننده الزامات این مقرره صادر می‌شوند.
۱۳- متقاضیان گواهینامه باید موارد زیر را به صورت رضایتبخش به اثبات برسانند:
۱- هویت خود؛
۲- این که سن آنها از سن مندرج در مقرره مرتبط با گواهینامه درخواست شده، کمتر نیست؛
۳- این که استانداردهای سلامت پزشکی مندرج در بخش الف-۹ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده‌اند؛
۴- این که خدمت دریایی و هرگونه آموزش اجباری مرتبط دیگر مندرج در مقرره مرتبط با گواهینامه درخواست شده را به اتمام رسانده‌اند؛ و
۵- استانداردهای صلاحیت مندرج در این مقررات برای توانمندی‌ها، مسئولیت‌ها و سمت‌هایی که باید در ظهرنویسی گواهینامه مشخص شوند، را احراز نموده‌اند.
۱۴- اعضا متعهد می‌شوند سامانه یا سامانه‌های ثبت برای تمامی گواهینامهها یا اسناد شناسایی که برای فرماندهان، افسران و، در صورت لزوم، ملوانان صادر، منقضی یا تمدید، معلق، فسخ یا طبق گزارش گم شده و یا از بین رفته است و مجوزهای موقت صادر شده را ایجاد نمایند.
۱۵- اعضا متعهد می‌شوند اطلاعات وضعیت گواهینامه‌های شایستگی، اسناد شناسایی و مجوزهای موقت سایر اعضا و شرکت‌هایی که متقاضی تایید اصالت و اعتبار گواهینامه‌های ارایه شده به آنها توسط دریانوردان متقاضی شناسایی گواهینامه‌های خود به موجب مقرره ۱۰ /۱ یا فعالیت بر روی کشتیها هستند، را در اختیار علاقه‌مندان قرار دهند.
۱۶- از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۷ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۵)، جزییات وضعیت اطلاعات لازم طبق الزامات بند ۱۵ این مقرره باید به زبان انگلیسی در بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی موجود باشد.
مقرره ۳ /۱- اصول حاکم بر سفرهای نزدیک ساحل
۱- هر عضو تعریف‌کننده‌ی سفرهای نزدیک ساحل از نظر این کنوانسیون نباید الزامات آموزش، تجربه دریایی یا الزامات صدور گواهینامه برای دریانوردانی که در کشتیهای محق به برافراشتن پرچم عضو دیگر و اشتغال در آن سفرها هستند، تعیین نماید که نتیجه آن اعمال الزامات سخت‌گیرانه‌تری برای آن دریانوردان در مقایسه با دریانوردانی بشود که در کشتیهای محق به برافراشتن پرچم خودی است. در هیچ صورتی هر عضو این چنینی نباید در رابطه با دریانوردانی که در کشتیهای محق به برافراشتن پرچم عضو دیگر خدمت میکنند، الزاماتی متجاوز از آنهایی تحمیل نماید که کنوانسیون در رابطه با کشتی‌هایی که اشتغال به سفرهای نزدیک ساحل ندارند، ذکر شده است.
۲- عضوی که برای کشتیها موجبات بهره‌برداری از مفاد سفرهای نزدیک ساحل کنوانسیون را فراهم می‌نماید، که شامل سفرهای ساحلی در محدوده تعریف شده نزدیک ساحل دیگر کشورهای عضو میشود، باید با اعضای مربوط ضمن مشخص نمودن جزییات مناطق تجاری و سایر شرایط مرتبط تفاهم‌نامه منعقد نماید.
۳- در ارتباط با کشتیهای محق به برافراشتن پرچم یک عضو که به طور منظم در سفرهای نزدیک ساحل عضو دیگر فعالیت میکنند، عضو صاحب پرچم کشتی باید الزامات آموزشی، تجربه دریایی و صدور گواهینامه برای دریانوردان در این چنین کشتیها تجویز کند که حداقل معادل الزامات آن عضوی باشد که کشتی در ساحل آن فعالیت دارد، مشروط بر اینکه این موارد از الزامات کنوانسیون در ارتباط با کشتی‌هایی که در سفرهای نزدیک به ساحل فعالیت ندارند، تجاوز ننماید. دریانوردانی که در کشتی‌هایی خدمت میکنند که دامنه‌ی سفر خود را از حد تعریف شده توسط یک عضو عنوان سفر نزدیک ساحل فراتر می‌برند و وارد آب‌های خارج از این تعریف می‌شوند، باید از الزامات شایستگی مرتبط مندرج در کنوانسیون پیروی نمایند.
۴- یک عضو می‌تواند به کشتی محق به برافراشتن پرچم خود مزایای مفاد کنوانسیون در خصوص سفرهای نزدیک به ساحل را بدهد هنگامی که آن کشتی به طور منظم در آب‌های فراساحلی یک کشور غیرعضو در سفرهای نزدیک به ساحلی که توسط آن عضو تعریف شده است، فعالیت نماید.
۵- گواهینامه‌های دریانوردان صادر شده توسط یک عضو برای استفاده در محدوده‌ی سفرهای نزدیک ساحل خود ممکن است از سوی اعضای دیگر برای خدمت در محدوده‌ی سفرهای نزدیک ساحل آنها نیز پذیرفته شوند، مشروط بر این که اعضای ذیربط، موافقتنامه‌ای را جهت تشریح جزییات مناطق حرکت مورد نظر و سایر شرایط مرتبط منعقد نمایند.
۶- اعضای تعریف‌‌کننده سفرهای نزدیک ساحل برابر با الزامات این مقرره باید:
۱- اصول حاکم بر سفرهای نزدیک ساحل مندرج در بخش الف-۳ /۱ را احراز نمایند؛
۲- جزییات مفاد تصویب شده را در انطباق با الزامات مقرره ۷ /۱ به دبیر کل سازمان بینالمللی دریانوردی اعلام نمایند؛ و
۳- حدود سفرهای نزدیک ساحل را در اسناد شناسایی صادر شده متعاقب بندهای ۵، ۶ یا ۷ مقرره ۲ /۱ درج نمایند.
۷- هیچ چیز در این مقرره نباید حاکمیت کشورهای عضو یا غیرعضو را در هیچ حالتی محدود نماید.
مقرره ۴ /۱- روشهای کنترل
۱- کنترلی که توسط افسر کنترل کاملاً مختار، به موجب ماده ۱۰ انجام می شود، باید محدود به موارد زیر باشد:
۱- برابر با ماده (۱)۱۰، تایید این که کلیه دریانوردان در خدمت کشتی که لازم است طبق کنوانسیون گواهینامه‌دار باشند دارای یک گواهینامه مناسب یا مجوز موقت معتبر، یا ارایه اسناد مدلل که در خواست سند شناسایی به مرجع دریایی مربوط طبق بند ۵ مقرره ۱۰ /۱ شده است.
۲- تاییدیه‌ای مبنی بر اینکه تعداد و گواهینامه‌های دریانوردان در خدمت کشتی طبق الزامات قابل اعمال تامین نفرات ایمن مرجع دریایی مربوط می‌باشد: و
۳- طبق بخش الف-۴ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو، مهارت دریانوردان کشتی در انطباق با رعایت استانداردهای نگهبانی برابر آنچه توسط کنوانسیون الزام شده، انجام ارزیابی، اگر زمینه‌های روشنی مبنی بر این باور باشد که چنین استانداردها به علت هر یک از موارد حادث شده زیر اعمال نشده است:
۳-۱- کشتی درگیر تصادم، به گل نشستن یا به گل زدن شده است؛ یا
۳-۲- عناصری از کشتی هنگامی که در مسیر، در لنگر یا در اسکله تخلیه شده، که به موجب هر کنوانسیون بینالمللی، غیر قانونی بوده است؛ یا
۳-۳- مانور کشتی در یک روش غیرایمن یا نامعقول انجام شده که به علت آن اقدامات مربوط به مسیر کشتیها مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی یا انجام امور دریانوردی ایمن و روشهای مربوط به آن پیگیری نشده است؛ یا
۳-۴- عملیات کشتی به صورت دیگر به طریقی انجام شده که باعث بروز خطر برای اشخاص، دارایی‌ها یا محیط‌زیست، یا وارد شدن خدشه در امور امنیتی شده است.
۴- نواقصی که ممکن است موجب ایجاد خطر برای اشخاص، دارایی‌ها یا محیط زیست در نظر گرفته شود شامل موارد زیر می‌باشد:
۱- قصور دریانوردان در داشتن گواهینامه، دارا بودن گواهینامه مرتبط، داشتن مجوز موقت معتبر یا ارایه اسناد مدلل که درخواست سند شناسایی به مرجع دریایی مربوط برابر بند ۵ مقرره ۱۰ /۱ تسلیم شده است؛
۲- قصور در انطباق با الزامات تامین نفرات ایمن قابل اعمال مرجع دریایی مرتبط؛
۳- قصور در ترتیبات نگهبانی موتور یا دریانوردی در انطباق با الزامات مشخص شده خاص برای کشتی، توسط مرجع دریایی مرتبط؛
۴- عدم وجود شخصی شایسته در نگهبانی برای عملیات با تجهیزاتی که برای دریانوردی ایمن، مخابرات ایمنی یا جلوگیری از آلودگی دریایی ضروری می‌باشد؛ و
۵- عدم توانایی برای ارایه اولین نگهبانی در شروع یک سفر و متعاقب آن، عدم توانایی برای جایگزینی اشخاصی که نگهبانی ندارند که به طور کافی استراحت نموده‌اند و به مفهوم دیگر برای انجام وظیفه مناسب می‌باشند.
۵- قصور در رفع هرگونه نقص اشاره شده در بند ۲، تا حدی که توسط عضو انجام دهنده کنترل تعیین شده است که آن موارد برای اشخاص، مایملک یا محیط زیست خطر ایجاد میکنند. اینها تنها زمینه‌هایی می‌باشند که بر اساس ماده ۱۰، یک عضو می‌تواند یک کشتی را توقیف نماید.
مقرره ۵ /۱- مقررات ملی
۱- هر عضو باید فرآیندها و روش‌هایی را به منظور رسیدگی بیطرفانه به هرگونه عدم شایستگی گزارش شده، انجام یا عدم انجام، و یا خدشه در امور امنیتی که ممکن است موجب بروز یک تهدید مستقیم به ایمنی جان اشخاص یا دارایی‌ها در دریا یا به محیط زیست دریایی توسط دارندگان گواهینامه یا سند شناسایی صادره توسط آن عضو در ارتباط با عملکرد آنها به وظایف مربوط به گواهینامه‌های آنها گردد و برای استرداد، تعلیق و ابطال گواهینامه‌های مزبور در آن موارد و برای جلوگیری از تقلب ایجاد نماید.
۲- هر عضو باید تدابیر مناسب را برای جلوگیری از جعل اسناد و سایر اعمال غیرقانونی در ارتباط با گواهینامهها و اسناد شناسایی صادر شده اتخاذ و اعمال نماید.
۳- هر عضو باید جرایم یا اقدامات انضباطی را برای مواردی تجویز نماید که الزامات قانون‌گذاری ملی موثر در اجرای کنوانسیون در ارتباط با کشتی‌هایی که محق به براقراشتن پرچم آن عضو هستند یا دریانوردانی که توسط آن عضو بر حسب وظیفه گواهینامه دریافت نموده‌اند، مطابقت نماید.
۴- به ویژه، این چنین جرایم یا اقدامات انضباطی باید در مواردی تجویز و به اجرا گذارده شود که:
۱- یک شرکت یا فرمانده شخصی را که دارای گواهینامه در انطباق با الزامات کنوانسیون نیست به کار گمارده باشد؛
۲- یک فرمانده مجوز هر عمل یا خدمتی در هر مقامی را بدهد که طبق این مقررات انجام آن به وسیله شخص دارای گواهینامه مرتبط الزام‌آور است، که عمل توسط شخصی انجام شود که دارای گواهینامه لازم، مجوز موقت معتبر یا اسناد مدلل مورد لزوم توسط بند ۵ مقرره ۱۰ /۱ نباشد؛ یا
۳- شخصی که با کلاه‌برداری یا اسناد تقلبی مشغول به انجام کار یا خدمتی در هر سمتی شده که براساس این مقررات توسط شخصی باید عمل شود که دارای گواهینامه یا مجوز موقت باشد.
۵- یک عضو بر اساس زمینه‌های واضح بر این باور باشد که در محدوده حاکمیت خود شرکتی واقع است، یا شخصی وجود دارد که دارای مسئولیتی در رابطه با هر گونه عدم انطباق روشن با آنچه در بند ۳ کنوانسیون مشخص شده یا درآن مورد آگاهی داشته، باید تمام همکاری ممکن خود را به هر عضو دیگری که قصد خود را برای شروع پیگرد قانونی تحت حاکمیت خود در موارد مذکور اطلاع داده تعمیم دهد.
مقرره ۶ /۱- آموزش و ارزیابی
هر عضو باید اطمینان حاصل نماید که:
۱- آموزش و ارزیابی دریانوردان، به همان صورت که به موجب کنوانسیون الزام گردیده، طبق الزامات بخش الف-۶ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو، رهبری، نظارت و کنترل میشود؛ و
۲- آنهایی که دارای مسئولیت آموزش و ارزیابی شایستگی دریانوردان را به موجب مفاد الزام‌آور کنوانسیون دارند، به طور مناسب طبق الزامات بخش الف-۶ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو برای نوع و سطح آموزش یا ارزیابی به کار گرفته شده، شایستگی دارند.
مقرره ۷ /۱- تبادل اطلاعات
۱- علاوه بر اطلاعاتی که لازم است به موجب ماده ۴ تبادل شود، هر عضو باید دبیر کل را در محدوده زمانی تجویز شده و در فرم مشخص شده در بخش الف-۷ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو، از سایر اطلاعاتی که ممکن است توسط آیین‌نامه در انجام سایر اقدامات مبنی بر اجرای کامل و موثر کنوانسیون توسط آن عضو لازم باشد، آگاه نماید.
۲- هنگامی که اطلاعات کافی بر اساس آنچه در ماده ۴ و بخش الف-۷ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو آمده، واصل شد و این اطلاعات تاییدی بر اجرای کامل و موثر الزامات کنوانسیون باشد، دبیر کل باید گزارشی در این مورد به کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی بدهد.
۳- متعاقب تاییدیه بعدی کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی و برابر با روشهای مصوب آن کارگروه (کمیته) چنانچه اطلاعات ارایه شده نشان‌دهنده اجرای کامل و موثر الزامات کنوانسیون باشد:
۱- کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی باید آن اعضای مجری را مورد شناسایی قرار دهد؛
۲- فهرست کشورهایی را که اطلاعاتی مبنی بر اجرای کامل و موثر الزامات کنوانسیون را اعلام نموده‌اند، ارزیابی نماید تا تنها اعضای موردنظر را در این فهرست باقی بگذارد؛ و
۳- سایر اعضا محق هستند که بر اساس الزامات مقرره‌های ۴ /۱ و ۱۰ /۱ در اصل، گواهینامه‌های صادر شده توسط یا از طرف آن اعضا که طبق بند ۳-۱ با کنوانسیون مطابقت دارند، را قبول نمایند.
۴- اصلاحات کنوانسیون و آیین‌نامه، با تاریخ‌های لازمالاجرا شدن پس از تاریخ اعلام اطلاعات به دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی طبق الزامات بند ۱، مشمول الزامات بندهای ۱ و ۲ بخش الف-۷ /۱ نمی‌شوند.
مقرره ۸ /۱- استانداردهای کیفیت
۱- هر عضو باید اطمینان حاصل نماید که:
۱- برابر با الزامات بخش الف-۸ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو کلیه آموزشها، ارزیابی شایستگی، صدور گواهینامه، از جمله گواهینامه پزشکی، سند شناسایی و فعالیتهای تجدید اعتبار که توسط نمایندگی‌های غیردولتی یا نهادهای تحت مجوز آنها انجام میشود به طور دایم از طریق یک سامانه استانداردهای کیفی به منظور دستیابی اهداف معین کنترل می‌شوند، از جمله آنهایی که مربوط به شایستگی‌ها و تجارب مدرسین و ارزیاب‌ها می‌باشند؛ و
۲- در جایی که نمایندگی‌های دولتی یا نهادها چنین فعالیت‌هایی را انجام می‌دهند، یک سامانه استانداردهای کیفی باید وجود داشته باشد.
۲- هر عضو همچنین باید اطمینان حاصل نماید که برابر با الزامات بخش الف-۸ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو ارزیابی به طور زمانبندی شده توسط اشخاص شایسته که خود درگیر فعالیتهای مزبور نیستند، بر عهده گرفته شده است. این ارزیابی باید تمامی تغییرات در مقررات و روشهای ملی پیرو اصلاحات کنوانسیون و آیین‌نامه، با تاریخ‌های لازمالاجرا شدن پس از تاریخ اعلام اطلاعات به دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی را شامل شوند.
۳- گزارشی حاوی نتایج ارزیابی الزامی مندرج در بند ۲ باید طبق قالب فرم مشخص شده مندرج در بخش الف-۷ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو به دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی ارسال شود.
مقرره ۹ /۱- استانداردهای پزشکی
۱- هر عضو باید استانداردهای سلامت پزشکی دریانوردان و فرایندهای صدور یک گواهینامه پزشکی طبق الزامات این مقرره و بخش الف-۹ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو تدوین نماید.
۲- هر عضو باید اطمینان حاصل نماید اشخاص مسئول بررسی سلامت پزشکی دریانوردان، پزشکان عمومی معتمد آن عضو برای آزمایشهای پزشکی دریانوردان طبق الزامات بخش الف-۹ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو هستند.
۳- هر دریانورد دارنده یک گواهینامه صادر شده طبق الزامات این کنوانسیون که در دریا خدمت می‌کند باید همچنین یک گواهینامه پزشکی معتبر صادر شده طبق الزامات این مقرره و بخش الف-۹ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو داشته باشد.
۴- متقاضیان برای دریافت گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۶ سال سن داشته باشند؛
۲- اسناد هویت رضایتبخش ارایه نمایند؛ و
۳- استانداردهای سلامت پزشکی مرتبط تعیین شده از سوی آن عضو را احراز نمایند.
۵- گواهینامه‌های پزشکی باید برای مدت حداکثر دو سال اعتبار داشته باشند، به جز در مواردی که دریانورد کمتر از ۱۸ سال سن داشته باشد، که در این صورت حداکثر مدت اعتبار یک سال خواهد بود.
۶- در صورت انقضای اعتبار یک گواهینامه پزشکی در طول یک سفر دریایی، آن گواهینامه تا زمان رسیدن به اولین بندر دارای پزشک عمومی معتمد آن عضو اعتبار خواهد داشت، مشروط بر این که این مدت از سه ماه تجاوز ننماید.
۷- در شرایط اضطراری، مرجع دریایی می‌تواند به یک دریانورد اجازه دهد تا زمان رسیدن به اولین بندر دارای پزشک عمومی معتمد آن عضو، بدون داشتن یک گواهینامه پزشکی معتبر فعالیت نماید، مشروط بر این که:
۱- مدت این اجازه از سه ماه تجاوز ننماید؛ و
۲- دریانورد مورد نظر یک گواهینامه پزشکی منقضی شده داشته باشد که اعتبار آن به تازگی به اتمام رسیده است.
مقرره ۱۰ /۱- شناسایی گواهینامهها
۱- هر مرجع دریایی باید اطمینان حاصل نماید مفاد این مقرره به منظور شناسایی گواهینامه‌های صادر شده توسط یا تحت اختیار یک عضو برای فرماندهان، افسران یا کاربران رادیویی از طریق شناسایی طبق بند ۷ مقرره ۲ /۱ مورد پیگیری قرار می‌گیرند و این که:
۱- مرجع دریایی از طریق ارزیابی آن عضو، که ممکن است بازرسی تسهیلات و فرایندها را شامل شود، تایید نماید الزامات کنوانسیون در ارتباط با استانداردهای صلاحیت، آموزش و صدور گواهینامه و استانداردهای کیفیت کاملا احراز میگردد؛ و
۲- طبق توافق با عضو موردنظر ، هرگونه تغییر بارز در ترتیبات آموزش و صدور گواهینامه ارایه شده طبق این کنوانسیون به سرعت اعلام میگردد.
۲- تمهیداتی باید جهت حصول اطمینان از این مساله اتخاذ گردد که دریانوردانی که گواهینامه‌های صادر شده به موجب الزامات مقررات ۲ /۱، ۲ /۳ یا ۳ /۳، و یا ۷ /۱ در سطوح مدیریتی، طبق تعریف در آییننامهی استیسیدبلیو را برای شناسایی ارایه میکنند، به صورت کافی از قوانین دریایی آن مرجع در ارتباط با وظایف خود اطلاع دارند.
۳- در انطباق با الزامات مقرره ۷ /۱، اطلاعات ارایه شده و تدابیر مورد توافق به موجب این مقرره باید به دبیر کل سازمان بینالمللی دریانوردی سازمان اعلام گردند.
۴- گواهینامه‌های صادر شده توسط، یا تحت اختیار یک کشور غیرعضو نباید شناسایی شوند.
۵- صرفنظر از الزامات بند ۷ مقرره ۲ /۱، یک مرجع دریایی در شرایط خاص و طبق مفاد بند ۱ ممکن است به یک دریانورد اجازه دهد به مدت حداکثر سه ماه بر روی یک کشتی تحت پرچم خود با در دست داشتن یک گواهینامه مرتبط و معتبر که طبق الزامات توسط یک عضو دیگر برای استفاده برروی کشتیهای آن عضو صادر و شناسایی شده است، اما هنوز به شیوه مقتضی برای خدمت بر روی کشتیهای تحت پرچم مرجع دریایی شناسایی نشده است، خدمت نماید. شواهد مستند دال بر تسلیم درخواست برای شناسایی به مرجع دریایی باید نزد دریانورد موجود و به راحتی در دسترس باشد.
۶- گواهینامه و اسناد شناسایی صادر شده توسط یک مرجع دریایی به موجب مفاد این مقرره به منظور شناسایی یا تایید شناسایی یک گواهینامه صادر شده توسط عضوی دیگر نباید به عنوان مبنای شناسایی بعدی توسط یک مرجع دریایی دیگر محسوب شود.
مقرره ۱۱ /۱ - تمدید اعتبار گواهینامهها
۱- هر فرمانده، افسر و کاربر رادیویی دارای گواهینامه صادر یا شناسایی شده به موجب هر یک از فصول این کنوانسیون به غیر از فصل ششم، که در دریا خدمت می‌کند و یا قصد دارد پس از مدتی خدمت در خشکی به دریا بازگردد، به منظور حفظ صلاحیت خدمت در دریا لازم است در فواصل زمانی که از پنج سال تجاوز نکند:
۱- استانداردهای سلامت پزشکی مندرج در مقرره ۹ /۱ احراز نمایند؛ و
۲- حفظ صلاحیت حرفه‌ای خود را طبق بخش الف-۱۱ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو را اثبات نماید.
۲- به منظور ادامه خدمت دریایی بر روی کشتی‌هایی که مشمول الزامات آموزشی خاص مورد توافق بینالمللی می‌گردند، هر فرمانده، افسر و کاربر رادیویی باید آموزش‌های مرتبط تایید شده را با موفقیت طی نماید.
۳- به منظور ادامه خدمت دریایی بر روی تانکرها، هر فرمانده و افسر باید الزامات مندرج در بند ۱ این مقرره را احراز نماید و در فواصل زمانی حداکثر ۵ سال، تداوم صلاحیت حرفه‌ای خود را برای درباره تانکرها طبق بند ۳ بخش الف-۱۱ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو حفظ نماید.
۴- هر عضو باید استانداردهای صلاحیت تعیین شده برای متقاضیان گواهینامه‌های صادر شده پیش از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۷ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۵) را با موارد مندرج در گواهینامه مرتبط در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه و نیاز به الزام دارندگان این گواهینامهها به گذراندن ارزیابی‌ها یا آموزش‌های دورهای یا بهروزرسانی را مشخص نماید.
۵- عضو باید، پس از رایزنی با عوامل ذیربط، نسبت به تدوین یا کمک به تدوین ساختار دورههای بازآموزی و بهروزرسانی طبق بخش الف-۱۱ /۱ آییننامهی استیسیدبلیو اقدام نماید.
۶- به منظور بهروزرسانی دانش فرماندهان، افسران و کاربران رادیویی، هر مرجع دریایی باید اطمینان حاصل نماید متن تغییرات اخیر در مقررات ملی و بینالمللی مرتبط با ایمنی جان اشخاص در دریا، امنیت و حفاظت از محیط‌زیست در اختیار کشتیهای تحت پرچم آن مرجع قرار میگیرد.
مقرره ۱۲ /۱ - استفاده از شبیه‌سازها
۱- استانداردهای عملکردی و سایر مفاد مندرج در بخش الف-۱۲ /۱ و سایر الزامات مشابه مندرج در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو برای هرگونه گواهینامه موردنظر باید در زمینه موارد زیر احراز گردند:
۱- تمامی آموزش‌های الزامی بر پایه شبیه‌ساز؛
۲- هرگونه ارزیابی شایستگی مندرج در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو که با استفاده از شبیه‌ساز اجرا میشود؛ و
۳- هرگونه اثبات تداوم حرفه‌ای مندرج در بخش (الف) آییننامهی استیسیدبلیو که با استفاده از شبیه‌ساز اجرا میشود.
مقرره ۱۳ /۱ - اجرای آزمایشها
۱- این مقررات نباید مانع شوند مرجع دریایی به کشتیهای محق به برافراشتن پرچم خود اجازه شرکت در آزمایشها را بدهد.
۲- از نظر این مقرره، واژه «آزمایش» به معنای یک یا چند آزمایش که در یک دوره محدود اجرا شده است که ممکن است استفاده از سامانه‌های خودکار یا یکپارچه را به منظور ارزیابی شیوههای دیگر اجرای وظایف خاص یا برآورده ساختن ترتیبات مخصوص تجویز شده در کنوانسیون شامل شود، که میزان ایمنی و جلوگیری از آلودگی حداقل برابر این مقررات ارایه میکنند.
۳- مرجع دریایی صادرکننده مجوز شرکت در آزمایشات به کشتیها باید اطمینان یابد این آزمایشات به گونه‌ای اجرا می‌گردند که میزان ایمنی و جلوگیری از آلودگی حداقل برابر این مقررات ارایه میکنند. این آزمایشات باید طبق راهنمای مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی انجام شوند.
۴- جزییات این آزمایشات باید در اولین فرصت ممکن و حداقل شش ماه پیش از تاریخ برنامه‌ریزی شده برای آغاز آزمایشات به سازمان بینالمللی دریانوردی گزارش شوند. سازمان بینالمللی دریانوردی باید این اطلاعات را به تمامی اعضا منتقل نماید.
۵- نتایج آزمایشات مجاز شده به موجب بند ۱ و هرگونه توصیه مرجع دریایی درخصوص این نتایج باید به سازمان بینالمللی دریانوردی گزارش شود تا به تمامی اعضا انتقال یابد.
۶- هر عضو معترض به آزمایشات خاص مجاز شده طبق این مقرره باید اعتراض خود را در اولین فرصت به سازمان بینالمللی دریانوردی اعلام نماید. سازمان بینالمللی دریانوردی جزییات اعتراض را به تمامی اعضا اعلام نماید.
۷- در احترام به اعتراضات دریافت شده از سوی اعضای دیگر در ارتباط با یک آزمایش، مرجع دریایی صادرکننده مجوز آزمایشات باید به کشتیهای تحت پرچم خود اعلام نماید، در هنگام حرکت در آب‌های تحت حاکمیت کشورهای اعلام‌کننده اعتراض خود به سازمان بینالمللی دریانوردی، از اجرای آزمایشات خودداری نمایند.
۸- مرجع دریایی که بر اساس نتایج یک آزمایش به این نتیجه می‌رسد یک سامانه خاص میزان ایمنی و جلوگیری از آلودگی حداقل برابر این مقررات ارایه می‌کند، می‌تواند منوط به اجرای الزامات زیر به کشتیهای تحت پرچم خود اجازه دهد، از آن سیستم بدون محدودیت استفاده نمایند:
۱- پس از ارایه نتایج آزمایشات طبق بند ۵، مرجع دریایی باید جزییات هرگونه مجوز از این دست، شامل مشخصات کشتیهای خاص مشمول در آن مجوز را به سازمان بینالمللی دریانوردی اعلام نماید تا به تمامی اعضا منتقل گردد.
۲- هرگونه عملیات دارای مجوز طبق این بند باید بر اساس راهنمای تدوین شده توسط سازمان بینالمللی دریانوردی تا حدی که در طول آزمایش اعمال می شوند، اجرا شوند.
۳- این عملیات باید اعتراضات دریافت شده از سایر اعضا طبق بند ۷ را تا زمانی که ملغی نشده‌اند، در نظر بگیرند.
۴- هرگونه عملیات دارای مجوز طبق این بند باید تنها تا زمان تصمیم‌گیری کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی درباره این که آیا اصلاحیه به کنوانسیون ضروری می‌باشد، و اگر چنین است، آیا بهتر است عملیات معلق شود، یا ادامه آن قبل از لازمالاجرا شدن اصلاحیه مجاز باشد، ادامه یابد.
۹- به درخواست هر یک از اعضا، کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی باید تاریخی را برای بررسی نتایج آزمایشات و تصمیم‌گیری لازم تعیین نماید.
مقرره ۱۴ /۱- مسئولیتهای شرکت‌ها
۱- طبق الزامات بخش الف-۱۴ /۱، هر مرجع دریایی باید شرکت‌ها را در قبال تعیین دریانوردان برای خدمت بر روی کشتیهای خود طبق الزامات این کنوانسیون مسئول بداند و از آن شرکت‌ها بخواهند اطمینان حاصل نمایند:
۱- دریانورد تعیین شده برای هر یک از کشتیهای خود گواهینامه‌ای مرتبط طبق الزامات کنوانسیون و تعیین شده توسط مرجع دریایی دارد.
۲- خدمه کشتیهای خود را طبق الزامات قابل اعمال تامین ایمن خدمه تعیین شده توسط مرجع دریایی تامین می‌نماید.
۳- دریانوردان تعیین شده برای هر یک از کشتیهای خود از دورههای بازآموزی و بهروزرسانی طبق این کنوانسیون برخوردار شده‌اند.
۴- اسناد و داده‌های مرتبط به تمامی دریانوردان استخدام شده در کشتیهای خود را نگهداری نماید، به راحتی در دسترس قرار دهد و بدون هیچ گونه محدودیت، اسناد و داده‌های مرتبط با تجربه دریایی، آموزش، سلامت پزشکی و شایستگی آنها در وظایف محول شده را مدنظر قرار دهند.
۵- دریانوردان در زمان اعزام به هر یک از کشتی های خود با وظایف خاص خود و تمامی ترتیبات، تاسیسات، تجهیزات، فرایندها و ویژگی‌های کشتی مرتبط با وظایف عمومی یا اضطراری خود آشنا شده‌اند.
۶- کارکنان کشتی میتوانند فعالیتهای خود در شرایط اضطراری و در اجرای مسئولیتهای ضروری برای ایمنی، امنیت و جلوگیری یا تقلیل آلودگی را به خوبی هماهنگ نمایند.
۷- ارتباط شفاهی موثر در تمامی اوقات بر روی کشتی خود طبق بندهای ۳ و ۴ مقرره ۱۴ فصل پنجم کنوانسیون سولاس برقرار میگردد.
مقرره ۱۵ /۱ - الزامات موقت
۱- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۷ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۵)، اعضا میتوانند به صدور، ظهرنویسی و تایید گواهینامهها طبق الزاماتی از کنوانسیون ادامه دهند که تا پیش از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) درخصوص دریانوردانی که خدمت دریایی تایید شده، برنامه آموزشی یا تحصیلی تایید شده و یا دوره آموزشی تایید شده خود را پیش از تاریخ اول جولای ۲۰۱۳ (۱۰ /۴ /۱۳۹۲) آغاز کرده‌اند، اجرا میشود.
۲- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۷ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۵)، اعضا میتوانند به تجدید یا تمدید گواهینامهها و اسناد شناسایی طبق الزامات کنوانسیون که تا پیش از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) اجرا می‌شد، ادامه دهند.
فصل دوم
فرمانده و قسمت عرشه
مقرره ۱ /۲
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه افسران نگهبان مسئول ناوبری در کشتیهای با ظرفیت ناخالص
۵۰۰ تن یا بیشتر
۱- هر افسر نگهبان مسئول ناوبری روی کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر باید گواهینامه شایستگی داشته باشد.
۲- هر متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- حداقل خدمت دریایی ۱۲ ماه به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده، در احراز الزامات
بخش الف-۱ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو شامل آموزش روی کشتی داشته باشند که در یک دفترچه سوابق آموزشی مورد تایید مستند گردد، یا این که حداقل ۳۶ ماه خدمت دریایی تایید شده داشته باشند؛
۳- در طول مدت خدمت دریایی الزامی خود، وظایف نگهبانی پل فرماندهی را تحت نظارت مستقیم فرمانده یا افسر ذیصلاح دیگری به مدت حداقل شش ماه اجرا کرده باشند؛
۴- الزامات قابل اعمال مقررات فصل ۴، حسب مورد، برای اجرای وظایف مخابراتی محول شده طبق مقررات رادیویی را احراز نموده باشند؛
۵- تحصیلات و آموزش تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۱ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشند؛ و
۶- استانداردهای صلاحیت مندرج در بند ۲ بخش الف-۱ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۲ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۳ /۶ و بندهای ۱ تا ۳ بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشند.
مقرره ۲ /۲
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های فرماندهان و افسران اول در کشتیهای با ظرفیت ناخالص حداقل ۵۰۰ تن یا بیشتر
فرمانده و افسر اول در کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۳۰۰۰ تن یا بیشتر
۱- هر فرمانده و افسر اول بر روی یک کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۳۰۰۰ تن یا بیشتر باید یک گواهینامه شایستگی داشته باشد.
۲- هر متقاضی گواهینامه باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبر در کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر را احراز نماید و دارای خدمت دریایی تایید شده در آن سمت،
۱-۱- برای افسران اول، کمتر از ۱۲ ماه نباشد، و
۱-۲- برای دریافت گواهینامه به عنوان فرمانده، کمتر از ۳۶ ماه نباشد؛ با این حال، این مدت ممکن است تا حداقل ۲۴ ماه کاهش یابد، مشروط بر اینکه حداقل ۱۲ ماه از مدت خدمت دریایی فوق در مقام افسر اول بوده باشد.
۲- تحصیلات و آموزش تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۲ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو برای فرماندهان و افسران اول در کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۳۰۰۰ تن یا بیشتر را احراز نموده باشد.
فرمانده و افسر اول در کشتیهای با ظرفیت ناخالص بین ۵۰۰ و ۳۰۰۰ تن
۳- هر فرمانده و افسر اول بر روی یک کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص بین ۵۰۰ و ۳۰۰۰ تن باید گواهینامه شایستگی داشته باشد.
۴- متقاضی گواهینامه باید:
۱- برای دریافت گواهینامه به عنوان افسر اول، الزامات صدور گواهینامه به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبری در کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر را احراز نموده باشد؛
۲- برای دریافت گواهینامه به عنوان فرمانده، الزامات صدور گواهینامه به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبر در کشتیهای با ظرفیت ناخالص حداقل ۵۰۰ تن یا بیشتر را احراز نموده و کمتر از ۳۶ ماه خدمت دریایی تایید شده در این سمت نداشته باشد؛ با این حال این مدت ممکن است کاهش یافته، اما کمتر از ۲۴ ماه نشود مشروط به اینکه حداقل ۱۲ ماه از آن خدمت دریایی در مقام افسر ارشد بوده باشد؛ و
۳- آموزش‌های تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۲ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو برای فرماندهان و افسران ارشد در کشتیهای با ظرفیت ناخالص بین ۵۰۰ و ۳۰۰۰ تن را احراز نموده باشد.
مقرره ۳ /۲
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های افسران نگهبان مسئول ناوبر و فرماندهان کشتیهای با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن
کشتی‌هایی که در سفرهای نزدیک به ساحل فعالیت ندارند
۱- هر افسر نگهبان مسئول ناوبر در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن که در سفرهای نزدیک به ساحل فعالیت ندارند باید گواهینامه شایستگی برای کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر را داشته باشد.
۲- هر فرمانده کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن که در سفرهای نزدیک به ساحل فعالیت ندارند باید گواهینامه شایستگی به عنوان فرمانده کشتیهای با ظرفیت ناخالص بین ۵۰۰ و ۳۰۰۰ تن را داشته باشد.
کشتی‌هایی که در سفرهای نزدیک به ساحل فعالیت دارند
افسران مسئول نگهبانی ناوبری
۳- هر افسر مسئول نگهبانی ناوبری در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک به ساحل باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۴- متقاضیان دریافت این گواهینامه به عنوان افسر مسئول نگهبانی ناوبری در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک به ساحل باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند؛
۲- موارد زیر را به اتمام رسانده باشد:
۲-۱- آموزش خاص، شامل خدمت دریایی مناسب، طبق الزامات تعیین شده از سوی مرجع دریایی؛ یا
۲-۲- حداقل ۳۶ ماه خدمت دریایی تایید شده در قسمت عرشه؛
۳- الزامات قابل اعمال مقررات فصل ۴، حسب مورد، برای اجرای وظایف مخابراتی محول شده طبق مقررات رادیویی را احراز نموده باشد؛
۴- تحصیلات و آموزش تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۳ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو را برای افسران مسئول نگهبانی ناوبری کشتیهای با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک به ساحل احراز نموده باشد؛ و
۵- استانداردهای صلاحیت مندرج در بند ۲ بخش الف-۱ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۲ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۳ /۶ و بندهای ۱ تا ۳ بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
فرمانده
۵- هر فرمانده شاغل در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک به ساحل باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۶- متقاضی گواهینامه به عنوان فرمانده شاغل در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن فعال در سفرهای نزدیک به ساحل باید:
۱- حداقل ۲۰ سال سن داشته باشد؛
۲- حداقل ۱۲ ماه خدمت دریایی تایید شده در مقام افسر مسئول نگهبانی ناوبری را داشته باشد؛
۳- تحصیلات و آموزش تایید شده را به اتمام رسانده و با استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۳ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو برای فرماندهان کشتیهای با ظرفیت ناخالص کمتر از ۵۰۰ تن فعال در سفرهای نزدیک به ساحل را احراز نموده باشند؛ و
۴- استانداردهای صلاحیت مندرج در بند ۲ بخش الف-۱ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۲ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۳ /۶ و بندهای ۱ تا ۳ بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
معافیت‌ها
۷- اگر مرجع دریایی بر این باور باشد اندازه کشتی و شرایط سفر آن به گونه‌ای است که اجرای تمامی الزامات این مقرره و بخش الف-۳ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو را غیرموجه یا غیرعملی می‌سازد، می‌تواند، با در نظر داشتن ایمنی تمامی کشتیهای فعال در آن آبها، فرمانده یا افسر نگهبان مسئول ناوبر در آن کشتی یا آن نوع از کشتیها را تا همان میزان از اجرای برخی از الزامات معاف نماید.
مقرره ۴ /۲
حداقل الزامات اجباری برای ملوانان تشکیل‌دهنده قسمتی از نگهبانی ناوبری
۱- هر ملوان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی ناوبری در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر باید گواهینامه‌ای را برای انجام این وظایف داشته باشد، به استثناء ملوانان تحت آموزش و ملوانانی که در طول نگهبانی، وظایفی با ماهیت غیرتخصصی دارند.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۶ سال سن داشته باشد؛
۲- موارد زیر را به اتمام رسانده باشد:
۲-۱- خدمت دریایی تایید شده، شامل حداقل شش ماه آموزش و تجربه دریایی؛ یا
۲-۲- آموزش خاص، در خشکی یا بر روی کشتی، شامل دوره خدمت دریایی تایید شده که کمتر از دو ماه نباشد؛
۳- استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۴ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- تجربه دریایی، آموزش و خدمت دریایی لازم مندرج در زیربندهای ۲.۲.۱ و ۲.۲.۲ باید مرتبط با وظایف نگهبانی ناوبری باشد و اجرای مسئولیت‌ها تحت نظارت مستقیم فرمانده، افسر نگهبان مسئول ناوبر یا یک ملوان شایسته را شامل شود.
مقرره ۵ /۲
حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های ملوانان به عنوان دریانورد ماهر عرشه
۱- هر دریانورد ماهر عرشه فعال در کشتیهای دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر باید گواهینامه‌ای مناسب را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- با الزامات صدور گواهینامه برای ملوانان تشکیل‌دهنده قسمتی از نگهبانی ناوبری انطباق داشته باشد؛
۳- علاوه بر داشتن صلاحیت برای فعالیت به عنوان یک ملوان تشکیل‌دهنده قسمتی از نگهبانی ناوبری، از خدمت دریایی تایید شده به مدت‌های زیر در بخش عرشه برخوردار باشد:
۳-۱- کمتر از ۱۸ ماه نباشد؛ یا
۳-۲- کمتر از ۱۲ ماه نباشد و دوره آموزشی مورد تایید را به اتمام رسانده باشد؛ و
۴- با استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۵ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو منطبق باشد.
۳- اعضا باید استانداردهای صلاحیت مورد نیاز برای گواهینامه‌های صادر شده برای دریانوردان ماهر پیش از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) را با موارد مندرج برای گواهینامه در بخش الف-۵ /۲ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه و نیاز به روز رسانی صلاحیت‌های این کارکنان را تعیین نمایند.
۴- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰)، عضوی که در عین حال عضو کنوانسیون سازمان بین المللی کار برای صدور گواهینامه برای دریانوردان ماهر، ۱۹۴۶ برابر با ۱۳۲۵(شماره ۷۴) است، می‌تواند به صدور، شناسایی و ظهرنویسی گواهینامهها طبق الزامات کنوانسیون فوق ادامه دهد.
۵- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۷ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۵)، عضوی که در عین حال عضو کنوانسیون سازمان بین المللی کار برای صدور گواهینامه برای دریانوردان ماهر، ۱۹۴۶ برابر با ۱۳۲۵ (شماره ۷۴) است، می‌تواند به تجدید و تمدید گواهینامهها و اسناد شناسایی طبق الزامات کنوانسیون فوق ادامه دهد.
۶- دریانوردان در صورتی از سوی یک عضو طبق الزامات این مقرره قلمداد می‌شوند که در ۶۰ ماه پیش از لازمالاجرا شدن این مقرره برای آن عضو، برای مدتی که کمتر از ۱۲ ماه نباشد در سمتی مرتبط در قسمت عرشه فعالیت نموده باشند.
فصل سوم
قسمت موتورخانه
مقرره ۱ /۳
حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های افسران مسئول نگهبانی مهندسی در موتورخانه‌های دارای خدمه یا مهندسین وظیفه در موتورخانه‌های خودکار موقت
۱- هر افسر مسئول نگهبانی مهندسی در موتورخانه‌های دارای کارکنان با مهندسین وظیفه در موتورخانه‌های خودکار موقت بر روی کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- دوره ترکیبی آموزش مهارت‌های کارگاهی و خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۱۲ ماه نباشد را به عنوان قسمتی از یک برنامه آموزشی تایید شده گذرانده باشد، که در احراز الزامات بخش الف-۱ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو شامل آموزش در کشتی باشد و در یک دفترچه سوابق آموزشی مورد تایید ثبت گردد، یا به طور دیگر گذراندن یک دوره ترکیبی آموزش مهارت کارگاهی و خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۳۶ ماه نباشد مشروط بر اینکه از این مدت، حداقل ۳۰ ماه خدمت دریایی در قسمت موتور باشد؛
۳- در طول مدت خدمت دریایی مورد لزوم خود، وظایف نگهبانی موتور را تحت نظارت مستقیم سرمهندس یا افسر مهندس شایسته دیگری طوری انجام داده باشد که از شش ماه کمتر نشود؛
۴- تحصیلات و آموزش تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۱ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد؛
۵- استانداردهای صلاحیت مندرج در بند ۲ بخش الف-۱ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۲ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۳ /۶ و بندهای ۱ تا ۳ بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
مقرره ۲ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های سرمهندسان و مهندسان دوم در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر
۱- هر سرمهندس و مهندس دوم شاغل در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه افسران مسئول نگهبانی مهندسی در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر را احراز نموده و دارای خدمت دریایی تایید شده در آن سمت به مدت لازم به صورت زیر باشد:
۱-۱- برای دریافت گواهینامه به عنوان مهندس دوم، کمتر از ۱۲ ماه به عنوان افسر مهندس شایسته نداشته باشد؛
۱-۲- برای دریافت گواهینامه سرمهندسی، کمتر از ۳۶ ماه نداشته باشد؛ با این حال این مدت ممکن است کاهش یابد اما کمتر از ۲۴ ماه نشود مشروط بر این که حداقل ۱۲ ماه از مدت خدمت دریایی در مقام مهندس دوم بوده باشد.
۲- آموزشها و تحصیلات تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۲ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
مقرره ۳ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های افسران سرمهندس و افسران مهندس دوم در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش بین ۷۵۰ و ۳۰۰۰ کیلووات
۱- هر سرمهندس و مهندس دوم در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش بین ۷۵۰ و ۳۰۰۰ کیلووات باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه برای افسران مسئول نگهبانی مهندسی را احراز نموده باشد و:
۱-۱- برای دریافت گواهینامه به عنوان مهندس دوم، کمتر از ۱۲ ماه خدمت دریایی تایید شده به عنوان افسر مهندس کمکی یا افسر مهندس نداشته باشد؛ و
۱-۲- برای دریافت گواهینامه به عنوان سرمهندس، کمتر از ۲۴ ماه خدمت دریایی تایید شده نداشته باشد که حداقل ۱۲ ماه از آن در حین داشتن شایستگی به عنوان مهندس دوم بوده باشد.
۲- آموزشها و تحصیلات تاییدشده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۳ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- هر افسر مهندس شایسته فعالیت به عنوان افسر مهندس دوم در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر می‌تواند به عنوان افسر سرمهندس در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش کمتر از ۳۰۰۰ کیلووات فعالیت نماید، مشروط بر این که گواهینامه وی بدین منظور ظهرنویسی شود.
مقرره ۴ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان تشکیل دهنده قسمتی از نگهبانی در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای اجرای وظایفی در موتورخانه‌های خودکار موقت
۱- هر ملوان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی موتورخانه یا اجرای وظایفی در موتورخانه‌های خودکار موقت در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه‌ای برای انجام این وظایف داشته باشد، به استثناء ملوانان تحت آموزش و ملوانانی که وظایفی با ماهیت غیرتخصصی دارند.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۶ سال سن داشته باشد؛
۲- موارد زیر را به اتمام رسانده باشد:
۲-۱- خدمت دریایی تایید شده، شامل آموزش و تجربه دریایی به مدتی که کمتر از شش ماه نباشد؛ یا
۲-۲- آموزش خاص، قبل از دریا یا در کشتی، شامل یک دوره خدمت دریایی تایید شده که کمتر از دو ماه نباشد؛ و
۳- استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۴ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- تجربه دریایی، آموزش و خدمت دریایی مورد لزوم در زیربندهای ۲.۲.۱ و ۲.۲.۲ باید مرتبط با وظایف نگهبانی موتورخانه باشد و شامل انجام وظایفی گردد که اجرای آن تحت نظارت مستقیم یک افسر مهندس صلاحیتدار یا یک ملوان شایسته باشد.
مقرره ۵ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان به عنوان دریانورد ماهر موتور در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای اجرای وظایفی در موتورخانه‌های خودکار موقت
۱- هر دریانورد ماهر موتور شاغل در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش حداقل ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه مناسب را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- الزامات صدور گواهینامه برای ملوانان تشکیل‌دهنده قسمتی از نگهبانی در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای اجرای وظایفی در موتورخانه‌های خودکار موقت را احراز نموده باشد؛
۳- علاوه بر داشتن شایستگی برای فعالیت به عنوان یک ملوان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی مهندسی، از خدمت دریایی تایید شده به مدت‌های زیر در قسمت عرشه برخوردار باشد:
۳-۱- کمتر از ۱۲ ماه نداشته باشد؛ یا
۳-۲- کمتر از شش ماه نباشد و آموزش تایید شدهای را به اتمام رسانده باشد؛ و
۴- استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۵ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- هر عضو باید استانداردهای صلاحیت مورد نیاز ملوانان در قسمت موتور را برای صدور گواهینامهها قبل از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) را با موارد مشخص شده برای گواهینامه در بخش الف-۵ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه نماید و اگر لازم باشد، نیاز به بهروزرسانی صلاحیت‌های این خدمه را تعیین نماید.
۴- دریانوردان در صورتی از سوی یک عضو طبق الزامات این مقرره قلمداد می‌شوند که در ۶۰ ماه پیش از لازمالاجرا شدن این مقرره برای آن عضو، به مدتی که کمتر از ۱۲ ماه نگردد در سمتی مرتبط در قسمت موتور فعالیت نموده باشند.
مقرره ۶ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های افسران فنی- الکترونیک
۱- هر افسر فنی- الکترونیک شاغل در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه شایستگی را داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- آموزش مهارت های کارگاهی همراه با خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۱۲ ماه نباشد را به اتمام رسانده باشد که از آن کمتر از ۶ ماه نباید خدمت دریایی به عنوان قسمتی از برنامه آموزشی تایید شدهای باشد که الزامات بخش الف-۶ /۳ از آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نماید و در دفترچه سوابق آموزشی مورد تایید مستند گردد، یا به طور دیگر نباید کمتر از ۳۶ ماه آموزش مهارت‌های کارگاهی همراه با خدمت دریایی تایید شده را دارا باشد که از آن نباید کمتر از ۳۰ ماه خدمت دریایی در قسمت موتورخانه باشد.
۳- آموزشها و تحصیلات تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۶ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد؛ و
۴- استانداردهای صلاحیت مشخص شده در بند ۲ بخش الف-۱ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۲ /۶، بندهای ۱ تا ۴ بخش الف-۳ /۶ و بندهای ۱ تا ۳ بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- هر عضو باید استانداردهای صلاحیت مورد نیاز افسران فنی- الکترونیک برای صدور گواهینامهها قبل از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) را با موارد مشخص شده برای گواهینامه در بخش الف-۶ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه و نیاز به بهروزرسانی صلاحیت‌های این خدمه را تعیین نماید.
۴- دریانوردان در صورتی از سوی یک عضو طبق الزامات این مقرره قلمداد می‌شوند که در ۶۰ ماه قبل از لازمالاجرا شدن این مقرره برای آن عضو، به مدتی که از ۱۲ ماه کمتر نباشد در سمتی مرتبط در قسمت عرشه فعالیت نموده و با استاندارد صلاحیت مشخص شده در بخش الف-۶ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو منطبق باشند.
۵- صرفنظر از الزامات بندهای ۱ تا ۶ فوق، اعضا ممکن است فرد دارای شایستگی های مناسب را در اجرای بعضی وظایف مندرج در بخش الف-۶ /۳ توانا قلمداد نمایند.
مقرره ۷ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان فنی- الکترونیک
۱- هر ملوان فنی- الکترونیک شاغل در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید گواهینامه مناسب داشته باشد.
۲- متقاضی گواهینامه باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- یکی از شرایط زیر را داشته باشد:
۲-۱- اتمام خدمت دریایی تایید شده، شامل آموزش و تجربه دریایی که کمتر از ۱۲ ماه نباشد؛ یا
۲-۲- اتمام دوره آموزشی تایید شده، شامل خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۶ ماه نباشد؛ یا
۲-۳- شایستگی‌هایی که صلاحیت‌های فنی جدول الف-۷ /۳ را احراز نموده و خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۳ ماه نباشد؛ و
۳- استاندارد صلاحیت مندرج در بخش الف-۷ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۳- هر عضو باید استانداردهای صلاحیت مورد نیاز ملوانان فنی- الکترونیک را برای صدور گواهینامهها قبل از تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) را با موارد مشخص شده برای گواهینامه در بخش الف-۷ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه نموده و در صورت نیاز، لزوم بهروزرسانی صلاحیت‌های این خدمه را تعیین نماید.
۴- دریانوردان در صورتی از سوی یک عضو طبق الزامات این مقرره قلمداد می‌شوند که در ۶۰ ماه قبل از لازمالاجرا شدن این مقرره برای آن عضو، به مدتی که از ۱۲ ماه کمتر نشود در سمتی مرتبط در قسمت عرشه فعالیت نموده و با استاندارد صلاحیت مشخص شده در بخش الف-۷ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو منطبق باشند.
۵- صرفنظر از الزامات بندهای ۱ تا ۴ فوق، اعضا ممکن است فرد دارای شایستگی‌های مناسب را در اجرای بعضی وظایف مندرج در بخش الف-۷ /۳ آییننامهی استیسیدبلیو توانا قلمداد نمایند.
فصل چهارم
مخابرات رادیویی و کاربران رادیویی
توضیح
الزامات اجباری مرتبط با نگهبانی رادیویی در مقررات رادیویی و کنوانسیون بینالمللی اصلاح شده ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳، درج شده است. الزامات مرتبط با نگهداری رادیویی نیز در کنوانسیون بینالمللی اصلاح شده ایمنی جان اشخاص در دریا (سولاس، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳) و رهنمودهای مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی درج شده است.
مقرره ۱ /۴ - کاربرد
۱- به جز موارد مندرج در بند ۲، الزامات این فصل برای کاربران رادیویی شاغل در کشتیهای دارای سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی (جی‌ام‌دی‌اس‌اس) طبق موارد توصیه شده در کنوانسیون بینالمللی اصلاح شده ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳، اجرا میگردد.
۲- کاربران رادیویی شاغل در کشتیهای غیرملزم به اجرای الزامات جی‌ام‌دی‌اس‌اس در فصل چهارم کنوانسیون سولاس ملزم به اجرای الزامات این فصل نیستند. با این حال، کاربران رادیویی شاغل در این کشتیها باید از الزامات مقررات رادیویی پیروی نمایند. مرجع دریایی باید اطمینان حاصل نماید گواهینامه‌های مناسب توصیه شده در مقررات رادیویی برای این کاربران رادیویی صادر یا شناسایی می‌شوند.
مقرره ۲ /۴ - حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های کاربران رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس
۱- هر فرد مسئول یا مجری وظایف رادیویی در یک کشتی ملزم به شرکت در فعالیتهای جی‌ام‌دی‌اس‌اس باید گواهینامه مناسب مرتبط با جی‌ام‌دی‌اس‌اس، صادر یا شناسایی شده توسط مرجع دریایی به موجب الزامات مقررات رادیویی داشته باشد.
۲- به علاوه، هر متقاضی گواهینامه شایستگی طبق این مقرره برای خدمت در یک کشتی ملزم به داشتن تاسیسات رادیویی طبق کنوانسیون بین المللی اصلاح شده نجات جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳، باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛ و
۲- آموزشها و تحصیلات تایید شده را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مشخص شده در بخش الف-۲ /۴ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
فصل پنجم
الزامات خاص آموزش برای خدمه شاغل در بعضی انواع کشتیها
مقرره ۱-۱ /۵
حداقل الزامات اجباری برای آموزش و شایستگی های فرماندهان، افسران و ملوانان شاغل در کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی
۱- افسران و ملوانان موظف به اجرای وظایف و مسئولیتهای خاص مرتبط با بار یا تجهیزات بار در کشتیهای حمل مواد شیمیایی یا نفتی باید گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی یا نفتی را داشته باشند.
۲- هر متقاضی گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی یا نفتی باید طبق بخش الف- ۱ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو آموزش پایه را به اتمام رسانده باشد و موارد زیر را انجام دهد:
۱- حداقل سه ماه خدمت دریایی تایید شده کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی، و احراز استاندارد صلاحیت مشخص شده در بند ۱، بخش الف-۱-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو؛ یا
۲- یک دوره آموزش پایه تایید شده برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی، و احراز استاندارد صلاحیت مندرج در بند ۱، بخش الف-۱-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو.
۳- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، مهندسان دوم و هر فرد دیگر دارای مسئولیت مستقیم بارگیری، تخلیه، مراقیت در حال انتقال، جابه‌جایی کالا، شستشوی مخزن و سایر عملیات مرتبط با بار در کشتیهای حمل مواد نفتی باید گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی را داشته باشد.
۴- هر متقاضی گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی را احراز نموده باشند؛ و
۲- علاوه بر داشتن شایستگی دریافت گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی، موارد زیر را دارا باشد:
۲-۱- حداقل سه ماه خدمت دریایی تایید شده در کشتیهای حمل مواد نفتی؛ یا
۲-۲- حداقل یک ماه آموزش تایید شده در کشتیهای حمل مواد نفتی در سمتی همتراز اضافی (بدون مسئولیت)، که شامل حداقل سه عملیات بارگیری و سه تخلیه باشد و در یک دفتر ثبت آموزش تایید شده، با در نظر داشتن راهنمای بخش ب-۱ /۵ مستند گردد؛ و
۳- آموزش پیشرفته تایید شده برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مشخص شده در بند ۲، بخش الف-۱-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۵- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و هر فرد دیگر دارای مسئولیت مستقیم بارگیری، تخلیه، مراقبت درانتقال، جابه جایی بار، شستشوی مخزن و سایر عملیات مرتبط با بار در کشتیهای حمل مواد شیمیایی باید گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی را داشته باشند.
۶- هر متقاضی گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی را احراز نموده باشد؛ و
۲- علاوه بر داشتن شایستگی دریافت گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی و نفتی، موارد زیر را دارا باشد:
۲-۱- حداقل سه ماه خدمت دریایی تایید شده در کشتیهای حمل مواد شیمیایی؛ یا
۲-۲- حداقل یک ماه آموزش تایید شده در یک تانکر شیمیایی در سمتی همتراز اضافی (بدون مسئولیت)، که شامل حداقل سه عملیات بارگیری و سه تخلیه باشد و در یک دفتر ثبت آموزش تایید شده، با در نظر داشتن راهنمای بخش ب-۱ /۵ مستند گردد؛ و
۳- آموزش پیشرفته تایید شده برای عملیات بار کشتی حمل مواد شیمیایی را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مشخص شده در بند ۳ بخش الف-۱-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۷- مراجع دریایی باید اطمینان حاصل نمایند گواهینامه مهارت برای دریانوردانی صادر میشود که دارای شایستگی طبق بندهای ۲، ۴ یا ۶، حسب مورد، می باشند، و یا این که گواهینامه شایستگی یا مهارت موجود به صورت کامل شناسایی گردد.
مقرره ۲-۱ /۵
حداقل الزامات اجباری برای‌آموزش و شایستگی‌های فرماندهان، افسران و ملوانان شاغل درکشتی‌های حمل گازمایع
۱- افسران و ملوانان موظف به اجرای وظایف و مسئولیتهای خاص مرتبط با بار یا تجهیزات بار در کشتیهای حمل گاز مایع باید دارای گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باشند.
۲- هر متقاضی گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باید آموزش پایه طبق الزامات بخش الف-۱ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را به اتمام رسانده باشند و موارد زیر را انجام دهد:
۱- حداقل سه ماه خدمت دریایی تایید شده برروی کشتیهای حمل گاز مایع، و احراز استاندارد صلاحیت مندرج در بند ۱، بخش الف-۲-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو؛ یا
۲- یک دوره آموزش پایه تایید شده برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع، و احراز استاندارد صلاحیت مشخص شده در بند ۱، بخش الف-۲-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو.
۳- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و هر فرد دیگر دارای مسئولیت مستقیم بارگیری، تخلیه، مراقیت در انتقال، شستشوی مخزن و سایر عملیات مرتبط با بار در کشتیهای حمل گاز مایع باید دارای گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باشند.
۴- هر متقاضی گواهینامه آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باید:
۱- الزامات صدور گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع را احراز نماید؛ و
۲- علاوه بر داشتن شایستگی دریافت گواهینامه آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع، موارد زیر را دارا باشد:
۲-۱- حداقل سه ماه خدمت دریایی تایید شده در کشتیهای حمل گاز مایع؛ یا
۲-۲- حداقل یک ماه آموزش تایید شده در یک کشتی حمل گاز مایع در سمتی همتراز اضافی (بدون مسئولیت)، که شامل حداقل سه عملیات بارگیری و سه تخلیه باشد و در یک دفتر ثبت آموزش تایید شده، با در نظر داشتن راهنمای بخش ب-۱ /۵ مستند گردد؛ و
۳- آموزش پیشرفته تایید شده برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع را به اتمام رسانده و استاندارد صلاحیت مشخص شده در بند ۲، بخش الف-۲-۱ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشند.
۵- مراجع دریایی باید اطمینان حاصل نمایند یک گواهینامه مهارت برای دریانوردانی صادر میشود که دارای شایستگی طبق بندهای ۲ یا ۴، حسب مورد، را دارند، و یا این که گواهینامه شایستگی موجود به صورت کامل شناسایی میگردد.
مقرره ۲ /۵
حداقل الزامات اجباری برای آموزش و شایستگی های فرماندهان، افسران، ملوانان و سایر خدمه شاغل در کشتیهای مسافری
۱- این مقرره در مورد فرماندهان، افسران، ملوانان و سایر خدمه شاغل در کشتیهای مسافری در سفرهای بینالمللی اجرا میگردد. مراجع دریایی باید قابلیت اعمال این مقرره برای خدمه شاغل در کشتیهای مسافری در سفرهای داخلی را تعیین نمایند.
۲- پیش از موظف شدن به اجرای وظایفی برروی کشتیهای مسافری، دریانوردان باید آموزش‌های الزامی توسط بند ۴ تا ۷ زیر را با توجه به سمت، وظایف و مسئولیتهای خود به اتمام رسانده باشند.
۳- دریانوردان ملزم به گذراندن آموزش‌های لازم مندرج در بند ۴ تا ۷ زیر باید، در مقاطع حداکثر پنج ساله، نسبت به گذراندن دورههای بازآموزی و یا ارایه شواهدی مبنی بر کسب استاندارد صلاحیت ظرف پنج سال گذشته اقدام نمایند.
۴- فرماندهان، افسران و سایر خدمه که طبق فهرست جمعی وظایف موظف به کمک‌رسانی به مسافران در شرایط اضطراری در کشتیهای مسافری می‌باشند، باید آموزش‌های مدیریت گروهی مشخص شده در بند ۱، بخش الف-۲ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را گذرانده باشند.
۵- خدمه ارایه‌کننده خدمات مستقیم به مسافران در فضاهای مسافری در کشتیهای مسافری باید آموزش‌های ایمنی مشخص شده در بند ۲، بخش الف-۲ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را گذرانده باشند.
۶- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و هر فرد دیگری که طبق فهرست جمعی وظایف مسئولیت ایمنی مسافران در شرایط اضطراری در کشتیهای مسافری را برعهده دارند، باید آموزش‌های تایید شده مدیریت بحران و رفتارشناسی انسان مشخص شده در بند ۳، بخش الف-۲ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را گذرانده باشند.
۷- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و هر فرد دیگر دارای مسئولیت مستقیم امور سوار و پیاده شدن مسافران، تخلیه، بارگیری و بستن بارها، و یا بستن دریچه‌های بدنه برروی کشتیهای مسافری رو-رو باید آموزش‌های تایید شده ایمنی مسافران، ایمنی بار و یکپارچگی بدنه مشخص شده در بند ۴، بخش الف-۲ /۵ آییننامهی استیسیدبلیو را گذرانده باشند.
۸- مراجع دریایی باید اطمینان حاصل نمایند شواهد مستند مربوط به اتمام دورههای آموزشی برای تمامی افراد دارای شایستگی طبق الزامات این مقرره صادر میگردد.
فصل ششم
فعالیتهای اضطراری، ایمنی شغلی، امنیت، مراقبت‌های پزشکی و نجات
مقرره ۱ /۶ - حداقل الزامات اجباری برای آشناسازی‌های ایمنی، آموزش و درس‌های پایه برای تمامی دریانوردان
۱- دریانوردان باید آموزشها و درس‌های پایه و آشناسازی‌های ایمنی را طبق بخش الف-۱ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو دریافت و استاندارد مناسب صلاحیت مندرج در آن را احراز نمایند.
۲- درمواردی که آموزش پایه از شرایط لازم برای صدور گواهینامه ذکر نشده باشد، گواهینامه مهارت دال بر شرکت دارنده گواهینامه در دوره آموزش پایه باید صادر شود.
مقرره ۲ /۶ - حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های حرفه‌ای در شناور بقا، قایق‌های نجات و قایق‌های نجات تندرو
۱- هر متقاضی گواهینامه مهارت در شناور بقا، و قایق‌های نجات به جز قایق‌های نجات تندرو باید:
۱- حداقل ۱۸ سال سن داشته باشد؛
۲- دارای خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۱۲ ماه نباشد و یا شرکت در یک دوره آموزشی تایید شده و خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۶ ماه نباشد؛ و
۳- استاندارد صلاحیت برای گواهینامه‌های مهارت در شناور بقا و قایق‌های نجات مندرج در بندهای ۱ تا ۴، بخش الف-۲ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
۲- هر متقاضی گواهینامه مهارت در قایق‌های نجات تندرو باید:
۱- دارای یک گواهینامه مهارت در شناور بقا و قایق‌های نجات به غیر از قایق‌های نجات تندرو باشد؛
۲- در یک دوره آموزشی تایید شده شرکت نموده باشد؛ و
۳- استاندارد صلاحیت برای گواهینامه‌های مهارت در قایق های نجات تندرو، مندرج در بندهای ۷ تا ۱۰، بخش الف-۲ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشد.
مقرره ۳ /۶ - حداقل الزامات اجباری برای آموزش آتش‌نشانی پیشرفته
۱- دریانوردان تعیین شده برای کنترل عملیات‌های آتش‌نشانی باید آموزش‌های پیشرفته در خصوص فنون آتش‌نشانی، با تمرکز خاص برروی سازماندهی، راهکارها و فرماندهی طبق الزامات بندهای ۱ تا ۴، بخش الف-۳ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را گذرانده و استاندارد صلاحیت مندرج در آنها را احراز نموده باشند.
۲- درمواردی که آموزش پیشرفته آتش‌نشانی در شرایط لازم برای صدور گواهینامه ذکر نشده است، یک گواهینامه مهارت دال بر شرکت دارنده گواهینامه در دوره آموزش پیشرفته آتش‌نشانی باید صادر شود.
مقرره ۴ /۶ - حداقل الزامات اجباری مرتبط با کمک‌های اولیه و مراقبت‌های پزشکی
۱- دریانوردان تعیین شده برای ارایه کمک‌های اولیه در کشتی باید استاندارد صلاحیت کمک‌های اولیه پزشکی مشخص شده در بندهای ۱ تا ۳، بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نمایند.
۲- دریانوردان تعیین شده به عنوان مسئول مراقبت‌های پزشکی در کشتی باید استاندارد صلاحیت مراقبت‌های پزشکی در کشتی مشخص شده در بندهای ۴ تا ۶، بخش الف-۴ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نمایند.
۳- درمواردی که آموزش کمک‌های اولیه یا مراقبت‌های پزشکی در شرایط لازم برای صدور گواهینامه ذکر نشده است، یک گواهینامه مهارت دال بر شرکت دارنده گواهینامه در دوره آموزش کمک‌های اولیه یا مراقبت‌های پزشکی باید صادر شود.
مقرره ۵ /۶ - حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های مهارت برای افسران امنیتی کشتیها
۱- هر متقاضی گواهینامه مهارت به عنوان افسر امنیتی کشتی باید:
۱- دارای خدمت دریایی تایید شده که کمتر از ۱۲ ماه نباشد و یا خدمت دریایی مناسب و آگاهی با عملیات کشتیها باشند؛ و
۲- استاندارد صلاحیت برای گواهینامه‌های مهارت به عنوان افسر امنیت کشتی، مندرج در بندهای ۱ تا ۴، بخش الف-۵ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نموده باشند.
۲- مراجع دریایی باید اطمینان حاصل نمایند برای هر فرد واجد صلاحیت طبق الزامات این مقرره گواهینامه مهارت صادر میگردد.
مقرره ۶ /۶ - حداقل الزامات اجباری برای آموزش و دستورالعمل‌های مرتبط امنیتی پایه برای تمامی دریانوردان
۱- دریانوردان باید آشنایی‌های امنیتی و آموزشها یا دستورالعمل‌های آگاهی امنیتی طبق بخش الف-۶ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو دریافت و استاندارد صلاحیت قابل اعمال مندرج در آن را احراز نمایند.
۲- درمواردی که آگاهی امنیتی در شرایط لازم برای صدور گواهینامه ذکر نشده است، یک گواهینامه مهارت دال بر شرکت دارنده گواهینامه در دوره آگاهی امنیتی باید صادر شود.
۳- پیش از لازمالاجرا شدن این مقرره، اعضا باید الزامات خود برای دریانوردان دارای شایستگی لازم برای دریافت گواهینامه یا قادر به کسب آن را با الزامات مندرج در بند ۴، بخش الف-۶ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه و نیاز به بهروزرسانی شایستگی‌های دریانوردان را بررسی نمایند.
دریانوردان دارای وظایف امنیتی تعیین شده
۴- دریانوردان دارای وظایف امنیتی تعیین شده باید استاندارد صلاحیت مشخص شده در بندهای ۶ تا ۸، بخش الف-۶ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو را احراز نمایند.
۵- درمواردی که آموزش درباره وظایف امنیتی تعیین شده در شرایط لازم برای صدور گواهینامه ذکر نشده است، یک گواهینامه مهارت دال بر شرکت دارنده گواهینامه در دوره آموزشی درباره وظایف امنیتی تعیین شده باید صادر شود.
۶- پیش از لازمالاجرا شدن این مقرره، اعضا باید استانداردهای آموزشی امنیتی خود برای دریانوردان دارای شایستگی لازم برای دریافت گواهینامه یا قادر به کسب آن را با الزامات مندرج در بند ۸، بخش الف-۶ /۶ آییننامهی استیسیدبلیو مقایسه و نیاز به بهروزرسانی شایستگی‌های دریانوردان را بررسی نمایند.
فصل هفتم
گواهینامه‌های جایگزین
مقرره ۱ /۷ - صدور گواهینامه‌های جایگزین
۱- صرفنظر از الزامات صدور گواهینامه مندرج در فصل‌های دوم و سوم از این ضمیمه، اعضا میتوانند گواهینامه‌هایی به غیر از گواهینامه‌های مندرج در مقررات این فصل‌ها را مستقیماً صادر نمایند یا اجازه صدور دهند، مشروط بر این که:
۱- وظایف مرتبط و سطوح مسئولیت مورد نظر برای درج برروی این گواهینامهها و اسناد شناسایی انتخاب شده از، و مشابه با آنهایی است که در بخش‌های الف-۱ /۲، الف-۲ /۲، الف-۳ /۲، الف-۴ /۲، الف-۵ /۲، الف-۱ /۳، الف-۲ /۳، الف-۳ /۳، الف-۴ /۳، الف-۵ /۳ و الف-۲ /۴ آییننامهی استیسیدبلیو بیان شده است؛
۲- متقاضیان تحصیلات و آموزش‌های تایید شده را به اتمام رسانده و الزامات استانداردهای صلاحیت تجویز شده در بخش‌های مرتبط آییننامهی استیسیدبلیو و مندرج در بخش الف-۱ /۷ این آیین‌نامه را برای وظایف و سطوح مسئولیت مورد نظر که در این گواهینامهها و اسناد شناسایی درج میگردد را احراز نمایند؛
۳- متقاضیان خدمت دریایی تایید شدهای را به اتمام رسانده باشند که مناسب میزان کارآیی در انجام وظایف و سطوحی باشد که در گواهینامه درج میگردد. حداقل مدت خدمت دریایی باید معادل مدت خدمت دریایی باشد که در فصول ۲ و ۳ از این ضمیمه تجویز شده است. با این حال، این مدت نباید از حداقل مدت خدمت دریایی مندرج در بخش الف-۲ /۷ آییننامهی استیسیدبلیو کمتر باشد؛
۴- متقاضیان گواهینامهها، که باید فعالیتهای ناوبری را در سطح عملیاتی اجرا نمایند، باید الزامات قابل اعمال در مقررات فصل چهارم، حسب مورد، برای اجرای وظایف مخابراتی طبق مقررات رادیویی را احراز نمایند؛ و
۵- گواهینامهها طبق الزامات مقرره ۲ /۱ و الزامات مندرج در فصل هفتم آییننامهی استیسیدبلیو صادر می‌شوند.
۲- هیچ گواهینامه‌ای نباید به موجب این فصل صادر شود، مگر عضو اطلاعات را به سازمان بینالمللی دریانوردی در انطباق با ماده ۴ و مقرره ۷ /۱ ارسال نموده باشد.
مقرره ۲ /۷ - گواهینامه دریانوردان
۱- هر دریانورد مجری وظیفه یا گروهی از وظایف مشخص شده در جداول الف-۱ /۲، الف-۲ /۲، الف-۳ /۲، الف-۴ /۲ یا الف-۵ /۲ فصل دوم یا در جداول الف-۱ /۳، الف-۲ /۳، الف-۳ /۳، الف-۴ /۳ یا الف-۵ /۳ فصل سوم یا الف-۲ /۴ فصل چهارم آییننامهی استیسیدبلیو باید یک گواهینامه شایستگی یا مهارت را حسب مورد، داشته باشد.
مقرره ۳ /۷ - اصول حاکم بر صدور گواهینامه‌های جایگزین
۱- هر عضوی که می‌خواهد گواهینامه‌هایی جایگزین را صادر کند یا از اجازه صدور آن را بدهد، باید از اجرای اصول زیر اطمینان حاصل نمایند:
۱- هیچ سامانه دیگری نباید برای صدور گواهینامه مورد استفاده قرار گیرد، مگر این که میزان ایمنی در دریا و تاثیرات جلوگیری از آلودگی آن حداقل برابر با موارد مندرج در سایر فصول باشد؛ و
۲- هرگونه ترتیبات برای گواهینامه جایگزین صادره به موجب این فصل باید قابلیت تعویض این گواهینامهها را با گواهینامه‌های صادر شده به موجب سایر فصول را داشته باشد.
۲- در اصل قابلیت تعویض در بند ۱ باید اطمینان حاصل شود که:
۱- دریانوردان دارای گواهینامه به موجب ترتیبات فصل‌های دوم و /یا سوم و فصل هفتم میتوانند برروی کشتیهای دارای سازماندهی داخلی سنتی و غیره، فعالیت نمایند؛ و
۲- دریانوردان به گونه‌ای برای ترتیبات خاص در درون کشتی تربیت نشده‌اند که خدمت آنها برروی کشتیهای دیگر را غیرممکن سازد.
۳- در هنگام صدور گواهینامهها طبق الزامات این فصل، اصول زیر باید مدنظر قرار بگیرند:
۱- صدور گواهینامه‌های جایگزین نباید به خودی خود باعث شود:
۱-۱- تعداد خدمه برروی کشتی کاهش یابد؛
۱-۲- یکپارچگی حرفه‌ای دریانوردان کاهش یابد یا از آنها «مهارت‌زدایی» شود؛ یا
۱-۳- موظف شدن یک نفر دارای یک گواهینامه در طول یک نگهبانی خاص به اجرای ترکیبی از وظایف افسران نگهبان موتور و عرشه توجیه گردد؛ و
۲- فرد مسئول باید به عنوان فرمانده تعیین شود؛ و اجرای هر گونه ترتیبات برای گواهینامه جایگزین نباید تاثیراتی نامطلوب بر اختیارات و موقعیت قانونی فرمانده و سایرین داشته باشد.
۴- طبق اصول مندرج در بندهای ۱ و ۲ این مقرره، باید اطمینان حاصل شود که شایستگی افسران عرشه و همچنین افسران موتور به صورت مطلوب حفظ میشود.
فصل هشتم - نگهبانی
مقرره ۱ /۸ - سلامت برای انجام وظیفه
۱- هر مرجع دریایی به منظور جلوگیری از بروز خستگی شدید، باید:
۱- زمان‌های استراحت برای خدمه‌ای که نگهبانی می‌گیرند و آنهایی که وظایف محوله به آنها در مورد ایمنی، امنیت و جلوگیری از آلودگی طبق الزامات بخش الف-۱ /۸ از آییننامهی استیسیدبلیو است، را ایجاد نماید و به اجرا درآورد.
۲- الزام دارد که سامانه‌های نگهبانی به گونه‌ای برنامه‌ریزی شوند که کارایی هیچ یک از خدمه نگهبانی تحت تاثیر نامطلوب خستگی شدید قرار نگیرد و اولین نگهبان در آغاز سفر و نگهبان‌های بعدی به اندازه کافی استراحت نموده و توانایی انجام وظیفه را داشته باشند.
۲- هر مرجع دریایی باید به منظور جلوگیری از سوء استفاده از داروها و الکل، اطمینان حاصل نماید که تدابیر مقتضی طبق الزامات بخش الف-۱ /۸، ضمن توجه کافی به راهنمای بخش ب-۱ /۸ آییننامهی استیسیدبلیو اتخاذ شده است.
مقرره ۲ /۸ - ترتیبات نگهبانی و اصولی که باید رعایت شود
۱- مراجع دریایی باید به منظور حصول اطمینان از اجرای یک یا چند نگهبانی مداوم و ایمن در تمامی اوقات برروی تمامی کشتیهای دریاپیما، متناسب با شرایط و وضعیت غالب توجه شرکت‌ها، فرماندهان، افسران سرمهندس و تمام خدمه نگهبانی را به رعایت الزامات، اصول و راهنمای مندرج در آییننامهی استیسیدبلیو معطوف نمایند.
۲- مراجع دریایی باید از فرماندهان تمامی کشتیها بخواهند اطمینان حاصل نمایند ترتیبات نگهبانی برای حفظ یک یا چند نگهبانی ایمن با در نظر گرفتن شرایط و وضعیت غالب کفایت می‌نماید و این که موارد زیر تحت مدیریت مستقیم فرمانده باشد:
۱- افسران نگهبان مسئول ناوبر مسئولیت هدایت ایمن کشتی را در طول مدت انجام وظیفه خود بر عهده دارد، و در تمامی این مدت در پل فرماندهی یا نقطه مناسب دیگری مانند اتاق نقشه یا اتاق کنترل پل فرماندهی حضور دارد؛
۲- کاربران رادیویی مسئولیت حفظ نگهبانی رادیویی مداوم برروی بسامدهای مناسب را در طول مدت انجام وظیفه خود بر عهده دارند؛
۳- افسران مسئول نگهبانی مهندسی، طبق تعریف آییننامهی استیسیدبلیو و تحت مدیریت افسر سرمهندس باید به صورت آماده‌باش برای حضور فوری در محوطه ماشین‌آلات آماده باشند و در صورت نیاز درطول مدت انجام وظیفه خود در این محوطه بمانند؛
۴- هنگامی که کشتی در لنگر بوده یا مهار شده است، به منظور ایمنی در تمامی اوقات، نگهبانی یا نگهبانی‌های موثر و متناسب برقرار شود، و اگر کشتی حامل کالاهای خطرناک است، سازماندهی چنین نگهبانی یا نگهبانی‌ها با توجه کامل به ماهیت، مقدار، بسته‌بندی و چینش کالای خطرناک و هر گونه شرایط غالب در کشتی ، آب یا در ساحل باشد؛ و
۵- حسب مورد، یک یا چند نگهبانی در تمامی اوقات برای مقاصد امنیتی اجرا میگردد.»
قطعنامه ۲
اصلاحات مانیل در مورد آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه
و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو)
فراهمایی (کنفرانس) مانیل ۲۰۱۰ (۱۳۸۹)،
پس از تصویب قطعنامه ۱ در خصوص تصویب اصلاحات ضمیمه کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷،
با اذعان به اهمیت ایجاد استانداردهای شایستگی اجباری و دقیق و سایر مفاد اجباری ضروری برای حصول اطمینان از این که تمامی دریانوردان به شیوه مناسب آموزش می‌بینند و از تجربه، مهارت و شایستگی کافی برای اجرای وظایف خود در عین تضمین ایمنی جان اشخاص و دارایی‌ها در دریا و حفاظت از محیط زیست دریایی برخوردار هستند،
همچنین با اذعان به ضرورت اصلاح به موقع این استانداردها و مفاد اجباری با هدف همگامی موثر با تحولات فن‌آوری، عملیات‌ها، فرایندها و شیوههای استفاده شده در کشتیها،
با یادآوری این که بخش عمدهای از سوانح دریایی و آلودگی از خطای انسانی ناشی میشود،
با درک این که یکی از روشهای موثر برای کاهش خطرهای مرتبط با خطای انسانی در فعالیت کشتیهای دریاپیما، حصول اطمینان از این مساله است که بالاترین سطح ممکن استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و شایستگی درخصوص دریانوردان شاغل یا متقاضی اشتغال در این کشتیها اعمال شود،
با تمایل به کسب و حفظ بالاترین سطح ممکن استانداردهای ایمنی جان اشخاص و دارایی‌ها در دریا و بندر، و حفاظت از محیط زیست دریایی،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو)، در دو قسمت (الف) با عنوان « استانداردهای اجباری در مورد مفاد ضمیمه‌ی کنوانسیون استیسیدبلیو، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ (اصلاح شده)»، و (ب) با عنوان « راهنمایی‌های توصیه شده در مورد مفاد کنوانسیون استیسیدبلیو، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ (اصلاح شده)»، که میان تمامی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی و اعضای این کنوانسیون توزیع شده بود،
با توجه به این که بر اساس بند ۲، مقرره ۱ /۱ ضمیمه کنوانسیون استیسیدبلیو، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷، اصلاحات قسمت (الف) آییننامهی استیسیدبلیو باید طبق مفاد ماده ۱۲ کنوانسیون در خصوص شیوه اصلاح این ضمیمه تصویب، لازمالاجرا و اعمال شوند،
پس از بررسی اصلاحات پیشنهادی آییننامهی استیسیدبلیو که میان تمامی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی و اعضای این کنوانسیون توزیع شده بود،
۱- اصلاحات آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو)، مندرج در ضمیمه این قطعنامه را تصویب می‌نماید؛
۲- بر اساس ماده ۱۲(۱)(الف)(۷) کنوانسیون، تعیین می‌نماید اصلاحات قسمت (الف) آییننامهی استیسیدبلیو از تاریخ اول جولای ۲۰۱۱ (۱۰ /۴ /۱۳۹۰) پذیرفته شده قلمداد می‌شوند، مگر این که تا پیش از آن تاریخ، بیش از یک سوم اعضای کنوانسیون، یا جمعی از اعضای دارای ناوگان تجاری با مجموع ظرفیت ناخالص برابر با حداقل ۵۰ درصد کل ظرفیت ناخالص ناوگان کشتیهای تجاری بیش از ۱۰۰ تن در جهان، اعتراض خود را به این اصلاحات به دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی اعلام کرده باشند؛
۳- از اعضا می‌خواهد توجه داشته باشند که بر اساس ماده ۱۲(۱)(الف)(۹) کنوانسیون، اصلاحات قسمت (الف) آییننامهی استیسیدبلیو مندرج در ضمیمه این قطعنامه در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۰) لازمالاجرا خواهند شد اگر طبق بند ۲ فوق پذیرفته شده قلمداد شوند؛
۴- توصیه می‌نماید راهنمایی‌های مندرج در قسمت (ب) آییننامهی استیسیدبلیو (اصلاح شده) از تاریخ لازمالاجرا شدن اصلاحات قسمت (الف) آییننامهی استیسیدبلیو، توسط تمامی اعضای این کنوانسیون مدنظر قرار بگیرند؛
۵- از کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی می‌خواهد آییننامهی استیسیدبلیو را تحت بازنگری نگاه دارد و به شیوه مناسب اصلاح نماید؛
۶- از دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی می‌خواهد نسخه‌هایی تایید شده از این قطعنامه و متن اصلاحات آییننامهی استیسیدبلیو مندرج در ضمیمه آن را در اختیار تمامی اعضای کنوانسیون قرار دهد؛
۷- همچنین از دبیرکل سازمان بینالمللی دریانوردی می‌خواهد نسخه‌هایی تایید شده این قطعنامه و ضمایم آن را در اختیار تمامی کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی که عضو این کنوانسیون نیستند، نیز قرار دهد.
ضمیمه»
اصلاحات مانیل در مورد آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو)
۱- متن حاضر جایگزین قسمت (الف) آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو) شده است:
قسمت الف
استانداردهای اجباری در مورد مفاد ضمیمه‌ی کنوانسیون استیسیدبلیو
مقدمه
۱- این قسمت از آییننامهی استیسیدبلیو، حاوی مفاد اجباری است که در ضمیمه‌ی کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزشی، گواهینامه و نگهبانی دریانوردان ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ (اصلاح شده)، به طور خاص به آن اشاره شده است و از این پس، به عنوان کنوانسیون استیسیدبلیو یاد میشود. این مفاد، جزییات حداقل استانداردهایی که اعضا لازم است رعایت کنند تا به مفاد کنوانسیون، اثر کافی و کامل ببخشند را ارایه می‌دهد.
۲- همچنین، این قسمت، استانداردهای صلاحیت را شامل میشود که ضروری است، متقاضیان برای صدور و تجدید اعتبار گواهینامه‌های شایستگی خود، به موجب مفاد کنوانسیون استیسیدبلیو، ارایه کنند. به منظور روشن شدن رابطه‌ی بین مفاد جایگزین گواهینامه از فصل هفتم و مفاد گواهینامه از فصول دوم، سوم و چهارم، توانایی‌های مشخص شده در استانداردهای صلاحیت، حسب مورد، تحت عملکرد هفت‌گانه زیر دسته‌بندی شده است:
۱- ناوبری
۲- جابه‌جایی و چینش کالا
۳- کنترل عملیات کشتی و مراقبت از افراد در کشتی
۴- مهندسی دریایی
۵- الکتریکی، الکترونیک و کنترل مهندسی
۶- تعمیر و نگهداری
۷- مخابرات رادیویی
در سطوح مسئولیتی زیر:
۱- سطح مدیریتی
۲- سطح عملیاتی
۳- سطح پشتیبانی
عملکردها و سطوح مسئولیت، با عناوین فرعی، در جداول استانداردهای صلاحیت مندرج در فصول ۲، ۳ و ۴ این قسمت مشخص شده است. گستره‌ی عملکرد، در سطحی از مسئولیت که در عنوان فرعی بیان شده، برحسب توانایی‌های فهرست شده به موجب ستون ۱ از آن جدول، تعریف شده است. معنی «عملکرد» و «سطح مسئولیت»، در بخش الف-۱ /۱ در تعاریف واژگان کلی، درج شده است.
۳- شماره‌گذاری بخش‌های این قسمت، طبق شماره‌گذاری مقررات موجود در ضمیمه‌ی کنوانسیون استیسیدبلیو است. متون این بخش‌ها ممکن است به قسمت‌های شماره‌گذاری شده و بندهایی تقسیم شود، اما این شماره‌گذاری، تنها منحصر به آن متن است.
فصل اول
استانداردهای مربوط به مفاد کلی
بخش الف-۱ /۱
تعاریف و توضیحات
۱- تعاریف و توضیحات مندرج در ماده ۲ و مقرره ۱ /۱، در مورد واژه‌های استفاده شده در قسمت‌های (الف) و (ب) این آیین‌نامه به طور یکسان اعمال میشود. علاوه بر آن، تعاریف مکمل زیر تنها در این آیین‌نامه به کار برده میشود:
۱- استاندارد صلاحیت، به معنای سطحی از شایستگی به دست آمده برای عملکرد مناسب وظایف در کشتی طبق معیارهای بینالمللی توافق شده آن طور که در اینجا تنظیم گردیده و دربرگیرنده استانداردها یا سطوح آگاهی، درک و مهارت نمایش داده شده مشروح است.
۲- سطح مدیریتی به معنای سطحی از مسئولیت است که وابسته به:
۲-۱- خدمت، به عنوان فرمانده، افسر اول، افسر سرمهندس یا افسر مهندس دوم در کشتی دریاپیما باشد، و
۲-۲- حصول اطمینان از انجام همه‌ی عملکردها در محدوده‌ی مشخص شدهی مسئولیتی، به طور مناسب است؛
۳- سطح عملیاتی، به معنای سطحی از مسئولیت است که وابسته به:
۳-۱- خدمت، به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبری یا مهندسی یا مهندس وظیفهی تعیین شده برای موتورخانه‌های بدون خدمه‌ی دورهای، یا خدمت، به عنوان کاربر رادیویی روی کشتی دریاپیما است، و
۳-۲- برقراری کنترل مستقیم در رابطه با عملکرد مربوط به همه‌ی وظایف در محدوده‌های مشخص مسئولیتی، طبق روشهای مناسب و تحت هدایت مستقیم فردی است که در سطح مدیریتی در آن حیطه مسئولیت دارد؛
۴- سطح پشتیبانی، به معنای سطحی از مسئولیت وابسته به انجام کارها، وظایف واگذار شده یا مسئولیتهای تخصیص یافته در کشتی دریاپیما است، که تحت هدایت فردی قرار دارد که در سطح مدیریتی و عملیاتی خدمت می‌کند؛
۵- معیارهای ارزشیابی، در ستون ۴ جداول «خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت» ، در قسمت (الف) درج شده است که، فراهم‌کننده‌ی اصولی برای یک ارزیاب، به منظور ارایه این قضاوت است که آیا یک متقاضی، می‌تواند به کارها، وظایف و مسئولیتهای مرتبط مبادرت ورزد یا خیر؛ و
۶- ارزشیابی مستقل، به معنای ارزشیابی توسط اشخاص شایسته، مناسب و مستقل و خارج از محدوده‌ی واحد یا فعالیتی است که در حال ارزشیابی قرار دارد، به منظور تایید آن که اداره‌ی امور و به‌کارگیری روشهای عملیاتی در جهت حصول اطمینان از سلامت آنان برای دستیابی به اهداف تعیین شده در همه‌ی سطوح مدیریت، سازماندهی، برعهده گرفته شده است و در داخل خود نیز، کنترل میشود.
بخش الف-۲ /۱
گواهینامهها و اسناد شناسایی
۱- همان طور که در بند ۶ مقرره ۲ /۱ آمده، هنگامی‌که سند شناسایی مورد لزوم توسط ماده‌ی ۶ کنوانسیون، در جملات مندرج در خود گواهینامه آورده میشود، آن گواهینامه، باید در فرمی‌که پس از این نشان داده میشود، صادر شود، مشروط بر آن که، کلمات «یا تا تاریخ انقضای هر تجدید اعتبار این گواهینامه که ممکن است در ظهر گواهینامه بیاید»، در روی فرم ظاهر شود، و مفادی که برای ثبت تجدید اعتبار در ظهر فرم ظاهر میشود، در صورت لزوم تعویض گواهینامه به محض انقضای مهلت، حذف شوند. راهنمایی تکمیل این فرم، در بخش ب-۲ /۱ این آیین‌نامه درج شده است.
(مهر رسمی)
(کشور)
گواهینامه صادر شده به موجب مفاد کنوانسیون استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه
و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
(اصلاح شده)
دولت .............................................. گواهی می‌کند که ...................................................................... به طور کامل، طبق مفاد مقرره............................................ از کنوانسیون فوق (اصلاح شده) شایسته شناخته شده است و برای انجام وظایف مندرج در سطوح مشخص شده زیر صلاحیت دارد، مشروط به هر نوع محدودیت نشان داده شده تا................................................ یا تا تاریخ انقضای هر اعتبار انقضا شده از این گواهینامه، آن طور که در ظهر آن، نشان داده شده است.
۲- به استثنا آن چه در بند ۱ آمده است، استفاده از این فرم، گواه صدور گواهینامه‌ای است که در زیر نشان داده شده است، مشروط بر این که، کلمات «یا تا تاریخ انقضا هر تجدید اعتبار این سند شناسایی که ممکن است در ظهر آن بیاید»، در روی این فرم، ظاهر شود و مفاد ثبت تجدید اعتبار، که در ظهر فرم می‌آید در موردی که لازم است سند شناسایی، به محض انقضا تعویض شود، حذف گردد. راهنمایی تکمیل فرم، در بخش ب-۲ /۱ این آیین‌نامه درج شده است.
(مهر رسمی)
(کشور)
سند شناسایی گواه بر گواهینامه صادر شده به موجب مفاد کنوانسیون استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه
و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
(اصلاح شده)
دولت ......................................................گواهی می‌کند که گواهینامه‌ی شماره ................................برای ............................................. که از هر نظر شایسته شناخته شده، طبق مفاد مقررهی ........................................... کنوانسیون فوق ( اصلاح شده)، صادر شده است و برای انجام وظایف مندرج در سطوح مشخص شده زیر صلاحیت دارد، مشروط به هر نوع محدودیت نشان داده شده تا ............................................ یا تا تاریخ انقضا هر تجدید اعتبار انقضا شده از این سند شناسایی که ممکن است در ظهر آن، نشان داده شود.
۳- این فرم به منظور گواهی بر شناسایی گواهینامه‌ای که در زیر نشان داده شده است، استفاده میشود، به استثنای این که کلمات «یا تا تاریخ انقضا هر تجدید اعتبار این سند شناسایی که ممکن است در ظهر آن نشان داده شود»، در روی فرم ظاهر شود و مفاد ثبت تجدید اعتباری که در پشت فرم می‌آید هنگامی‌که سند شناسایی لازم است به محض انقضای آن تعویض شود، باید حذف گردد. راهنمایی تکمیل این فرم، در بخش ب-۲ /۱ این آیین‌نامه درج شده است.
(مهر رسمی)
(کشور)
سند شناسایی گواه بر شناسایی گواهینامه صادر شده به موجب مفاد کنوانسیون استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه
و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
(اصلاح شده)
دولت .................................................. گواهی می‌کند که گواهینامه‌ی شماره‌ی ..................... صادره برای ............................................................ توسط یا از طرف دولت .................................... از هر نظر طبق مفاد مقررهی ۱۰ /۱ کنوانسیون فوق ( اصلاح شده) شناسایی شده است و دارنده‌ی قانونی آن، مجاز به انجام وظایف مندرج در سطوح مشخص شده زیر است، منوط به هر نوع محدودیت نشان داده شده تا ............................................ یا تا تاریخ انقضا هرتجدید اعتبار این سند شناسایی آن طور که ممکن است در ظهر آن، نشان داده شود.
۴- به منظور استفاده از فرم‌های دیگر طبق بند ۱۰ مقررهی ۲ /۱، که ممکن است متفاوت از فرم‌های تنظیم شده در این بخش باشد، اعضا باید اطمینان حاصل کنند که در همه‌ی موارد:
۱- همه‌ی اطلاعات مربوط به شناسایی و مشخصات شخصی فرد دارنده، از جمله: نام، تاریخ تولد، عکس و امضا، همراه با تاریخ صدور سند، در همان طرف سند درج و الصاق شده است؛ و
۲- همه‌ی اطلاعات مربوط به سمت یا سمت‌هایی که دارنده‌ی آنها محق به خدمت، طبق الزامات تامین ایمن نفرات، قابل اعمال توسط مرجع دریایی است، به اضافه‌ی هر گونه محدودیت، باید به طور مشخص نشان داده شده و به آسانی قابل شناسایی باشد.
صدور و ثبت گواهینامهها
تایید خدمات دریایی
۵- اعضا در تایید خدمات دریایی الزام شده توسط کنوانسیون، بهتر است اطمینان حاصل کنند که خدمت یاد شده، مرتبط با سطحی از شایستگی است که برای آن درخواست شده است، با در نظر گرفتن این که، به جز آشناسازی اولیه که با خدمت در کشتیهای دریاپیما حاصل میشود، اهداف چنین خدمتی، اعطای مجوز به دریانورد، به منظور کسب معلومات و فرصت تمرین، تحت نظارت مناسب برای آن عملیات ایمن و مناسب دریایی، روش‌ها و وظایف عمومی‌است که مربوط به شایستگی درخواست شده میشود.
تایید دورههای آموزشی
۶- اعضا، در تایید دورها و برنامه‌های آموزشی، بهتر است در نظر داشته باشند که دورههای الگو شده از طرف سازمان بینالمللی دریانوردی، می‌تواند زمینه آماده‌سازی آن دوره‌ها و برنامه‌ها را فراهم کند و اطمینان حاصل کنند که جزییات اهداف یادگیری توصیه شده در آن، به طور مناسب، تحت پوشش قرار میگیرد.
دسترسی الکترونیکی به امور ثبتی
۷- در روند نگهداری ثبت الکترونیکی، طبق بند ۱۵ مقررهی ۲ /۱، باید مفادی در نظر گرفته شود که مجوز دسترسی الکترونیکی کنترل شدهای را به امور ثبتی یا ثبت‌های الکترونیکی، اختصاص دهد، تا اعضا و شرکت‌ها بتوانند موارد زیر را تایید کنند:
۱- نام دریانوردی که برای وی گواهینامه، سند شناسایی، یا سایر اسناد شایستگی صادر شده است، شماره‌ی مربوط به آن، تاریخ صدور و تاریخ انقضای آن؛
۲- سمتی که دارنده‌ی اسناد، ممکن است در آن خدمت کند و هر محدودیتی مربوط به آن؛ و
۳- وظایفی که دارنده‌ی اسناد می‌تواند انجام دهد، سطوح مجاز شده و هر گونه محدودیت مربوط به آن.
ایجاد پایگاه اطلاعاتی برای ثبت گواهینامه
۸- در اجرای الزامات بند ۱۴ مقررهی ۲ /۱ برای ثبت فهرست گواهینامهها و اسناد شناسایی، ایجاد یک پایگاه اطلاعاتی ضروری نیست مشروط بر این که تمامی اطلاعات لازم طبق مقررهی ۲ /۱ ثبت شوند و در دسترس قرار بگیرند.
۹- بهتر است، اقلام اطلاعاتی زیر به طور ثبت شده بر کاغذ یا به صورت ثبت الکترونیکی، طبق مقررهی ۲ /۱، در دسترس قرار گیرند:
۱- وضعیت گواهینامه
اعتبار
تعلیق
ابطال
گزارش مفقودی
از بین رفتن
همراه با درج سابقه ای از تغییرات انجام شده، مبنی بر وضعیتی که در حال حاضر دارند، شامل: تاریخ مربوط به تغییرات صورت پذیرفته
۲- جزییات گواهینامه
نام دریانورد
تاریخ تولد
ملیت
جنسیت
ترجیحاً یک عکس
شماره‌ی سند مرتبط
تاریخ صدور
تاریخ انقضا
آخرین تاریخ اعتبار مجدد
جزییات مجوز(های) موقت
۳- جزییات شایستگی
استاندارد شایستگی استیسیدبلیو (مانند، مقررهی ۱ /۲)
سمت
وظیفه
سطح مسئولیت
سند شناسایی
محدودیت‌ها
۴- جزییات پزشکی
تاریخ صدور آخرین گواهینامه‌ی پزشکی، مربوط به صدور یا تجدید اعتبار گواهینامه‌ی شایستگی.
بخش الف-۳ /۱
اصول پوشش‌دهنده‌ی سفرهای نزدیک ساحل
۱- در بین سایر موارد، هنگامی‌که یک عضو، سفرهای نزدیک ساحل را تعریف می‌کند، به منظور اعمال تغییرات در موضوعات مندرج در ستون ۲ جداول صلاحیت استاندارد که در فصول ۲ و ۳ قسمت (الف) آیین‌نامه وجود دارد، با در نظرگرفتن تاثیر بر ایمنی و امنیت همه‌ی کشتیها و محیط زیست دریایی، برای صدور گواهینامه‌های معتبر جهت خدمت در کشتیهای محق به برافراشتن پرچم آن عضو و اشتغال در این چنین سفرها موارد زیر را باید در نظر بگیرد:
۱- نوع کشتی و تجارتی که به آن اشتغال دارد؛
۲- ظرفیت ناخالص کشتی و قدرت نیروی محرکه اصلی، بر حسب کیلووات؛
۳- ماهیت و طول سفرها؛
۴- حداکثر فاصله از یک پناهگاه؛
۵- کفایت منطقه‌ی تحت پوشش و دقت وسایل موقعیت‌یابی دریانوردی؛
۶- شرایط معمول هوای غالب در ناحیه‌ی سفرهای نزدیک ساحل؛
۷- مفاد مربوط به تسهیلات ارتباطی ساحلی و روی کشتی برای تجسس ونجات؛ و
۸- در دسترس بودن حمایت ساحلی، به ویژه در ارتباط با نگهداری فنی در کشتی.
۲- برای کشتی‌هایی که در سفرهای نزدیک ساحل اشتغال دارند، در نظر نیست که تحت این بهانه که آنها به طور مستمر در محدوده‌های مشخص شده در سفرهای نزدیک به ساحل اعضای همسایه دریانوردی میکنند، سفرهای خود را به سراسر جهان گسترش دهند.
بخش الف- ۴ /۱
روشهای کنترل
۱- روش ارزیابی ارایه شده در بند ۱.۳ مقررهی ۴ /۱ ، برآمده از هر نوع رویداد بیان شده در آن بند، باید به شکل تاییدیه‌ای، به منظور کسب صلاحیت خدمه‌ای باشند، که در حقیقت لازم است، مهارت‌های لازم و مربوط به آن رویداد را فرا بگیرند.
۲- باید در نظر داشت، هنگامی‌که این ارزیابی انجام می‌پذیرد، روشهای به کار گرفته شده در کشتی، در ارتباط با آیین‌نامه بین المللی مدیریت ایمنی (آیاِساِم) باشد و این که، مفاد این کنوانسیون نیز محدود به صلاحیت به‌کارگیری ایمن آن روش‌ها است.
۳- روشهای کنترل به موجب این کنوانسیون، باید به استانداردهای صلاحیت مربوط به هر یک از دریانوردان روی کشتی محدود شود و مهارت‌های آنان، آن طور که در قسمت (الف) این آیین‌نامه تعریف شده است در ارتباط با نگهبانی باشد. ارزیابی صلاحیت در کشتی باید با تایید گواهینامه‌های دریانوردان آغاز شود.
۴- صرفنظر از تایید گواهینامه، در ارزیابی به موجب بند ۱.۳ مقررهی ۴ /۱، می‌توان از دریانوردان خواست که مهارت مربوط را در محل وظیفهی خود نشان دهند. این نمایش، می‌تواند به منزله‌ی تاییدیه‌ای بر این مهم باشد که الزامات عملیاتی، در ارتباط با استانداردهای نگهبانی، برآورده شده است و توان مقابله‌ی مناسب در شرایط اضطراری، در محدوده‌ی صلاحیت دریانورد وجود دارد.
۵- در روند ارزیابی، باید تنها از روشهای نمایش صلاحیت، به همراه معیارهای ارزشیابی و گستره‌ی استانداردهای ارایه شده در قسمت (الف) این آیین‌نامه استفاده شود.
۶- ارزیابی شایستگی مربوط به امنیت، برای دریانوردانی که دارای وظایف مشخص امنیتی هستند، تنها باید در صورتی انجام پذیرد که زمینه‌های روشنی، طبق مندرجات در فصل ۲ /۱۱ کنوانسیون بین المللی نجات جان اشخاص در دریا (سولاس) وجود داشته باشد. در حالت‌های دیگر، ارزیابی باید محدود به تاییدیه‌ی گواهینامهها و یا سندهای شناسایی دریانوردان باشد.
بخش الف-۵ /۱
مفاد ملی
مفاد مقررهی ۵ /۱، نباید چنان تفسیر شود که به منزله‌ی مانعی برای ارجاع وظایف آموزشی تحت نظارت یا در حالت‌های غیرقابل پیش‌بینی محسوب شود.
بخش الف-۶ /۱
آموزش و ارزیابی
۱- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که انجام همه‌ی مراحل آموزشی و ارزیابی دریانوردان برای صدور گواهینامه به موجب کنوانسیون:
۱- ساختاری طبق برنامه‌های تحریر شده، از جمله، برخورداری از شیوه‌ها و وسایل مورد نیاز برای ارایه، روش‌ها، و موضوعات درسی ضروری دارد، که برای دستیابی به استاندارد صلاحیت تجویز شده است؛ و
۲- توسط اشخاص شایسته، برابر با بندهای ۴ ، ۵ و ۶، انجام، نظارت، ارزشیابی و حمایت میشود.
۲- اشخاص برگزارکننده‌ی ارزیابی یا آموزش حین خدمت در کشتی، تنها هنگامی باید این کار را انجام دهند که چنین ارزیابی یا آموزش به طور معکوس، در عملیات عادی کشتی اثرگذار نباشد و بتوانند زمان و توجه خود را، به طور کامل، به امور مربوط به آموزش یا ارزیابی، اختصاص دهند.
شایستگی‌های مدرسین ، ناظرها و ارزیاب‌ها۱
۳- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که مدرسین، ناظرها و ارزیاب‌ها، برای ارایه‌ی انواع خاص و سطوح آموزش یا امور مربوط به ارزیابی صلاحیت دریانوردان، چه در کشتی یا ساحل، طبق مفاد این بخش از کنوانسیون، مناسب و شایسته هستند.
آموزش حین خدمت
۴- هر شخصی که مسئولیت آموزش حین خدمت یک دریانورد را، چه در کشتی یا در ساحل، به منظور احراز شایستگی برای گواهینامه به موجب کنوانسیون بر عهده دارد، باید:
۱- برآوردی از برنامه‌ی آموزشی و درکی از اهداف آموزش خاص، به منظور ارایه‌ی نوع ویژه‌ی آموزشی که در حال انجام است داشته باشد؛
۲- شایسته‌ی وظیفه‌ای باشد که به خاطر آن، آموزش مورد نظر، در حال انجام است؛ و
۳- اگر در انجام آموزش از شبیه‌ساز استفاده میشود:
۳-۱- رهنمودهای مناسب و مربوط به فنون تدریس، شامل: استفاده از شبیه‌سازها را دریافت کرده باشد، و
۳-۲- تجربه‌ی مربوط به کاربری عملیاتی انواع خاص شبیه‌ساز در حال استفاده را داشته باشد.
۵- شخص مسئول ناظر بر آموزش حین خدمت یک دریانورد، به منظور احراز شایستگی برای کسب گواهینامه به موجب کنوانسیون، باید درک کامل از برنامه‌ی آموزشی و اهداف خاص هر نوع آموزش در حال اجرا را داشته باشد.
ارزیابی صلاحیت
۶- شخص مجری ارزیابی صلاحیت حین خدمت یک دریانورد، به منظور استفاده از آن برای احراز شایستگی کسب گواهینامه توسط دریانورد به موجب کنوانسیون، چه در کشتی و یا در ساحل، باید:
۱- از سطح مناسب آگاهی و درک صلاحیت مورد ارزیابی، برخوردار باشد؛
۲- شایسته‌ی وظیفه‌ای باشد که برای آن، ارزیابی در حال انجام است؛
۳- راهنمایی مناسب، به منظور ارزیابی روش‌ها و عملکردها را کسب کرده باشد؛
۴- تجربه‌ی ارزیابی عملی را به دست آورده باشد؛ و
۵- در صورتی که در امر ارزیابی، از شبیه‌سازها استفاده می‌کند، دارای تجربه‌ی عملی ارزیابی، از آن نوع خاص شبیه ساز تحت نظارت باشد و این موضوع نیز مورد تایید یک ارزیاب با تجربه قرار گرفته باشد.
آموزش و ارزیابی در محدوده‌ی یک موسسه
۷- هر عضوی که یک دوره آموزشی، موسسه آموزشی، یا اعطا شایستگی توسط یک موسسه‌ی آموزشی را به عنوان قسمتی از الزامات خود، و برای صدور گواهینامه مورد لزوم، به موجب کنوانسیون، به رسمیت می‌شناسد، باید اطمینان حاصل کند که شایستگی‌ها و تجربه‌ی مدرسین و ارزیاب‌ها در اعمال استانداردهای کیفیت بخش الف-۸ /۱ تحت پوشش قرار گرفته است. چنین شایستگی، تجربه و اعمال استانداردهای کیفیت، باید با آموزش مناسب در فنون تدریس، رویه و روشهای آموزشی و ارزیابی همراه شود، و با همه‌ی الزامات قابل اعمال بندهای ۴ تا ۶ ، مطابقت داشته باشد.
بخش الف ۷ /۱
تبادل اطلاعات
۱- اطلاعات مورد لزوم، براساس بند ۱ مقررهی ۷ /۱، باید در فرم‌های تجویز شده در بندهای بعدی به دبیر کل ارسال شود.
قسمت ۱- ارسال اطلاعات اولیه
۲- در محدوده‌ی زمانی یک سال، بعد از لازمالاجرا شدن بند ۷ /۱، هر عضو، باید در مورد اقداماتی که برای اجرای کامل و موثر کنوانسیون انجام داده، گزارش خود را که شامل موارد زیر است، را ارسال کند:
۱- جزییات تماس و نمودار سازمانی وزارت، واحد یا نمایندهی دولتی مسئول اجرای امور کنوانسیون؛
۲- تشریح خلاصه‌ی اقدامات اداری و حقوقی فراهم شده و انجام گرفته، به منظور حصول اطمینان از انطباق، به ویژه با مقرره‌های ۲ /۱، ۶ /۱ و ۹ /۱؛
۳- بیانیه‌ی واضحی از تحصیلات، آموزش، امتحانات، ارزیابی شایستگی و سیاست‌های تصویب شده به منظور صدور گواهینامه؛
۴- خلاصه فشرده‌ای از دوره‌ها، برنامه‌های آموزشی، آزمون‌ها و ارزیابی‌های فراهم آمده برای هر گواهینامه صادره شده در چارچوب کنوانسیون؛
۵- نمای کلی، مختصری از روشهای مورد پیگیری برای اخذ مجوز، اعتبارنامه یا تاییدیه‌ی آموزش و آزمون‌ها، سلامت پزشکی و ارزیابی شایستگی مورد لزوم کنوانسیون، شرایط مرتبط با آنها، و فهرست مجوزها، اعتبارنامه‌ها و تاییدیه‌های اعطا شده؛
۶- خلاصهای فشرده از روش‌هایی که برای اعطا هر گونه مجوز موقت، به موجب ماده‌ی ۸ کنوانسیون پیگیری میشود؛ و
۷- نتایج حاصل از مقایسه‌ی انجام شده، متعاقب مقررهی ۱۱ /۱ و نمای کلی و فشرده‌ای از بازآموزی و آموزش‌های روزآمد اجباری.
قسمت ۲- گزارشهای بعدی
۳- هر عضو، باید در محدوده زمانی شش ماه پس از:
۱- حفظ یا تصویب هر تحصیلات یا ترتیبات آموزشی معادل در پیگیری ماده‌ی ۹، شرح کاملی از چنین ترتیبات؛
۲- شناسایی گواهینامه‌های صادره توسط عضو دیگر، گزارش خلاصهای از اقدامات انجام شده به منظور اطمینان از انطباق با مقررهی ۱۰ /۱؛ و
۳- اعطای مجوز استخدام دریانوردان دارای گواهینامه‌های جایگزین، صادره شده به موجب مقررهی ۱ /۷ در کشتیهای محق به برافراشتن پرچم خود، نسخه‌ی نمونه‌ای از هر نوع اسناد تامین ایمن خدمه که برای آن کشتیها صادره شده را به دبیر کل ارایه دهد.
۴- هر عضو، باید نتایج ارزشیابی انجام شده، متعاقب بند ۲ مقررهی ۸ /۱ را در محدوده‌ی زمانی شش ماه پس از پایان آن، گزارش کند. گزارش ارزشیابی باید شامل اطلاعات زیر باشد:
۱- شایستگی‌ها و تجارب آنان که ارزشیابی را انجام می‌دهند ( مانند: گواهینامه‌ی شایستگی آنان، گواهی مبنی بر برخورداری از تجربه، به عنوان یک دریانورد و ارزشیاب مستقل، گواهی مبنی بر برخورداری از تجربه در رشته‌ی آموزش و ارزیابی دریانوردی، گواهی مبنی بر برخورداری از تجربه در اداره‌ی امور سامانه‌های صدور گواهینامه ، یا هر گونه شایستگی یا تجربه‌ی دیگر)
۲- شرح وظایف مربوط به ارزیابی مستقل و مواردی که مربوط به عملکرد ارزیاب‌ها میشود؛
۳- فهرستی از موسسات آموزش یا مراکز پوشش داده شده توسط ارزشیابی مستقل؛ و
۴- نتایج حاصل ارزشیابی مستقل، شامل:
۱- تایید این که:
۱-۱- همه‌ی مفاد قابل اعمال کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو، از جمله اصلاحات آن، توسط سامانه‌ی مربوط به استانداردهای کیفیت آن عضو، در انطباق با بند ۳.۱ بخش الف-۸ /۱، تحت پوشش است؛ و
۱-۲- همه‌ی مراحل کنترل مدیریتی داخلی و اقدامات نظارتی و پیگیری‌های بعدی، طبق ترتیبات طراحی شده و روشهای مستند است و برای اطمینان نسبت به دستیابی اهداف تعریف شده، در انطباق با بندهای ۱-۳- بخش الف-۸ /۱، موثر هستند؛
۲- خلاصه‌ی تشریحی از:
۲-۱- نواقص یافت شده، در مدت ارزشیابی مستقل ، اگر موجود باشد،
۲-۲- اقدامات اصلاحی توصیه شده، در رابطه با نواقص شناسایی شده، و
۲-۳- اقدامات اصلاحی انجام شده، در ارتباط با نواقصی که شناسایی شده است.
۵- اعضا، باید اقدامات در نظر گرفته در اجرای هر یک از اصلاحات اجباری بعدی کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو، که شامل گزارش اولیه اطلاعات، متعاقب مقررهی ۷ /۱ یا هر گزارش پیشین، متعاقب مقررهی ۸ /۱ نمی‌شود را گزارش کنند. پس از لازمالاجرا شدن اصلاحات، متعاقب بند ۳ مقررهی ۸ /۱، گزارش بعدی، باید شامل اطلاعات مربوط باشد.
۶- اطلاعات معطوف به اقدامات اجرایی، مربوط به اصلاحات اجباری کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو، باید حسب اعمال، شامل موارد زیر باشد:
۱- شرح مختصری از اقدامات اداری و حقوقی تهیه شده و در نظر گرفته شده، به منظور اطمینان از انطباق با آن اصلاحات؛
۲- بیان مختصری از دوره‌ها، برنامه‌های آموزشی، آزمون‌ها و ارزیابی‌های ارایه شده، برای انطباق با آن اصلاحات؛
۳- نمای کلی و موجزی از روش‌هایی که برای اخذ مجوز، اعتبار یا تایید آموزش و آزمون‌ها، سلامت پزشکی و ارزیابی شایستگی الزامی‌به موجب آن اصلاحات پیگیری می‌شوند؛
۳- نمای کلی و فشرده‌ای از هر بازآموزی و بهروزرسانی آموزشی مورد لزوم، به منظور انجام آن اصلاحات؛ و
۴- مقایسه‌ی بین اقدامات اجرایی در مورد آن اصلاحات و اقدامات موجود که در گزارشهای پیشین حسب اعمال در پیگیری بند ۱ مقررهی ۷ /۱ و یا بند ۲ مقررهی ۸ /۱، صورت گرفته است.
قسمت ۳- گروه اشخاص صلاحیتدار
۷- دبیر کل، باید فهرستی از اشخاص صلاحیتدار مورد تایید کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی را جمع‌آوری و نزد خود نگهداری کند، از جمله: اشخاص صلاحیتداری که توسط اعضا، توصیه شده و همواره در دسترس هستند، و ممکن است، به محض احساس نیاز برای ارزشیابی گزارشهای تسلیم شده، متعاقب مقررهی ۷ /۱ و مقررهی ۸ /۱، فراخوانده شوند و بتوانند برای مشارکت در امر آماده‌سازی گزارش الزامی‌توسط بند ۲ مقررهی ۷ /۱، حضور یابند. این اشخاص، باید در طول برگزاری جلسه‌های مربوط به کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی یا رکن فرعی به طور معمول حضور داشته و در دسترس باشند؛ اما ضرورتی نیست که این امور را تنها در طول چنین جلسه‌هایی انجام دهند.
۸- در ارتباط با بند ۲ مقررهی ۷ /۱، اشخاص صلاحیتدار، باید از دانش مربوط به الزامات کنوانسیون برخوردار باشند و حداقل یک نفر از آنان، از سامانه‌ی آموزشی و گواهینامه عضو ذیربط آگاهی داشته باشد.
۹- هنگامی‌که گزارشی، مبنی بر پیگیری بند ۳ مقررهی ۸ /۱، از طرف عضوی دریافت میشود، دبیر کل، اشخاص صلاحیتداری را که مشخصات آنان در فهرست طبق بند ۷ نگهداری کرده است، تعیین می‌کند، تا گزارش را بررسی و نظرات خود را در موارد زیر اعلام کنند:
۱- تکمیل گزارش، مبتنی بر آن که، آن عضو، ارزشیابی مستقلی از دانش، درک ، مهارتها و کسب صلاحیت و فعالیتهای ارزیابی و امور اجرایی سامانه‌ی گواهینامه ( شامل سند شناسایی و تجدید اعتبار)، طبق بند ۳ بخش الف-۸ /۱، انجام داده است؛
۲- مکفی بودن گزارش، مبنی بر این که:
۲-۱- ارزیاب‌ها شایسته بوده‌اند،
۲-۲- شرح وظایف، به طور کافی روشن بوده است، تا اطمینان حاصل شود که:
۲-۲-۱- همه‌ی مفاد قابل اعمال کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو و از جمله اصلاحات مربوط به آن، توسط سامانه‌ی استاندارد کیفیت آن عضو، تحت پوشش قرار گرفته است؛ و
۲-۲-۲- گستره‌ی کامل فعالیتهای مربوط، اجرای اهدافی که به روشنی طبق بند ۱ مقررهی ۸ /۱ تعیین شده است را به طور کامل تایید می‌کند،
۲-۳- مناسب بودن روشهای پیگیری شده در طول ارزشیابی مستقل، به منظور شناسایی هر گونه عدم تطابق دارای اهمیت در سامانه‌ی آموزشی، ارزشیابی صلاحیت، و گواهینامه دریانوردان، که ممکن است در مورد عضو ذیربط قابل اعمال باشد، و
۲-۴- اقدام در نظر گرفته شده به منظور اصلاح هر گونه عدم تطابق بیان شده، بهجا و مناسب بوده است.۱
۱۰- هر گونه گردهمایی اشخاص صلاحیتدار باید با شرایط زیر، صورت پذیرد:
۱- با صلاحدید دبیرکل، برگزار شود؛
۲- با تعداد فرد اعضای تشکیل دهنده‌ی گردهمایی همراه باشد، معمولاً این تعداد نباید از پنج نفر بیشتر باشد؛
۳- اعضای حاضر، رییس جلسه را تعیین کنند؛ و
۴- آرای مورد توافق اعضا را به دبیر کل اعلام کنند؛ هم چنین اگر به توافق نرسیدند، نظرات اکثریت و اقلیت را به دبیر کل اعلام کنند.
۱۱- اشخاص صلاحیتدار باید به طور محرمانه، نظرات خود را به شرح زیر بیان کنند:
۱- مقایسه‌ی حقایق گزارش شده در اطلاعات ارسالی به دبیر کل، توسط آن عضو، با همه‌ی الزامات مربوط به کنوانسیون؛
۲- گزارش هرگونه ارزشیابی مربوط که به موجب بند ۳ مقررهی ۸ /۱ تسلیم شده است؛
۳- گزارش هرگونه اقدام در نظر گرفته شده، به منظور اجرای اصلاحات کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو به موجب بند ۵؛ و
۴- هرگونه اطلاعات دیگری که توسط آن عضو، ارایه شده است.
قسمت ۴ – گزارش به کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی
۱۲- در تهیهی گزارش به کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی، مقرر شده توسط بند ۲ مقرره ۷ /۱، دبیر کل، باید:
۱- بررسی و در نظر گرفتن نظرات ارایه شده توسط اشخاص صلاحیتدار منتخب از فهرست ایجاد شده، متعاقب بند ۷ را درخواست کند؛
۲- در صورت ضرورت، درخواست ارایه‌ی توضیحات، در مورد هر موضوعی را از آن عضو کند، که مربوط به اطلاعات ارایه شده به موجب بند۱ مقررهی ۷ /۱ است؛ و
۳- بخشی را که آن عضو، درخواست کمک برای اجرای کنوانسیون کرده است، مورد شناسایی قرار دهد.
۱۳- عضو ذیربط باید از ترتیبات برگزاری جلسات اشخاص صلاحیتدار آگاه شود و نمایندگان اعضا نیز حق دارند که برای ادای توضیحات هر موضوعی که مربوط به اطلاعات ارایه شده، متعاقب بند۱ مقررهی ۷ /۱ است، در آن جلسات حضور یابند.
۱۴- اگر دبیر کل، در موقعیتی نباشد که گزارش یاد شده توسط بند ۲ مقررهی ۷ /۱ را تسلیم کند، عضو ذیربط ممکن است از کارگروه (کمیته) ایمنی درخواست کند که با در نظر گرفتن اطلاعات تسلیم شده مبنی بر پیگیری این بخش و نظرات بیان شده طبق بندهای ۱۰ و ۱۱، اقدام تصریح شده در بند ۳ مقررهی ۷ /۱ را انجام دهد.
بخش الف – ۸ /۱
استانداردهای کیفیت
اهداف ملی و استانداردهای کیفیت
۱- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که اهداف آموزشی و تعلیمی‌و استانداردهای صلاحیت مربوط به آنها که باید به دست آیند و سطوح دانش، درک و مهارت‌های مناسب ممتحنین و ارزیاب‌های الزامی به موجب کنوانسیون، به روشنی تعریف و شناسایی شده است. اهداف و استانداردهای کیفیت مناسب، که ممکن است به طور جداگانه برای دورههای مختلف و برنامه‌های آموزشی مشخص شده باشد باید بتواند امور اجرایی سامانه‌ی گواهینامه را پوشش دهد.
۲- با توجه به سیاست‌ها، سامانه‌ها، کنترل‌ها و تجدید نظرهای اعمال شده در تضمین کیفیت داخلی، به منظور حصول اطمینان نسبت به دستیابی اهداف تعریف شده، زمینه‌ی کاربری استانداردهای کیفیت، باید پوشش‌دهنده‌ی امور اجرایی سامانه‌ی صدور گواهینامهها، همه‌ی دوره‌ها و برنامه‌های آموزشی، آزمون و ارزیابی‌های انجام شده توسط یا تحت نظر یک عضو و شایستگی‌ها و تجارب مورد لزوم مدرسین و ارزیاب‌ها باشد.
۳- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که ارزشیابی مستقل از دانش، درک، مهارتها و کسب صلاحیت و فعالیتهای ارزیابی و اجرای امور سامانه صدور گواهینامه نیز، در فواصلی که از پنج سال تجاوز نمی‌کند انجام میگیرد؛ به خاطر تایید این که:
۱- همه‌ی مفاد قابل اعمال کنوانسیون و آییننامهی استیسیدبلیو، شامل اصلاحات آنها، توسط سامانه‌ی استاندارد کیفیت، پوشش داده میشود؛
۲- همه‌ی اقدامات نظارتی و کنترل مدیریت داخلی و امور تحت پیگیری، طبق ترتیبات طراحی شده و روشهای مستند و به خاطر حصول اطمینان نسبت به دستیابی به اهداف تعریف شده، موثر است؛
۳- نتایج هر ارزشیابی مستقل، مستند میشود و به آگاهی مسئولین آن مورد ارزشیابی شده خواهد رسید؛ و
۴- اقدام به موقع برای اصلاح نواقص، در نظر گرفته میشود.
بخش الف-۹ /۱
استانداردهای پزشکی
۱- اعضا، هنگام تدوین استانداردهای سلامت پزشکی برای دریانوردان، آن طور که توسط مقررهی ۹ /۱ لازم دانسته شده است، باید متعهد به رعایت استانداردهای مبتنی بر حداقل دید چشم، در حال خدمت، تنظیم شده در جدول الف -۹ /۱، باشند و معیارهای فیزیکی و سلامت پزشکی تنظیم شده در بند ۲ را در نظر بگیرند. همچنین، بهتر است، رهنمود ارایه شده در بخش ب-۹ /۱ این آیین‌نامه و جدول ب-۹ /۱، مربوط به ارزیابی حداقل توانایی‌های فیزیکی را در نظر داشته باشند.
این استانداردها ممکن است، تا حدی که توسط عضو تعیین میشود و بدون وارد آوردن لطمه‌ای به ایمنی دریانوردان یا کشتی، بین اشخاصی که در جستجوی یافتن حرفه در دریا و دریانوردانی که در حال خدمت در دریا هستند و نیز بین وظایف مختلف روی کشتی، با در نظر گرفتن وظایف مختلف دریانوردان تمایز به وجود آورد. آنان هم چنین، باید هر گونه اختلال یا بیماری که توانایی مرد یا زن دریانورد برای انجام موثر وظایف در طول مدت اعتبار گواهینامه‌ی پزشکی را محدود می‌سازد، در نظر بگیرند.
۲- در تدوین استانداردهای فیزیکی و سلامت پزشکی توسط عضو، باید اطمینان حاصل شود که دریانوردان، معیارهای زیر را احراز میکنند:
۱- دارای توانایی فیزیکی، با در نظر گرفتن بند۵ زیر، به منظور انجام کامل الزامات آموزش پایه توسط بند ۲ بخش الف-۱ /۶ باشند؛
۲- داشتن توانایی مکفی شنیداری و گفتاری، به منظور بر قراری ارتباط موثر و کشف هر گونه اخطار صوتی؛
۳- عدم برخورداری از هر گونه وضعیت نا به هنجار، کسالت یا اختلال پزشکی که از انجام ایمن و موثر وظایف عادی و وظایف اضطراری درکشتی، در طول مدت اعتبار گواهینامه‌ی پزشکی، جلوگیری کند؛
۴- رنج نبردن از هیچ گونه ضعف جسمی و روحی که احتمالا در اثر خدمت در دریا افزایش یابد یا دریانورد را برای انجام چنین خدمتی متناسب ننماید و یا سلامت و ایمنی سایر اشخاص روی کشتی را به خطر اندازد؛ و
۵- عدم استعمال هر گونه دارو که دارای اثرات جانبی باشد و باعث اختلال در قضاوت، تعادل، یا هر گونه الزاماتی برای عملکرد موثر و ایمن وظایف عادی و اضطراری روی کشتی بشود.
۳- آزمایشهای سلامت پزشکی دریانوردان، باید توسط پزشک عمومی‌مناسب، با تجربه و شایسته ای که توسط عضو شناخته شده است، انجام گیرد.
۴- هر عضوی باید دستورالعمل‌هایی برای شناسایی پزشک عمومی‌تدوین کند. دفتر ثبت مشخصات پزشکان عمومی، باید توسط آن عضو، تهیه شود و در دسترس سایر اعضا، شرکت‌ها و دریانوردان، در صورت درخواست قرار گیرد.
۵- هر عضو، باید راهنمایی را برای انجام آزمایشهای سلامت پزشکی و صدور گواهینامه‌های پزشکی، با در نظر گرفتن مفاد تنظیم شده در بخش ب-۹ /۱ این آیین نامه فراهم کند. هر عضو، باید به پزشکان عمومی‌شناخته شده ملاحظاتی را به منظور کاربرد استانداردهای پزشکی، با توجه به وظایف مختلف دریانوردان تعیین کند، در ارتباط با حداقل استانداردهای دید چشم برای دید دور با وسایل کمکی، دید نزدیک یا بلافاصله و دید رنگی مندرج در جدول الف – ۹ /۱، برای دریانوردان بخش عرشه، ملزم به گرفتن دیده‌بانی، نباید ملاحظاتی در نظر گرفته شود. یک عضو، در کاربرد این استانداردها برای دریانوردانی که در قسمت موتورخانه مشغول به کار هستند، می‌تواند ملاحظاتی را تعیین کند، مشروط بر این که، دید کلی این دریانوردان، الزامات تنظیم شده در جدول الف-۹ /۱ را تامین کند.
۶- هر عضو، باید روش‌ها و فرآیندهایی را ایجاد کند، مبنی بر این که، دریانوردانی که پس از آزمایشها، از استانداردهای سلامتی برخوردار نشده‌اند یا محدودیتی در توانایی آنان برای کار وجود داشته است، به ویژه در ارتباط با زمان، رشته‌ی کاری یا ناحیه‌ی تجارت کشتی، بتوانند درخواست استیناف مورد خود را در راستای پیش‌بینی‌های آن عضو، ارایه دهند.
۷- گواهینامه پزشکی ارایه شده در بند ۳ مقررهی ۹ /۱، حداقل باید شامل اطلاعات زیر باشد:
۱- مقام مجوز دهنده و الزاماتی که به موجب آن، این مدرک صادر شده است
۲- اطلاعات دریانورد
۲-۱- نام (آخر، اول، وسط)
۲-۲- تاریخ تولد (روز /ماه /سال)
۲-۳- جنسیت (مرد یا زن)
۲-۴- ملیت
۳- اظهار‌نامه‌ی پزشک عمومی‌شناخته شده
۳-۱- تایید این که اسناد شناسایی، در محل آزمایش، بررسی شده است: بله / خیر
۳-۲- استانداردهای شنوایی در الف-۹ /۱ استیسیدبلیو، احراز شده است: بله / خیر
۳-۳- شنوایی، بدون استفاده از وسایل کمکی، رضایت بخش است؟ بله /خیر
۳-۴- تیز بینی، طبق استانداردهای الف-۹ /۱ استیسیدبلیو است؟ بله /خیر
۳-۵- دید رنگی۱، طبق استانداردهای الف-۹ /۱ استیسیدبلیو است؟ بله /خیر
۳-۵-۱- تاریخ آخرین آزمایش دید رنگی.
۳-۶- دارای شرایط مناسب برای انجام وظایف دیده بانی است؟ بله /خیر
۳-۷- هیچ نوع محدودیت یا مانع در سلامتی وجود ندارد؟ بله /خیر
اگر «خیر» محدودیت یا موانع ذکر شود.
۳-۸- آیا دریانورد، عاری از هر گونه محدودیت پزشکی است که با خدمت در دریا ممکن است افزایش یابد یا وی را نا متناسب برای چنین خدمتی بنماید و یا بر اثر آن، سلامت سایر اشخاص روی کشتی را به خطر اندازد؟ بله /خیر
۳-۹- تاریخ آزمایش: (روز / ماه / سال)
۳-۱۰- تاریخ انقضای گواهینامه : (روز /ماه / سال)
۴- جزییات مقام صادرکننده
۴-۱- مهر رسمی(شامل نام) صادر کننده‌ی مجاز
۴-۲- امضا شخص مجاز
۵- امضا دریانورد - با تایید این که دریانورد از محتوای گواهینامه و حق تجدید نظر، طبق بند ۶ بخش الف-۹ /۱، آگاهی دارد
۸- نوشتار گواهینامه‌های پزشکی، باید به زبان رسمی‌کشور صادر کننده باشد. اگر زبان مورد استفاده انگلیسی نباشد، متن، باید شامل ترجمه ای به آن زبان باشد.
جدول الف -۹ /۱
حداقل استانداردهای دید چشم، حین خدمت برای دریانوردان
بخش الف -۱۰ /۱
شناسایی گواهینامهها
۱- طبق مفاد بند ۴ مقررهی ۱۰ /۱، یک عضو، نباید گواهینامه‌های صادر شده توسط‌یک کشور غیرعضو را شناسایی کند و این موضوع، نباید به منزله‌ی مانعی برای یک عضو صادر کننده‌ی گواهینامه به منظور قبول خدمت دریایی، تحصیلات و آموزش کسب شده تحت مجوز یک غیرعضو تلقی شود، مشروط بر این که، آن عضو، طبق مقررهی ۲ /۱، هر یک از آن گواهینامهها را صادر کند و اطمینان داشته باشد که با الزامات کنوانسیون مربوط به خدمت دریایی، تحصیلات، آموزش و صلاحیت، انطباق دارد.
۲- هنگامی‌که یک مرجع دریایی که گواهینامه ای را مورد شناسایی قرار داده، سند شناسایی خود را بنا به دلایل انضباطی، پس میگیرد، آن مرجع دریایی، باید عضوی را که آن گواهینامه را صادر کرده است، از شرایط مربوط آگاه سازد.
بخش الف -۱۱ /۱
تجدید اعتبار گواهینامهها
صلاحیت حرفه‌ای
۱- تداوم صلاحیت حرفه ای، به موجب الزام مقررهی ۲ /۱، باید از طریق موارد زیر، به اثبات برسد:
۱- خدمت دریایی تایید شده، انجام وظایف مناسب با گواهینامه ای موجود، برای حداقل زمان:
۱-۱- دوازده ماه در مجموع، در طول پنج سال گذشته، یا
۱-۲- ماه در طول شش ماه گذشته، در مجموع، بلاقاصله قبل از تجدید اعتبار؛ یا
۲- بررسی وظایفی که انجام داده است، به طوری که معادل خدمت دریایی الزامی‌در بند ۱.۱ باشد؛ یا
۳- گذراندن یک فقره آزمون تایید شده؛ یا
۴- پایان موفقیت آمیز یک دوره یا دورههای تایید شده؛ یا
۵- پس از پایان خدمت دریایی تایید شده، انجام وظایف مناسب با گواهینامه ای که در دست دارد، برای مدت زمانی که کم تر از سه ماه در یک سمت هم طراز اضافی (بدون مسئولیت) نباشد؛ یا اشتغال در درجه‌ی افسری، پایین تر از آن چه گواهینامه‌ی موجود برای آن معتبر است، بلافاصله قبل از اشتغال، در سمتی که برای آن، گواهینامه معتبر است.
۲- دورههای بازآموزی و به روز رسانی مورد لزوم در مقررهی ۱۱ /۱، باید تایید شده و شامل تغییرات در مقررات ملی و بین المللی مربوط در ارتباط با ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی باشد و هر گونه به روز رسانی استاندارد صلاحیت ذی ربط را در نظر بگیرد.
۳- احراز تداوم صلاحیت حرفه ای برای کشتیهای حمل مواد مایع، الزامی‌به موجب بند ۳ مقررهی ۱۱ /۱ ، توسط:
۱- خدمت دریایی تایید شده، انجام وظایف مناسب گواهینامه یا سند شناسایی اخذ شده، برای مدتی که حداقل سه ماه در مجموع، در طول پنج سال گذشته باشد؛ یا
۲- اتمام موفقیت آمیز دوره یا دورههای تایید شده ذی ربط.
بخش الف – ۱۲ /۱
استانداردهای دربرگیرنده‌ی استفاده از شبیه‌سازها
قسمت ۱ – استانداردهای عملکردی
استانداردهای عملکردی کلی، برای شبیه‌سازهای مورد استفاده در آموزش
۱- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که هر شبیه ساز مورد استفاده برای آموزش اجباری با شبیه ساز:
۱- مناسب اهداف و امور آموزشی مورد نظر انتخاب شده است؛
۲- قادر به شبیه سازی توانایی‌های عملیاتی تجهیزات ذی ربط در کشتی در سطح واقعی فیزیکی، مناسب اهداف آموزشی، و شامل توانایی‌ها، محدودیت‌ها و امکان ایجاد اشتباهات مشابه آن تجهیزات است؛
۳- دارای رفتار واقعی کافی به نحوی باشد که کارآموز، مهارت‌هایی را به دست آورد که متناسب با اهداف آموزشی باشد؛
۴- محیط عملیاتی کنترل شده ای را فراهم کند و توانایی تولید شرایط مختلف، شامل: وضعیت‌های اضطراری، خطرناک و غیرمعمول، در ارتباط با اهداف آموزشی را داشته باشد؛
۵- ارتباطی را فراهم کند که کارآموز از طریق آن بتواند با تجهیزات، محیط شبیه سازی شده و حسب لزوم، با مدرس، تعامل داشته باشد، و
۶- به مدرس اجازه دهد، تمرین‌ها را برای توجیه مجدد و موثر کارآموزان کنترل، نظارت و ذخیره کند.
استانداردهای مربوط به عملکرد کلی، برای شبیه سازهای مورد استفاده در ارزیابی صلاحیت
۲- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که هر شبیه ساز مورد استفاده در ارزیابی صلاحیت الزامی به موجب کنوانسیون، یا برای نشان دادن تداوم صلاحیت مورد نیاز، باید:
۱- قادر به انجام رضایت بخش اهداف خاص ارزیابی باشد؛
۲- قادر به شبیه سازی توانایی‌های عملیاتی تجهیزات مرتبط در کشتی در سطح فیزیکی واقعی مناسب اهداف آموزشی باشد، و توانایی‌ها، محدودیت‌ها و امکان ایجاد اشتباهات مشابه آن تجهیزات را نیز، شامل شود؛
۳- دارای رفتار واقعی کافی به نحوی باشد که متقاضی، مهارت‌های خود را در تناسب با اهداف آموزشی، نشان دهد؛
۴- ارتباطی را ایجاد کند که از طریق آن، متقاضی بتواند با تجهیزات و محیط شبیه سازی شده، تعامل داشته باشد؛
۵- محیط عملیاتی کنترل شده ای را به وجود آورد و توانایی ایجاد شرایط مختلفی، شامل وضعیت‌های اضطراری، خطرناک و غیرمعمول در ارتباط با اهداف آموزشی را داشته باشد؛ و
۶- به ارزیاب اجازه دهد که تمرین‌ها را برای ارزیابی موثر عملکرد متقاضی، کنترل، نظارت و ذخیره کند.
استانداردهای عملکردی بیش تر
۳- علاوه بر برخورداری از تجهیزات پایه تدوین شده در بندهای ۱ و۲، تجهیزات شبیه سازی که در این بخش به آن پرداخته میشود، نیز باید استانداردهای عملکردی ارایه شده در زیر را طبق نوع خاص آن داشته باشد.
شبیه ساز رادار
۴- تجهیزات شبیه ساز رادار، باید بتواند توانایی‌های عملیاتی تجهیزات دریانوردی با رادار کشتی را شبیه سازی کند و برخوردار از همه‌ی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، همراه با تسهیلاتی باشد، که:
۱- در حالت حرکت نسبی متعادل و حالت‌های حرکت حقیقی متعادل نسبت به زمین و دریا عملیاتی شود؛
۲- هوا، جریان‌های کشندی، جریان، قطاع‌های کور، پژواکهای (اکوهای) مجازی و سایر اثرات انتشاراتی، و تولید خطوط ساحلی، بویه‌های دریانوردی و منعکس کننده تجسس ونجات را مدل سازی کند؛ و
۳- محیط عملیاتی مبتنی بر زمان واقعی، با الحاق حداقل دو ایستگاه کشتی خودی با توانایی تغییر راه و سرعت کشتی خودی را تولید نماید، و شامل امکاناتی برای حداقل ۲۰ کشتی هدف و تسهیلات مخابراتی مناسب باشد.
شبیه ساز خودکار مسیر یاب رادار (آرپا)
۵- تجهیزات شبیه ساز آرپا باید بتواند توانایی‌های عملیاتی آرپا و همه‌ی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، مصوب توسط سازمان بینالمللی دریانوردی۱، همراه با تسهیلات الحاقی را شبیه سازی کند، برای:
۱- یافتن هدف به طور خودکار و دستی؛
۲- دستیابی به اطلاعات گذشته مسیر؛
۳- استفاده از نواحی خاص؛
۴- تعیین بردار یا گرافیک با مقیاس زمان و نمایش دهنده‌ی داده؛ و
۵- انجام مانورهای آزمایشی.
قسمت ۲ - سایر مفاد
اهداف آموزشی شبیه‌سازها
۶- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که اهداف و مقاصد آموزش، بر مبنای شبیه ساز، در برنامه‌ی جامع آموزشی تعریف شده است؛ به طوری که، اهداف آموزشی خاص و وظایف، طوری انتخاب شده باشد که تا حد امکان، نزدیک به وظایف و اموری باشد که در کشتی انجام می‌پذیرد.
روشهای آموزشی
۷- در طی انجام آموزش اجباری بر مبنای شبیه ساز، مدرسین باید اطمینان حاصل کنند که:
۱- کارآموزان پیش از این، به اندازه کافی، نسبت به اهداف و وظایف تمرین توجیه شده اند و زمان کافی برای طراحی قبل از شروع تمرین به آنان داده شده است؛
۲- کارآموزان، قبل از شروع هر تمرین آموزشی یا ارزیابی، از زمان کافی برای آشنایی با شبیه ساز و تجهیزات آن، برخوردار شده اند؛
۳- رهنمایی ارایه شده و تمرین انگیزشی، مناسب با اهداف تمرین انتخاب شده و وظایف، و در سطح تجربه کارآموز است؛
۴- تمرین‌ها، حسب مورد، توسط نظارت شنیداری و بصری، بر فعالیت کارآموز و گزارشهای ارزشیابی قبل و بعد از هر تمرین، به طور موثر نظارت و پشتیبانی میشود؛
۵- کارآموزان به طور موثر نسبت به اطمینان از احراز اهداف آموزشی، توجیه شده باشند و مهارت‌های عملیاتی، در چارچوب استانداردهای قابل قبول، نمایش داده می‌شوند؛
۶- استفاده از ارزیابی دقیق در طول برگزاری جلسه توجیه مجدد ترغیب میشود؛ و
۷- تمرین‌های شبیه ساز طوری طراحی و آزمایش شود که از مناسب بودن آن برای اهداف مشخص آموزشی اطمینان حاصل شود.
روشهای ارزیابی
۸- هنگامی‌که از شبیه سازها برای ارزیابی توانایی متقاضیان، در نمایش سطوح شایستگی استفاده میشود، ارزیاب‌ها باید مطمئن شوند که:
۱- معیارهای عملکردی، به روشنی و به وضوح، شناسایی شده اند، از اعتبار برخوردارند و در دسترس متقاضیان قرار دارند؛
۲- معیارهای ارزیابی، به منظور اطمینان از قابل اتکا بودن و یکنواختی و بهینه کردن اندازه گیری و ارزشیابی بی طرفانه، به روشنی و به وضوح موجود بوده، بنابراین، قضاوت‌ها بر مبنای نظر شخصی، به حداقل کاهش می‌یابد؛
۳- متقاضیان، به روشنی، نسبت به وظایف و یا مهارت‌هایی که ارزیابی میشود و معیارهای عملکردی و وظایفی که توسط آنها شایستگی تعیین میشود، توجیه می‌شوند؛
۴- در طی ارزیابی عملکرد، روشهای عملیاتی عادی و هرگونه تداخل رفتاری با سایر متقاضیان در محدوده‌ی شبیه ساز یا خدمه‌ی شبیه ساز، در نظر گرفته میشود؛
۵- از روشهای نمره دهی یا درجه بندی در ارزیابی عملکرد، تا زمان تایید آنها، با احتیاط استفاده شود؛ و
۶- معیار اصلی، این است که، متقاضی، توانایی خود را در انجام یک وظیفه، به طور ایمن و موثر، تا حصول رضایت ارزیاب، نمایش دهد.
شایستگی‌های مدرسین و ارزیاب‌ها۱
۹- هر عضو، باید اطمینان حاصل کند که مدرسین و ارزیاب‌ها برای انواع و سطوح خاص آموزشی و ارزیابی مشابه صلاحیت آن طور که در مقررهی ۶ /۱ و بخش الف-۶ /۱ مشخص شده است، دارای شایستگی و تجربه‌ی مناسب هستند.
بخش الف – ۱۳ /۱
انجام آزمایشها
(مفادی وجود ندارد)
بخش الف – ۱۴ /۱
مسئولیت شرکت‌ها
۱- شرکت‌ها، فرماندهان و اعضای خدمه، هر کدام دارای مسئولیتی مبنی بر حصول اطمینان از این مهم هستند که به موارد اجباری تنظیم شده در این بخش، اثر کامل و همه جانبه ببخشند و سایر اقدامات ضروری ممکن، به منظور اطمینان از این که هریک از اعضای خدمه بتوانند آگاهانه و با تبحر به عملیات ایمن کشتی کمک کنند، در نظر گرفته شود.
۲- مدیران شرکت، باید دستورالعمل‌های مکتوب را تهیه و تدوین کنند و به فرمانده کشتی‌هایی ارایه دهند که مفاد کنوانسیون در مورد آنان اعمال میشود؛ این دستورالعمل‌ها باید حاوی سیاست‌ها و روشهای مورد پیگیری، به منظور حصول اطمینان از این مهم باشد که به همه‌ی دریانوردانی که به تازگی در کشتی به کار گرفته شده اند، فرصت معقول برای آشنایی با تجهیزات روی کشتی، فراگیری روشهای عملیاتی و سایر ترتیبات مورد لزوم، برای عملکرد مناسب به وظایف خود، قبل از واگذاری وظیفه داده میشود،. این سیاست‌ها و روش‌ها باید شامل:
۱- تخصیص زمان معقول که در خلال آن، هر دریانورد تازه به کار گرفته شده، از فرصت کافی برای آشنایی باموارد زیر برخوردار باشد:
۱-۱- تجهیزات خاصی که دریانوردان از آنها استفاده یا آنها را عملیاتی میکنند؛
۱-۲- نگهبانی خاص کشتی، ایمنی، حفاظت محیط زیست، روشهای و ترتیبات امنیتی و اضطراری که لازم است دریانوردان برای انجام مناسب وظایف واگذار شده به خود، بدانند؛ و
۲- تعیین خدمه‌ی متبحر مسئول، برای اطمینان از این که، فرصت برای دریانورد تازه به کار گرفته شده فراهم میشود، تا اطلاعات اصلی را به زبانی که آن دریانورد متوجه میشود دریافت کنند.
۳- شرکت‌ها باید اطمینان حاصل کنند که فرماندهان، افسران و سایر خدمه که وظایف و مسئولیتهای خاصی در کشتیهای مسافری رو-رو به آنان محول شده، آموزش آشناسازی برای کسب توانایی‌های که مناسب سمتی است که اشغال میکنند و وظایف و مسئولیتهای که باید به عهده گیرند را با در نظر گرفتن راهنمایی ارایه شده در بخش ب- ۱۴ /۱ این آیین نامه به پایان رسانده باشند.
بخش الف – ۱۵ /۱
مفاد انتقالی
(مفادی وجود ندارد)
فصل دوم
استانداردهای مربوط به فرمانده و قسمت عرشه
بخش الف – ۱ /۲
حداقل الزامات اجباری برای دریافت گواهینامه‌های افسران نگهبان مسئول ناوبری در کشتیهای ۵۰۰ تن ظرفیت ناخالص‌یا بیشتر
استاندارد صلاحیت
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه باید:
۱- قادر به این باشد که صلاحیت عهده‌دار شدن کارها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف – ۱ /۲، در سطح عملیاتی را به نمایش بگذارد؛
۲- حداقل دارای گواهینامه‌ی مناسب برای انجام امور مربوط به مخابرات رادیویی وی‌اچ‌اف، طبق الزامات مقررات رادیویی باشد؛ و
۳- اگر به عنوان دارنده مسئولیت اصلی برای مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری معین شود، دارای گواهینامه مناسب صادر شده‌یا شناسایی شده، به موجب مفاد مقررات رادیویی باشد.
۲- حداقل آگاهی، درک و صلاحیت مورد لزوم برای دریافت گواهینامه در ستون ۲ جدول الف – ۱ /۲، فهرست شده است.
۳- سطح آگاهی موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف -۱ /۲، باید برای افسران نگهبان که عهده‌دار انجام امور نگهبانی می‌شوند، کافی باشد.۱
۴- آموزش و تجربه، به منظور دستیابی به سطح لازم دانش نظری، درک و صلاحیت، باید بر مبنای بخش الف – ۲ /۸، قسمت ۱-۴، در ارتباط با اصولی باشد که در عهده داری نگهبانی ناوبری رعایت میشود و هم چنین، باید الزامات مربوط به این قسمت و راهنمایی ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه، در نظر گرفته شود.
۵- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید ملزم به ارایه‌ی شواهد دال بر دستیابی به استاندارد مورد لزوم صلاحیت، طبق روشهای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت، مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف- ۱ /۲ باشد.
آموزش در کشتی
۶- هر متقاضی دریافت گواهینامه، به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبر کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیشتر که خدمت دریایی او طبق بند ۲.۲ مقررهی ۱ /۲، تشکیل دهنده‌ی قسمتی از برنامه‌ی آموزشی تایید شده به منظور احراز الزامات این بخش است، باید‌یک دورهی تایید شدهی آموزش نگهبانی در کشتی را بگذراند؛ به طوری که:
۱- اطمینان حاصل شود که، متقاضی، در طول زمان مورد لزوم خدمت دریایی، آموزش عملی نظاممند و تجربه در کارها، وظایف و مسئولیتهای افسر نگهبان مسئول ناوبری را با در نظر گرفتن راهنمایی ارایه شده در بخش ب-۱ /۲، این آیین به دست آورده باشد؛
۲- توسط افسران شایسته روی‌کشتی‌هایی‌که خدمت دریایی تاییدشده در آن انجام میشود، به دقت، مورد نظارت و کنترل قرار گرفته باشد؛ و
۳- به حد کافی، در دفترچه سوابق آموزشی‌یا اسناد مشابه، ثبت شود.۱
سفرهای نزدیک ساحل
۷- برای صدور گواهینامه‌های محدود، مربوط به سفرهای نزدیک ساحل، با در نظر گرفتن ایمنی همه‌ی‌ی کشتی‌هایی که ممکن است در همان آبها عملیات داشته باشند موضوعات زیر، از آن چه که در ستون ۲ جدول الف -۱ /۲ فهرست شده است می‌تواند حذف شود:
۱- دریانوردی نجومی؛ و
۲- سامانه‌های الکترونیکی دریانوردی و موقعیت‌یاب برای آب‌هایی که گواهینامه در آن جا اعتبار دارد، مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.
جدول الف -۱ /۲
مشخصات حداقل استاندارد صلاحیت افسران نگهبان مسئول ناوبری در کشتیهای
با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیشتر
عملکرد: دریانوردی در سطح عملیاتی
بخش الف -۲ /۲
حداقل الزامات اجباری برای دریافت گواهینامه فرماندهان و افسران اول، در کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر
استاندارد صلاحیت
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه، به عنوان فرمانده‌یا افسر اول کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیش تر، لازم است صلاحیت شایستگی خود را به منظور عهده دار شدن کارها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف -۲ /۲، در سطح مدیریتی نشان دهد
۲- حداقل دانش، درک و صلاحیت لازم برای دریافت گواهینامه، در ستون ۲ جدول الف -۲ /۲ فهرست شده است. این ضرورت همراه میشود با توسعه و بسط عمقی موضوعات فهرست شده در ستون۲ جدول الف – ۱ /۲، برای افسران نگهبان مسئول ناوبری.
۳- با در نظر گرفتن این مهم که فرمانده، مسئولیت نهایی در ایمنی کشتی، مسافران آن، خدمه و کالا و حفاظت محیط زیست دریایی در مقابل آلودگی ناشی از کشتی است، و این که افسر اول، باید در مقامی‌باشد که در هر زمانی، بتواند آن مسئولیت را عهده دار شود، ارزیابی این موارد، به منظور سنجش توانایی آنان در زمینه جذب و استفاده از همه‌ی اطلاعات در دسترس که تاثیر بر ایمنی کشتی، مسافران آن، خدمه و کالا‌یا حفاظت محیط زیست دریایی دارد، باید طراحی شود.
۴- سطح آگاهی نسبت به موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲ /۲، باید به منظور توانا ساختن متقاضی برای خدمت در سمت فرمانده‌یا افسر اول، کافی باشد.
۵- سطح آگاهی نظری، درک و صلاحیت مورد لزوم، نسبت به بخش‌های مختلف، مندرج در ستون ۲ جدول الف - ۲ /۲، ممکن است در انطباق با این که گواهینامه برای کشتیهای با ظرفیت ناخالص ۳۰۰۰ تن‌یا بیش تر معتبر است‌یا برای کشتیهای با ظرفیت ناخالص بین ۵۰۰ و ۳۰۰۰ تن، متفاوت باشد.
۶- در آموزش و کسب تجربه برای دستیابی به سطح ضروری دانش نظری، درک و صلاحیت، باید الزامات مربوط به این قسمت و راهنمای ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه، در نظر گرفته شود.
۷- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید ملزم به ارایه‌ی شواهد دال بر دستیابی به استاندارد مورد لزوم صلاحیت، طبق روشهای نشان دادن صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت، مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف – ۲ /۲ باشد.
سفرهای نزدیک ساحل
۸- یک مرجع دریایی، می‌تواند گواهینامه‌ی محدود برای خدمت در کشتی‌هایی صادر کند که به طور خاص، به سفرهای نزدیک ساحل اشتغال دارند و برای صدور چنین گواهینامه ای، می‌تواند موضوعات غیر قابل اعمال در آب‌ها‌یا کشتیهای ذی ربط را مستثنی کند، با در نظر گرفتن ایمنی همه‌ی کشتی‌هایی که امکان دارد در همان آبها دریانوردی کنند.
جدول الف – ۲ /۲
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت برای فرماندهان و افسران اول، در کشتیهای
با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر
عملکرد: دریانوردی در سطح مدیریتی
بخش الف – ۳ /۲
حداقل الزامات اجباری برای دریافت گواهینامه‌ی افسران نگهبان مسئول ناوبری و فرماندهان، در کشتیهای با ظرفیت ناخالص کم تر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک ساحل
افسر نگهبان مسئول ناوبری
استاندارد صلاحیت
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید:
۱- ملزم به نمایش صلاحیت عهده دار شدن وظایف، کارها و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف – ۳ /۲، در سطح عملیاتی باشد؛ ملزم باشد در سطح عملیاتی، شایستگی انجام امور،وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف – ۳ /۲ را نشان دهد.
۲- حداقل، دارای گواهینامه‌ی مناسب برای انجام مخابرات رادیویی وی اچ اف، طبق الزامات مقررات رادیویی باشد؛ و
۳- درصورت برخورداری از مسئولیت اصلی برای مخابرات در طول حوادث اضطراری، دارای گواهینامه‌ی مناسب صادر‌یا شناسایی شده، به موجب مفاد مقررات رادیویی باشد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت ضروری برای دریافت گواهینامه، در ستون ۲ جدول الف-۳ /۲ فهرست شده است.
۳- داوطلب باید بتواند با سطح آگاهی از موضوعات مندرج در ستون ۲ جدول الف– ۳ /۲ در سمت افسر نگهبان مسئول ناوبری خدمت نماید.
۴- آموزش و تجربه برای دستیابی به سطح لازم معلومات نظری، درک و مهارت، باید بر مبنای بخش الف -۲ /۸، قسمت ۱-۴ باشد – همچنین، اصولی که مورد نیاز برای نگهبانی ناوبری، باید رعایت شود، و الزامات مربوط این قسمت و رهنمود ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه نیز باید در نظر گرفته شود.
۵- لازم است، از هر متقاضی دریافت گواهینامه ملزم است که شواهدی مبنی بر دستیابی به استاندارد ضروری صلاحیت شایستگی مورد لزوم، طبق روشهای نمایش صلاحیت روش ارایه شایستگی و معیارهای ارزشیابی سنجش صلاحیت شایستگی مندرج در ستون ۳ و۴ جدول الف -۳ /۲، ارایه دهد.
آموزش خاص
۶- هر متقاضی دریافت گواهینامه، به عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبری در کشتیهای با ظرفیت ناخالص کم تر از ۵۰۰ تن در سفرهای نزدیک ساحل، که ملزم است طبق بند ۴.۲.۱ از مقرره ۳ /۲، لازم است آموزش خاصی را به پایان برساند رسانده باشد، باید از برنامه آموزشی مورد تایید بر روی کشتی متابعت نماید اجرای برنامه‌ی تایید شده ای از آموزش در کشتی را دنبال کند که بر اساس آن که :
۱- اطمینان حاصل شود، در طول مدت لازم خدمت دریانوردی مورد لزوم، متقاضی، با در نظر گرفتن داشتنن راهنمای ارایه شده در بخش ب -۱ /۲، این آیین‌نامه، آگاهی لازم را دریافت کرده است از تجربه و آموزش عملی نظام مندی در اجرای کارها، وظایف و مسئولیتهای مربوط به‌یک افسر نگهبان مسئول ناوبری برخوردار بهره مند شده است و با در نظر گرفتن راهنمای ارایه شده در بخش ب -۱ /۲، این آیین‌نامه، آگاهی لازم را دریافت کرده است.
۲- به طور دقیق، توسط افسران شایسته، روی کشتی‌هایی که در آنها خدمت دریایی تایید شده انجام می‌دهد، کنترل و نظارت میشود؛ و
۳- مشروح موارد به قدر کفایت در دفترچه سوابق آموزشی‌یا در متن اسناد مشابه مستند خواهد شد.۱
فرمانده
۷- هر متقاضی دریافت گواهینامه، به عنوان فرماندهی در کشتیهای با ظرفیت ناخالص کم تر از ۵۰۰ تن، در سفرهای نزدیک ساحل باید، الزامات مربوط به افسر نگهبان مسئول ناوبری، تنظیم شده مشروح در جداول زیر برآورده نماید ، به علاوه، باید ملزم به ارایه شواهدی مبنی بر آگاهی از و توانایی به منظور انجام همه‌ی کلیه وظایف آن‌یک فرمانده را نیز، شود.
جدول الف – ۳ /۲
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت شایستگی افسران نگهبان مسئول ناوبری و فرماندهان کشتیهای با ظرفیت ناخالص کم تر از ۵۰۰ تن، در سفرهای نزدیک ساحل
عملکرد: دریانوردی ناوبری در سطح عملیاتی
بخش الف – ۴ /۲
حداقل الزامات اجباری دریافت گواهینامه ملوانانی که تشکیل دهنده‌ی در بخشی از نگهبانی ناوبری هستند
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است، از هر ملوان تشکیل دهنده‌ی بخشی از نگهبانی ناوبری در کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر، خواسته شود جهت انجام وظایف ناوبری در سطح پشتیبانی، که در ستون ۱ جدول الف -۴ /۲ تعیین شده است شایستگی نشان دهد. صلاحیت انجام وظایف دریانوردی در سطح پشتیبانی را، آن طور که در ستون ۱ جدول الف -۴ /۲ مشخص شده است، نمایش دهد
۲- حداقل آگاهی، درک و مهارت لازم ملوانان تشکیل دهنده‌ی قسمتی از نگهبانی ناوبری در کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر، در ستون ۲ جدول الف -۴ /۲ فهرست شده است.
۳- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید ملزم به ارایه شواهد مربوط به دستیابی به استاندارد ضروری صلاحیت، طبق روشهای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت، مشخص شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف -۴ /۲ باشد. اشاره به «آزمایش عملی»، در ستون ۳، ممکن است شامل آموزش تایید شده در ساحل باشد که در آن، دانشجویان، تحت آزمایش عملی قرار می‌گیرند.
۴- هنگامی‌که هرگونه جداول صلاحیت در سطح پشتیبانی در رابطه با بعضی وظایف موجود نباشد، این موضوع برای تعیین آموزش، ارزیابی مناسب و اعمال الزاماتی به منظور صدور گواهینامه برای خدمه ذی ربط، و هم چنین انجام وظایفی که در سطح پشتیبانی عهده دار می‌شوند، تحت مسئولیت مرجع دریایی قرار خواهد گرفت.
جدول ۴ /۲
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت شایستگی برای ملوانانی
که تشکیل دهنده‌ی بخشی از نگهبانی ناوبری هستند
عملکرد: دریانوردی در سطح پشتیبانی
بخش الف – ۵ /۲
حداقل الزامات اجباری برای دریافت گواهینامه ملوانان به عنوان ملوان ماهر عرشه
استاندارد صلاحیت شایستگی
۱- لازم است، که از هر ملوان ماهر عرشه در کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر، خواسته شود که صلاحیت خود را در انجام وظایف در سطح پشتیبانی آن طور که در ستون ۱ جدول الف – ۵ /۲ مشخص شده است، به نمایش بگذارد.
۲- حداقل آگاهی، درک و مهارت مورد نیاز ملوان ماهر عرشه در کشتی دریاپیما با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن‌یا بیش تر در ستون ۲ جدول الف – ۵ /۲ فهرست شده است.
۳- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید ملزم به ارایه‌ی شواهدی مبنی بر دستیابی به استاندارد صلاحیت مورد لزوم، طبق روشهای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت، مشخص شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف– ۵ /۲ باشد.
جدول الف – ۵ /۲
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت ملوانان به عنوان ملوان ماهر عرشه
عملکرد: دریانوردی در سطح پشتیبانی
فصل سوم
استانداردهای مربوط به قسمت موتورخانه
بخش الف – ۱ /۳
حداقل الزامات اجباری به منظور دریافت گواهینامه‌ی افسران نگهبان مسئول موتور در موتورخانه با خدمه یا به عنوان مهندسین وظیفه تعیین شده در موتورخانه بدون خدمه‌ی دورهای
آموزش
۱- تعلیمات و آموزش مورد لزوم در بند ۲.۴ مقررهی ۱ /۳، باید شامل، آموزش مهارت‌های کارگاهی الکتریکی و مکانیکی، مربوط به وظایف افسر موتور باشد.
آموزش در کشتی
۲- هر متقاضی دریافت گواهینامه به عنوان افسر نگهبان مسئول در موتورخانه با خدمه‌یا به عنوان مهندس وظیفه تعیین شده در موتورخانه، بدون خدمه‌ی دوره ای کشتیهای با نیروی محرکه موتور اصلی ۷۵۰ کیلووات‌یا بیش تر که خدمت دریایی او در انطباق با بند ۲.۲ مقررهی ۱ /۳ است و بخشی از برنامه‌ی آموزشی تایید شده به منظور احراز الزامات این بخش را تشکیل می‌دهد، باید برنامه‌ی آموزشی تایید شده ای را در کشتی ادامه دهد، به طوری که:
۱- اطمینان حاصل شود، در طول زمان مورد لزوم خدمت دریایی، متقاضیان، آموزش و تجربه‌ی عملی نظام مندی را در انجام کارها، وظایف و مسئولیت‌های‌یک افسر نگهبان مسئول مورتورخانه، با در نظر گرفتن راهنمایی ارایه شده در بخش ب – ۱ /۳ این آیین‌نامه به دست می‌آورند؛
۲- توسط افسر مهندس مجرب شایسته و دارای گواهینامه در کشتی‌هایی که در آن، خدمت دریایی انجام میگیرد، به طور دقیق، تحت نظارت و کنترل قرار گرفته اند؛ و
۳- به طور کامل، در دفترچه سوابق آموزشی، مستند میشود
استاندارد صلاحیت
۳- ضروری است، از هر متقاضی دریافت گواهینامه به عنوان افسر نگهبان مسئول موتور در موتورخانه با خدمه‌یا به عنوان مهندس وظیفه تعیین شده با وظیفه معین در موتورخانه، بدون خدمه دوره ای خودکار موقت در‌یک کشتی دریاپیما با نیروی محرکه موتور اصلی ۷۵۰ کیلووات قدرت موتور‌یا بیش تر، خواسته شود که توانایی خود را در سطح عملیاتی برای عهده دار شدن کارها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف – ۱ /۳، به نمایش بگذارد.
۴- حداقل آگاهی، درک و مهارت مورد لزوم برای اخذ گواهینامه، در ستون ۲ جدول الف – ۱ /۳ فهرست شده است.
۵- سطح آگاهی از موارد فهرست شده در ستون ۲ جدول الف – ۱ /۳، باید برای افسران مهندس، به منظور انجام وظایف نگهبانی خود، کافی باشد.
۶- تجربه و آموزش به منظور دستیابی به آگاهی نظری، درک و مهارت مورد لزوم، باید بر اساس بخش الف – ۲ /۸ قسمت ۲- ۴ – مبنی بر رعایت کردن اصول در عهده داری نگهبانی مهندسی باشد و باید الزامات مربوط به این قسمت و راهنمایی ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه، در نظر گرفته شود.
۷- در مورد متقاضیان دریافت گواهینامه‌ی خدمت در کشتی‌هایی که در آن، دیگ بخار، قسمتی از موتور آنها را تشکیل نمی‌دهد، ممکن است الزامات مربوط به آن، از جدول ۱ /۳، حذف شود. گواهینامه‌ی اعطا شده بر این مبنا نباید برای خدمت در کشتی‌هایی که در آن، دیگ‌های بخار قسمتی از موتور کشتی است، تا زمانی که افسر مهندس، استاندارد صلاحیت در موارد حذف شده از جدول الف – ۱ /۳ را احراز نکرده، معتبر باشد. هر گونه محدودیت، این چنین، باید در گواهینامه و سند شناسایی قید شود.
۸- به غیر از آن تاسیسات موتوری که برای آنها گواهینامه ای معتبر اعطا میشود، مرجع دریایی ممکن است برای بعضی از مدل‌های موتور محرکه، الزامات آگاهی را حذف کند. گواهینامه ای که بر این مبنا اعطا میشود، نباید برای هر طبقه از تاسیسات موتوری که برای آن، موارد فوق حذف شده اند، دارای اعتبار باشد، تا زمانی که افسر مهندس ثابت کند که در این مورد، الزامات آگاهی و صلاحیت مربوط را احراز کرده است. هر گونه محدودیت، باید در گواهینامه و سند شناسایی قید شود.
۹- هر متقاضی دریافت گواهینامه، باید ملزم به ارایه‌ی شواهد مبتنی بر دستیابی به استاندارد صلاحیت مورد لزوم، طبق روشهای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت جدول بندی شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف – ۱ /۳، باشد.
سفرهای نزدیک ساحل
۱۰- الزامات بندهای ۲.۲ تا ۲.۵ مقررهی ۱ /۳، مربوط به سطح آگاهی، درک و مهارت مورد لزوم، به موجب بخش‌های مختلف فهرست شده در ستون ۲ جدول الف – ۱ /۳ برای افسران مهندس کشتیهای با نیروی محرکه موتور اصلی کم تر از ۳۰۰۰ کیلووات قدرت رانش که در سفرهای نزدیک ساحل اشتغال دارند، ممکن است متفاوت باشد؛ در صورت لزوم، باید اثرات ایمنی برای همه‌ی کشتی‌هایی که ممکن است در همان آبها دریانوردی کنند در نظر گرفته شود. هر گونه محدودیت، این چنین، باید در گواهینامه و در سند شناسایی قید شود.
جدول الف – ۱ /۳
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت برای افسران نگهبان مسئول موتور در موتورخانه با خدمه یا افسران وظیفه تعیین شده در موتورخانه، بدون خدمه‌ی دورهای
عملکرد: مهندسی موتور در سطح عملیاتی
بخش الف-۲ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های افسران سرمهندس و مهندس دوم در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با توان رانش ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر
استاندارد صلاحیت
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه به عنوان افسر سرمهندس و افسر مهندس دوم در کشتیهای دریاپیما با ماشین‌آلات رانش اصلی با نیروی محرکه ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر باید بتواند توانایی اجرای فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲ /۳ را در سطح مدیریت از خود به نمایش بگذارد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت لازم برای گواهینامه‌های لازم در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ درج شده است. این ستون، موضوعات مندرج در ستون ۲ جدول الف-۱ /۳ برای افسران نگهبان مسئول مهندسی را در جزییات با بسط و گسترش بیشتر شامل میشود.
۳- با توجه به این که افسر مهندس دوم در کشتی باید دارای شرایطی باشد که بتواند مسئولیتهای افسر سرمهندس کشتی را در هر زمان لازم اجرا نماید، ارزیابی این موضوعات برای سنجش توانایی متقاضیان در تلفیق کلیه اطلاعاتی که موثر در ایمنی عملیات ماشین‌آلات کشتی و حفاظت محیط زیست دریایی می‌باشد باید از طریق آزمون انجام شود.
۴- سطح معلومات متقاضی در خصوص موارد مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ باید به نحوی کامل باشد که متقاضیان را قادر به انجام خدمت در سمت افسر سرمهندس یا افسر مهندس دوم بنماید.
۵- آموزش و تجربه موضوعات فهرست آموزش و تجربه مورد نظر برای کسب سطح لازم از دانش، درک و مهارت باید الزامات خاص این بخش و توصیههای مندرج در بخش (ب) این آیین‌نامه را دربربگیرد.
۶- مرجع دریایی ممکن است الزامات مربوط به برخورداری از آگاهی انواع ماشین آلات رانش به غیر از آن تاسیسات مهندسی که برای آن گواهینامه اعطا شده معتبر است را حذف نماید. گواهینامه صادر شده بر این مبنا نباید برای هیچ یک از گروه‌های ماشین‌آلات حذف شده اعتبار داشته باشد، تا زمانی که افسر مهندس بتواند صلاحیت خود را در زمینه این الزامات مربوط به معلومات به اثبات برساند. هرگونه محدودیت از این قبیل باید در گواهینامه و سند شناسایی درج شود.
۷- هرمتقاضی دریافت گواهینامه باید شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای صلاحیت لازم را طبق شیوههای اثبات صلاحیت و معیارهای ارزیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲ /۳ ارایه نماید.
سفرهای نزدیک ساحل
۸- سطح دانش، درک و مهارت لازم طبق بخش‌های مختلف فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ ممکن است حسب لزوم برای افسران مهندس کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش محدود فعال در سفرهای نزدیک ساحل، و با توجه به تاثیر آن بر ایمنی تمامی کشتیهای فعال در آن آبها متفاوت باشد. هرگونه محدودیت از این قبیل باید در گواهینامه و سند شناسایی درج شود.
جدول الف-۲ /۳
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت افسران سرمهندس و افسران مهندس دوم در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش ۳۰۰۰ کیلووات یا بیشتر
عملکرد: مهندسی دریایی در سطح مدیریتی
بخش الف-۳ /۳
حداقل الزامات اجباری برای دریافت گواهینامه‌های افسران سرمهندس و افسران مهندس دوم در کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش بین ۷۵۰ و۳۰۰۰ کیلووات
استاندارد صلاحیت
۱- از هر متقاضی دریافت گواهینامه به عنوان افسر سرمهندس و افسر مهندس دوم در کشتیهای دریاپیما دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش بین ۷۵۰ و۳۰۰۰ کیلووات باید خواسته شود که توانایی عهده دار شدن، فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲ /۳ را در سطح مدیریتی از خود به نمایش بگذارد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت لازم برای صدور گواهینامه در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ درج شده است. این ستون، موضوعات مندرج در ستون ۲ جدول الف-۱ /۳ برای افسران نگهبان مسئول مهندسی در موتورخانه با خدمه یا به عنوان افسرمهندس وظیفه در موتورخانه خودکار ادواری را در جزییات با بسط و گسترش بیشتر شامل میشود.
۳- با توجه به این که یک افسر مهندس دوم در کشتی باید بتواند مسئولیتهای سرمهندس کشتی را در هر زمان لازم عهده‌دار شود، ارزیابی این موضوعات برای سنجش توانایی متقاضیان در تلفیق کلیه اطلاعاتی که موثر در ایمنی عملیات ماشین‌آلات کشتی و حفاظت محیط زیست دریایی می‌باشد باید از طریق آزمون انجام شود.
۴- سطح معلومات متقاضی در خصوص موارد مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ ممکن است کاهش یابد اما باید برای فعالیت وی به عنوان افسر سرمهندس یا افسر مهندس دوم در کشتی دارای قدرت رانش در محدوده این بخش کافی باشد.
۵- به منظور دستیابی به سطح مورد لزوم دانش نظری، درک و صلاحیت، آموزش و تجربه دریایی باید الزامات مربوط این قسمت و رهنمود ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه را دربر بگیرد.
۶- مرجع دریایی ممکن است الزامات مربوط به آگاهی انواع ماشین آلات رانش به غیر از آن تاسیسات مهندسی که برای آن گواهینامه اعطا شده معتبر است را حذف نماید. گواهینامه صادر شده بر این مبنا نباید برای هیچ یک از گروه‌های ماشین‌آلات حذف شده اعتبار داشته باشد، تا زمانی که افسر مهندس بتواند صلاحیت خود را در زمینه الزامات این معلومات به اثبات برساند. هرگونه محدودیت از این قبیل باید در گواهینامه و سند شناسایی درج شود.
۷- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای صلاحیت لازم طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲ /۳ ارایه نماید.
سفرهای نزدیک ساحل
۸- سطح دانش، درک و مهارت لازم طبق بخش‌های مختلف فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲ /۳ و الزامات بندهای ۲.۱.۱ و ۲.۱.۲ مقرره ۳ /۳ ممکن است حسب لزوم برای افسران مهندس کشتیهای دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش کمتر از ۳۰۰۰ کیلووات فعال در سفرهای نزدیک ساحل، و با توجه به تاثیر آن بر ایمنی تمامی کشتیهای فعال در آن آبها متفاوت باشد. هرگونه محدودیت از این قبیل باید در گواهینامه و سند شناسایی درج شود.
بخش الف-۴ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای انجام وظایفی در موتورخانه‌های بدون خدمه ادواری
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است از هر ملوان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی در موتورخانه در کشتیهای دریاپیما خواسته شود که صلاحیت اجرای وظایف مهندسی دریایی مندرج در ستون ۱ جدول الف-۴ /۳ را در سطح پشتیبانی از خود به نمایش بگذارد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت مورد لزوم ملوانان تشکیل دهنده بخشی از نگهبانی موتورخانه در ستون ۲ جدول الف-۴ /۳ فهرست شده است.
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای صلاحیت لازم طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزیابی صلاحیت مشخص شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۴ /۳ ارایه نماید. اشاره به «آزمون عملی» در ستون ۳ این جدول ممکن است آموزش‌های ساحلی تایید شده ای را شامل شود که در آن دانشجویان تحت آزمون‌های عملی قرار می گیرند.
۴- در مواردی که جدولی برای استاندارد صلاحیت در سطح پشتیبانی در ارتباط با وظایف خاص وجود ندارد، مرجع دریایی مسئولیت تعیین الزامات مناسب آموزش، ارزیابی و صدور گواهینامه برای اشخاص تعیین شده برای اجرای این وظایف را برعهده خواهد داشت.
جدول الف-۴ /۳
حداقل مشخصات استاندارد صلاحیت ملوانان تشکیل دهنده بخشی از نگهبانی مهندسی
عملکرد: مهندسی دریایی در سطح پشتیبانی
بخش الف-۵ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان به عنوان دریانورد ماهر موتور در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای اجرای وظایفی در موتورخانه‌های خودکار ادواری
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است از هر دریانورد ماهر موتور شاغل در کشتیهای دریاپیما دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش حداقل ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر خواسته شود صلاحیت خود را در اجرای وظایف مهندسی دریایی در سطح پشتیبانی آنطور که در ستون ۱ جدول الف-۵ /۳ فهرست شده به نمایش بگذارد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت لازم برای دریانوردان ماهر موتور شاغل در کشتیهای دریاپیما دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش حداقل ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر در ستون ۲ جدول الف-۵ /۳ درج شده است.
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزیابی صلاحیت مشخص شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۵ /۳ ارایه نماید.
جدول الف-۵ /۳
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت ملوانان به عنوان دریانورد ماهر موتور در موتورخانه‌های دارای خدمه یا تعیین شده برای اجرای وظایفی در موتورخانه‌های بدون خدمه ادواری
عملکرد: مهندسی دریایی در سطح پشتیبانی
بخش الف-۶ /۳
حداقل الزامات اجباری گواهینامه‌های افسران فنی-الکترونیک
آموزش
۱- تحصیلات و آموزش مورد لزوم در بند ۲.۳ مقرره ۶ /۳ باید شامل آموزش مهارت‌های کارگاهی الکتریکی و الکترونیکی مرتبط با وظایف افسر فنی-الکترونیک باشد.
آموزش در کشتی
۲- هر متقاضی دریافت گواهینامه به عنوان افسر فنی-الکترونیک باید یک برنامه تایید شده آموزش در کشتی را دنبال نماید که:
۱- تضمین کند متقاضی در مدت خدمت دریایی ضروری خود از آموزش عملی و تجربه نظاممند در خصوص فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای یک افسر فنی-الکترونیک بهره‌مند میشود؛
۲- به دقت تحت نظارت و پایش توسط افسران شایسته و گواهینامه‌دار در کشتی‌هایی می‌باشد که در آن خدمت دریایی تایید شده انجام میگیرد؛ و
۳- به شیوه‌ای مناسب در دفترچه سوابق آموزشی مستند میگردد.
استاندارد صلاحیت
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه تحت عنوان افسر فنی-الکترونیک خواسته شود که توانایی عهده‌دار شدن کارها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۶ /۳ را به نمایش بگذارد.
۴- حداقل دانش، درک و مهارت مورد لزوم برای گواهینامه در ستون ۲ جدول الف-۶ /۳ فهرست شده است و باید راهنمای ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه را درنظر بگیرد.
۵- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای مورد لزوم صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۶ /۳ را ارایه نماید.
جدول الف-۶ /۳
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت افسران فنی-الکترونیک
عملکرد: مهندسی الکتریکی، الکترونیکی و کنترل در سطح عملیاتی
بخش الف-۷ /۳
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های ملوانان فنی-الکترونیک
۱- هر ملوان فنی-الکترونیک شاغل در کشتیهای دریاپیما دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر باید بتوانند توانایی اجرای وظایف مهندسی دریایی مندرج در ستون ۱ جدول الف-۷ /۳ را در سطح پشتیبانی از خود به نمایش بگذارد.
۲- حداقل دانش، درک و مهارت لازم برای ملوانان فنی-الکترونیک شاغل برروی کشتیهای دریاپیما دارای ماشین‌آلات رانش اصلی با قدرت رانش ۷۵۰ کیلووات یا بیشتر در ستون ۲ جدول الف-۷ /۳ فهرست شده است.
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای مورد لزوم صلاحیت مشخص شده در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۷ /۳ را نمایش دهد.
جدول الف-۷ /۳
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت ملوانان فنی-الکترونیک
عملکرد: مهندسی الکتریکی، الکترونیکی و کنترل در سطح پشتیباتی
فصل چهارم
ارتباطات رادیویی و کاربران رادیویی
بخش الف-۱ /۴
اجرا
(مفادی وجود ندارد.)
بخش الف-۲ /۴
حداقل الزامات اجباری برای گواهینامه‌های کاربران رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس
استاندارد صلاحیت
۱- حداقل دانش، درک و مهارت لازم برای گواهینامه کاربران رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس باید برای اجرای وظایف آنها کافی باشد. دانش لازم برای کسب هر یک از انواع گواهینامه‌های مندرج در مقررات رادیویی باید با آن مقررات منطبق باشد. به علاوه، لازم است از هر متقاضی خواسته شود که توانایی اجرای فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲ /۴ را در سطح مدیریتی از خود به نمایش بگذارد.
۲- دانش، درک و مهارت برای سند شناسایی به موجب کنوانسیون بر اساس گواهینامه‌های صادر شده به موجب مفاد مقررات رادیویی، در ستون ۲ جدول الف-۲ /۴ فهرست شده است.
۳- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲ /۴ باید برای متقاضی انجام این وظایف کافی باشد.
۴- هر متقاضی دریافت گواهینامه باید شواهدی مبنی بر احراز استانداردهای مورد لزوم صلاحیت را به یکی از شیوههای زیر ارایه نمایند:
۱- نمایش صلاحیت در اجرای فعالیت‌ها و وظایف، و قبول مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲ /۴، طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ آن جدول؛ و
۲- آزمودن یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک دوره تایید شده آموزشی بر مبنای مواد مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲ /۴.
جدول الف-۲ /۴
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت کاربران رادیویی جی‌ام‌دی‌اس‌اس
عملکرد: ارتباطات رادیویی در سطح عملیاتی
فصل پنجم
استانداردهای مرتبط با الزامات ویژه آموزش
برای خدمه انواع خاص کشتیها
بخش الف-۱-۱ /۵
حداقل الزامات اجباری برای آموزش و صلاحیت‌های فرماندهان، افسران و ملوانان در کشتیهای حمل مواد نفتی و شیمیایی
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه در آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی و شیمیایی خواسته شود که:
۱- صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۱-۱-۱ /۵ را به نمایش بگذارد؛ و
۲- شواهدی مبنی بر احراز موارد زیر را ارایه نماید:
۲-۱- حداقل دانش، درک و مهارت مندرج در ستون ۲ جدول الف-۱-۱-۱ /۵، و
۲-۲- استاندارد صلاحیت مورد لزوم طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۱-۱-۱ /۵.
۲- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه در آموزش پیشرفته عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی خواسته شود که:
۱- صلاحیت عهده دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲-۱-۱ /۵ را به نمایش بگذارد؛ و
۲- شواهدی مبنی بر احراز موارد زیر را ارایه نمایند:
۲-۱- حداقل دانش، درک و مهارت مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲-۱-۱ /۵، و
۲-۲- استاندارد صلاحیت مورد لزوم طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲-۱-۱ /۵.
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه در آموزش پیشرفته عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی خواسته شود که:
۱- صلاحیت عهده دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۳-۱-۱ /۵ را به نمایش بگذارد؛ و
۲- شواهدی مبنی بر احراز موارد زیر را ارایه نمایند:
۲-۱- حداقل دانش، درک و مهارت مندرج در ستون ۲ جدول الف-۳-۱-۱ /۵، و
۲-۲- استاندارد صلاحیت مورد لزوم طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۳-۱-۱ /۵.
جدول الف-۱-۱-۱ /۵
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت برای آموزش پایه عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی و شیمیایی
جدول الف-۲-۱-۱ /۵
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت برای آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل مواد نفتی
جدول الف-۳-۱-۱ /۵
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت برای آموزش پیشرفته عملیات بار کشتیهای حمل مواد شیمیایی
بخش الف-۲-۱ /۵
حداقل الزامات اجباری برای آموزش و صلاحیت‌های فرماندهان، افسران و ملوانان در کشتیهای حمل گاز مایع
استاندارد صلاحیت
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه در آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باید بتواند:
۱- صلاحیت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۱-۲-۱ /۵ را به نمایش بگذارد؛ و
۲- شواهدی مبنی بر احراز موارد زیر را ارایه نمایند:
۲-۱- حداقل دانش، درک و مهارت مندرج در ستون ۲ جدول الف-۱-۲-۱ /۵، و
۲-۲- استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۱-۲-۱ /۵.
۲- هر متقاضی دریافت گواهینامه در آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع باید بتواند:
۱- صلاحیت عهده دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲-۲-۱ /۵ را به نمایش بگذارد؛ و
۲- شواهدی مبنی بر احراز موارد زیر را ارایه نمایند:
۲-۱- حداقل دانش، درک و مهارت مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲-۲-۱ /۵، و
۲-۲- استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲-۲-۱ /۵.
جدول الف-۱-۲-۱ /۵
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت برای آموزش پایه برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع
جدول الف-۲-۲-۱ /۵
حداقل خصوصیات استاندارد صلاحیت برای آموزش پیشرفته برای عملیات بار کشتیهای حمل گاز مایع
بخش الف-۲ /۵
حداقل الزامات اجباری برای آموزش و صلاحیت‌های فرماندهان، افسران و ملوانان و سایر خدمه در کشتیهای مسافری
آموزش مدیریت جمعیت
۱- آموزش مدیریت جمعیت مورد لزوم به موجب بند ۴، مقرره ۲ /۵ برای اعضا خدمه که در فهرستهای تجمع مشخص شده به منظور کمک به مسافران در شرایط اضطراری باید شامل موارد زیر باشد، اما لزوماً نباید محدود به آنها شود:
۱- آگاهی از طرح‌های کنترلی و ابزارهای نجات جان اشخاص، شامل:
۱-۱- آگاهی از فهرستهای تجمع و دستورالعمل‌های اضطراری،
۱-۲- آگاهی از خروجی‌های اضطراری، و
۱-۳- محدودیت‌های استفاده از آسانسورها؛
۲- توانایی کمک به مسافران در مسیر دریانوردی در محل تجمع و ایستگاه‌های سوار شدن، شامل:
۲-۱- قابلیت دادن دستورات واضح و دلگرم کننده،
۲-۲- کنترل مسافران در راهروها، راه‌پله‌ها و معابر،
۲-۳- خالی نگاه‌داشتن خروجی‌های اضطراری از موانع،
۲-۴- شیوههای موجود برای انتقال اشخاص ناتوان و اشخاص نیازمند کمک‌های خاص، و
۲-۵- جستجوی اقامتگاه‌ها
۳- روشهای تجمع، شامل:
۳-۱- اهمیت حفظ نظم،
۳-۲- قابلیت استفاده از روشهای کاهش و جلوگیری از ترس،
۳-۳- حسب مورد قابلیت استفاده از فهرست اسامی مسافران برای سرشماری تخلیه، و
۳-۴- قابلیت حصول اطمینان از این که مسافران از پوشش مناسب برخوردارند و جلیقه‌های نجات خود را به درستی پوشیده‌اند.
آموزش ایمنی به خدمه ارایه‌کننده خدمات مستقیم به مسافران در محوطه‌های مخصوص مسافران
۲- آموزش ایمنی اضافی مورد لزوم به موجب بند ۵، مقرره ۲ /۵ باید احراز حداقل قابلیت‌های زیر را تضمین نماید:
ارتباطات
۱- قابلیت برقراری ارتباط با مسافران در طول شرایط اضطرار، با درنظرداشتن:
۱-۱- زبان یا زبان‌های مناسب ملیت‌های اکثریت مسافران در آن مسیر خاص،
۱-۲- احتمال این که قابلیت استفاده از واژگان مقدماتی انگلیسی برای ارایه دستورات اصلی بتواند به عنوان یک شیوه ارتباطی با یک مسافر نیازمند کمک، عمل نماید، صرفنظر از این که آیا مسافر و خدمه از زبان مشترکی استفاده میکنند یا نه،
۱-۳- امکان نیاز به برقراری ارتباط به شیوههای دیگر در طول اضطرار، مانند نمایش تصاویر، علایم دستی یا جلب توجه اشخاص به محل ارایه دستورات، ایستگاه‌های تجمع، ابزارهای نجات جان اشخاص یا مسیرهای خروج اضطراری، در مواردی که ارتباط شفاهی غیرعملی می‌باشد،
۱-۴- میزان ارایه دستورالعمل‌های کامل ایمنی به مسافران به زبان یا زبان‌های بومی آنها
۱-۵- زبان‌هایی که در طول اضطرار یا تمرین برای اعلام موارد اضطراری به منظور ارایه راهنمایی‌های حیاتی به مسافران و تسهیل کمک‌رسانی خدمه به آنها به کار می‌رود.
ابزارهای نجات جان اشخاص
۲- قابلیت نمایش استفاده از ابزارهای نجات جان شخصی برای مسافران،
روشهای سوار شدن
۳- سوار و پیاده نمودن مسافران، با توجه خاص به اشخاص ناتوان و اشخاص نیازمند کمک.
آموزش رفتار انسانی و مدیریت بحران
۳- فرماندهان، افسران سرمهندس، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و تمامی اشخاص دارای مسئولیت ایمنی مسافران در شرایط اضطراری باید:
۱- آموزش رفتار انسانی و مدیریت بحران ضروری طبق با بند ۶، مقرره ۲ /۵ طبق سمت، وظایف و مسئولیتهای خود طبق تعریف در جدول الف-۲ /۵ را با موفقیت گذرانده باشند؛ و
۲- بتوانند شواهدی مبنی بر احراز استاندارد صلاحیت طبق شیوه‌ها و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲ /۵ ارایه نمایند.
آموزش ایمنی مسافران، ایمنی بار و یکپارچگی بدنه
۴- آموزش ایمنی مسافران، ایمنی بار و یکپارچگی بدنه مورد لزوم به موجب بند ۷، مقرره ۲ /۵ برای فرماندهان، سرمهندسان، افسران ارشد، افسران مهندس دوم و تمامی اشخاص دارای مسئولیت مستقیم درخصوص سوار و پیاده شدن مسافران، بارگیری، تخلیه یا محکم نمودن بار و یا بستن دریچه‌های بدنه در کشتیهای رو-رو مسافری باید احراز حداقل قابلیت‌های متناسب با وظایف و مسئولیتهای خود را به صورت زیر تضمین نمایند:
روشهای بارگیری و سوارشدن
۱- قابلیت اجرای مناسب روشهای ایجاد شده برای کشتی درخصوص:
۱-۱- بارگیری و تخلیه وسایل نقلیه، ماشین‌های ریلی و سایر واحدهای حمل بار، از جمله ارتباطات لازم،
۱-۲- بالا و پایین آوردن رمپ‌های اتصال کشتی به اسکله
۱-۳- نصب و برداشتن عرشه‌های جمع‌شونده وسایل نقلیه
۱-۴- سوار و پیاده نمودن مسافران، با توجه خاص به اشخاص ناتوان و اشخاص نیازمند کمک
حمل کالاهای خطرناک
۲- قابلیت اجرای هرگونه ایمن سازی خاص، الزامات و روشهای مرتبط با حمل کالاهای خطرناک در کشتیهای رو-رو مسافری
محکم نمودن بارها
۳- قابلیت:
۳-۱- اجرای مناسب مفاد آیین‌نامه اجرای ایمن چینش و محکم نمودن بار درخصوص وسایل نقلیه، ماشین‌های ریلی و سایر واحدهای حمل باری که حمل میکنند، و
۳-۲- استفاده مناسب از تجهیزات محکم نمودن بار و مواد تهیه شده، با توجه به محدودیت‌های آنها.
محاسبه تنش، تعادل و تراز طولی
۴- قابلیت:
۴-۱- استفاده مناسب از اطلاعات تعادل و تنش وارد شده،
۴-۲- محاسبه تعادل و تراز طولی برای شرایط متفاوت بارگیری، با استفاده از محاسبه‌‌گرهای تعادل یا برنامه‌های رایانهای تهیه شده،
۴-۳- محاسبه فاکتور بار برای عرشه‌ها، و
۴-۴- محاسبه تاثیر آب توازن و انتقال سوخت بر تعادل، تراز طولی و تنش.
بازکردن، بستن و محکم نمودن دریچه‌های بدنه
۵- قابلیت:
۵-۱- اجرای مناسب روشهای ایجاد شده برای کشتی جهت بازکردن، بستن و محکم نمودن رمپ‌ها و درهای سینه، پاشنه و پهلوها، و کارکرد مناسب با سامانه‌های وابسته به آنها، و
۵-۲- اجرای بازرسی پلوم شدن مناسب
هوای عرشه کشتی رو-رو
۶- قابلیت:
۶-۱- در صورت وجود، استفاده مناسب از تجهیزات پایش هوا در فضاهای رو-رو، و
۶-۲- اجرای مناسب روشهای ایجاد شده برای کشتی جهت تهویه فضاهای رو-رو در طول تخلیه و بارگیری وسایل نقلیه، در طول سفر و در شرایط اضطراری.
جدول الف-۲ /۵
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت مرتبط با مدیریت بحران و رفتار انسانی
فصل ششم
استانداردهای مرتبط با فعالیتهای اضطراری، ایمنی حرفه‌ای،
امنیت، مراقبت‌های پزشکی و بقا
بخش الف-۱ /۶
حداقل الزامات اجباری برای آشنایی‌های ایمنی، آموزش و دستورالعمل پایه برای تمامی دریانوردان
آموزش آشنایی‌های ایمنی
۱- پیش از ارجاع نمودن وظیفه در کشتی، تمامی اشخاص استخدام شده یا شاغل در یک کشتی دریاپیما، به غیر از کشتیهای مسافری، باید آموزش آشنایی تایید شده درباره فنون بقای شخصی یا اطلاعات و دستورالعمل‌های کافی، با توجه به راهنمایی مندرج در بخش (ب) حاصل نمایند تا بتوانند:
۱- با سایر اشخاص در کشتی درباره مسایل اولیه ایمنی ارتباط برقرار و علایم و نمادهای اطلاعات ایمنی و علایم و آژیرهای هشداردهنده را درک نمایند؛
۲- بدانند در موارد زیر چه اقدامی انجام دهند:
۲-۱- افتادن نفر در آب
۲-۲- کشف آتش یا دود، یا
۲-۳- به صدا درآمدن آژیر آتش یا تخلیه کشتی؛
۳- ایستگاه‌های سوارشدن و تجمع و مسیرهای فرار اضطراری را شناسایی نمایند؛
۴- جلیقه‌های نجات را بیابند و بپوشند؛
۵- آژیر را به صدا درآورند و از کاربرد تجهیزات قابل حمل اطفای حریق آگاهی پایه داشته باشند؛
۶- در مواجهه با یک سانحه یا اضطرار پزشکی دیگر، اقدامات فوری را پیش از درخواست کمک‌های بیشتر در کشتی انجام دهند؛ و
۷- درهای ضدحریق، ضدآب و ضدهوای نصب شده در آن کشتی خاص، به غیر از دریچه‌های بدنه را باز کنند و ببندند.
آموزش مقدماتی
۲- دریانوردان استخدام شده یا شاغل در هر سمتی برروی کشتی به عنوان بخشی از خدمه دارای وظایف تعیین شده ایمنی و جلوگیری از آلودگی در طول فعالیت کشتی باید، پیش از ارجاع هرگونه وظیفه‌ای در کشتی:
۱- بهره‌مند شدن از آموزش پایه تایید شده یا دستورالعمل‌ها درباره موارد زیر:
۱-۱- فنون بقای شخصی، آن طور که در جدول الف-۱-۱ /۶ تنظیم گردیده،
۱-۲- جلوگیری و اطفای حریق، آن طور که در جدول الف-۲-۱ /۶ تنظیم گردیده،
۱-۳- کمک‌های اولیه پایه، آن طور که در جدول الف-۳-۱ /۶، تنظیم گردیده، و
۱-۴- ایمنی شخصی و مسئولیتهای اجتماعی، آن طور که در جدول الف-۴-۱ /۶ تنظیم گردیده؛
۲- الزام ارایه شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت به منظور عهدهدارشدن اجرای فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جداول الف-۱-۱ /۶، الف-۲-۱ /۶، الف-۳-۱ /۶ و الف-۴-۱ /۶ از طریق:
۲-۱- احراز صلاحیت طبق شیوه‌ها و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ آن جداول را به نمایش بگذارد، یا
۲-۲- آزمون یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده درباره موضوعات مندرج در ستون ۲ جداول فوق.
۳- از دریانوردانی که طبق بند ۲ آموزش پایه شایسته هستند باید خواسته شود که هر پنج سال، شواهدی مبنی بر حفظ استاندارد مورد لزوم صلاحیت را برای عهده‌دار شدن اجرای فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ و ۲ جداول الف-۱-۱ /۶ و الف-۲-۱ /۶ ارایه نمایند.
۴- اعضا میتوانند تجربه و آموزش در کشتی را به عنوان حفظ استاندارد مورد لزوم صلاحیت در زمینه‌های زیر بپذیرند:
۱- فنون بقای شخصی، آن طور که در جدول الف-۱-۱ /۶ تنظیم گردیده:
۱-۱- پوشیدن جلیقه نجات؛
۱-۲- سوار شدن بر شناور بقا از کشتی در حالی که جلیقه نجات را بر تن دارد؛
۱-۳- انجام اقدامات اولیه در سوار شدن به قایق نجات با هدف افزایش شانس بقا؛
۱-۴- به آب انداختن لنگر چتری یا لنگر دریایی قایق نجات؛
۱-۵- کار با تجهیزات شناور بقا؛ و
۱-۶- کار با ابزارهای مکانیابی، شامل تجهیزات رادیویی؛
۲- جلوگیری از حریق و اطفای حریق، آن طور که در جدول الف-۲-۱ /۶ تنظیم گردیده:
۲-۱- استفاده از تجهیزات خود تنفسی؛ و
۲-۲- انجام عملیات نجات در فضای پردود، با استفاده از ابزارهای تایید شده تولید دود، در حالی که تجهیزات تنفسی را دربرداشته باشد.
معافیت‌ها
۵- مرجع دریایی در ارتباط با کشتیها به غیر از کشتیهای مسافری دارای ظرفیت ناخالص بیشتر از ۵۰۰ تن فعال در سفرهای بینالمللی و تانکرها، اگر معتقد باشد اندازه و طول کشتی، ویا مشخصات سفر آن به گونه‌ای است که اجرای الزامات کامل این بخش را غیرموجه یا غیرممکن می‌سازد، می‌تواند، ضمن توجه خاص به ایمنی کشتی، ایمنی اشخاص روی کشتی، دارایی‌ها و حفاظت محیط زیست دریایی، تا همان حدود دریانوردان آن کشتی یا آن نوع از کشتیها را از اجرای برخی الزامات معاف نماید.
جدول الف-۱-۱ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در فنون بقای شخصی
جدول الف-۲-۱ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در جلوگیری از حریق و اطفای حریق
جدول الف-۳-۱ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در کمک‌های اولیه مقدماتی
جدول الف-۴-۱ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در ایمنی فردی و مسئولیتهای اجتماعی
بخش الف-۲ /۶
حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های مهارت در شناور بقا، قایق‌های نجات و قایق‌های نجات تندرو
مهارت در شناور بقا و قایق‌های نجات به غیر از قایق‌های نجات تندرو
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه مهارت برای شناور بقا و قایق‌های نجات به غیر از قایق‌های نجات تندرو خواسته شود که صلاحیت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۱-۲ /۶ را از خود به نمایش بگذارد.
۲- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۱-۲ /۶ باید برای به‌آب‌اندازی و کنترل شناور بقا یا قایق نجات توسط متقاضی در شرایط اضطراری کافی باشد.
۳- به منظور دستیابی به سطح مورد لزوم دانش نظری، درک و مهارت، آموزش و تجربه دریایی باید توصیههای مندرج در بخش (ب) این آیین‌نامه را دربربگیرد.
۴- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد صلاحیت لازم به یکی از روشهای زیر ارایه نمایند:
۱- احراز صلاحیت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۱-۲ /۶ طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ آن جدول را به نمایش بگذارد؛ و
۲- آزمون یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده که در برگیرنده موارد تنظیم شده در ستون ۲ جدول الف-۱-۲ /۶ باشد.
۵- دریانوردانی که طبق بند ۴ در شناور بقا و قایق‌های نجات به غیر از قایق‌های نجات تندرو شایستگی دارند باید هر پنج سال شواهدی مبنی بر حفظ استانداردهای مورد لزوم صلاحیت جهت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ از جدول الف-۱-۲ /۶ را ارایه دهند.
۶- اعضا میتوانند تجربه و آموزش در کشتی را برای حفظ استاندارد صلاحیت لازم از جدول الف-۱-۲ /۶ را در موارد زیر بپذیرند:
۱- قبول مسئولیت شناور بقا یا قایق نجات در طول به‌آب‌اندازی و پس از آن:
۱-۱- تفسیر علامت‌های روی شناور بقا به معنای تعداد اشخاصی که در نظر است حمل گردد؛
۱-۲- صدور دستورات مناسب برای به‌آب‌اندازی و سوارشدن به شناور بقا، جداشدن از کشتی و مدیریت و پیاده کردن اشخاص از شناور بقا؛
۱-۳- آماده‌سازی و به‌آب‌اندازی ایمن شناور بقا و جداشدن سریع از پهلوی کشتی؛ و
۱-۴- جمع‌آوری ایمن شناور بقا و قایق‌های نجات؛
۲- مدیریت نجات‌‌یافتگان و شناور بقا پس از ترک کشتی:
۲-۱- پارو زدن و هدایت قایق و جهت‌‌یابی به کمک قطب نما؛
۲-۲- استفاده از اقلام شخصی شناور بقا، به استثناء اقلام آتشزا؛ و
۲-۳- نصب دستگاه‌ها برای کمک به موقعیت‌یابی.
۳- استفاده از دستگاه‌های مکانیابی، شامل تجهیزات ارتباطی و علامت‌‌دهی:
۳-۱- استفاده از تجهیزات قابل حمل رادیویی برای شناور بقا؛ و
۴- ارایه کمک‌های اولیه به نجات‌‌یافتگان.
مهارت در زمینه قایق‌های نجات تندرو
استاندارد صلاحیت
۷- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه حرفه‌ای در زمینه قایق‌های نجات تندرو خواسته شود که صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۲-۲ /۶ را از خود به نمایش بگذارد.
۸- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲-۲ /۶ باید برای به‌آب‌اندازی و کنترل قایق نجات تند رو توسط متقاضی در شرایط اضطراری کافی باشد.
۹- به منظور دستیابی به سطح مورد لزوم دانش نظری، درک و مهارت، آموزش و تجربه دریایی باید توصیههای مندرج در بخش (ب) این آیین‌نامه را دربربگیرد.
۱۰- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد صلاحیت لازم به یکی از روشهای زیر را ارایه نماید:
۱- احراز صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۲-۲ /۶ طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ آن جدول را به نمایش بگذارد؛ و
۲- آزمون یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده در برگیرنده موارد تنظیم شده در ستون ۲ جدول الف-۲-۲ /۶.
۱۱- دریانوردانی که طبق بند ۱۰ در قایق‌های نجات تندرو شایستگی دارند باید هر پنج سال شواهدی مبنی بر حفظ استانداردهای مورد لزوم صلاحیت جهت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیت‌ها فهرست شده در ستون ۱ از جدول الف-۲-۲ /۶ را ارایه دهند.
۱۲- اعضا میتوانند تجربه و آموزش در کشتی را برای حفظ استاندارد صلاحیت لازم از جدول الف-۲-۲ /۶ را بپذیرند:
۱- قبول مسئولیت قایق نجات تندرو در طول به‌آب‌اندازی و پس از آن:
۱-۱- کنترل به‌آب‌اندازی و بازگرداندن ایمن قایق نجات تندرو به کشتی؛
۱-۲- راهبری قایق نجات تندرو در هوای غالب و شرایط دریایی؛
۱-۳- استفاده از تجهیزات ارتباطی و علامت‌‌دهی بین قایق نجات تندرو، بالگرد و کشتی؛
۱-۴- استفاده از تجهیزات اضطراری موجود؛ و
۱-۵- اجرای الگوهای جستجو، با درنظرگرفتن عوامل محیط زیستی.
جدول الف-۱-۲ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در شناور بقا و قایق‌های نجات به غیر از قایق‌های نجات تندرو
جدول الف-۲-۲ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در قایق‌های نجات تندرو
بخش الف-۳ /۶
حداقل آموزش اجباری اطفای حریق پیشرفته
استاندارد صلاحیت
۱- دریانوردانی که برای کنترل عملیات اطفای حریق تعیین شده‌اند باید آموزش پیشرفته فنون اطفای حریق، با تاکید خاص بر سازماندهی، راهکارها و فرماندهی، را با موفقیت گذرانده باشند و باید بتوانند صلاحیت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۳ /۶ را از خود به نمایش بگذارند.
۲- سطح دانش و درک موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۳ /۶ باید برای کنترل موثر عملیات اطفای حریق در کشتی کافی باشد.
۳- آموزش و تجربه به منظور دستیابی به سطح لازم از دانش نظری، درک و مهارت باید با در نظر گرفتن راهنمایی را ارایه شده در قسمت (ب) این آیین‌نامه باشد.
۴- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۳ /۶ ارایه نماید.
۵- از دریانوردانی که طبق بند ۴ در زمینه اطفای حریق پیشرفته شایسته شده اند باید خواسته شود که هر پنج سال، شواهدی مبنی بر حفظ استانداردهای مورد لزوم صلاحیت برای عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۳ /۶ را ارایه نمایند.
۶- اعضا میتوانند تجربه و آموزش در کشتی را برای حفظ استاندارد مورد لزوم صلاحیت از جدول الف-۳ /۶ در موارد زیر بپذیرند:
۱- کنترل عملیات اطفای حریق در کشتی:
۱-۱- روشهای اطفای حریق در دریا و بندر، با تاکید خاص بر سازماندهی، راهکارها و فرماندهی؛
۱-۲- ارتباطات و هماهنگی در طول عملیات اطفای حریق؛
۱-۳- کنترل تهویه، از جمله تخلیه دود؛
۱-۴- کنترل سامانه‌های الکتریکی و سوخت؛
۱-۵- خطرهای فرایند اطفای حریق (تقطیر خشک، واکنش‌های شیمیایی، افزایش سطح دیگ بخار)؛
۱-۶- پیشگیری‌های حریق و خطرهای وابسته به انبارش و مدیریت مواد؛
۱-۷- مدیریت و کنترل اشخاص مصدوم؛ و
۱-۸- روشهای هماهنگی با سامانه اطفای حریق ساحلی.
جدول الف-۳ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در زمینه اطفای حریق پیشرفته
بخش الف-۴ /۶
حداقل الزامات اجباری مرتبط با کمک‌های اولیه و مراقبت‌های پزشکی
استاندارد صلاحیت برای دریانوردان تعیین شده برای ارایه کمک‌های اولیه پزشکی در کشتی
۱- لازم است از هر دریانورد منتخب برای ارایه کمک‌های اولیه برروی کشتی خواسته شود که صلاحیت عهده‌دار شدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۱-۴ /۶ را از خود به نمایش بگذارد.
۲- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۱-۴ /۶ باید برای اقدام فوری موثر توسط دریانورد تعیین شده در صورت بروز احتمالی سوانح یا بیماری درکشتی کافی باشد.
۳- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه طبق الزامات بند ۱، مقرره ۴ /۶ خواسته شود شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۱-۴ /۶ ارایه را نماید.
استاندارد صلاحیت برای دریانوردان تعیین شده به عنوان مسئول مراقبت‌های پزشکی در کشتی
۴- دریانوردانی که به عنوان مسئول مراقبت‌های پزشکی در کشتی تعیین می‌شوند باید بتوانند صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۲-۴ /۶ را از خود به نمایش بگذارند.
۵- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲-۴ /۶ باید برای اقدام فوری موثر توسط دریانورد تعیین شده در صورت بروز احتمالی سوانح یا بیماری درکشتی کافی باشد.۱
۶- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه طبق الزامات بند ۲، مقرره ۴ /۶ خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۲-۴ /۶ را ارایه نماید.
جدول الف-۱-۴ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در زمینه کمک‌های اولیه پزشکی
جدول الف-۲-۴ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در زمینه مراقبت‌های پزشکی
بخش الف-۵ /۶
حداقل الزامات اجباری برای صدور گواهینامه‌های مهارت برای افسران امنیتی کشتیها
استاندارد صلاحیت
۱- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه مهارت به عنوان افسر امنیتی کشتی خواسته شود که صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۵ /۶ را از خود به نمایش بگذارد.
۲- سطح آگاهی از موضوعات فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۵ /۶ باید به نحوی کافی باشد که متقاضی را برای انجام وظیفه افسر امنیتی کشتی توانا سازد.
۳- در آموزش و تجربه به منظور دستیابی به سطح لازم از دانش نظری، درک و مهارت باید توصیههای مندرج در بخش ب-۵ /۶ این آیین‌نامه را در نظر گرفته شود.
۴- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۵ /۶ را ارایه نماید.
جدول الف-۵ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت برای افسران امنیتی کشتیها
بخش الف-۶ /۶
حداقل الزامات اجباری برای آموزش موارد امنیتی برای تمامی دریانوردان
استاندارد صلاحیت برای آموزش آشنایی با موارد امنیتی
۱- پیش از اعزام برای انجام وظیفه در کشتی، تمامی اشخاص استخدام شده یا شاغل در یک کشتی دریاپیما، به غیر از مسافران، ملزم به پیروی از مفاد آیین‌نامه آیاسپیاس، باید یک دوره آموزشی تایید شده در رابطه با موارد امنیتی را با توجه به رهنمودهای ارایه شده در قسمت (ب) گذرانده باشند، تا بتوانند:
۱- سوانح امنیتی، شامل تهدید یا حمله دزدان دریایی یا سارقان مسلح را گزارش نمایند؛
۲- روشهای لازم را برای پیگیری در موارد شناسایی تهدیدات امنیتی را بدانند؛ و
۳- در روشهای اقتضایی و اضطراری مرتبط با امنیت شرکت نمایند.
۲- دریانوردان استخدام شده یا شاغل برروی یک کشتی دریاپیما و دارای وظایف معین امنیتی باید پیش از ارجاع آن وظایف، از آموزش آشنایی با موارد امنیتی در ارتباط با وظایف و مسئولیتهای امنیتی تعیین شده خود، با توجه به راهنمایی بخش (ب) بهره‌مند شوند.
۳- آموزش آشنایی با موارد امنیتی باید توسط افسر امنیتی کشتی یا شخصی با شایستگی مشابه ارایه شود.
استاندارد صلاحیت برای آموزش هوشیاری امنیتی
۴- دریانوردان شاغل یا استخدام شده برای هر سمتی در کشتیهای ملزم به انطباق با الزامات آیین‌نامه آیاسپیاس، که در فعالیت آن کشتی به عنوان بخشی از خدمه تکمیلی بدون ارجاع وظیفه امنیتی باشند باید قبل از ارجاع هر وظیفه‌ای در کشتی:
۱- آموزش یا دستورالعمل‌های تایید شده مناسب درخصوص هوشیاری امنیتی، طبق جدول الف-۱-۶ /۶ دریافت نمایند؛
۲- بتوانند شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت به منظور عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۱-۶ /۶ را به شیوههای زیر ارایه نمایند:
۲-۱- توسط نمایش صلاحیت طبق شیوه‌ها و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ جدول الف-۱-۶ /۶؛ و
۲-۲- توسط آزمون یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده در موضوعات مندرج در ستون ۲ جدول الف-۱-۶ /۶.
الزامات موقت
۵- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۴ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۲)، دریانوردانی که خدمت دریایی خود را پیش از تاریخ لازمالاجرا شدن این بخش آغاز نموده‌اند باید بتوانند پیروی خود از الزامات بند ۴ را به شیوههای زیر اثبات نمایند:
۱- خدمت دریایی تایید شده به عنوان خدمه کشتی، به مدت حداقل شش ماه در مجموع ظرف سه سال قبل از آن؛ یا
۲- وظایف امنیتی را انجام داده باشند که در بررسی معادل با خدمت دریایی الزامی به موجب بند ۵.۱ باشند؛ یا
۳- قبولی در یک آزمون تایید شده؛ یا
۴- تکمیل موفق آموزش تایید شده.
استاندارد صلاحیت برای دریانوردان دارای وظایف امنیتی تعیین شده
۶- از هر دریانوردی که برای انجام وظایف امنیتی، از جمله فعالیتهای مرتبط با دزدی و سرقت مسلحانه، تعیین شده است باید خواسته شود که صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۲-۶ /۶ را از خود به نمایش بگذارد.
۷- سطح آگاهی از موضوعات مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲-۶ /۶ باید به نحوی کفایت نماید که هر متقاضی را قادر به انجام وظایف امنیتی تعیین شده، از جمله فعالیتهای مرتبط با دزدی و سرقت مسلحانه در کشتی بنماید.
۸- لازم است از هر متقاضی دریافت گواهینامه خواسته شود که شواهدی مبنی بر احراز استاندارد مورد لزوم صلاحیت را به یکی از شیوههای زیر ارایه نماید:
۱- نمایش صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲-۶ /۶، طبق شیوههای نمایش صلاحیت و معیارهای ارزشیابی صلاحیت مندرج در ستون‌های ۳ و ۴ آن جدول؛ و
۲- آزمون یا ارزیابی مستمر به عنوان بخشی از یک برنامه آموزشی تایید شده شامل موارد مندرج در ستون ۲ جدول الف-۲-۶ /۶.
الزامات موقت
۹- تا تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۴ (۱۱ /۱۰ /۱۳۹۲)، دریانوردانی که خدمت دریایی خود را پیش از تاریخ لازمالاجرا شدن این بخش آغاز نموده‌اند باید بتوانند صلاحیت عهدهدارشدن فعالیت‌ها، وظایف و مسئولیتهای مندرج در ستون ۱ جدول الف-۲-۶ /۶ را به شیوههای زیر از خود به نمایش بگذارند:
۱- خدمت دریایی تایید شده به عنوان خدمه کشتی، به مدت حداقل شش ماه در مجموع ظرف سه سال قبل از آن؛ یا
۲- وظایف امنیتی را انجام داده باشند که در بررسی معادل با خدمت دریایی الزامی به موجب بند ۹.۱ باشند؛ یا
۳- قبولی در یک آزمون تایید شده؛ یا
۴- تکمیل موفق آموزش تایید شده.
جدول الف-۱-۶ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت در زمینه هوشیاری امنیتی
جدول الف-۲-۶ /۶
خصوصیات حداقل استاندارد صلاحیت برای دریانوردان دارای وظایف امنیتی تعیین شده
فصل هفتم
استانداردهای مربوط به صدور گواهینامه‌های جایگزین
بخش الف-۱ /۷
صدور گواهینامه‌های جایگزین
۱- از هر متقاضی دریافت گواهینامه در سطح عملیاتی به موجب مفاد فصل هفتم از ضمیمه کنوانسیون باید خواسته شود که آموزش و تعملیات مرتبط را به پایان برساند و استاندارد صلاحیت برای کلیهی وظایف مندرج در جدول الف-۱ /۲ یا جدول الف ۱ /۳ را احراز نماید. وظایف مشخص شده در جدول الف-۱ /۲ یا الف-۱ /۳ ممکن است به ترتیب اضافه شود، مشروط بر این که متقاضی، حسب مورد، آموزش و تعلیمات بیشتری را به پایان رساند و صلاحیت تجویز شده در آن جداول را برای وظایف مرتبط احراز نماید.
۲- از هر متقاضی دریافت گواهینامه در سطح مدیریتی، به عنوان شخصی که فرماندهی کشتی با ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر را به عهده دارد، یا به عنوان شخصی که در صورت ناتوانی شخص فرمانده، فرماندهی را به عهده خواهد داشت، باید خواسته شود، علاوه بر انطباق با استاندارد صلاحیت مندرج در جدول الف- ۱ /۲ ، تعلیمات و آموزش مرتبط را به پایان برساند و استاندارد صلاحیت انجام کلیهی وظایف تجویز شده در جدول ۲ /۲ را احراز نماید. وظایف مشخص شده در جداول فصل ۳ از این قسمت ممکن است اضافه شود، مشروط بر این که متقاضی، حسب مورد، تعلیمات وآموزش بیشتری را به پایان برساند و استانداردهای صلاحیت تجویز شده در آن جداول را برای وظایف مرتبط احراز کند.
۳- هر متقاضی دریافت گواهینامه در سطح مدیریتی به عنوان فرد مسئول رانش مکانیکی کشتیهای دارای سامانه رانش اصلی با توان ۷۵۰ کیلووات یا بیش تر، یا فرد تحویلگیرندهی این مسئولیت رانش چنین کشتی، در صورت ناتوانی فرد مسئول از اجرای وظایف خود، باید بتوانند، علاوه بر احراز استاندارد صلاحیت مندرج در جدول الف-۱ /۳، تحصیلات و آموزش‌های مرتبط را به اتمام برسانند و استاندارد صلاحیت برای کلیهی فعالیتهای مندرج در جدول الف-۲ /۳ را احراز نمایند. فعالیتهای مندرج در فصل دوم این بخش ممکن است، در صورتی افزایش یابد که متقاضیان، تحصیلات و آموزش‌های مرتبط اضافی را، حسب مورد، به اتمام برسانند و استاندارد صلاحیت مندرج در جداول فوق برای فعالیتهای مورد نظر را احراز نمایند.
۴- از هر متقاضی دریافت گواهینامه در سطح پشتیبانی:
۱- در زمینه ناوبری یا مهندسی دریایی باید خواسته شود تحصیلات و آموزش‌های مرتبط را به پایان برسانند و استاندارد صلاحیت برای فعالیت مندرج در جداول الف-۴ /۲ یا الف-۴ /۳ را احراز نمایند. وظایف مندرج مشخص شده در جداول الف-۴ /۲ یا الف-۴ /۳ به ترتیب ممکن است افزایش یابد، مشروط بر این که متقاضی، تحصیلات و آموزش‌های مرتبط بیشتری را، حسب مورد، به پایان برسانند و استاندارد صلاحیت مندرج در جداول فوق برای فعالیتهای مورد نظر را احراز نمایند؛
۲- به عنوان دریانورد ماهر عرشه باید خواسته شود علاوه بر احراز استاندارد صلاحیت مشخص شده در جدول الف-۴ /۲، آموزش‌های مرتبط را به پایان برساند و استاندارد صلاحیت برای همه‌ی وظایف تجویز شده فعالیتهای مندرج در جدول الف-۵ /۲ را احراز نماید. وظایف مشخص شده در جداول الف-۴ /۳ یا الف-۵ /۳ ممکن است افزایش یابد، مشروط بر این که متقاضی، آموزش‌های مرتبط بیشتری را، حسب مورد، به پایان برساند و استاندارد صلاحیت تجویز شده در آن جدول یا جداول برای وظیفه(های) مورد نظر را احراز نماید؛ و
۳- به عنوان دریانورد ماهر موتور باید خواسته شود علاوه بر احراز استاندارد صلاحیت مندرج در جدول الف-۴ /۳، آموزش‌های مرتبط را به اتمام برساند و استاندارد صلاحیت برای کلیهی فعالیتهای مندرج در جدول الف-۵ /۳ را احراز نماید. فعالیتهای مندرج در جداول الف-۴ /۲ یا الف-۵ /۲ به ترتیب ممکن است در صورتی افزایش یابد که متقاضیان، آموزش‌های مرتبط اضافی را، حسب مورد، به پایان برساند و استاندارد صلاحیت مندرج در جدول (یا جداول) فوق برای فعالیت(های) مورد نظر را احراز نمایند.
بخش الف-۲ /۷
صدور گواهینامه‌های دریانوردان
۱- طبق الزامات بند ۱.۳ مقرره ۱ /۷، متقاضی دریافت گواهینامه به موجب مفاد بخش هفتم در سطح عملیاتی در وظایف مشخص شده در جداول الف-۱ /۲ و الف-۱ /۳ باید:
۱- حداقل ۱۲ ماه خدمت دریایی تایید شده داشته باشد، در حالی که این خدمت باید شامل حداقل شش ماه اجرای وظایف موتورخانه تحت نظارت یک افسر مهندس شایسته، و درصورت نیاز به وظایف به دریانوردی، حداقل شش ماه اجرای وظایف نگهبانی پل فرماندهی تحت نظارت یک افسر شایسته نگهبان پل فرماندهی باشد؛ و
۲- در طول این خدمت، برنامه‌های آموزشی تایید شدهای درکشتی را برای احراز الزامات مرتبط مندرج در بخش‌های جداول الف-۱ /۲ و الف-۱ /۳ به پایان می‌رساند و مراتب در دفترچه سوابق آموزشی مستند میشود.
۲- هر متقاضی دریافت گواهینامه به موجب الزامات بخش هفتم در سطح مدیریتی برای مجموعه‌ای از وظایف مندرج در جداول الف-۱ /۲ و الف-۱ /۳ باید خدمت دریایی تایید شده طبق وظایف مندرج در سند شناسایی گواهینامه فوق به صورت زیر داشته باشند:
۱- برای اشخاصی به غیر از اشخاص دارای فرماندهی یا مسئولیت رانش مکانیکی کشتی، ۱۲ ماه اجرای وظایف در سطح عملیاتی حسب مورد، مرتبط با مقرره ۲ /۳ یا ۳ /۳، و در صورتی که وظایف دریانوردی در سطح مدیریتی لازم باشد، حداقل ۱۲ ماه اجرای وظایف نگهبانی پل فرماندهی در سطح عملیاتی؛
۲- برای افراد دارای فرماندهی یا مسئولیت رانش مکانیکی کشتی، حداقل ۴۸ ماه، شامل مفاد بند ۲.۱ این بخش، اجرای وظایف مرتبط با فعالیتهای مندرج در سند شناسایی گواهینامه به عنوان افسر دارای گواهینامه، که ۲۴ ماه آن باید برای اجرای وظایف مندرج در جدول الف-۱ /۳ و ۲۴ ماه آن باید برای اجرای وظایف مندرج در جداول الف-۱ /۳ و الف-۲ /۳ سپری شود.
۳- طبق الزامات بند ۱.۳ مقرره ۱ /۷، هر متقاضی دریافت گواهینامه به موجب مفاد بخش هفتم در سطح پشتیبانی در وظایف مشخص شده در جداول الف-۴ /۲ و الف-۴ /۳ باید موارد زیر را به پایان رسانده باشد:
۱- خدمت دریایی تایید شده، شامل حداقل ۱۲ ماه تجربه، تشکیل شده از:
۱-۱- حداقل ۶ ماه مرتبط با وظایف نگهبانی ناوبری؛ و
۱-۲- حداقل ۶ ماه مرتبط با وظایف موتورخانه؛ یا
۲- آموزش ویژه، پیش از عزیمت به دریا یا برروی کشتی، شامل خدمت دریایی تایید شده به مدت حداقل ۴ ماه، تشکیل شده از:
۲-۱- حداقل ۲ ماه مرتبط با وظایف نگهبانی ناوبری؛ و
۲-۲- حداقل ۲ ماه مرتبط با وظایف موتورخانه؛ یا
۳- خدمت دریایی، تجربه و آموزش الزامی مندرج در بند ۳.۱ یا ۳.۲ باید تحت نظارت مستقیم یک افسر یا ملوان دارای شایستگی مناسب انجام شود.
۴- طبق الزامات بند ۱.۳ مقررهی ۱ /۷، هر متقاضی دریافت گواهینامه به موجب مفاد بخش هفتم در سطح پشتیبانی در وظایف مشخص شده در جداول الف-۵ /۲ و الف-۵ /۳، در حین احراز شایستگی برای خدمت به عنوان یک ملوان تشکیل‌دهنده بخشی از نگهبانی ناوبری یا موتورخانه باید استانداردهای صلاحیت مشخص شده در بخش‌های الف-۵ /۲ و الف-۵ /۳ آیین‌نامه استیسیدبلیو را احراز نمایند و موارد زیر را به پایان رسانده باشند:
۱- حداقل ۳۰ ماه خدمت دریایی تایید شده، تشکیل شده از:
۱-۱- حداقل ۱۸ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر عرشه؛ و
۱-۲- حداقل ۱۲ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر موتورخانه؛ یا
۲- برنامه آموزشی تایید شده و حداقل ۱۸ ماه خدمت دریایی تایید شده، تشکیل شده از:
۲-۱- حداقل ۱۲ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر عرشه؛ و
۲-۲- حداقل ۶ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر موتورخانه؛ یا
۳- برنامه آموزشی یکپارچه ویژه عرشه و موتورخانه، شامل حداقل ۱۲ ماه خدمت دریایی تایید شده در بخش یکپارچه عرشه و موتورخانه، تشکیل شده از:
۳-۱- حداقل ۶ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر عرشه؛ و
۳-۲- حداقل ۶ ماه مرتبط با وظایف دریانوردان ماهر موتورخانه.
بخش الف-۳ /۷
اصول حاکم بر صدور گواهینامه‌های جایگزین
(مفادی وجود ندارد.)
فصل هشتم
استانداردهای مربوط به نگهبانی
بخش الف-۱ /۸
سلامت برای انجام وظیفه
۱- مراجع دریایی باید خطرهای ناشی از خستگی دریانوردان را در نظر بگیرند، به ویژه آنان که در عملیات کشتی دارای وظایف مربوط به ایمنی و امنیت هستند.
۲- کلیهی افراد دارای وظایف تعیین شده به عنوان افسر نگهبان مسئول یا ملوان تشکیلدهندهی بخشی از نگهبانی، و آنان که دارای وظایف مرتبط با وظایف تعیین شدهی ایمنی، جلوگیری از آلودگی و امنیت هستند، باید حداقل به مدت‌های زیر زمان استراحت داشته باشند:
۱- حداقل ۱۰ ساعت استراحت در هر ۲۴ ساعت؛ و
۲- ۷۷ ساعت استراحت در هر ۷ روز.
۳- ساعت‌های استراحت ممکن است به حداکثر دو قسمت تقسیم شود، به صورتی که یکی از آنها باید به مدت حداقل ۶ ساعت باشد و فاصله بین دو زمان استراحت متوالی از ۱۴ ساعت تجاوز ننماید.
۴- اجرای الزامات ساعات استراحت مندرج در بندهای ۲ و ۳ در موارد اضطراری با سایر شرایط مهم عملیاتی، ضروری نیست رعایت شود. فراخوان‌ها، تمرین‌های اطفای حریق و قایق نجات و تمرین‌های تجویز شده در قوانین و مقررات ملی و اسناد بینالمللی، باید به شیوه‌ای اجرا شوند که حداقل اختلال را در ساعات استراحت به وجود آورند و باعث ایجاد خستگی نشوند.
۵- مراجع دریایی باید الزام نمایند برنامه‌های زمانبندی نگهبانی در محل‌هایی الصاق شوند که به راحتی در دسترس باشند. برنامه‌های زمانبندی باید در قالبی استاندارد شده و به زبان یا زبان‌های کاری کشتی و انگلیسی تدوین شوند.
۶- در هنگام خواستن آماده‌باش یک دریانورد، مانند زمانی که محوطه ماشین‌آلات بدون متصدی است، دریانورد باید استراحت جبرانی کافی داشته باشد، اگر در زمان عادی استراحت وی اختلالی به جهت فراخوانی به کار ایجاد شده باشد.
۷- مراجع دریایی باید الزام نمایند سوابق ساعات روزانه استراحت دریانوردان در قالبی استاندارد شده۱ و به زبان یا زبان‌های کاری کشتی و انگلیسی نگهداری شود، تا امکان پایش و تایید انطباق با الزامات این بخش فراهم شود. دریانوردان باید نسخه‌ای از سوابق مربوط به خود را، که توسط فرمانده یا فرد دارای اختیار لازم از سوی فرمانده، و خود دریانورد ظهرنویسی شده است، دریافت نمایند.
۸- هیچ چیز در این بخش نباید باعث تضعیف حق فرمانده کشتی برای ملزم کردن یک دریانورد به پیروی از هرگونه ساعت کاری در اجرای فوریتی در ایمنی کشتی، اشخاص یا کالا در کشتی، یا کمک‌رسانی به سایر کشتیها یا افراد دچار اضطرار در دریا گردد. به همین ترتیب، فرمانده می‌تواند برنامه ساعات استراحت را لغو و دریانورد را ملزم نماید هر چند ساعت کار ضروری را تا زمان بازگشت به شرایط عادی انجام دهد. در اولین فرصت پس از بازگشت به شرایط عادی، فرمانده باید اطمینان حاصل نماید، هر دریانوردی که در زمان استراحت برنامه‌ریزی شده مشغول به کار بوده است، از استراحت کافی برخوردار می‌گردند.
۹- اعضا میتوانند تغییراتی استثنایی در ساعات استراحت ضروری مندرج در بندهای ۲.۲ و ۳ فوق را مجاز بدانند، مشروط بر این که مدت استراحت از ۷۰ ساعت در ۷ روز کمتر نباشد.
تغییرات استثنایی در ساعات استراحت هفتگی ضروری مندرج در بند ۲.۲ نباید برای مدتی بیش از دو هفته متوالی مجاز باشد. فاصله میان دو تغییر استثنایی برروی کشتی نباید از دو برابر مدت استثنا کمتر باشد.
ساعات استراحت مندرج در بند ۲.۲ ممکن است به حداکثر سه قسمت زمانی تقسیم شود، به صورتی که مدت یکی از آنها باید حداقل ۶ ساعت و مدت هریک از دو قسمت دیگر نباید به مدت کمتر از یک ساعت باشد. فاصله میان دو زمان استراحت متوالی نباید از ۱۴ ساعت تجاوز نماید. استثناها نباید بیش از دو دورهی زمانی ۲۴ ساعته در مدت ۷ روز ادامه یابند.
استثناها باید تاحد امکان رهنمودهای مندرج در بخش ب-۱ /۸ در ارتباط با خستگی را درنظر بگیرند.
۱۰- هر مرجع دریایی، می‌تواند به منظور جلوگیری از سوءاستفاده از الکل، حدی برابر با حداکثر ۰۵ /۰ درصد میزان الکل در خون (بیاِیسی) یا مقدار ۲۵ /۰ میلی‌گرم درلیتر الکل دربازدم، و یا مقداری از الکل که بتواند به ایجاد چنین غلظتی از الکل منجر شود، را برای فرماندهان، افسران و سایر دریانوردان در حین اجرای وظایف تعیین شدهی ایمنی، امنیتی و محیط زیستی تعیین نماید.
بخش الف-۲ /۸
ترتیبات نگهبانی و اصولی که باید رعایت شود
قسمت ۱ – صدور گواهینامه
۱- افسر نگهبان مسئول ناوبری یا نگهبان عرشه باید از شایستگی لازم طبق مفاد فصل دوم یا فصل هفتم متناسب با وظایف مرتبط با دریانوردی یا نگهبانی عرشه برخوردار باشد.
۲- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید از شایستگی لازم طبق مفاد فصل دوم یا فصل هفتم متناسب با وظایف مرتبط با نگهبانی مهندسی برخوردار باشد.
قسمت ۲ – برنامه‌ریزی سفر
الزامات کلی
۳- سفر مورد نظر باید از پیش و با درنظرگرفتن همه‌ی اطلاعات مربوط به آن برنامه‌ریزی شود و هر گونه مسیر تعیین شده، باید پیش از آغاز سفر بررسی شود.
۴- افسر سرمهندس کشتی باید، با رایزنی فرمانده، نیازهای سفر مورد نظر را با درنظرگرفتن الزامات مربوط به سوخت، آب، روانسازها، مواد شیمیایی، قطعات مصرفی و سایر قطعات یدکی، ابزارها، ذخایر و هر گونه ملزومات دیگر را تعیین نماید.
برنامه‌ریزی پیش از هر سفر
۵- پیش از هر سفر، فرماندهی هر کشتی باید اطمینان حاصل نماید که مسیر مورد نظر از بندر مبدا تا اولین بندر مقصد با استفاده از نقشه‌های مناسب و کافی و سایر کتب و نشریات دریانوردی لازم برای سفر مورد نظر، حاوی اطلاعات دقیق، کامل و روزآمد درخصوص خطرها و محدودیت‌های دریانوردی که دایمی یا دارای طبیعت قابل پیش‌بینی هستند و به دریانوردی ایمن کشتی مربوط می‌شوند، برنامه‌ریزی شده است.
تایید و ترسیم مسیر طراحی شده
۶- هنگامی که طراحی مسیر با در نظر گرفتن همه‌ی اطلاعات مربوط به آن تایید شد، مسیر طراحی شده باید به وضوح برروی نقشه‌های مناسب ترسیم شود و به صورت مستمر در دسترس افسر نگهبان مسئول، که باید هر مسیر را پیش از استفاده از آن درطول سفر تایید نماید، قرار داشته باشد.
انحراف از مسیر طراحی شده
۷- اگر در طول سفر، تصمیمی برای تغییر بندر مقصد بعدی در مسیر طراحی شده اتخاذ شد و یا اگر لازم شود که کشتی به طور اساسی از مسیر طراحی شده بنا به علل دیگر منحرف شود، در این هنگام مسیر اصلاحی باید قبل از انحراف اساسی نسبت به مسیر طراحی شده قبلی طراحی شود.
قسمت ۳ – کلیات اصول نگهبانی
۸- نگهبانی‌ها باید بر مبنای اصول مدیریت منابع موتورخانه و پل فرماندهی به قرار زیر اجرا شود:
۱- ترتیبات مناسب برای نگهبانی کارکنان باید طبق شرایط تعیین شوند؛
۲- هرگونه محدودیت در شایستگی‌ها یا سلامت افراد باید درهنگام به کارگیری کارکنان نگهبانی درنظرگرفته شود؛
۳- کارکنان عهده دار نگهبانی باید درکی از نقش‌های فردی، مسئولیت و نقش‌های گروهی مربوط داشته باشند.
۴- فرمانده، افسر سرمهندس و افسر مسئول وظایف نگهبانی باید عهده‌دار نگهبانی مناسب با استفاده بهینه از منابع موجود، مانند اطلاعات، تاسیسات /تجهیزات و سایر کارکنان باشند؛
۵- کارکنان عهده‌دار پرسنل نگهبانی باید کاربرد و عملکرد تاسیسات /تجهیزات را درک نمایند و آشنا با به‌کارگیری آنها باشند؛
۶- کارکنان عهده‌دار نگهبانی باید اطلاعات را درک کنند و بتوانند چگونگی پاسخگویی به اطلاعات دریافت شده از هر ایستگاه /تاسیسات /تجهیزات را درک نمایند؛
۷- اطلاعات دریافت شده از ایستگاه‌ها /تاسیسات /تجهیزات باید به صورت مناسب در اختیار همه‌ی کارکنان نگهبانی قرار گیرد؛
۸- پرسنل نگهبانی باید در کلیهی شرایط به صورت مستمر و مناسب با یکدیگر در ارتباط باشند؛ و
۹- کارکنان نگهبانی باید فرمانده /افسر سرمهندس /افسر مسئول وظایف نگهبانی را بلافاصله از هرگونه تردید خود در زمینه‌ی اقدام مناسب در ارتباط با ایمنی مطلع سازند.
قسمت ۴ – نگهبانی در دریا
کلیات اصول نگهبانی
۹- اعضا باید توجه شرکت‌ها، فرماندهان، افسران سرمهندس و کارکنان نگهبانی را به رعایت اصول زیر که تضمین‌کننده‌ی نگهبانی ایمن در کلیهی اوقات است، جلب نمایند.
۱۰- فرمانده هر کشتی موظف است تضمین نماید ترتیبات نگهبانی برای برقراری ایمن دریانوردی یا نگهبانی ایمن کالا کافی است. تحت نظارت کلی فرمانده، افسران نگهبان ناوبری مسئولیت دریانوردی ایمن کشتی در طول مدت وظیفه خود را با توجه خاص به اجتناب از تصادم و به گل نشستن کشتی بر عهده دارند.
۱۱- افسر سرمهندس کشتی موظف است، با رایزنی فرمانده، تضمین نماید ترتیبات نگهبانی برای اجرای نگهبانی مهندسی ایمن کافی است.
حفاظت از محیط زیست دریایی
۱۲- فرمانده، افسران و ملوانان باید از تاثیرات جدی آلودگی عملیاتی یا ناشی از تصادم به محیط زیست دریایی آگاهی داشته باشند و کلیهی اقدامات پیشگیرانه ممکن را برای جلوگیری از این گونه آلودگی، خصوصاً در چارچوب مقررات بندری و بینالمللی مرتبط اتخاذ نمایند.
قسمت ۱-۴ – اصولی که در عهده دار شدن نگهبانی ناوبری باید رعایت شود
۱۳- افسر نگهبان مسئول ناوبری نماینده فرمانده محسوب میشود و در همه‌ی اوقات، مسئولیت اصلی دریانوردی ایمن کشتی و پیروی از مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱، (اصلاح شده) را بر عهده دارد.
دیده‌بانی
۱۴- دیده‌بانی مناسب باید در کلیهی اوقات و طبق مقررهی پنج مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱، (اصلاح شده) با اهداف زیر اجرا شود:
۱- حفظ حالت مستمر مراقبت از طریق مشاهده و شنیدن، و همچنین هر شیوه موجود دیگر، در ارتباط با هرگونه تغییر مهم در محیط عملیاتی؛
۲- ارزیابی کامل وضعیت و خطر تصادم، به گل نشستن و سایر خطرهای دریانوردی؛ و
۳- یافتن کشتیها یا واحدهای هوایی درحال اضطرار، افراد کشتی شکسته، لاشه کشتیها، مواد زاید شناور و سایر خطرهای متوجه دریانوردی ایمن.
۱۵- دیده‌بان باید بتواند همه‌ی توجه خود را به دیده‌بانی معطوف نماید و هیچ وظیفهی دیگری که ممکن است باعث مداخله در این مسئولیت شود، نباید به وی محول یا توسط وی اجرا شود.
۱۶- وظایف دیده‌بان و مسئول سکان متفاوت است و مسئول سکان نباید به عنوان دیده‌بان در زمان هدایت کشتی قلمداد شود، مگر در کشتیهای کوچک که دید کامل و بدون مانع در همه‌ی اطراف در محل سکان وجود دارد و هیچ مانع دیگری برای دید شب یا اجرای دیده‌بانی مناسب وجود ندارد. افسر نگهبان مسئول ناوبری ممکن است تنها دیده‌بان در طول روز باشد، مشروط بر این که در این حالت:
۱- شرایط با دقت بررسی و ایمنی این کار بدون تردید مشخص شده باشد؛
۲- توجه کامل به همه‌ی عوامل مربوط به آن، اما نه تنها محدود به موارد زیر:
- وضعیت هوا؛
- میدان دید؛
- فشردگی ترافیک؛
- نزدیکی به خطرهای دریانوردی؛ و
- توجه لازم در هنگام حرکت در طرح‌های تفکیک ترافیک یا در نزدیکی آنها؛ و
۳- در دسترس بودن کمک فوری برای فراخواندن به پل فرماندهی هنگامی که تغییری در شرایط به وجود آید.
۱۷- در تعیین کفایت ترکیب نگهبانی ناوبری به منظور اطمینان از این که دیده‌بانی مناسب به طور مستمر بر قرار میشود، فرمانده باید همه‌ی عوامل مرتبط را در نظر بگیرد، از جمله آنهایی که در این بخش از آیین‌نامه تشریح شده، هم چنین عوامل زیر:
۱- میدان دید، وضعیت هوا و دریا؛
۲- فشردگی ترافیک و سایر فعالیتهای انجام شده در ناحیه تردد کشتی؛
۳- توجه کافی در هنگام دریانوردی در طرح‌های جداسازی ترافیک یا در نزدیکی آنها، یا سایر تدابیر تعیین مسیر؛
۴- بارکاری اضافی ناشی از ماهیت فعالیتهای کشتی، الزامات عملیاتی فوری و مانورهای پیش‌بینی شده؛
۵- سلامت هر یک از خدمه آماده‌باش برای انجام وظیفه، که به عنوان بخشی از نگهبانی تعیین می‌شوند؛
۶- آگاهی از، و اطمینان به صلاحیت حرفه‌ای افسران و خدمه کشتی؛
۷- تجربه هر یک از افسران نگهبان ناوبر، و آشنایی آن افسر با تجهیزات، روش‌ها و قابلیت‌های مانور کشتی؛
۸- فعالیتهای در حال انجام در داخل کشتی در هر زمان، شامل فعالیتهای مخابراتی، و وجود کمک برای فراخواندن فوری به پل فرماندهی در صورت لزوم؛
۹- وضعیت عملیاتی کنترل‌ها و ابزارهای پل فرماندهی، شامل سامانه‌های اعلام خطر؛
۱۰- کنترل پروانه و تیغه سکان و ویژگی‌های مانور کشتی؛
۱۱- اندازه کشتی و دامنه دید موجود از محل هدایت کشتی؛
۱۲- جانمایی پل فرماندهی، تا حدی که این جانمایی مانع از مشاهده یا شنیدن رویدادهای خارج از کشتی توسط اعضا نگهبانی شود؛ و
۱۳- هرگونه استاندارد، روش یا راهنمای مرتبط با سلامت برای وظیفه و ترتیبات نگهبانی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی.
ترتیبات نگهبانی
۱۸- درهنگام تصمیم‌گیری درباره ترکیب کارکنان نگهبانی در پل فرماندهی، که ممکن است ملوانان دارای شایستگی مناسب را نیز شامل شود، عوامل زیر، در میان سایر موارد، باید درنظر گرفته شود:
۱- پل فرماندهی نباید در هیچ زمانی خالی بماند؛
۲- وضعیت هوا، میدان دید و تاریکی /روشنایی روز؛
۳- نزدیکی به خطرهای دریانوردی که ایجاب می‌کند افسر نگهبان مسئول وظایف ناوبری اضافی انجام دهد؛
۴- کاربرد و وضعیت عملیاتی ابزارهای کمک ناوبری، مانند اکدیس، رادار یا دستگاه‌های تعیین موقعیت الکترونیکی و هرگونه تجهیزات دیگر موثر بر دریانوردی ایمن کشتی؛
۵- کشتی از تجهیزات هدایت خودکار استفاده می‌کند؛
۶- وظایف رادیویی برای اجرا وجود دارد؛
۷- نشان‌دهنده‌ها، هشداردهنده‌ها و کنترل‌کننده‌های فضای ماشین‌آلات بدون خدمه (یو ام اس) در پل فرماندهی، و روشهای استفاده از آنها و محدودیت‌های آنها؛ و
۸- هرگونه نیاز غیرعادی دیگر از نگهبانی ناوبری که ممکن است ناشی از شرایط عملیاتی خاص بروز نماید.
تحویل نگهبانی
۱۹- افسر نگهبان مسئول ناوبری نباید نگهبانی را به افسر تحویلگیرندهی نگهبانی تحویل دهد، اگر دلیلی برای این اعتقاد وجود داشته باشد که افسر تحویلگیرندهی نگهبانی، قادر به انجام موثر وظایف نگهبانی نیست، که در این صورت فرمانده کشتی باید مطلع گردد.
۲۰- افسر تحویلگیرندهی نگهبانی باید اطمینان حاصل نماید، اعضای تیم تحویلگیرندهی نگهبانی به صورت کامل قادر به اجرای وظایف خود، به ویژه در ارتباط با تطبیق با دید در شب هستند. افسران تحویلگیرندهی نگهبانی نباید پیش از تطبیق کامل با شرایط نوری موجود نگهبانی را تحویل گیرند.
۲۱- پیش از تحویل گرفتن نگهبانی، افسران تحویل‌گیرنده، باید موقعیت تقریبی یا قطعی کشتی را مشخص نمایند، صحت سرعت، جهت و مسیر مورد نظر و کنترل‌های محوطه ماشین‌آلات بدون خدمه را تایید نمایند و هرگونه خطر متوجه دریانوردی پیش‌بینی شده در مدت نگهبانی خود را درنظر بگیرند.
۲۲- افسران تحویل‌گیرنده، باید شخصاً از موارد ذیل مطمئن شوند:
۱- دستورات پایدار و سایر فرامین خاص فرمانده در ارتباط با هدایت کشتی؛
۲- موقعیت، سرعت، جهت و آبخور کشتی؛
۳- کشندهای پیش‌بینی شده و غالب، جریان‌ها، شرایط جوی، میدان دید و تاثیر این عوامل بر سرعت و جهت؛
۴- روشهای فرایندهای استفاده از موتورهای اصلی برای مانورکردن هنگامی که از پل فرماندهی کنترل می‌شوند؛ و
۵- وضعیت دریانوردی شامل موارد زیر، اما تنها محدود به آنها نمی‌شود:
۵-۱- وضعیت عملیاتی کلیهی تجهیزات ایمنی و دریانوردی ناوبری مورد استفاده یا احتمالی برای استفاده در طول نگهبانی؛
۵-۲- خطاهای قطبنماهای مغناطیسی و الکترونیکی؛
۵-۳- وجود و حرکت کشتیها در میدان دید یا شناخته شده که در آن نزدیکی واقع شوند؛
۵-۴- وضعیت‌ها و خطرهایی که در طول نگهبانی احتمالاً با آن روبرو میشود؛ و
۵-۵- تاثیرات احتمالی خمش‌های طولی و عرضی کشتی، چگالی آب و اسکوات به علت فاصله تیر حمال کشتی با بستر دریا.
۲۳- اگر در هر زمانی، افسر نگهبان مسئول ناوبری در هنگام مانور یا اقدام دیگری به منظور اجتناب از وقوع هر خطری باید نگهبانی را تعویض کند، این تحویل و تحول نگهبانی باید تا به پایان رساندن آن اقدام به تعویق افتد.
اجرای نگهبانی ناوبری
۲۴- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید:
۱- نگهبانی در پل فرماندهی را عهده‌دار باشد؛
۲- تحت هیچ شرایطی پیش از تحویل مناسب نگهبانی پل فرماندهی را ترک ننماید؛
۳- علی رغم حضور فرمانده در پل فرماندهی، مسئول ناوبری ایمن کشتی باقی خواهد ماند، تا این که به صورت خاص مطلع شود فرمانده این مسئولیت را برعهده گرفته است و هر دو طرف این مساله را درک نمایند.
۲۵- در طول نگهبانی، راهی که پیموده میشود، موقعیت و سرعت باید در فواصل زمانی مناسب و به طور مکفی، و با استفاده از ابزارهای کمک ناوبری لازم بررسی شود تا از حرکت کشتی در مسیر تعیین شده اطمینان حاصل شود.
۲۶- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید از محل و عملکرد کلیهی تجهیزات ایمنی و دریانوردی کشتی آگاهی کامل داشته باشد و محدودیت‌های عملیاتی این تجهیزات را بداند و درنظر بگیرد.
۲۷- افسر نگهبان مسئول ناوبری نباید وظایفی که با دریانوردی ایمن کشتی در تعارض است را به پذیرد یا به وی محول شود.
۲۸- درهنگام استفاده از رادار، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید لزوم انطباق دایم با مفاد لازم‌الاجرای مندرج در مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱، (اصلاح شده) در خصوص استفاده از رادار را درنظر داشته باشد.
۲۹- در صورت لزوم، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید بدون درنگ از دستگاه‌های علایم صوتی، سکان و موتورها استفاده نماید. با این حال، درصورت امکان باید تغییرات مورد نظر در سرعت موتور بموقع اعلام شود یا به صورت موثر از کنترل‌های محوطه ماشین‌آلات بدون خدمه تعبیه شده در پل فرماندهی طبق روشهای قابل اعمال استفاده کند.
۳۰- افسران نگهبان مسئول ناوبری باید راهبری کشتی خود را، از جمله فواصل تا توقف آن را بدانند، و بهتر است امکان متفاوت بودن این موارد در راهبری کشتیهای دیگر را درک کنند.
۳۱- سوابق حرکت‌ها و فعالیتهای مرتبط با دریانوردی کشتی باید به صورت مناسب در طول نگهبانی ثبت شوند.
۳۲- بسیار حایز اهمیت است که افسر نگهبان مسئول ناوبری در کلیهی اوقات از اجرای دیده‌بانی مناسب اطمینان حاصل کند. در کشتیهای دارای اتاق نقشه مجزا، افسر نگهبان مسئول ناوبری می‌تواند در صورت لزوم و برای مدتی کوتاه ضروری برای اجرای وظایف دریانوردی به این اتاق برود، اما ابتدا باید از ایمنی این کار و اجرای دیده‌بانی مناسب اطمینان حاصل کند.
۳۳- آزمایشهای عملیاتی تجهیزات دریانوردی کشتی باید در دریا در اغلب اوقات ممکن که عملی باشد و شرایط اجازه دهد، به ویژه پیش از شرایط خطرناک پیش‌بینی شده موثر بر دریانوردی کشتی انجام شوند. این آزمایشها باید در زمانی مناسب تا حد امکان ثبت شوند. این آزمایشها باید همچنین پیش از رسیدن به بندر یا قبل از ترک بندر انجام شوند.
۳۴- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید به طور منظم بررسی‌هایی انجام دهد تا مطمئن شود:
۱- فرد هدایت‌کننده کشتی یا هدایت‌کننده خودکار، کشتی را در جهت صحیح هدایت می‌نماید؛
۲- خطای استاندارد قطب نما حداقل یک مرتبه در طول هر نگهبانی، و در صورت امکان، پس از هر تغییر عمده در مسیر تعیین میشود، استاندارد و قطبنماهای الکترونیکی اغلب مقایسه می‌شوند و تکرارکننده‌ها با قطب نمای مادر خود همگام می‌شوند؛
۳- هدایت کننده خودکار کشتی حداقل یک مرتبه در طول هر نگهبانی به صورت دستی آزمایش میشود؛
۴- چراغ‌های علایم و دریانوردی و سایر تجهیزات ناوبری به درستی کار میکنند؛
۵- تجهیزات رادیویی به درستی و طبق بند ۸۶ این بخش کار میکنند؛ و
۶- نشان‌دهنده‌ها، هشداردهنده‌ها و کنترل‌های محوطه ماشین‌آلات بدون خدمه به درستی کار میکنند.
۳۵- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید لزوم انطباق با الزامات لازم‌الاجرای کنوانسیون بینالمللی ایمنی جان اشخاص در دریا (سولاس)، ۱۹۷۴ (۱۳۵۳)۱، را به طور دایم درنظر داشته باشد. افسر نگهبان مسئول ناوبری باید موارد زیر را درنظر بگیرد:
۱- لزوم تعیین فردی برای هدایت کشتی و قراردادن سکان در حالت کنترل دستی، در زمان مناسب برای مقابله ایمن با هرگونه شرایط خطرناک بالقوه؛ و
۲- این واقعیت که، در حالت هدایت خودکار کشتی، بسیار خطرناک است اجازه دهد کار به جایی برسد که افسر نگهبان مسئول ناوبری بدون کمک بماند و مجبور شود پیوستگی اجرای دیده‌بانی خود را برای اتخاذ اقدامات ضروری بشکند.
۳۶- افسران نگهبان مسئول ناوبری باید با کاربرد کلیهی تجهیزات کمک ناوبری موجود در کشتی، شامل قابلیت‌ها و محدودیت‌های آنها آشنایی کامل داشته و در نظر داشته باشند عمق‌یاب یک ابزار کمک ناوبری ارزشمند است.
۳۷- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید استفاده از رادار را در صورت محدود شدن میدان دید یا پیش‌بینی وقوع آن، و در کلیهی اوقات در آب‌های پرتردد، با توجه خاص به محدودیت‌های آن درنظر داشته باشد.
۳۸- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید اطمینان حاصل نماید، مقیاس‌های برد به کاررفته اغلب تغییر میکنند تا این که پژواکها (اکوها) در اسرع وقت ممکن کشف شوند. باید درنظر داشت که پژواکهای (اکوهای) ضعیف یا کوچک ممکن است کشف نشوند.
۳۹- هنگام استفاده از رادار، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید مقیاس برد مناسب را انتخاب و نمایشگر را با دقت مشاهده نماید و باید اطمینان حاصل کند که ترسیم مسیر یا واکاوی نظاممند یا زمان کافی آغاز میشود.
۴۰- در شرایط زیر، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید فرمانده را بیدرنگ مطلع سازد:
۱- اگر میدان دید محدود شود یا وقوع آن پیش‌بینی شود؛
۲- اگر شرایط ترافیک یا حرکت سایر کشتیها باعث ایجاد نگرانی میشود؛
۳- اگر دشواری در حفظ مسیر مشاهده میشود؛
۴- در صورت عدم رویت خشکی یا علایم کمک ناوبری و یا به دست آوردن عمق در زمان لازم؛
۵- اگر خشکی یا علایم کمک ناوبری و یا تغییراتی در عمق به صورت غیرمنتظره مشاهده میشود؛
۶- در صورت خرابی موتورها، کنترل‌های از راه دور ماشین‌آلات رانش، سامانه سکان یا هرگونه تجهیزات اساسی دریانوردی، آژیر هشدار یا نشانگرها؛
۷- درصورت خرابی تجهیزات رادیویی؛
۸- در شرایط بد جوی، اگر احتمال بروز خسارات جوی وجود داشته باشد؛
۹- در صورت برخورد کشتی با خطرهای دریانوردی، مانند یخ یا کشتی رها شده؛ و
۱۰- در هر شرایط اضطراری دیگر یا وجود تردید در هر موردی.
۴۱- علی‌رغم الزام مطلع ساختن فوری فرمانده در شرایط فوق، افسر نگهبان مسئول ناوبری همچنین باید بدون درنگ، هرگونه اقدام فوری ضروری برای ایمنی کشتی را بسته به شرایط اتخاذ نماید.
۴۲- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید کلیهی دستورات و اطلاعات مناسب، که تضمین‌کننده انجام نگهبانی ایمن، شامل دیده‌بانی مناسب می‌باشد را در اختیار کارکنان نگهبانی قرار دهد.
نگهبانی در شرایط متفاوت و نواحی متفاوت
هوای باز (صاف)
۴۳- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید به صورت منظم و دقیق سمت قطب‌نمایی کشتیهای نزدیک‌شونده را به منظور کشف سریع خطر تصادم اندازه‌گیری کند و در نظر بگیرد که چنین خطری در بعضی اوقات حتی هنگام درک بدیهی تغییر سمت ممکن است، وجود داشته باشد، به ویژه در مواردی که به کشتیهای خیلی بزرگ یا در حال یدک شدن نزدیک میشود و یا هنگامی که به طرف یک کشتی در فاصله کم نزدیک میشود. افسر نگهبان مسئول ناوبری باید همچنین اقدامات سریع و مثبتی را طبق مقررات قابل اعمال مندرج در مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱ (اصلاح شده)، انجام دهد و متعاقباً بررسی کند که چنین اقدامی اثر مطلوب را دارد.
۴۴- در هوای صاف، در صورت امکان، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید تمرین‌های رادار انجام دهد.
دید محدود
۴۵- در شرایط محدود شدن میدان دید یا احتمال بروز آن، اولین مسئولیت افسر نگهبان مسئول ناوبری پیروی از الزامات مرتبط مندرج در مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا، ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱ (اصلاح شده)، با توجه ویژه به به صدا درآوردن علایم مه، حرکت با سرعت ایمن و آماده نگاه داشتن موتورها برای مانورهای فوری است. به علاوه، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید:
۱- فرمانده را مطلع سازد؛
۲- یک دیده‌بان مناسب تعیین نماید؛
۳- چراغ‌های دریانوردی را روشن نماید؛ و
۴- رادار را به کار بیاندازد و از آن استفاده نماید.
در ساعات تاریکی
۴۶- در هنگام تعیین وظیفه دیده‌بان، فرمانده و افسر نگهبان مسئول ناوبری باید توجه کافی به استفاده از دستگاه‌های کمک ناوبری و تجهیزات موجود در پل فرماندهی، محدودیت‌های آنها و فرایندها و موارد ایمنی اتخاذ شده داشته باشند.
آب‌های ساحلی و پرتردد
۴۷- باید از نقشه دارای بزرگ‌ترین مقیاس روی کشتی، مناسب برای منطقه و اصلاح‌شده با کمک آخرین اطلاعات موجود استفاده شود. نقطه‌گذاری باید در فواصل زمانی مناسب و در صورت امکان با استفاده از بیش از یک روش انجام شود. درهنگام استفاده از اکدیس، باید از نقشه‌های ناوبری الکترونیکی دارای مقیاس مناسب استفاده و موقعیت کشتی با استفاده از یک شیوه مستقل تعیین موقعیت در فواصل زمانی مناسب بررسی شود.
۴۸- افسر نگهبان مسئول ناوبری باید کلیهی علایم دریانوردی را به صورت موثر شناسایی نماید.
دریانوردی با حضور راهنما در کشتی
۴۹- علی‌رغم ماهیت وظایف و مسئولیتهای راهنما، حضور وی در کشتی باعث رفع وظایف و مسئولیتهای فرمانده و افسر نگهبان مسئول ناوبری در ارتباط با ایمنی شناور نمی‌شود. فرمانده و راهنما باید به تبادل اطلاعات مرتبط با ویژگی‌های کشتی، شرایط محلی و روشهای دریانوردی بپردازند. فرمانده و /یا افسر نگهبان مسئول ناوبری باید به صورت نزدیک با راهنما همکاری داشته باشند و موقعیت و حرکت کشتی را به صورت مستمر و دقیق بررسی نمایند.
۵۰- در صورت وجود تردید درباره مقاصد یا اقدامات راهنما، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید از راهنما درخواست توضیح نماید و در صورت باقی ماندن تردید، بیدرنگ فرمانده را مطلع سازد و اقدامات لازم را تا زمان رسیدن فرمانده انجام دهد.
کشتی در لنگرگاه
۵۱- در صورت صلاحدید فرمانده، نگهبانی ناوبری مستمر باید در لنگرگاه نیز اجرا شود. در هنگام توقف کشتی در لنگرگاه، افسر نگهبان مسئول ناوبری باید:
۱- در اولین فرصت ممکن، موقعیت کشتی را برروی نقشه‌های مناسب تعیین و مشخص نماید؛
۲- در صورت ایجاب شرایط، در فواصل زمانی مناسب و با استفاده از سمت نسبت به علایم دریانوردی ثابت یا موارد قابل شناسایی برروی ساحل بررسی نماید کشتی به صورت مطمئن در لنگرگاه قرار دارد؛
۳- از اجرای دیده‌بانی مناسب اطمینان حاصل نماید؛
۴- از اجرای بازرسی‌های اطراف کشتی اطمینان حاصل نماید؛
۵- شرایط جوی و کشند و وضعیت دریا را مشاهده نماید؛
۶- درصورت حرکت کشتی با لنگر، فرمانده را مطلع سازد و کلیهی اقدامات لازم را اتخاذ نماید؛
۷- از انطباق وضعیت آمادگی موتورهای اصلی و سایر ماشین‌آلات با دستورات فرمانده اطمینان حاصل نماید؛
۸- درصورت کاهش میدان دید، فرمانده را مطلع سازد؛
۹- اطمینان حاصل نماید، چراغ‌ها و اشکال مناسب برروی کشتی به نمایش درآمده است و علایم صوتی مناسب طبق کلیهی مقررات مرتبط به صدا درمی‌آیند؛ و
۱۰- اقدامات لازم جهت حفاظت از محیط زیست دریایی ناشی از آلودگی توسط کشتی و پیروی از مقررات آلودگی قابل اعمال را اتخاذ نماید.
قسمت ۲-۴ – اصول لازم برای عهده‌دار شدن نگهبانی مهندسی
۵۲- اصطلاح « نگهبانی مهندسی» به کاررفته در قسمت‌های ۲-۴، ۲-۵ و ۴-۵ این بخش به معنای فرد یا گروهی از کارکنان تشکیل‌دهنده نگهبانی یا دورهی مسئولیت یک افسر می‌باشد که در طول آن حضور فیزیکی در محوطهی ماشین‌آلات ممکن است ضروری یا غیرضروری باشد.
۵۳- « افسر نگهبان مسئول مهندسی» نمایندهی افسر سرمهندس محسوب میشود و در کلیهی اوقات، مسئولیت اصلی فعالیت و نگهداری ایمن و کارآمد ماشین‌آلات موثر بر ایمنی کشتی، و بازرسی، عملکرد و آزمایش، حسب لزوم، کلیهی ماشین‌آلات و تجهیزات تحت مسئولیت نگهبانی مهندسی را بر عهده دارد.
ترتیبات نگهبانی
۵۴- ترکیب کارکنان نگهبانی مهندسی باید به گونه‌ای تعیین شود که در کلیهی اوقات برای حصول اطمینان از فعالیت ایمن همه‌ی ماشین‌آلات موثر بر فعالیت کشتی، چه در حالت خودکار و چه دستی، کافی و برای شرایط و وضعیت‌های غالب مناسب باشند.
۵۵- درهنگام تصمیم‌گیری درباره کارکنان نگهبانی مهندسی، که ممکن است ملوانان دارای شایستگی مناسب را نیز شامل شود، عوامل زیر، در میان سایر موارد، باید درنظر گرفته شود:
۱- نوع کشتی و نوع و وضعیت ماشین‌آلات؛
۲- نظارت کافی، در کلیهی اوقات، بر ماشین‌آلات موثر بر فعالیت ایمن کشتی؛
۳- هرگونه حالت خاص عملیات ایجاب شده تحت شرایطی مانند هوا، یخ، آب آلوده، آب کم‌عمق، وضعیت اضطراری، کنترل خسارت یا کاهش آلودگی؛
۴- شایستگی و تجربیات نگهبانی مهندسی؛
۵- ایمنی جان افراد، کشتی، کالا و بندر، و حفاظت از محیط زیست؛
۶- پیروی از مقررات بینالمللی، ملی و محلی؛ و
۷- برقراری عملیات معمول کشتی.
تحویل نگهبانی
۵۶- افسر نگهبان مسئول مهندسی نباید نگهبانی را به افسر تحویلگیرندهی نگهبانی تحویل دهد، اگر دلیلی برای این اعتقاد وجود داشته باشد که افسر تحویلگیرندهی نگهبانی قادر به انجام موثر وظایف نگهبانی نیست، که در این صورت افسر سرمهندس کشتی باید مطلع گردد.
۵۷- افسر تحویل‌گیرنده نگهبانی مهندسی باید اطمینان حاصل کند اعضای تیم تحویلگیرندهی نگهبانی به صورت کامل قادر به اجرای وظایف خود به صورت موثر هستند.
۵۸- پیش از تحویل گرفتن نگهبانی مهندسی، افسران تحویل‌گیرنده، باید شخصاً از حداقل موارد زیر رضایت حاصل کنند:
۱- دستورات پایدار و سایر فرامین خاص افسر سرمهندس در ارتباط با عملیات سامانه‌ها و ماشین‌آلات کشتی؛
۲- ماهیت کلیهی امور در حال اجرا بر روی سامانه‌ها و ماشین‌آلات، کارکنان شاغل در آن بخش و خطرهای موجود؛
۳- سطح و، حسب مورد، وضعیت آب یا پسماند در خن، مخازن آب توازن، مخازن مایعات آلوده، مخازن ذخیره، مخازن آب شیرین، مخازن فاضلاب و هرگونه الزامات خاص برای دفع یا استفاده از محتویات آنها؛
۴- شرایط و سطح سوخت در مخازن ذخیره، مخزن ته‌نشینی، مخزن روزانه و سایر تسهیلات نگهداری سوخت؛
۵- هرگونه الزامات خاص مرتبط با خروجی‌های سامانه بهداشتی؛
۶- شرایط و حالت عملیات سامانه‌های مختلف کمکی و اصلی، شامل سامانه توزیع نیروی الکتریکی؛
۷- حسب اعمال، شرایط تجهیزات کنسول کنترل و پایش، و تجهیزات و تجهیزاتی که به طور دستی به کار گرفته شده؛
۸- حسب اعمال، شرایط و حالت عملیات کنترل‌های خودکار دیگ‌های بخار، مانند سامانه‌های کنترل حفاظ شعله، سامانه‌های کنترل حد، سامانه‌های کنترل احتراق، سامانه‌های کنترل سوخت‌رسانی و سایر تجهیزات مرتبط با عملیات دیگ‌های بخار؛
۹- هرگونه شرایط نامطلوب بالقوه، ناشی از هوای نامساعد، یخ یا آب‌های آلوده یا کم‌عمق؛
۱۰- هرگونه حالت خاص عملیات ایجاب شده در اثر خرابی تجهیزات یا شرایط نامساعد کشتی؛
۱۱- گزارشهای ملوانان موتورخانه، در ارتباط با وظایف محول شده به آنها؛
۱۲- در دسترس بودن تجهیزات اطفای حریق؛ و
۱۳- وضعیت تکمیل دفتر وقایع موتورخانه.
اجرای نگهبانی مهندسی
۵۹- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید اطمینان حاصل نماید، کلیهی ترتیبات نگهبانی برقرار شده و تحت نظارت، اگر ملوانان موتورخانه، تشکیلدهندهی بخشی از نگهبانی مهندسی هستند، به عملیات ایمن و کارآمد ماشین آلات رانش و تجهیزات فرعی کمک میکنند.
۶۰- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید حتی در حضور سرمهندس در محوطهی ماشین‌آلات، مسئول عملیات این محوطه باقی بماند، تا این که به صورت خاص مطلع شود سرمهندس این مسئولیت را برعهده گرفته است و هر دو طرف این مساله را درک نمایند.
۶۱- کلیهی اعضای نگهبانی مهندسی باید با وظایف نگهبانی تعیین شده خود آشنایی داشته باشند. به علاوه، هر یک از اعضا، در ارتباط با کشتی که در آن خدمت میکنند، باید دارای از موارد زیر اگاه باشند:
۱- استفاده مناسب از سامانه‌های ارتباطات داخلی؛
۲- مسیرهای فرار از فضاهای ماشین‌آلات؛
۳- سامانه‌های اعلام خطر موتورخانه و قابلیت تشخیص بین آژیرهای مختلف، با توجه خاص به آژیر اطفای حریق؛ و
۴- تعداد، محل و انواع تجهیزات اطفای حریق و لوازم کنترل خسارات در فضاهای ماشین‌آلات، به همراه کاربرد و پیشگیری‌های مختلف ایمنی که باید رعایت شود.
۶۲- هرگونه ماشین‌آلات که درست کار نمی‌کند، یا پیش‌بینی میشود که درست کار نکند و یا به سرویس ویژه نیاز دارد باید به همراه اقدامات اتخاذ شده تا آن مرحله یادداشت شود. اگر لازم باشد، برنامه‌هایی باید برای هرگونه اقدام ضروری بعدی درنظر گرفته شود.
۶۳- هنگام قرار داشتن ماشین‌آلات در حالت دارای خدمه، افسر نگهبان مسئول مهندسی باید در همه‌ی اوقات به آسانی قادر به کار با تجهیزات رانش در واکنش به نیاز به تغییرات در جهت یا سرعت باشد.
۶۴- هنگام قرار داشتن ماشین‌آلات در حالت بدون خدمه دورهای، افسر وظیفه مسئول نگهبانی مهندسی باید به سرعت در دسترس و آماده برای حضور فضاهای ماشین‌آلات باشد.
۶۵- کلیهی فرامین پل فرماندهی باید بموقع اجرا شوند. تغییرات جهت یا سرعت واحدهای اصلی رانش باید ثبت شوند، به جز در مواردی که مرجع دریایی تعیین نماید اندازه یا ویژگی‌های یک کشتی خاص، ثبت این موارد را غیرممکن می‌سازد. افسر نگهبان مسئول مهندسی باید اطمینان حاصل نماید که در هنگام استفاده از حالت دستی عملیات، کنترل‌های واحدهای رانش اصلی تحت نظارت مستمر در شرایط آماده‌باش یا مانور قرار دارند.
۶۶- توجه کافی باید به پشتیبانی و نگهداری مداوم کلیهی ماشین‌آلات، شامل: سامانه‌های مکانیکی، الکتریکی، الکترونیکی، هیدرولیک و پنوماتیک، ابزارهای کنترل آنها و تجهیزات ایمنی مربوط به آنها، کلیهی تجهیزات سامانه‌های خدماتی اقامتگاه‌ها و ثبت ذخایر و استفاده از تجهیزات یدکی مبذول شود.
۶۷- افسر سرمهندس باید مطمئن شود افسر نگهبان مسئول مهندسی از کلیهی فعالیتهای نگهداری و پیشگیری، کنترل خسارت و تعمیرات لازم در طول نگهبانی مهندسی آگاهی دارد. افسر نگهبان مسئول مهندسی باید مسئولیت جداسازی، استفاده از مسیرهای فرعی و تنظیم کلیهی ماشین‌آلات لازم تحت مسئولیت نگهبانی مهندسی را بر عهده داشته باشد و همه‌ی فعالیت انجام شده را ثبت نماید.
۶۸- هنگامی که موتورخانه در حالت آماده‌باش قرار دارد، افسر نگهبان مسئول مهندسی باید مطمئن شود کلیهی ماشین‌آلات و تجهیزاتی که ممکن است در طول مانور استفاده شود، در حالت آمادگی فوری قرار دارند و نیروی ذخیره کافی برای سامانه سکان و سایر نیازها موجود است.
۶۹- هیچ وظیفه دیگری که ممکن است باعث مداخله با وظایف نظارتی افسران نگهبان مسئول مهندسی در خصوص سامانه رانش اصلی یا تجهیزات کمکی شود، نباید به آنها محول یا توسط آنها اجرا شود. این افسران باید بر بخش رانش اصلی و سامانه‌های کمکی به صورت دایم نظارت داشته باشند، تا زمانی که نگهبانی را به شیوه مناسب تحویل می‌دهند، و باید ماشین‌آلات در حوزهی مسئولیت خود را به صورت دورهای بازرسی نمایند. آنها همچنین از انجام گشت‌های کافی در محوطه ماشین‌آلات و سامانه سکان به منظور مشاهده و گزارش‌دهی نواقص یا خرابی تجهیزات، اجرا یا نظارت بر اجرای تنظیمات متداول، نگهداری‌های لازم و سایر فعالیتهای ضروری مطمئن شوند.
۷۰- افسران نگهبان مسئول مهندسی باید هدایت کارکنان نگهبانی مهندسی به منظور اطلاع‌رسانی شرایط بالقوه خطرناک به آنان که ممکن است تاثیر نامطلوب بر ماشین‌آلات داشته باشد و یا ایمنی جان افراد یا کشتی را به خطر اندازد را برعهده بگیرد.
۷۱- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید مطمئن شود، نگهبانی محوطهی ماشین‌آلات تحت نظارت انجام میشود و ترتیبات جایگزینی کارکنان در صورت ناتوانی هریک از کارکنان نگهبانی مهندسی را اتخاذ نماید. مسئول نگهبانی مهندسی نباید محوطه‌های ماشین‌آلات را بدون نظارت درحالتی ترک کند که مانع عملیات دستی قسمت موتورخانه یا موجب خفگی آنها شود.
۷۲- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید اقدامات لازم را برای محدود نمودن اثرات خسارت ناشی از خرابی تجهیزات، حریق، آب‌گرفتگی، پارگی، تصادم، به گل نشستن یا علل دیگر اتخاذ نماید.
۷۳- پیش از ترک وظیفه، افسر نگهبان مسئول مهندسی باید مطمئن شود کلیهی رویدادهای مربوط به ماشین‌آلات اصلی و کمکی در طول نگهبانی مهندسی خود به صورت مناسب ثبت شده‌اند.
۷۴- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید با هر مهندس مسئول امور نگهداری در طول کلیهی فعالیتهای پیشگیرانه، کنترل خسارت و تعمیرات همکاری نماید. این مساله شامل موارد زیر است اما تنها محدود به آنها نمی‌شود:
۱- جداسازی و کنار گذاشتن ماشین‌آلاتی که روی آنها کار باید انجام گیرد؛
۲- تنظیم سایر بخش‌های آن سامانه برای عملیات مناسب و ایمن در طول مدت نگهداری؛
۳- ثبت تجهیزاتی که روی آنها کار شده و کارکنانی که آن را انجام داده‌اند، و آن افرادی که گام‌های ایمنی که برداشته‌اند، در دفتر وقایع موتورخانه یا اسناد مناسب دیگر، جهت استفاده افسران تحویلگیرندهی نگهبانی و نگهداری سوابق؛ و
۴- در زمان لازم، آزمایش و به کارانداختن ماشین‌آلات و تجهیزات تعمیر شده.
۷۵- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید مطمئن شود، هر یک از ملوانانی که انجام وظایف تعمیراتی را بر عهده دارند به منظور کمک در عملیات دستی ماشین آلات در زمان نقص تجهیزات خودکار، در دسترس می‌باشند.
۷۶- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید درنظر داشته باشد، تغییرات سرعت ناشی از خرابی ماشین‌آلات یا ازدست رفتن سامانه سکان ممکن است، ایمنی جان افراد یا کشتی را به خطر اندازد. در صورت بروز حریق یا هرگونه اتفاق غیرعادی دیگر در محوطه ماشین‌آلات که ممکن است باعث کاهش سرعت، نقص در شرف وقوع سامانه سکان، توقف سامانه رانش یا هرگونه تغییر در تولید نیروی الکتریکی یا خطرهای مشابه برای ایمنی، پل فرماندهی باید بیدرنگ مطلع شود. این اطلاع‌رسانی، در صورت امکان، باید پیش از بروز تغییرات صورت بگیرد تا پل فرماندهی از حداکثر زمان موجود برای اتخاذ هرگونه اقدام ممکن در جهت جلوگیری از بروز سانحهی دریایی بالقوه برخوردار شود.
۷۷- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید در موارد زیر، افسر سرمهندس را بدون درنگ مطلع سازد:
۱- هنگامی که خرابی یا آسیبی به موتور وارد میشود که ممکن است ایمنی عملیات کشتی را به خطر بیاندازد؛
۲- هنگامی که خرابی اتفاق می‌افتد که تصور میشود باعث آسیب یا خرابی ماشین‌آلات رانش، ماشین‌آلات کمکی یا سامانه‌های کنترل و پایش شود؛ و
۳- در هرگونه حالت اضطراری یا وجود تردید در خصوص اتخاذ تصمیم یا اقدام صحیح.
۷۸- علی‌رغم الزام مطلع ساختن فوری افسر سرمهندس در شرایط فوق، افسر نگهبان مسئول مهندسی همچنین باید بدون درنگ، هرگونه اقدام فوری ضروری برای ایمنی کشتی، ماشین‌آلات آن و خدمه را بسته به شرایط اتخاذ نماید.
۷۹- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید کلیهی دستورات و اطلاعات مناسب، که تضمین‌کننده انجام نگهبانی ایمن می‌باشد را در اختیار کارکنان نگهبانی قرار دهد. نگهداری منظم ماشین‌آلات، که به عنوان فعالیتی موردی و همچنین بخشی از اجرای نگهبانی ایمن انجام میشود، باید به صورت یکی از اجزای اصلی معمول نگهبانی تعیین شود. نگهداری تعمیراتی دقیق، شامل: تعمیرات تجهیزات الکتریکی، مکانیکی، هیدرولیک، پنوماتیک و یا الکترونیکی مربوط به آن در سرتاسر کشتی باید با آگاهی افسر نگهبان مسئول مهندسی و افسر سرمهندس انجام شود. این تعمیرات باید ثبت شوند.
نگهبانی مهندسی در شرایط متفاوت و نواحی متفاوت
میدان دید محدود
۸۰- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید اطمینان حاصل نماید، فشار هوا یا بخار کافی برای به صدا درآوردن علایم صوتی وجود دارد و در کلیهی اوقات، فرامین پل فرماندهی مرتبط با تغییرات سرعت یا جهت، بیدرنگ اجرا می‌شوند و به علاوه، ماشین‌آلات کمکی که برای مانور استفاده میشود، بیدرنگ آماده عملیات هستند.
آب‌های ساحلی و پرتردد
۸۱- افسر نگهبان مسئول مهندسی باید اطمینان حاصل نماید، هنگامی که اعلام میشود کشتی در آب‌های پرتردد قرار دارد، کلیهی ماشین‌آلات فعال در حرکت کشتی را می‌توان به سرعت در حالت عملیات دستی قرار داد. افسر نگهبان مسئول مهندسی باید همچنین اطمینان حاصل نماید، نیروی ذخیره کافی برای هدایت و سایر نیازهای حرکتی کشتی وجود دارد. تجهیزات هدایت اضطراری و سایر تجهیزات کمکی باید برای فعالیت فوری آماده باشند.
کشتی در لنگرگاه
۸۲- در لنگرگاهی که حالت پناهگاهی ندارد، افسرسرمهندس کشتی باید در خصوص لزوم انجام نگهبانی مهندسی به شیوه‌ای مشابه زمان حرکت کشتی با فرمانده رایزنی نماید.
۸۳- هنگامی که کشتی در لنگرگاه فراساحل بدون حفاظ یا هرگونه شرایط واقعی در دریا، لنگر انداخته است، افسر مهندس نگهبان مسئول مهندسی، باید اطمینان حاصل نماید:
۱- نگهبانی مهندسی موثر اجرا میشود؛
۲- کلیهی ماشین‌آلات فعال و در حالت آماده‌باش، به صورت دورهای، بازرسی می‌شوند؛
۳- ماشین‌آلات اصلی و کمکی در حالت آماده باش طبق فرامین از پل فرماندهی، هستند؛
۴- تدابیری برای حفاظت از محیط‌زیست در برابر آلودگی ناشی از کشتی اتخاذ، و مقررات جلوگیری از آلودگی مرتبط رعایت می‌شوند؛ و
۵- کلیهی سامانه‌های اطفای حریق و کنترل خسارت در حالت آمادگی قرار دارند.
قسمت ۳-۴ – اصول لازم برای برقراری نگهبانی رادیویی
مفاد کلی
۸۴- مراجع دریایی باید توجه شرکت‌ها، فرماندهان و کارکنان انجام‌دهنده نگهبانی رادیویی را به پیروی از مفاد زیر جلب نمایند تا از برقراری نگهبانی رادیویی ایمن در هنگام حضور کشتی در دریا، اطمینان حاصل شود. در هنگام پیروی از این آیین‌نامه، مقررات رادیویی باید مدنظر قرار گیرد.
ترتیبات نگهبانی
۸۵- در هنگام تصمیم‌گیری درخصوص ترتیبات نگهبانی رادیویی، فرمانده هر کشتی دریاپیما، باید:
۱- اطمینان حاصل نماید نگهبانی رادیویی طبق مفاد مربوط به مقررات رادیویی و کنوانسیون سولاس انجام میشود؛
۲- اطمینان حاصل نماید، وظایف اصلی نگهبانی رادیویی تحت تاثیر نامطلوب رسیدگی به مکالمات رادیویی غیرمرتبط با حرکت ایمن کشتی و ایمنی دریانوردی قرار نمی‌گیرند؛ و
۳- تجهیزات رادیویی نصب شده برروی کشتی و وضعیت عملیاتی آنها را درنظر گیرد.
اجرای نگهبانی رادیویی
۸۶- کاربر مخابراتی اجرا کننده وظایف نگهبانی رادیویی باید:
۱- اطمینان حاصل نماید، نگهبانی برروی بسامدهای مندرج در مقررات رادیویی و کنوانسیون سولاس انجام میشود؛ و
۲- درهنگام انجام وظیفه، عملکرد تجهیزات رادیویی و منابع انرژی آنها را به صورت منظم بررسی و هرگونه خرابی مشاهده شده را به فرمانده گزارش نماید.
۸۷- الزامات مقررات رادیویی و کنوانسیون سولاس در خصوص حفظ دفتر وقایع رادیویی یا رادیوتلگراف، حسب مورد، باید مورد پیروی قرار گیرند.
۸۸- مسئولیت نگهداری سوابق رادیویی، طبق الزامات مقررات رادیویی و کنوانسیون سولاس، بر عهده کاربر مخابراتی تعیین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی مخابرات در طول سوانح اضطراری است. موارد زیر باید به همراه زمان اتفاق افتادن آنها ثبت شوند:
۱- خلاصهای از مکالمات رادیویی اضطرار، فوریت یا ایمنی؛
۲- سوانح مهم مرتبط با خدمات رادیویی؛
۳- حسب مورد، موقعیت کشتی حداقل یک مرتبه در روز؛ و
۴- خلاصهای از وضعیت تجهیزات رادیویی، شامل: منابع انرژی آنها.
۸۹- سوابق رادیویی باید در موقعیت عملیاتی مکالمات اضطراری نگهداری شوند و برای موارد زیر در دسترس باشند:
۱- برای بازرسی توسط فرمانده؛ و
۲- برای بازرسی توسط هرمقام مجاز مرجع دریایی و هر افسر کاملا مجاز و در اجرای کنترل طبق ماده‌ی ۱۰ این کنوانسیون.
قسمت ۵ – نگهبانی در بندر
اصول حاکم بر کلیهی نگهبانی‌ها
کلیات
۹۰- برروی هر کشتی پهلوگرفته به صورت ایمن، یا لنگر انداخته به صورت ایمن در شرایط عادی در بندر، فرمانده باید ترتیبات برقراری نگهبانی مناسب و موثر برای مقاصد ایمنی را بدهد. برای انواع خاص سامانه‌های رانش کشتیها یا تجهیزات کمکی و برای کشتیهای حامل مواد خطرناک، مخاطره آمیز، سمی یا مواد به شدت آتش زا، و یا سایر انواع خاص کالا ممکن است، الزامات خاص ضروری باشد.
ترتیبات نگهبانی
۹۱- ترتیبات برای برقراری نگهبانی عرشه در هنگامی که کشتی در بندر است، باید در کلیهی اوقات برای انجام موارد زیر کافی باشد:
۱- حصول اطمینان، از ایمنی جان افراد، کشتی، بندر و محیط زیست، و عملکرد ایمن کلیهی ماشین‌آلات مرتبط با عملیات کالا؛
۲- رعایت قوانین محلی، ملی و بینالمللی؛ و
۳- حفظ نظم و برنامه روزمره کشتی.
۹۲- فرمانده باید درخصوص ترکیب کارکنان و مدت نگهبانی عرشه، بسته به شرایط مهار کشتی، نوع کشتی و ماهیت وظایف تصمیم‌گیری کند.
۹۳- در صورت صلاحدید فرمانده، یک افسر شایسته باید نگهبان مسئول عرشه باشد.
۹۴- تجهیزات لازم باید برای اجرای نگهبانی مناسب تدارک دیده شود.
۹۵- افسر سرمهندس، با رایزنی با فرمانده، باید اطمینان حاصل نماید، ترتیبات نگهبانی مهندسی برای اجرای ایمن این نگهبانی در بندر کفایت می‌کند. در هنگام تصمیم‌گیری درخصوص ترکیب کارکنان نگهبانی مهندسی، که ممکن است ملوانان مناسب موتورخانه را شامل شود، موارد زیر باید در نظر گرفته شوند:
۱- برروی کلیهی کشتیهای دارای توان رانش ۳۰۰۰ کیلووات و بیش تر باید همیشه یک افسر نگهبان مسئول مهندسی باشد؛
۲- برروی کشتیهای دارای توان رانش کمتر از ۳۰۰۰ کیلووات، ممکن است طبق صلاحدید فرمانده و پس از رایزنی با افسرسرمهندس، افسری به عنوان نگهبان مسئول مهندسی نباشد؛ و
۳- افسران نگهبان مسئول مهندسی نباید، وظایفی که با وظایف نظارتی خود در ارتباط با سامانه ماشین‌آلات کشتی در تعارض هستند را به پذیرند یا به آنها محول شوند.
تحویل نگهبانی
۹۶- افسران نگهبان مسئول عرشه یا مهندسی، نباید نگهبانی را به افسر تحویلگیرندهی نگهبانی تحویل دهد، اگر دلیلی برای این اعتقاد داشته باشند که افسر تحویلگیرندهی نگهبانی قادر به انجام موثر وظایف نگهبانی نیست، که در این صورت فرمانده یا افسر سرمهندس باید مطلع گردند. افسران تحویلگیرندهی نگهبانی عرشه یا مهندسی باید اطمینان حاصل نمایند کلیهی اعضای نگهبانی آنها در ظاهر از قابلیت کامل برای اجرای موثر وظایف خود برخوردار هستند.
۹۷- اگر در هنگام تحویل نگهبانی عرشه یا مهندسی، عملیات مهمی در حال انجام می‌باشد، آن عملیات باید توسط افسر تحویل‌دهنده‌ی نگهبانی خاتمه یابد، مگر در مواردی که دستوری غیر از آن از سوی فرمانده یا افسرسرمهندس صادر شده باشد.
قسمت ۱-۵ - تحویل نگهبانی عرشه
۹۸- پیش از تحویل نگهبانی عرشه، افسر نگهبان مسئول عرشه باید افسر تحویل‌گیرنده را از موارد زیر مطلع سازد:
۱- عمق آب در اسکله، آبخور کشتی، سطح و زمان جزر و مد؛ محکم بودن طناب‌های مهار، ترتیبات لنگر و طول زنجیر آن، و سایر اطلاعات مهار مهم برای ایمنی کشتی؛ وضعیت موتورهای اصلی و آمادگی آنها برای استفاده‌ی اضطراری؛
۲- کلیهی فعالیت‌ها روی کشتی؛ ماهیت، مقدار و محل کالاهای جابه‌جا شده شده یا باقیمانده، و هرگونه پسماند برروی کشتی پس از تخلیه‌ی کالا؛
۳- سطح آب در خن‌ها و مخازن آب توازن؛
۴- علایم و چراغ‌های در حال نمایش یا به صدادرآوردن؛
۵- تعداد خدمه‌ی لازم که روی کشتی بمانند و حضور هر فرد یا افراد دیگری در کشتی؛
۶- وضعیت تجهیزات اطفای حریق؛
۷- هرگونه مقررات خاص بندری؛
۸- دستورات پایدار و خاص فرمانده؛
۹- خطوط ارتباطی موجود بین کشتی و کارکنان ساحل، شامل مقامات بندری، در موارد بروز اضطرار یا نیاز به کمک؛
۱۰- هرگونه شرایط مهم دیگر برای ایمنی کشتی، خدمه آن، کالا یا حفاظت از محیط زیست در برابر آلودگی؛ و
۱۱- شیوههای اطلاع‌رسانی به مقامات ذی صلاح در خصوص آلودگی‌های محیط زیستی ناشی از فعالیتهای کشتی.
۹۹- پیش از عهده دار شدن مسئولیت نگهبانی عرشه، افسران تحویل‌گیرنده باید تایید کنند که:
۱- استحکام طناب‌های مهار و زنجیر لنگر کافی است؛
۲- علایم یا چراغ‌های مناسب به شیوه صحیح نمایش داده یا به صدا درمی‌آید؛
۳- تدابیر ایمنی و مقررات اطفای حریق رعایت می‌شوند؛
۴- آنان آگاه از ماهیت کالاهای خطرناک یا مخاطره آمیز در حال بارگیری یا تخلیه هستند، و اقدامات ضروری در صورت هرگونه ریزش یا حریق انجام میشود؛ و
۵- هیچ شرایط یا وضعیت بیرونی کشتی را به خطر نمی‌اندازد و این که سایرین را نیز به خطر نمی‌اندازد.
قسمت ۲-۵ - تحویل نگهبانی مهندسی
۱۰۰- پیش از تحویل نگهبانی مهندسی، افسر نگهبان مسئول مهندسی باید افسر تحویل‌گیرنده را از موارد زیر مطلع سازد:
۱- دستورات پایدار روز، هرگونه دستور خاص مربوط به عملیات کشتی، وظایف نگهداری، تعمیرات ماشین‌آلات کشتی یا تجهیزات کنترل؛
۲- ماهیت کلیهی فعالیتهای در حال اجرا برروی ماشین‌آلات و سامانه‌های موجود در کشتی، کارکنان درگیر در این فعالیت‌ها و خطرهای بالقوه؛
۳- سطح و وضعیت، حسب مورد، آب و پسماندها در خن‌ها، مخازن آب توازن، مخازن مایعات آلوده، مخازن فاضلاب، مخازن ذخیره و الزامات خاص دفع یا استفاده از محتویات آنها؛
۴- هرگونه الزامات خاص مرتبط با خروجی‌های سامانه بهداشتی؛
۵- شرایط و وضعیت آمادگی تجهیزات اطفای حریق قابل حمل، تاسیسات اطفای حریق ثابت و سامانه‌های کشف حریق؛
۶- کارکنان تعمیراتی مجاز برروی کشتی فعال در فعالیتهای مهندسی، محل کار و وظایف تعمیراتی آنان، و سایر افراد مجاز برروی کشتی و خدمه لازم؛
۷- هرگونه مقررات بندری مربوط به مایعات کشتی، الزامات و آمادگی کشتی برای اطفای حریق، به ویژه در طول شرایط جوی بالقوه نامساعد ؛
۸- خطوط ارتباطی موجود میان کارکنان کشتی و ساحل، شامل مقامات بندری، در موارد بروز سانحه یا نیاز به کمک؛
۹- هرگونه شرایط مهم دیگر برای ایمنی کشتی، خدمه آن، کالا یا حفاظت از محیط زیست در برابر آلودگی؛ و
۱۰- شیوه‌هایی برای اطلاع‌رسانی به مقامات صلاحیتدار در خصوص آلودگی‌های محیط زیستی ناشی از فعالیتهای مهندسی.
۱۰۱- پیش از عهده دار شدن مسئولیت نگهبانی مهندسی، افسران تحویل‌گیرنده باید مطمئن شوند به صورت کامل توسط افسر تحویل‌دهنده از موارد فوق مطلع شده‌اند، و:
۱- با منابع موجود و بالقوه نیرو، گرما و روشنایی و توزیع آنها آشنایی دارند؛
۲- از وجود و شرایط سوخت، روانسازها و تمامی موجودی آب کشتی آگاهی دارند؛ و
۳- آمادگی داشته باشد که تا حدی که امکان دارد، برای آماده باش یا شرایط اضطراری، حسب مورد، کشتی و ماشین‌آلات آن را آماده کند.
قسمت ۳-۵ – اجرای نگهبانی عرشه
۱۰۲- افسر نگهبان مسئول عرشه باید:
۱- گشت‌هایی برای بازرسی در اطراف کشتی در فواصل زمانی مناسب انجام دهد؛
۲- به موارد زیر توجه خاص داشته باشد:
۲-۱- شرایط و استحکام پلکان ورودی، زنجیر لنگر و طناب‌های مهار، به ویژه در زمان بر گشت جهت کشند، و در اسکله‌های دارای تغییرات زیاد بالا آمدن و پایین آمدن سطح آب، در صورت نیاز، با اتخاذ تدابیری به منظور اطمینان از شرایط کاری عادی آنها؛
۲-۲- آبخور، فاصله تیر حمال کشتی با بستر دریا و وضعیت کلی کشتی، به منظور جلوگیری از عدم تراز یا خمش خطرناک کشتی در طول عملیات‌های جابه‌جایی کالا یا آب توازن؛
۲-۳- وضعیت جوی و دریا؛
۲-۴- پیروی از کلیهی مقررات مربوط به ایمنی و حفاظت در برابر حریق؛
۲-۵- سطح آب در خن‌ها و مخازن؛
۲-۶- کلیهی افراد در کشتی و محل آنها، به ویژه افراد قرارگرفته در فضاهای محصور و دور از دسترس؛ و
۲-۷- نمایش و به صدادرآوردن، حسب لزوم، چراغ‌ها و علایم.
۳- در شرایط جوی نامساعد، یا پس از دریافت هشدار طوفان، اقدامات لازم برای حفاظت از کشتی، سرنشینان و کالا را اتخاذ نماید؛
۴- هرگونه اقدام پیشگیرانه برای جلوگیری از آلودگی محیط زیست توسط کشتی را اتخاذ نماید؛
۵- در شرایط اضطراری تهدیدکننده‌ی ایمنی کشتی، آژیر را به صدا درآورد، فرمانده را مطلع سازد، کلیهی اقدامات ممکن برای جلوگیری از خسارت به کشتی، کالای آن و سرنشینان را اتخاذ نماید، و در صورت لزوم، از مقامات بندری یا کشتیهای مجاور درخواست کمک نماید؛
۶- از وضعیت تعادل کشتی آگاهی داشته باشد تا در صورت بروز حریق، مقامات اطفای حریق ساحلی را از مقدار تقریبی پمپاژ آب بر روی کشتی بدون به خطر انداختن آن مطلع سازد؛
۷- به کشتیها یا افراد مضطر کمک‌رسانی نماید؛
۸- اقدامات پیشگیرانه لازم را برای جلوگیری از بروز سوانح یا خسارت در هنگام تصمیم‌گیری برای چرخاندن پروانه‌ها اتخاذ نماید؛ و
۹- کلیهی رویدادهای مهم تاثیرگذار بر کشتی را در دفتر وقایع مناسب ثبت نماید.
قسمت ۴-۵ – اجرای نگهبانی مهندسی
۱۰۳- افسران نگهبان مسئول مهندسی باید توجه خاص به موارد زیر داشته باشند:
۱- پیروی از کلیهی دستورات، مقررات و شیوههای عملیاتی خاص مربوط به شرایط خطرناک و جلوگیری از آنها در همه‌ی بخش‌های تحت مسئولیت خود؛
۲- ابزارها و سامانه‌های کنترل، پایش کلیهی منابع تغذیه نیرو، بخش‌ها و سامانه‌های در حال فعالیت؛
۳- فنون، روش‌ها و شیوههای لازم برای جلوگیری از تخلف از مقررات آلودگی مقامات محلی؛ و
۴- وضعیت خن‌ها.
۱۰۴- افسران نگهبان مسئول مهندسی باید:
۱- در شرایط اضطراری، آژیر را زمانی که به اعتقاد آنان ضروری است به صدا درآورند و کلیهی اقدامات ممکن برای جلوگیری از خسارت به کشتی، کالای آن و سرنشینان را اتخاذ نماید؛
۲- از نیازهای افسران عرشه در خصوص تجهیزات لازم برای تخلیه یا بارگیری کالا و الزامات اضافی آب توازن و سایر سامانه‌های کنترل تعادل کشتی آگاهی داشته باشند؛
۳- گشت‌های بازرسی مکرر در اطراف کشتی برای یافتن خرابی یا نواقص احتمالی تجهیزات انجام دهند و اقدامات اصلاحی فوری برای تضمین ایمنی کشتی، عملیات کالا، بندر و محیط زیست اتخاذ نمایند؛
۴- اطمینان حاصل نمایند، اقدامات پیشگیرانه لازم، در حوزه مسئولیت آنها برای جلوگیری از بروز سوانح یا خسارت به سامانه‌های مختلف الکتریکی، الکترونیکی، هدرولیک، پنوماتیک و مکانیکی کشتی اتخاذ میشود؛ و
۵- اطمینان حاصل نمایند، کلیهی رویدادهای تاثیرگذار بر عملیات، تنظیم یا تعمیر ماشین‌آلات کشتی، به صورت رضایتبخش ثبت می‌شوند.
قسمت ۵-۵- نگهبانی در بندر برروی کشتیهای حامل کالاهای خطرناک
کلیات
۱۰۵- فرمانده هر کشتی حامل کالای خطرناک، مانند کالاهای منفجره، آتشزا، سمی، تهدیدکننده‌ی سلامت یا آلاینده‌ی محیط‌زیست باید اطمینان حاصل نمایند، ترتیبات نگهبانی ایمن برقرار است. برروی کشتیهای حامل کالای خطرناک به صورت فله، این امر از طریق حضور و آمادگی یک یا چند افسر دارای شایستگی لازم و ملوانان، در صورت نیاز محقق میشود، حتی در زمانی که کشتی به صورت ایمن در بندر مهار شده یا لنگر انداخته است.
۱۰۶- برروی کشتیهای حامل کالای خطرناک غیر فله، فرمانده باید توجه کافی به ماهیت، مقدار، بسته‌بندی و چیدمان کالاهای خطرناک و هرگونه شرایط خاص درکشتی، برروی آب و در ساحل داشته باشد.
قسمت ۶-۵- نگهبانی کالا
۱۰۷- افسران مسئول برنامه‌ریزی و اجرای عملیات کالا باید از طریق کنترل خطرهای خاص، شامل موارد کار با کارکنان غیر از خدمه کشتی، اطمینان حاصل نمایند این عملیات به صورت ایمن انجام می‌شوند.»
۲ متن حاضر جایگزین قسمت (ب) آییننامهی آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (استیسیدبلیو) شده است:
قسمت (ب)
راهنمای توصیه شده در مورد مفاد کنوانسیون اس تی سی دبلیو و ضمیمه‌ی آن
مقدمه
۱- این بخش از آییننامهی اس تی سی دبلیو، شامل راهنمای توصیه شده به منظور کمک به اعضای کنوانسیون استیسیدبلیو و مراجعی است که در کار اجرا، اعمال یا لازم الاجرا کردن اقداماتی می‌باشند، تا به طور یکسان مفاد کنوانسیون را به صورت تمام و کمال به اجرا درآورند.
۲- اقدامات پیشنهاد شده، اجباری نیستند و مثال‌های ارایه شده، تنها به منظورنشان دادن آن است که چگونه بعضی از الزامات کنوانسیون، ممکن است مورد پیروی قرار بگیرند. به هر صورت، توصیه‌ها به طور کلی نوعی رویکرد را به موضوعات مربوط به آنها نشان می‌دهد که از راه گفتگو در محدوده‌ی سازمان بینالمللی دریانوردی، حسب مورد، با مشورت با سازمان جهانی کار، اتحادیه‌ی بینالمللی مخابرات و سازمان جهانی بهداشت، هماهنگ شده است.
۳- رعایت توصیههای مندرج در این قسمت، به سازمان بینالمللی دریانوردی در دستیابی به اهداف خود، به منظور برقراری حداکثر استانداردهای عملی صلاحیت در ارتباط با خدمه از همه‌ی ملت‌ها و کشتیها از همه‌ی پرچم‌ها، کمک خواهد کرد.
۴- راهنمای ارایه شده در این قسمت، در خصوص بعضی ماده‌های کنوانسیون، به علاوه‌ی راهنمای درخصوص اعمال برخی از مقررات درج شده در ضمیمه‌ی آن است. بنابراین، شماره گذاری بخش‌های این قسمت طبق ماده‌ها و مقررات کنوانسیون است. برابر قسمت (الف)، متن هر بخش، ممکن است به تعدادی قسمت و بند شماره‌گذاری شده، تقسیم شده باشد، اما این چنین شماره گذاری، اختصاصی و تنها منحصر به آن متن است.
راهنمای مربوط به مفاد کنوانسیون
بخش ب-۱
راهنمای مربوط به تعهدات کلی به موجب کنوانسیون
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۲
راهنمای مربوط به تعاریف و توضیحات
۱- تعاریف موجود در ماده‌ی ۲ کنوانسیون، و تعاریف و توضیحات موجود در مقررهی ۱ /۱ ضمیمه‌ی آن، به طور یکسان، با واژه‌های مورد استفاده در قسمت‌های (الف) و (ب) این آیین‌نامه بیان میشود. تعاریف تکمیلی، که تنها به مفاد این آیین‌نامه اختصاص می‌یابد، در بخش الف-۱ /۱ درج شده است.
۲- تعریف گواهینامه که در ماده‌ی ۲(ج) آمده در برگیرنده‌ی احتمالات سه‌گانه‌ی زیر است:
۱- مرجع دریایی، ممکن است مستقیما گواهینامه صادر کند؛
۲- گواهینامه، ممکن است بر اساس مجوز مرجع دریایی، صادر شود؛ یا
۳- مرجع دریایی، بر اساس مندرجات مقررهی ۱۰ /۱، گواهینامه‌ای را که توسط عضو دیگری صادر شده است را شناسایی کند.
بخش ب-۳
راهنمای مربوط به اعمال کنوانسیون
۱- در حالی که تعریف شناور ماهیگیری مندرج در بند (ح) ماده‌ی ۲، شناورهای مورد استفاده برای صید ماهی، نهنگ، فک، گراز ماهی یا سایر موجودات زنده دریایی را از اعمال کنوانسیون مستثنی می‌کند، شناورهایی که اشتغال به فعالیتهای استحصالی ندارند، نمی توانند مشمول چنین استثنایی واقع شوند.
۲- کنوانسیون، همه‌ی کشتیهای چوبی با ساخت بدوی، از جمله کرجی را مستثنی می‌کند.
بخش ب-۴
راهنمای مربوط به تبادل اطلاعات
۱- در بند (۱) (ب) ماده‌ی ۴، کلمات «حسب مورد»، به این منظور در نظر گرفته شده است:
۱- شناسایی گواهینامه‌ی صادر شده توسط عضو دیگر؛ یا
۲- صدور گواهینامه‌ی تهیه شده توسط مرجع دریایی، در صورت مقتضی، بر مبنای شناسایی گواهینامه صادر شده توسط عضو دیگر.
بخش ب- ۵
راهنمای مربوط به معاهده‌های دیگر و تفسیر آنها
واژه «ترتیبات» در بند (۱) ماده‌ی ۵، به این منظور در نظر گرفته شده که شامل: مفاد ایجاد شدهی پیشین بین کشورها، برای شناسایی گواهینامهها به طور بین‌الطرفینی باشد.
بخش ب-۶
راهنمای مربوط به گواهینامهها
راهنمای ارایه شده در بخش‌های ب-۲ و ب-۲ /۱ را ببینید.
بهتر است، بیانیه‌ی سیاست گذاری و نمای کلی روش‌هایی که پیگیری میشود، به منظور آگاهی شرکت‌هایی که عملیات کشتیها را به موجب پرچم آن مرجع دریایی انجام می‌دهند، انتشار یابد.
بخش ب-۷
راهنمای مربوط به مفاد دورهی انتقالی
گواهینامه‌های صادر شده برای خدمت در یک سمت که در حال حاضر توسط یک عضو، به عنوان برخورداری از کفایت شایستگی برای خدمت در سمت دیگر شناخته میشود، مانند: شناخت گواهینامه‌ی افسر اولی برای خدمت به عنوان فرمانده، بهتر است به موجب ماده‌ی ۷، کماکان به صورت معتبر مورد قبول واقع شود. این پذیرش، هم چنین در مورد گواهینامه‌هایی که به موجب مفاد بند (۲) ماده‌ی ۷ قرار دارند، نیز اعمال میشود.
بخش ب-۸
راهنمای مربوط به مجوزهای موقت
بهتر است، بیانیه‌ی سیاست گذاری و نمای کلی روش‌هایی که پیگیری میشود، به منظور آگاهی شرکت‌هایی که عملیات کشتیهای تحت پرچم آن مرجع دریایی انجام می‌دهند، انتشار باید. همچنین، بهتر است راهنمای به مقامات رسمی که برای صدور مجوزهای موقت توسط مرجع دریایی مختار شده‌اند، نیز ارایه شود. بهتر است، اطلاعات مربوط به اقدامات اتخاذ شده، در گزارش اولیه خلاصه شده و طبق الزامات بخش الف-۷ /۱، به دبیر کل، ارسال شود.
بخش ب-۹
راهنمای مربوط به معادل‌ها
گواهینامه‌های نیروی دریایی، کماکان می‌تواند مورد قبول واقع شوند و روند صدور گواهینامه‌های خدمت، ممکن است برای افسران نیروی دریایی، به عنوان معادل، به موجب ماده‌ی ۹ ادامه یابد، مشروط بر این که الزامات کنوانسیون، رعایت شود.
بخش ب-۱۰
راهنمای مربوط به کنترل
(مفادی وجود ندارد- بخش ب-۴ /۱، را ببینید)
بخش ب-۱۱
راهنمای مربوط به ارتقای همکاری‌های فنی
۱- بهتر است، دولت‌ها در زمینه‌های همکاری با سازمان بینالمللی دریانوردی، به کشورهایی که در برآوردن الزامات این کنوانسیون مشکل دارند و چنین نیازی را درخواست میکنند، یاری برسانند یا برای ارایه‌ی کمک به آنها، ترتیباتی به وجود بیاورند.
۲- بر اهمیت آموزش مکفی برای فرماندهان و سایر خدمه که در کشتیهای حمل مواد نفتی، شیمیایی، گاز مایع و کشتیهای مسافری رو- رو خدمت میکنند تاکید شده، و تشخیص داده شده که در بعضی موارد، ممکن است به منظور به دست آوردن تجربه‌ی لازم و ارایه‌ی برنامه‌های آموزشی خاص، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تسهیلات مورد لزوم محدود باشد.
پایگاه اطلاعاتی آزمون‌ها
۳- اعضا دارای دانشکده‌های آموزش دریایی یا مراکز آزمون، که به تعدادی از کشورها خدمات ارایه می‌دهند و در نظر دارند که پایگاه اطلاعاتی پرسش و پاسخ‌های آزمون‌ها را ایجاد کنند، ترغیب می‌شوند که بر مبنای همکاری دو جانبه با یک کشور یا کشورهایی که در حال حاضر دارای چنین پایگاه اطلاعاتی هستند، اقدام کنند.
در دسترس بودن شبیه سازهای آموزشی دریانوردی
۴- دبیرخانه‌ی سازمان بینالمللی دریانوردی، فهرستی از شبیه سازهای آموزشی دریانوردی را به عنوان منبع اطلاعاتی برای اعضا یا سایرین، به منظور دست یابی دریانوردان به انواع مختلف شبیه سازهای آموزشی، به ویژه تسهیلات آموزشی که ممکن است در سطح ملی در دسترس آنها نباشد، نگهداری می‌کند
۵- از اعضا مصراً خواسته میشود، که اطلاعات مربوط به شبیه سازهای آموزش دریانوردی ملی مربوط به خود را به دبیرخانه‌ی سازمان بینالمللی دریانوردی ارایه دهند و هر زمان که تغییر یا افزایشی در تسهیلات شبیه ساز آموزشی دریانوردی خود ایجاد میکنند، نسبت به روز آوری اطلاعات یاد شده نیز، اقدام نمایند.
اطلاعات راجع به همکاری فنی
۶- اطلاعات مربوط به خدمات مشورتی فنی، دسترسی به موسسات آموزشی بینالمللی وابسته به سازمان بینالمللی دریانوردی، و اطلاعات مربوط به کمک هزینه‌ی تحصیلی و سایر همکاری‌های فنی که ممکن است توسط یا از طریق سازمان بینالمللی دریانوردی ارایه شود را می‌توان به وسیله ارتباط با دبیر کل، در انگلستان، ساختمان شماره‌ی ۴ آلبرت امبانکمنت، لندن اِسای۱ ۷اِسآر به دست آورد.
(هیچ راهنمایی در مورد مواد ۱۲ تا ۱۷ ارایه نشده است)
راهنمای مربوط به مفاد ضمیمه‌ی کنوانسیون استیسیدبلیو
فصل اول
راهنمای مربوط به مفاد کلی
بخش ب-۱ /۱
راهنمای مربوط به تعاریف و توضیحات
۱- تعاریف مندرج در ماده‌ی ۲ کنوانسیون و تعاریف و تفاسیر درج شده در مقررهی ۱ /۱ ضمیمه‌ی آن، به طور یکسان، با واژه‌های مورد استفاده در قسمت‌های (الف) و (ب) این آیین‌نامه بیان میشود. تعاریف تکمیلی که تنها به مفاد این آیین‌نامه اختصاص می‌یابند، در بخش الف-۱ /۱ آمده است.
۲- افسران با سمت‌های به موجب مفاد فصل ۷، ممکن است «افسر چند کاره»، «افسر چند منظوره» نامیده یا با سایر القاب تایید شدهای که توسط مرجع دریایی، طبق واژه‌های مورد استفاده در الزامات مربوط به تامین ایمن نفرات، خوانده شوند.
۳- ملوانانی که دارای شایستگی انجام خدمت در سمت‌های تحت پوشش مفاد فصل ۷ هستند، ممکن است «ملوان چند کاره» نامیده، یا با سایر القاب تایید شدهای که توسط مرجع دریایی، طبق واژه‌های مورد استفاده در الزامات تامین ایمن نفرات، خوانده شوند.
بخش ب-۲ /۱
راهنمای مربوط به گواهینامهها و اسناد شناسایی
۱- هنگامی که سند شناسایی، با فرم گواهینامه ارایه شده توسط بند ۱ بخش الف-۲ /۱ توام میشود، بهتر است اطلاعات مربوط، به روشی که بعد از این تشریح میشود، در گواهینامه درج شود، مگر برای حذف محل شماره‌ی ۲. در غیر این صورت، بهتر است برای تهیهی اسناد شناسایی که نشان دهنده‌ی گواهینامه‌ی صادره هستند، محل‌های شماره گذاری شدهی ۱. تا ۱۷. در فرم، که با متون زیر همراه است، به شرح زیر تکمیل شود:
۱- درج نام کشور صادر کننده.
۲- درج شماره‌ی تخصیص یافته به گواهینامه توسط مرجع دریایی
۳- درج نام کامل دریانوردی که برای وی گواهینامه صادر شده. بهتر است نام متقاضی، همان نام مندرج در گذرنامه‌ی دریانورد، گواهینامه‌ی هویت دریانورد و سایر اسناد رسمی صادره شده توسط مرجع دریایی باشد.
۴- بهتر است، شماره یا شماره‌های مربوط به مقررات یا هر مقررهی کنوانسیون - اس تی سی دبلیو- که بر مبنای آن، دریانورد، شایسته شناخته شده است، دراین جا درج شود، برای مثال:
۴-۱- «مقررهی ۱ /۲»، اگر دریانورد، برای سمت افسر نگهبان مسئول ناوبری، شایسته شناخته شود،
۴-۲- «مقررهی ۱ /۳»، اگر دریانورد، برای انجام وظیفه، به عنوان افسر مهندس نگهبان مسئول در موتورخانه با خدمه، یا به عنوان افسر مهندس وظیفه در موتورخانه‌ی بدون خدمه‌ی دورهای شناخته شود
۴-۳- «مقررهی ۲ /۴»، اگر دریانورد، برای سمت کاربر رادیویی، شایسته شناخته شود،
۴-۴- «مقررهی ۱ /۷»، اگر گواهینامه یک گواهینامه‌ی عملیاتی باشد و دریانورد، برای انجام وظایف مشخص شده در قسمت (الف) این آیین‌نامه، شایسته شناخته شود، برای مثال، وظیفهی مهندس دریایی در سطح مدیریتی، و
۴-۵- «مقررات ۱ /۳ و ۱ /۵»، اگر دریانورد، شایسته برای انجام امور، به عنوان افسر مهندس نگهبان مسئول در موتورخانه با خدمه، یا به عنوان افسر مهندس وظیفه در موتورخانه کشتیهای حمل مواد نفتی بدون خدمه دوره ای، شناخته شود.
(محدودیت‌های بندهای ۸. و ۱۰. زیر را ببینید)
۲- درج تاریخ پایان اعتبار سند شناسایی. بهتر است، این تاریخ دیر‌تر از تاریخ پایان اعتبار گواهینامه‌ای نباشد (اگر تاریخ، درج شده باشد) که در ارتباط با آن، سند شناسایی صادر شده است، و هم چنین، دیر‌تر از پنج سال بعد از تاریخ صدور سند شناسایی، نیز نباشد.
۳- بهتر است، در این ستون هر یک از وظایف مشخص شده در بخش (الف) آیین‌نامه، که دریانورد، شایسته‌ی انجام آنها است، درج شود. وظایف و سطوح مسئولیت آنها در جداول صلاحیت، تنظیم شده در فصول ۲،۳ و ۴ قسمت (الف) آیین‌نامه تعیین شده است و هم چنین، برای مراجعه‌ی آسان، در مقدمه‌ی قسمت الف، فهرست شده است. هنگامی که به موجب بند ۴. فوق، به مقررات فصول ۲، ۳ یا ۴ ارجاع داده میشود، لزومی به فهرست کردن وظایف خاص نیست.
۴- بهتر است، در این ستون، سطوح مسئولیتی که در آن، دریانورد برای انجام هر یک از وظایف تنظیم شده در ستون ۶.، شایسته شناخته شده، درج شود.این سطوح، در جداول صلاحیت، تنظیم شده در فصول ۲، ۳ و ۴ قسمت (الف) آیین‌نامه مشخص شده، و هم چنین، برای مراجعه‌ی آسان، در مقدمه‌ی قسمت (الف)، فهرست شده است.
۵- بهتر است، محدودیت کلی، مانند الزام به استفاده از لنزهای طبی در زمان انجام وظایف، به طور واضح، در بالای ستون محدودیت‌ها درج شود. محدودیت‌هایی که باید در انجام وظایف فهرست شده در ستون ۶. اعمال شود، بهتر است در مقابل سطر مربوط به وظیفهی مورد نظر، درج شود، برای مثال:
۵-۱- «برای خدمت در کشتیهای حمل مواد نفتی، معتبر نیست» – اگر به موجب فصل ۵، شایسته نباشد،
۵-۲- «برای خدمت در کشتیهای حمل مواد مایع به صورت فله، به غیر از کشتیهای حمل مواد نفتی، معتبر نیست»- اگر به موجب فصل ۵ تنها برای خدمت در کشتیهای حمل مواد نفتی شایسته باشد،
۵-۳- «برای خدمت در کشتی هایی که دیگ‌های بخار، به منزله‌ی قسمتی از موتورخانه کشتی است، معتبر نیست»- اگر آگاهی مربوط، برابر با مفاد آییننامهی اس تی سی دبلیو حذف شده باشد، و
۵-۴- «فقط برای سفرهای نزدیک ساحل معتبر است» – اگر دانش مربوط، برابر با مفاد آییننامهی (اس تی سی دبلیو)، حذف شده باشد.
توجه: در این جا لازم نیست ظرفیت و محدودیت‌های قدرت، بیان شود؛ مشروط به آن که، بیش از این، در عنوان گواهینامه نشان داده شده و در مورد مربوط به ظرفیت در ستون ۹.، آمده باشد.
۶- بهتر است، سمت یا سمت‌های مندرج در این ستون، همان باشد که در عنوان مقرره یا مقررات مربوط به -اس تی سی دبلیو- در مورد گواهینامه‌های صادر شده به موجب فصل ۲ یا ۳، تعیین شده، یا بهتر است، حسب مورد، آن طور باشد که در الزامات قابل اعمال مربوط به تامین ایمن نفرات مرجع دریایی، مشخص شده است.
۷- بهتر است، محدودیت کلی، مانند الزامات مربوط به استفاده از لنزهای طبی در هنگام انجام وظایف، به طور واضح در بالای ستون محدودیت‌ها درج شود. محدودیت‌های مندرج در ستون ۱۰. نیز، بهتر است مانند آنهایی باشد که در ستون ۸.، برای انجام وظایفی در هر سمت مندرج، نشان داده شده است.
۸- شماره‌ی مندرج در این محل، بهتر است آن شماره‌ای باشد که در گواهینامه درج شده است؛ بنابراین، هم گواهینامه و هم سند شناسایی، دارای یک شماره‌ی واحد، به منظوررجوع و تعیین محل آن در ثبت گواهینامهها و یا سندهای شناسایی وغیره است.
۹- تاریخ اصلی صدور سند شناسایی، بهتر است در این جا درج شود؛ ممکن است بر اساس شرایط، این تاریخ، مشابه یا متفاوت از تاریخ صدور گواهینامه باشد.
۱۰- بهتر است در این جا، نام مقام رسمی مجاز صادر کننده‌ی سند شناسایی، با حروف بزرگ، زیر امضای رسمی، نشان داده شود.
۱۱- بهتر است، تاریخ تولد درج شده، همان تاریخی باشد که طبق سوابق موجود مرجع دریایی بوده، یا طور دیگری تایید شده باشد.
۱۲- بهتر است سند شناسایی، توسط دریانورد، در حضور یک مقام رسمی، امضا شود، یا ممکن است امضا از فرم درخواست که توسط دریانورد تکمیل میشود بر روی سند شناسایی انتقال یابد.
۱۳- بهتر است، عکس، به صورت استاندارد، سیاه و سفید یا رنگی گذرنامه‌ای با سر و شانه‌ها باشد. باید دو قطعه عکس، توسط دریانورد ارایه شود، یکی برای نگهداری و دیگری، به منظور الصاق به گواهینامه‌ی ثبتی.
۱۴- اگر محل‌های اعتبار مجدد، به عنوان قسمتی از فرم سند شناسایی نشان داده شده باشد (بند ۱، بخش الف-۲ /۱ را ببینید)، مرجع دریایی، ممکن است با تکمیل آن محل در سند شناسایی پس از ان که دریانورد، تداوم حرفه‌ای خود را برابر الزامات مقررهی ۱۱ /۱ نشان داد، آن را تجدید اعتبار کند.
(مهر رسمی)
(کشور)
سند شناسایی گواه بر گواهینامه صادر شده به موجب مفاد کنوانسیون استانداردهای آموزشی، صدور گواهینامه
و نگهبانی دریانوردان، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷
(اصلاح شده)
دولت.................................. ۱..........................................گواهی می‌کند که گواهینامه‌ی شماره............................... ۲............................... برای.......................... ۳.................................که از هر نظر شایسته شناخته شده، طبق مفاد مقررهی...................... ۴...................... از کنوانسیون فوق ( اصلاح شده)، صادر شده است و برای انجام وظایف مندرج در سطوح مشخص شده زیر صلاحیت دارد، مشروط به هر نوع محدودیت نشان داده شده تا........................... ۵........................... یا تا تاریخ انقضا هر تجدید اعتبار انقضا شده از این سند شناسایی که ممکن است در ظهر آن، نشان داده شود.
جدول ب- ۲ /۱
فهرست گواهینامهها یا شواهد مستند الزامی، به موجب کنوانسیون اس تی سی دبلیو
فهرست زیر، معرفی کننده‌ی همه‌ی گواهینامهها یا شواهد مستند در کنوانسیون است که دارنده‌ی آن را مجاز به خدمت، یا انجام وظایف خاصی روی کشتیها می‌کند. این گواهینامهها وابسته به الزامات مقررهی ۲ /۱، مربوط به زبان هستند و چگونگی دسترسی آنها، در فرم اصلی درج شده است.
این فهرست، هم چنین، به مقررات و الزامات مربوط به منظور شناسایی و ثبت، اشاره می‌کند.
بخش ب -۳ /۱
راهنمای مربوط به سفرهای نزدیک ساحل
کشورهای ساحلی، ممکن است از طریق ترتیبات دو جانبه یا چند جانبه، «محدودیت‌های سفر نزدیک ساحل» منطقه‌ای را تصویب کنند. جزییات چنین ترتیباتی، باید به دبیر کل سازمان بینالمللی دریانوردی گزارش شود و ایشان چنین جزییاتی را به همه‌ی اعضا، به صورت بخشنامه اعلام خواهد کرد.
بخش ب -۴ /۱
راهنمای مربوط به روشهای کنترلی
مقدمه
۱- هدف از به کارگیری روشهای کنترلی مقررهی ۴ /۱، توانمند سازی افسران کاملا مجاز، توسط کشورهای بندری، به منظوراطمینان از این است که دریانوردان روی کشتی، دارای صلاحیت کافی، برای انجام عملیات ایمن و بدون آلودگی در کشتی، هستند.
۲- این پیش بینی، در اصل، تفاوتی با آن چه نیاز بررسی ساختاری و تجهیزاتی در کشتیها محسوب میشود، ندارد. در حقیقت، بر مبنای انجام این بازدید‌ها، سنجشی از سامانه‌ی کلی ایمنی و جلوگیری از آلودگی در کشتی، به وجود می‌آید.
ارزیابی
۳- با محدود کردن ارزیابی، آن طور که در بخش الف ۴ /۱ اشاره شده، اعمال نظر افراد که عامل غیر قابل اجتناب در به کارگیری تمام روشهای کنترلی تلقی میشود، به حداقل میزان خود کاهش می‌یابد، که کمتر از آن مقداری است که می‌تواند در سایر بازرسی‌های کنترلی مشاهده شود.
۴- زمینه‌های روشن ارایه شده در بند ۱.۳ مقررهی ۴ /۱، معمولا برای جلب توجه بازرس به موارد خاص شایستگی، کفایت می‌کند، که بر اساس آنها می‌توان با جست و جو در شواهدی از آموزش مهارت‌های مورد نظر، پیگیری شود. اگر این مدارک کافی یا متقاعد کننده نباشند، افسر مجاز، می‌تواند درخواست نظارت بر نمایش مهارت مورد نظر را مطرح کند.
۵- این امر، زمینه‌ای برای قضاوت حرفه‌ای یک بازرس، در زمان حضور روی کشتی خواهد بود، یا در پیگیری حادثه‌ای که در مقررهی ۴ /۱، مشخص شده یا برای دست یابی به اهداف بازرسی عادی، مبنی بر این که، آیا عملیات کشتی، به روشی انجام میشود که برای اشخاص، مایملک یا محیط زیست، احتمال بروز خطر در پی داشته باشد۱.
بخش ب -۵ /۱
راهنمای مربوط به پیش بینی‌های ملی
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۶ /۱
راهنمای مربوط به آموزش و ارزیابی
شایستگی‌های مدرسین و ارزیاب‌ها
۱- بهتر است، هر عضو، اطمینان حاصل کند که مدرسین و ارزیاب‌ها، به منظور ارایه‌ی آموزش در انواع خاص و سطوح مختلف یا ارزیابی صلاحیت دریانوردان، آن طور که به موجب این کنوانسیون و طبق راهنمای‌های این بخش، الزامی شده است، به طور مناسب، واجد شایستگی و تجربه هستند.
آموزش و ارزیابی حین خدمت
۲- هر شخصی، در کشتی یا ساحل، که آموزش حین خدمت یک دریانورد را به منظور بهره مندی وی برای واجد شرایط شدن اخذ گواهینامه به موجب این کنوانسیون انجام می‌دهد، بهتر است در به کارگیری فنون تدریس، به طور مناسب، راهنمای شده باشد.
۳- هر شخصی که مسئولیت نظارت بر آموزش حین خدمت یک دریانورد را به منظور بهره مندی وی برای واجد شرایط شدن اخذ گواهینامه به موجب این کنوانسیون را بر عهده دارد، بهتر است دارای آگاهی مناسب از فنون تدریس و روش‌ها و انجام آموزش باشد.
۴- هر شخصی، در کشتی یا ساحل، که انجام ارزیابی صلاحیت یک دریانورد را به منظوربهره مندی وی برای واجد شرایط شدن اخذ گواهینامه به موجب این کنوانسیون را به عهده دارد، بهتر است:
۱- در ارتباط با روش‌ها و انجام ارزیابی، به طور مناسب راهنمای شده باشد؛ و
۲- تجربه‌ی عملی ارزیابی تحت نظارت و رضایت یک ارزیاب با تجربه را به دست آورده باشد.
۵- هر شخص مسئول برای نظارت ارزیابی صلاحیت حین خدمت یک دریانورد، به منظوربهره مندی وی برای واجد شرایط شدن اخذ گواهینامه به موجب این کنوانسیون، بهتر است دارای درک کامل از سامانه ارزیابی، روش‌ها و انجام آنها باشد.
استفاده از آموزش راه دور و یادگیری الکترونیکی
۶- ممکن است اعضا، آموزش دریانوردان را با روشهای آموزش از راه دور و فراگیری الکترونیکی، طبق استانداردهای آموزشی و ارزیابی تنظیم شده در بخش الف-۶ /۱، و راهنمای زیر، مجاز بدانند:
راهنمای برای یادگیری از راه دور و فراگیری الکترونیکی
۷- بهتر است هر عضو، اطمینان حاصل کند که برنامه‌ی یادگیری از راه دور و فراگیری الکترونیکی:
۱- توسط نهادی ارایه میشود که از طرف آن عضو، تایید شده است؛
۲- مناسب برای اهداف انتخاب شده و ارایه‌ی آموزش مربوط به وظایفی است که به منظوررسیدن به سطح صلاحیت موضوع مورد تدریس، در نظر گرفته شده است؛
۳- برخوردار از دستورالعمل‌های روشن و قابل فهم برای فراگیران، به منظوردرک چگونگی اعمال برنامه است؛
۴- نتایج آموزشی ارایه شده همه‌ی الزامات اصول پایهای علمی و حرفه‌ای موضوع را برآورده می‌سازد؛
۵- از چنان ساختاری برخوردار است که کارآموزان را قادر می‌سازند که به طور نظاممند، تاثیر آن چه را که یاد گرفته‌اند، هم از راه خود ارزیابی و هم با مشاهده‌ی نمرات استاد به تکالیف، لمس کنند؛ و
۶- فراهم کننده‌ی پشتیبانی آموزشی حرفه ای، از راه تماس با تلفن، دورنگار یا ارتباطات نامه‌ی الکترونیکی باشد.
۸- بهتر است شرکت‌ها، اطمینان حاصل کنند که محیط آموزشی، ایمن است و زمان کافی برای مطالعه‌ی فراگیران، در نظر گرفته میشود.
۹- اگر شرایط آموزش الکترونیکی فراهم شده است، فرم‌های اطلاعاتی عمومی، مانند زبان نوشتاری گسترده (ایکساِماِل) که راه قابل انعطافی به منظور تشریک مساعی در ارایه و کسب اشکال مختلف اطلاعات در شبکه‌ی گسترده جهانی، اینترنت و موارد دیگر محسوب میشود، مورد استفاده قرار بگیرند.
۱۰- بهتر است سامانه‌ی آموزش الکترونیکی، از دخالت و هک (دست یابی به طریق غیر قانونی) نمودن مصون بماند.
راهنمایی به‌منظور ارزیابی پیشرفت و موفقیت‌های فراگیران، در یادگیری و آموزش از راه دور و فراگیری‌الکترونیکی
۱۱- بهتر است هر عضو، اطمینان حاصل کند که در برنامه‌های یاد گیری از راه دور و فراگیری الکترونیکی، روشهای ارزیابی تایید شده، به کار گرفته شده است؛ از جمله:
۱- ارایه‌ی اطلاعات روشن به فراگیران، به منظور نحوه‌ی انجام آزمایشها و آزمون‌ها و چگونگی اعلام نتایج؛
۲- طرح و ارایه‌ی پرسش‌های تستی (چهار گزینه ای) جامع و مناسب، برای ارزیابی شایستگی فراگیران به طور کامل، در سطحی که آزمون به عمل می‌آید؛
۳- برخورداری از روشهای مناسب، به منظور اطمینان از نگهداری پرسش‌ها به طور روز آمد؛
۴- برخورداری از شرایط مناسب برگزاری آزمون‌ها و به کارگیری روشهای نظارتی در آنها؛
۵- استفاده از روشهای ایمن سازی سامانه‌ی آزمون‌ها، به منظور جلوگیری از بروز تقلب؛
۶- بهره مندی از روشهای مورد تایید ایمن، به منظور نگهداری نتایج در جهت منافع عضو مربوط.
ثبت آموزش دهندگان مورد تایید دوره‌ها و برنامه‌ها
۱۲- بهتر است هر عضو، اطمینان حاصل کند که ثبت یا سامانه‌های ثبتی در ارتباط با آموزش دهندگان مورد تایید، برنامه‌ها و دوره‌ها، نگهداری و در صورت درخواست اعضای دیگر یا شرکت‌ها، در دسترس آنها قرار خواهد گرفت.
بخش ب-۷ /۱
راهنمای مربوط به تبادل اطلاعات
گزارشهای مربوط به مشکلات پیش رو
۱- اعضا ترغیب می‌شوند که در هنگام تبادل اطلاعات، طبق ماده‌ی ۴ و مقررهی ۷ /۱ کنوانسیون، فهرستی را به طور خاص فراهم کنند که شامل اطلاعات مورد لزوم، به قرار زیر باشد:
فهرست اقلامی که طبق ماده‌ی ۴ و مقررهی ۷ /۱ کنوانسیون اس تی سی دبلیو ارایه میشود
ماده‌ی ۴ کنوانسیون - اس تی سی دبلیو محل
۱- متن قوانین، لوایح، احکام، مقررات و دستورالعمل‌ها
(ماده‌ی ۴ (۱) (الف)
۲- جزییات دورههای آموزشی
(ماده‌ی ۴ (۱) (ب)
۳- آزمون ملی و سایر الزامات
(ماده‌ی ۴ (۱) (ب)
۴- نمونه‌ی گواهینامهها
(ماده‌ی ۴ (۱) (ج)
بخش الف-۷ /۱ قسمت ۱ آیین‌نامه اس تی سی دبلیو محل
۵- اطلاعات مربوط به سازمان دولتی
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۱)
۶- تشریح اقدامات اداری و حقوقی
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۲)
۷- بیانیه‌ی مربوط به سیاست‌های آموزشی، پرورشی، آزمون، ارزیابی و صدور
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۳)
۸- خلاصه‌ی دوره‌ها، برنامه‌های آموزشی، آزمون‌ها، ارزیابی‌ها توسط گواهینامه
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۴)
۹- نمای کلی روش‌ها و شرایط اعطای اختیارات، اعتبارات و تاییدیه‌ها
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۵)
۱۰- فهرست اختیارات، اعتبارات و تاییدیه‌های اعطا شده
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۵)
۱۱- خلاصه‌ی روش‌ها برای دریافت مجوزهای موقت
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۶)
۱۲- مقایسه‌ی انجام شده، متعاقب مفاد مقررهی ۱۱ /۱
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۷)
۱۳- نمای کلی از بازآموزی و آموزش، به منظور ارتقادهی اجباری
بخش الف-۷ /۱، بند ۲.۷)
بخش الف -۷ /۱، قسمت ۲، بند ۳ آییننامهی - اس تی سی دبلیو محل
۱۴- تشریح ترتیبات مربوط به معادل سازی تصویب شده، متعاقب ماده‌ی ۹
بخش الف-۷ /۱، بند ۳.۱)
۱۵- خلاصه‌ی اقدامات انجام شده، برای حصول اطمینان از مطابقت با مقررهی ۱۰ /۱
بخش الف-۷ /۱، بند ۳.۲)
۱۶- نسخه‌ی نمونه‌ی اسناد تامین ایمن خدمه، صادره شده برای کشتی هایی که دارای
دریانوردانی با گواهینامه‌های جایگزین، به موجب مقررهی ۱ /۷ هستند
بخش الف-۷ /۱، بند ۳.۳)
بخش الف-۷ /۱، قسمت ۲، بند ۴ آییننامهی - اس تی سی دبلیو محل
۱۷- گزارش نتایج ارزیابی‌های مستقل انجام شده، متعاقب مقررهی ۸ /۱، شامل:
۱- شرح وظایف ارزیاب‌ها برای ارزیابی مستقل
۲- شایستگی و تجربه‌ی ارزیاب‌ها
۳- تاریخ و گستره‌ی ارزیابی
۴- مغایرت‌های یافت شده
۵- توصیههای مربوط به اقدامات اصلاحی
۶- اقدامات اصلاحی انجام شده
۷- فهرست موسسات آموزشی یا مراکزی که تحت پوشش ارزیابی مستقل هستند
بخش الف-۷ /۱، قسمت ۲، بند ۶ آییننامهی - اس تی سی دبلیو محل
۱۸- تشریح اقدامات اداری و حقوقی
بخش الف-۷ /۱، بند ۶.۱)
۱۹- بیانیه‌ی مربوط به سیاست‌های آموزشی، پرورشی، آزمون‌ها، ارزیابی و صدور گواهینامه
بخش الف-۷ /۱، بند ۶.۲)
۲۰- خلاصه‌ی دوره‌ها، برنامه‌های آموزشی، آزمون‌ها، ارزیابی توسط گواهینامه
بخش الف-۷ /۱، بند ۶.۳)
۲۱- نمای کلی از بازآموزی و آموزش، به منظور ارتقادهی اجباری
بخش الف-۷ /۱، بند ۶.۴)
۲۲- مقایسه‌ی انجام شده، متعاقب مقررهی ۱۱ /۱
بخش الف-۷ /۱، بند ۶.۵)
۲- از اعضا درخواست میشود، در گزارشهایی که ارسال آنها به موجب مقررهی ۷ /۱، الزامی شده است، هر گونه راهنمای مرتبط در قسمت (ب) این آیین‌نامه را که رعایت آن غیر عملی بوده است، را قید کنند.
بخش ب-۸ /۱
راهنمای مربوط به استانداردهای کیفیت
۱- بهتر است هر عضو، در اعمال استانداردهای کیفیت، به موجب مفاد مقررهی ۸ /۱ و بخش الف-۸ /۱، در اداره‌ی امور سامانه‌ی صدور گواهینامه، الگوهای ملی و بینالمللی موجود را در نظر داشته باشد، و اجزا کلیدی زیر را لحاظ کند:
۱- بیان صریح سیاست مربوط به کیفیت و ابزاری که با آن سیاست‌ها را اجرایی می‌کند؛
۲- سامانه‌ی کیفیت، که در آن ساختار سازمانی، مسئولیت‌ها، روش‌ها، پردازش‌ها و منابع لازم برای مدیریت کیفیت، در نظر گرفته شده باشد؛
۳- فنون و فعالیتهای عملیاتی، به منظوراطمینان از کنترل کیفیت؛
۴- ترتیبات کنترل نظاممند، شامل: ارزیابی‌های داخلی تضمین کیفیت، به منظوراطمینان از این که کلیهی اهداف تعیین شده، در حال دست یابی است؛ و
۵- فراهم سازی ترتیباتی برای ارزیابی‌های کیفیت خارجی دوره ای، آن طور که در بندهای زیر آمده است.
۲- در ایجاد چنین استانداردهای کیفیت، برای اداره‌ی امور سامانه‌ی صدور گواهینامه‌ی ملی، بهتر است مراجع دریایی، به دنبال حصول اطمینان از ترتیبات مصوبی باشند که:
۱- انعطاف پذیری کافی، به منظور توانمندی سامانه‌ی صدور گواهینامه، برای در نظر گرفتن نیازهای مختلف صنعتی وجود داشته باشد و این که، اعمال فن اوری نو را تسهیل و ترغیب کنند؛
۲- پوشش دهنده‌ی کلیهی موضوعات مربوط به اداره‌ی اموری باشد که در اجرای مفاد مختلف این کنوانسیون موثر است؛ می‌باشد، به ویژه مقررهی ۲ /۱ تا ۱۵ /۱ و سایر پیش بینی هایی که مرجع دریایی را قادر می‌سازد تا گواهینامه‌ی خدمت و مجوز موقت را اعطا و گواهینامه‌هایی را نیز ابطال، تعلیق کند و آنها را بازپس گیرد؛
۳- در برگیرنده‌ی مسئولیتهای مرجع دریایی، برای تایید آموزش و ارزیابی در تمام سطوح، از دورههای قبل از فارغ التحصیلی و دورههای به روز رسانی به منظور صدور گواهینامه‌های شایستگی، تا دورههای کوتاه مدت آموزشی حین خدمت باشد؛ و
۴- ترتیباتی برای مرور تضمین کیفیت داخلی، به موجب بند ۱.۴ لحاظ نماید، که شامل مطالعه‌ی جامع در خصوص روشهای اجرایی خود در همه‌ی سطوح، به منظوراندازه گیری میزان موفقیت در اهداف تعیین شده باشد و مبنایی برای ارزیابی مستقل خارجی مورد لزوم، به موجب بند ۳ بخش الف-۸ /۱، فراهم آورد.
الگوی استانداردهای کیفیت برای ارزیابی آگاهی، درک، مهارتها و صلاحیت
۳- الگوی استانداردهای کیفیت، به منظور ارزیابی آگاهی، درک، مهارتها و صلاحیت؛ بهتر است توصیههای این بخش را در محدوده‌ی چار چوب کلی یکی از موارد، زیر ملحوظ دارد:
۱- برنامه‌ی ملی به منظور معتبر سازی آموزش و پرورش یا استانداردهای کیفیت؛ یا
۲- الگوی استانداردهای کیفیت جایگزین شده، که مورد قبول سازمان بینالمللی دریانوردی باشد.
۴- بهتر است، در الگوی استانداردهای کیفیت فوق، موارد زیر ملحوظ شود:
۱- سیاست گذاری کیفیت، از جمله تعهد موسسه یا واحد آموزشی به موفقیت در اهداف و مقاصد اظهار شده و متعاقب آن، شناسایی، توسط مقام ذی ربط اعطا کننده‌ی اعتبار یا استانداردهای کیفیت؛
۲- آن دسته از وظایف مدیریت کیفیت، که تعیین و اجرا کننده‌ی سیاست گذاری کیفیت بوده و مربوط به جوانب اموری میشود که مخرب کیفیت آن چه فراهم شده است، از جمله پیش بینی‌های مربوط به تعیین نمودن پیشرفت در محدوده‌ی یک دوره یا برنامه‌ی آموزشی؛
۳- حسب مورد، پوشش دهنده‌ی سامانه‌ی کیفیت ساختار سازمان دهی علمی و امور اجرایی، مسئولیت‌ها، روش‌ها، فرآیندها و منابع انسانی و تجهیزاتی؛
۴- اعمال وظایف کنترل کیفیت در تمام سطوح مربوط به فعالیتهای تدریس، آموزش، آزمون و ارزیابی، و سازمان دهی و اجرای آنها، به خاطر حصول اطمینان از میزان دست یابی‌ها و موفقیت در اهداف تعیین شده؛
۵- تجدید نظرها و اعمال فرآیندهای تضمین کیفیت داخلی، که ناظر بر حدود دست یابی به اهداف برنامه‌هایی که موسسه، یا واحد آموزشی ارایه می‌دهد، و نظارت موثر بر روشهای کنترل کیفیت که به کار گرفته است؛ و
۶- ایجاد ترتیبات لازم برای ارزیابی‌های کیفی بیرونی زمان بندی شده، الزامی به موجب بند ۲ مقررهی ۸ /۱، و تشریح شده در بندهای زیر، که به این منظور، نتایج تجدید نظرها در تضمین کیفیت، تشکیل دهنده‌ی مبنا و به منزله نقطه محسوب میشود.
۵- در ایجاد استانداردهای کیفیت، در اجرای برنامه‌های پرورشی، اموزشی و ارزیابی، سازمان‌های مسئول، بهتر است موارد زیر را در نظر بگیرند:
۱- اگر پیش بینی‌هایی برای اعتبار دهی ملی، یا استانداردهای کیفیت تحصیلی وجود دارند، بهتر است از آنها برای دورههای در بر گیرنده‌ی الزامات مربوط به آگاهی و ادراک کنوانسیون استفاده شود. بهتر است استانداردهای کیفیت، در سطوح عملیاتی و همچنین، مدیریتی فعالیت‌ها به کار گرفته شود، و به خاطر حصول اطمینان از دست یابی به اهداف تعیین شده، نحوه‌ی سازمان دهی، مدیریت، عهده داری وظایف و ارزیابی نیز، مورد توجه قرار گیرد.
۲- هنگامی که کسب مهارت ویژه یا پایان موفقیت آمیز وظیفه‌ای خاص، از اهداف اصلی است، برای کاربرد استانداردهای کیفیت، بهتر است این مهم که آیا، تجهیزاتی که برای این منظور استفاده میشود حقیقی یا شبیه سازی شده است، در نظر گرفته شود و برای اطمینان از دست یابی به استاندادرهای تنظیم شده، شایستگی‌ها و تجربه‌ی ارزیاب‌ها از تناسب لازم برخوردار باشد.
۳- بهتر است ارزیابی‌های تضمین کیفیت داخلی، شامل خود ارزیابی جامع از برنامه در تمام سطوح، به منظورکنترل اهداف تعیین شده از راه به کارگیری استانداردهای کیفیت باشد. بهتر است این تجدید نظرها در تضمین کیفیت، در مورد برنامه ریزی، طراحی، ارایه و ارزیابی برنامه‌ها، همچنین، فعالیتهای مربوط به تدریس، یادگیری و ارتباطات باشد. نتایج این امر ارایه دهنده‌ی مبنایی برای ارزیابی مستقل، به موجب بند ۳ بخش الف-۸ /۱، است.
ارزیابی مستقل
۶- بهتر است هر ارزیابی مستقل، شامل آزمایش مستقل و نظاممند کلیهی فعالیتهای کیفی باشد، اما نمی تواند اعتبار اهداف تعیین شده را ارزیابی کند. بهتر است گروه ارزیاب:
۱- ارزیابی را طبق روشهای مستند انجام دهند؛
۲- اطمینان حاصل کنند که نتایج هر ارزیابی، مستند شده و مورد توجه مسئولین آن حیطه ارزیابی شده قرار می گیرد؛ و
۳- بررسی کنند که اقدام به موقع، برای اصلاح هر گونه نقصی انجام میگیرد.
۷- منظور از ارزیابی، ارایه‌ی یک ارزشیابی مستقل، از موثر بودن ترتیبات استاندارد کیفیت در کلیه سطوح است. بهتر است در زمینه‌ی تعلیم و یا فرادهی آموزش، یک نهاد اعتبار دهنده‌ی علمی شناخته شده، یا مربوط به استانداردهای کیفیت و یا نماینده دولت به کار گرفته شود. بهتر است گروه ارزیاب، از اطلاعات کافی که از قبل تهیه شده برخوردار شوند، تا از چاچوب کلی از وظایف خود، آگاهی یابند. در صورت اجرای یک برنامه یا به کارگیری موسسه‌ی عمده‌ی آموزشی، موارد زیر، به منزله‌ی نمایه‌ای از اطلاعات لازم است که باید فراهم شوند:
۱- بیانیه‌ی ماموریت موسسه؛
۲- جزییات راهبرد علمی و آموزشی مورد استفاده؛
۳- طرح تشکیلاتی و اطلاعات مربوط به ترکیب کارگروهها (کمیته‌ها) و نهادهای مشورتی؛
۴- اطلاعات مربوط به کارکنان و دانشجویان؛
۵- تشریح تسهیلات و تجهیزات آموزشی؛ و
۶- شمای کلی از سیاست‌ها گذاری‌ها و به کارگیری روش‌ها در مورد:
۶-۱- پذیرش دانشجو،
۶-۲- توسعه‌ی دورههای جدید و تجدید نظر در دورههای موجود،
۶-۳- سامانه‌ی آزمون‌ها، از جمله، اعتراضات و برگزاری آزمون‌های مجدد،
۶-۴- استخدام، آموزش، توسعه، ارزیابی و ترفیع کارکنان،
۶-۵- بازخور از دانشجویان و صنایع، و
۶-۶- اشتغال کارکنان در زمینه‌های تحقیق و توسعه.
گزارش
۸- قبل از تسلیم نمودن گزارش نهایی، بهتر است گروه ارزیاب، یک گزارش موقت به مدیریت ارایه دهند، و متقاضی نظرات آنها در مورد پیشنهادات خود باشند. به محض وصول نظرات آنها، بهتر است ارزیاب‌ها گزارش نهایی خود را ارایه دهند، که می‌تواند:
۱- شامل خلاصهای از اطلاعات مربوط به سوابق موسسه یا برنامه‌ی آموزشی باشد؛
۲- کامل، دقیق و منصفانه باشد؛
۳- شامل نقاط ضعف و قوت موسسه، به صورت پررنگ و مشخص باشد؛
۴- شامل تشریح روش ارزیابی انجام شده باشد؛
۵- پوشش دهنده‌ی عوامل مختلف تعیین شده در بند ۴ باشد؛
۶- نشان دهنده‌ی گستره انطباق یا عدم انطباق با الزامات کنوانسیون و تاثیر استانداردهای کیفیت، به منظور حصول اطمینان از دست یابی به اهداف و مقاصد تعیین شده باشد؛ و
۷- شامل متون روشن و کامل، در حیطه‌هایی که ناقص تشخیص داده شده، ارایه‌ی پیشنهادات اصلاحی و سایر نظراتی که ارزیاب‌ها مهم می‌انگارند، باشد.
بخش ب-۹ /۱
راهنمای مربوط به استانداردهای پزشکی
آزمایشهای پزشکی و صدور گواهینامه
۱- بهتر است اعضا، در ارایه‌ی پیش بینی‌ها و به کارگیری استانداردهای سلامت پزشکی دریانوردان، حداقل توانایی‌های فیزیکی، تنظیم شده در جدول ب- ۹ /۱ و راهنمای ارایه شده در این بخش، و نیز وظایف مختلف دریانوردان را در نظر بگیرند.
۲- بهتر است اعضا، در ارایه‌ی پیش بینی‌ها و به کارگیری استانداردهای سلامت پزشکی دریانوردان، از راهنمای منتشر شده توسط سازمان بینالمللی کار /سازمان جهانی بهداشت به عنوان رهنمود انجام آزمایشهای سلامت پزشکی دریانوردان، قبل از دریا و به طور زمان بندی شده، شامل: هر گونه نسخ بعدی، و هر گونه راهنمای قابل اعمال دیگر منتشر شده توسط سازمان بینالمللی کار، سازمان بینالمللی دریانوردی یا سازمان بهداشت جهانی، استفاده کنند.
۳- صلاحیت و تجربه‌ی مناسب پزشکان عمومی که معاینات پزشکی دریانوردان را انجام می‌دهند، ممکن است شامل: سلامت شغلی یا توانایی دریانوردی، تجربه‌ی کار به عنوان دکتر کشتی یا پزشک شرکت کشتیرانی یا در حیطه‌ی کار تحت نظارت شخصی باشد که تجربه و شایستگی‌های یاد شده را در بر میگیرد.
۴- بهتر است محلی که در آن، معاینات سلامت پزشکی انجام میشود، دارای تسهیلات و تجهیزات مورد لزوم، به منظورانجام معاینات پزشکی دریانوردان باشد.
۵- بهتر است مراجع دریایی، اطمینان حاصل کنند که پزشکان عمومی شناخته شده، هنگام عهده دار شدن به کارگیری روشهای مربوط به معاینات پزشکی، از استقلال حرفه‌ای کامل در ارایه‌ی نتایج قضاوت پزشکی، برخوردار هستند.
۶- بهتر است اشخاصی که درخواست گواهینامه‌ی پزشکی دارند، مدارک شناسایی مناسب برای شناسایی خود را به پزشک عمومی شناخته شده ارایه دهند. آنها هم چنین، بهتر است که گواهینامه‌ی پزشکی پیشین خود را نیز، به پزشک تسلیم کنند.
۷- هر مرجع دریایی، دارای این اختیار است که در رابطه با به کارگیری هر یک از استانداردهای تنظیم شده در جدول ب-۹ /۱ زیر، بر اساس ارزیابی و سنجش پزشکی و هر گونه اطلاعات مربوط دیگر در ارتباط با سازگاری فردی با شرایط و اثبات توانایی او در حد رضایت بخش، برای انجام وظایف ارجاعی روی کشتی، مواردی را تغییر دهد یا نادیده بینگارد.
۸- بهتر است تا حد امکان، استانداردهای سلامت پزشکی، معیارهای معقول در ارتباط با سلامت برای خدمت در دریا، با در نظر گرفتن دسترسی به تسهیلات و تجربه‌ی پزشکی روی کشتی را تعیین نماید. آن معیارها، به ویژه بهتر است، شرایطی را مشخص کنند که تحت آن، دریانوردانی که به طور بالقوه از خطرهای جسمانی یا روحی تهدید آمیزی در زندگی خود رنج می‌برند و این که توسط دارو کنترل می‌شوند، نیز بتوانند مجوز ادامه خدمت در دریا دریافت کنند.
۹- هم چنین، بهتر است استانداردهای پزشکی، شرایط پزشکی ویژه‌ای مانند، کور رنگی را تعیین کنند، که می‌تواند موجب پیش گیری از اشتغال دریانوردان، در عهده داری سمت‌های خاص روی کشتی شود.
۱۰- حداقل استانداردهای دید چشم، برای خدمت در کشتی، در مورد هر چشم، بدون استفاده از هر وسیله‌ی کمکی به منظور دیدن راه دور، بهتر است ۰.۱ باشد.
۱۱- اشخاصی که نیاز به استفاده از عینک یا لنز چسبان بر چشمان خود، به منظور انجام خدمت در کشتی دارند، بهتر است حسب مورد، دارای یدکی یا یدکی‌های آنها و دسترسی آسان به آنها در کشتی باشند. هر گونه نیاز به استفاده از وسایل کمکی، برای دیدن، برابر استانداردهای مورد لزوم، بهتر است در هنگام صدور گواهینامه‌ی سلامت پزشکی، در آن ثبت شود.
۱۲- بهتر است آزمایش دید رنگ، طبق توصیه‌ی بینالمللی الزامات دید در حمل و نقل، منتشر شده توسط کمیسیون بینالمللی روشنایی (سیآیای ۲۰۰۱-۱۴۳) شامل هر گونه نسخ بعدی)، یا روشهای آزمایش مشابه باشد.
جدول ب – ۹ /۱
ارزیابی حداقل حد ورودی و توانایی‌های فیزیکی خدمت دریانوردان۳
بخش ب-۱۰ /۱
راهنمای مربوط به شناسایی گواهینامهها
۱- آموزش انجام شده به موجب کنوانسیون اس تی سی دبلیو، که منجر به صدور گواهینامه مناسب نشده، و اطلاعاتی که در این مورد از سوی یک عضو، ارایه شده است، در صورت استنباط در کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی، که اجرای کامل و موثر مفاد این کنوانسیون طبق بند ۲ مقررهی ۷ /۱ به عمل آمده، ممکن است توسط سایر اعضای این کنوانسیون، به عنوان اجرای الزامات آموزشی مربوط، مورد قبول واقع شود.
۲- مراجع دریایی مورد نظر، بهتر است با استناد به بند ۵ مقررهی ۱۰ /۱، مستنداتی را صادر کنند، که مقامات ناظر بر کشور بندری، قادر به قبول همان مدرک، به جای سند شناسایی گواهینامه‌ی صادر شده از طرف عضو دیگر، برای مدت سه ماه از تاریخ صدور آن باشند، منوط به ارایه‌ی اطلاعاتی که در زیر، فهرست شده است:
۱- نام دریانورد
۲- تاریخ تولد
۳- شماره‌ی گواهینامه‌ی شایستگی اصلی
۴- سمت
۵- محدودیت‌ها
۶- جزییات امکان تماس با آن مرجع دریایی
۷- تاریخ صدور و انقضا
۳- چنین مستنداتی، میتوانند توسط تجهیزات الکترونیکی نیز، قابل دسترسی باشد.
بخش ب-۱۱ /۱
راهنمای مربوط به تجدید اعتبار گواهینامهها
۱- دورههای الزامی به موجب مقررهی ۱۱ /۱، بهتر است شامل تغییرات مربوط به قانون گذاری دریایی، فن آوری و توصیههای مربوط به ایمنی جان اشخاص در دریا، امنیت و حفاظت محیط زیست دریایی باشند.
۲- ممکن است یک آزمایش، استفاده از شبیه ساز و یا سایر تجهیزات مناسب انجام پذیرد.
۳- خدمت دریایی تایید شده، آن طور که در بند ۱ بخش الف-۱۱ /۱، درج شده، ممکن است در سطح رتبه افسری، پایین‌تر از آن چه در گواهینامه قید شده، به صورت کتبی یا شفاهی، انجام گیرد.
۴- اگر درخواست تجدید اعتبار گواهینامه، موضوع بند ۱ مقررهی ۱۱ /۱، در محدوده‌ی شش ماه قبل از انقضای گواهینامه صورت پذیرد، آن گواهینامه، ممکن است تا پنجمین سال تاریخ اعتبار خود، تجدید اعتبار یا تمدید اعتبار شود.
بخش ب-۱۲ /۱
راهنمای مربوط به استفاده از شبیه سازها
۱- هنگامی که شبیه سازها برای آموزش یا ارزیابی شایستگی مورد استفاده قرار می‌گیرند، بهتر است رهنمودهای زیر، در انجام چنین آموزش یا ارزیابی، مورد بررسی واقع شوند.
آموزش و ارزیابی در ترسیم مسیر و کار با رادار۱
۲- آموزش و ارزیابی در ترسیم مسیر و کار با رادار، بهتر است:
۱- همراه با استفاده از تجهیزات شبیه ساز رادار باشد؛ و
۲- طبق استانداردهایی، کمتر از آن چه در بندهای ۳ تا ۱۷، درج شده است، نباشد.
۳- نمایش صحنه‌ها و انجام کار با رادار، حسب مورد، بهتر است با تجهیزات واقعی رادار دریانوردی، به انضمام استفاده از شبیه سازها برعهده گرفته شود. تمرین‌های ترسیم مسیر، به خاطر افزایش آگاهی فراگیران از خطرهای استفاده‌ی نادرست از اطلاعات رادار و بهبود مهارت آنها در ترسیم مسیر، ترجیحاً بهتر است در زمان حقیقی صورت پذیرند، و در حد استانداردی از ترسیم مسیر باشد که متناسب با ضرورت اجرای ایمن مانور جلوگیری از تصادم در دریا تحت شرایط واقعی دریانوردی باشد.
کلیات
عوامل موثر در دقت و عملکرد
۴- بهتر است، درک اولیه از اصول رادار فراهم آید، به همراه آگاهی عملی کامل از:
۱- اندازه گیری سمت و فاصله، خصوصیات دستگاه رادار، که تعیین کننده‌ی کیفیت نمایش گر رادار است، آنتن رادار، نمودارهای قطبی، تاثیر قدرت تشعشعی در مسیرهای خارج از اشعه‌ی اصلی، تشریح غیر فنی از سامانه‌ی رادار، از جمله رویارویی با تغییرات در مشخصه‌های انواع مختلف دستگاه‌های رادار، عوامل تجهیزاتی و نظارت‌های عملکردی که در حداکثر و حداقل کشف فواصل و دقت اطلاعاتی، موثر هستند؛
۲- خصوصیات عملکردی جاری رادار دریایی، که توسط سازمان بینالمللی دریانوردی به تصویب رسیده است؛
۳- تاثیر محل آنتن رادار، قطاع‌های در سایه و نواحی کاهش دهنده‌ی حساسیت، پژواکهای (اکوهای) مجازی، تاثیر ارتفاع آنتن در کشف فواصل و محل دستگاه‌های رادار و نگهداری تکرار کننده‌ها نزدیک قطب نمای مغناطیسی، شامل فاصله ایمن مغناطیسی؛ و
۴- خطرهای ناشی از پرتوافکنی و پیشگیری‌های ایمنی، که باید در نزدیکی آنتن و هدایت کننده‌ی امواج راداری در نظر گرفته شوند.
کشف نمایش نادرست اطلاعات، از جمله پژواکهای (اکوهای) مجازی و بازتاب‌های برگشتی از دریا
۵- آگاهی مربوط به محدودیت‌های کشف هدف، از اصولی است که ناظر را قادر می‌سازد تا خطرهای مربوط به نقص کشف اهداف را تخمین بزند. در این زمینه عوامل زیر، باید مورد تاکید واقع شوند:
۱- استاندارد عملکردی تجهیزات؛
۲- تنظیمات روشنایی، قدرت گیرندگی و تنظیمات پردازشگر تصویری،
۳- افق رادار؛
۴- اندازه، شکل، جوانب و ترکیب اهداف؛
۵- تاثیر حرکت کشتی در مسیر دریا؛
۶- شرایط انتشار؛
۷- شرایط هوا، پارازیت‌های دریا و پارازیت‌های ناشی از باران؛
۸- تنظیمات کنترلی ضد پارازیت؛
۹- قطاع‌های درسایه؛ و
۱۰- تداخل رادار در رادار.
۶- بهتر است، از عوامل منجر به تفسیر موارد مجازی آگاهی حاصل شود، از جمله پژواکهای (اکوهای) مجازی، اثرات ساختارهای نزدیک بلند و بزرگ، اثرات خطوط انتقال نیرو، که از رودخانه‌ها و خورها می‌گذرند، پژواکهای (اکوهای) ناشی از اهداف دور، که در ردیابی‌های ثانوی یا بعدی، ظاهر می‌شوند.
۷- بهتر است، از کارکرد وسایل کمکی برای تفسیر، از جمله، منعکس کنندهای گوشه‌ای و بیکن‌های رادار؛ کشف و شناسایی اهداف زمینی؛ اثرات مربوط به خصوصیات مکاننگاری (توپوگرافی)؛ اثرات طول پالس و عرض پرتو؛ اهداف مشخص و نا مشخص رادار و عوامل موثر در قدرت پژواک (اکو)، آگاهی حاصل شود.
روش کاربری
تنظیم و نگهداری نمایش گرها
۸- بهتر است از موارد زیر آگاهی حاصل شود:
۱- انواع مختلف حالت‌های نمایش گر رادار؛ حرکت نسبی روی جهت کشتی به طرف بالا در حالت نامتعادل؛ جهت کشتی به طرف بالا، حرکت نسبی و حرکت حقیقی مسیر به طرف بالا و شمال به طرف بالا در حالت متعادل ؛
۲- اثرات خطاها در مورد دقت اطلاعات نمایش داده شده؛ اثرات انتقال خطاهای قطب نما در نمایش گرهای حرکت حقیقی و متعادل؛ اثرات انتقال خطاهای سرعت سنج در نمایش گر حرکت حقیقی؛ و اثرات تنظیم سرعت دستی، بدون دقت لازم در نمایش گر حرکت حقیقی؛
۳- روشهای کشف تنظیمات سرعت، بدون دقت در کنترل‌های حرکت حقیقی؛ اثرات دریافت کننده‌ی پارازیت، که توانایی نشان دادن پژواکهای (اکوهای) ضعیف را محدود می‌کند و اثرات اشباع شدگی توسط دریافت کننده‌ی پارازیت، و غیره. همچنین؛ تنظیم کنترل‌های عملیاتی؛ معیارهایی که بیان گر نقاط بهینه‌ی تنظیمات هستند؛ اهمیت توالی تنظیمات مناسب و اثرات تنظیم نامطلوب کنترل‌ها؛ کشف تنظیمات نامطلوب و تصحیحات ناشی از:
۳-۱- کنترل‌های موثر در کشف فواصل، و
۳-۲- کنترل‌های موثر در دقت؛
۴- خطرهای استفاده از تجهیزات رادار، با کنترل‌هایی که به طور نامطلوب تنظیم شده‌اند؛ و
۵- نیاز به بررسی منظم عملکرد، و نسبت نشان دهنده‌ی عملکرد به عملکرد برد دستگاه رادار.
برد و سمت
۹- بهتر است از موارد زیر، آگاهی حاصل شود:
۱- روشهای اندازه گیری بردها؛ نشان دهنده‌ی برد ثابت و نشان دهنده‌ی برد متغییر؛
۲- دقت در به کارگیری هر روش و دقت نسبی در کاربرد روشهای مختلف؛
۳- چگونگی نمایش اطلاعات مربوط به برد رادار؛ بردها در دفعات مشخص شده، شماره‌انداز رقمی (دیجیتال) و شاخص درجه بندی شده؛
۴- روشهای اندازه گیری سمت، نشانه گر چرخنده روی صفحه‌ی شفاف پوشاننده‌ی نمایش گر، نشانه گر سمت الکترونیکی و سایر روش‌ها
۵- دقت و عدم دقت سمت ناشی از اختلاف منظر، جابه جایی نشان گر جهت کشتی، تنظیم نامطلوب مرکز؛
۶- چگونگی نمایش اطلاعات سمت؛ شاخص درجه بندی شده و شماره‌انداز رقمی (دیجیتال)؛ و
۷- نیاز بررسی منظم دقت سمت و برد رادار، روشهای بررسی بی دقتی و اصلاح، یا بی دفتی مجاز.
فنون ترسیم مسیر و مفاهیم حرکت نسبی
۱۰- تمرین فنون ترسیم مسیر، می‌تواند به طور دستی، ارایه شود، شامل: استفاده از ترسیم کننده‌های مسیر انعکاسی با هدف ایجاد درک کامل از حرکت وابسته به هم بین کشتی خودی و سایر کشتیها، از جمله اثرات مانور، به منظورجلوگیری از تصادم. در مراحل اولیه‌ی این آموزش، تمرین ترسیم مسیر ساده، می‌تواند برای ایجاد درک کامل از طراحی هندسی ترسیم مسیر و آگاهی از مفاهیم حرکت نسبی انجام گیرد. بهتر است، درجه‌ی پیچیدگی تمرین‌ها در طول دورهی آموزشی افزایش یابد، تا زمانی که فراگیران در کاربرد کلیهی جوانب مربوط به آن مسلط شوند. صلاحیت، می‌تواند به بهترین وجه، با در معرض قرار گرفتن فراگیران، برای انجام تمرین در شبیه ساز یا استفاده از سایر وسایل موثر در زمان حقیقی، افزایش یابد.
شناسایی پژواکهای (اکوهای) بحرانی
۱۱- بهتر است، آگاهی کامل از موارد زیر حاصل شود:
۱- نقطه گذاری اهداف زمینی و علایم دریایی، به وسیله‌ی رادار؛
۲- دقت نقطه گذاری، توسط بردها و سمت‌ها؛
۳- اهمیت بررسی متقابل دقت رادار، در مقابل سایر وسایل کمک دریانوردی؛ و
۴- ارزش ثبت بردها و سمت‌ها در زمان‌های منظم و به طور مکرر، هنگام استفاده از رادار به عنوان وسیله‌ی اجتناب از تصادم.
راه و سرعت سایر کشتیها
۱۲- بهتر است درک کامل از موارد زیر، صورت پذیرد:
۱- روشهای مختلفی که توسط راه و سرعت سایر کشتیها، می‌تواند از بردها و سمت‌های ثبت شده، به دست آید، شامل:
۱-۱- ترسیم نسبی نا متعادل،
۱-۲- ترسیم نسبی متعادل، و
۱-۳- ترسیم حقیقی؛ و
۲- نسبت بین دیده بانی بصری و رادار؛ شامل: جزییات و دقت تخمینی راه و سرعت سایر کشتیها و نیز، کشف تغییرات حرکت سایر کشتیها.
زمان و فاصله‌ی نزدیک‌ترین مسیر عبور، رو به رو شدن با کشتیها یا اقدام به سبقت از آنها
۱۳- بهتر است از موارد زیر، آگاهی کامل حاصل شود:
۱- استفاده از اطلاعات ثبت شده برای به دست آوردن:
۱-۱- اندازه گیری نزدیک‌ترین مسیر و سمت عبور، و
۱-۲- زمان نزدیک‌ترین عبور، و
۲- اهمیت دیده بانی منظم و مستمر.
کشف تغییر راه و سرعت سایر کشتیها
۱۴- بهتر است درک کامل از موارد زیر، فراهم آید:
۱- اثر تغییرات راه و یا سرعت توسط سایر کشتیها در مسیر آنها در نمایش گر؛
۲- تاخیر بین تغییر راه یا سرعت و کشف آن تغییر؛ و
۳- خطرهای ناشی از تغییرات کوچک، در مقایسه با تغییرات اساسی راه یا سرعت، به نسبت میران و دقت کشف.
اثرات مربوط به تغییرات در راه یا سرعت یا هر دو عامل، در کشتی خودی
۱۵- درک کامل از اثرات نمایش گر حرکت نسبی در جابه جایی کشتی خودی و اثرات جابه جایی سایر کشتیها و محسنات ثبات قطب نمایی روی نمایش گر نسبی.
۱۶- در ارتباط با نمایش گرهای حرکت حقیقی، بهتر است درک کامل از موارد زیر، فراهم شود:
۱- اثرات بی دقتی مربوط به:
۱-۱- تنظیم سرعت و راه، و
۱-۲- اطلاعات متعادل قطب نما، حاصل ازنمایش گر حرکت نسبی متعادل؛
۲- اثر تغییرات در راه یا سرعت یا هر دو عامل، توسط کشتی خودی، در مسیرهای سایر کشتیها در نمایشگر؛ و
۳- ارتباط سرعت با دفعات دیده بانی.
کاربرد مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا- ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱
۱۷- بهتر است درک کامل کسب شود از رابطه‌ی مقررات جلوگیری از تصادم در دریا- ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱، با استفاده از رادار فراهم شود، شامل:
۱- اقدام، به منظور اجتناب از تصادم، خطرهای ناشی از فرضیات به دست آمده از اطلاعات ناکافی و خطرهای مربوط به تغییرات کم راه یا سرعت؛
۲- محسنات سرعت ایمن، هنگام استفاده از رادار، به منظوراجتناب از تصادم؛
۳- نسبت سرعت، به فاصله و زمان نزدیک‌ترین عبور و به خصوصیات مانور انواع مختلف کشتیها؛
۴- اهمیت گزارشهای دیده بانی رادار و به کارگیری روشهای گزارش رادار که کاملا شناخته شده است؛
۵- استفاده از رادار در هوای صاف، به منظوردرک توانایی‌ها و محدودیت‌های آن، مقایسه‌ی دیده بانی بصری و رادار و به دست آوردن ارزیابی، از دقت نسبی اطلاعات؛
۶- نیاز به استفاده‌ی زود هنگام از رادار در هوای صاف، در شب و در هنگامی که دلایلی مبنی بر اختلال در دید وجود داشته باشد؛
۷- مقایسه‌ی خصوصیات نمایش داده شده توسط رادار با خصوصیات روی نقشه؛ و
۸- مقایسه‌ی اثرات ناشی از اختلافات بین مقیاس‌های برد.
آموزش و ارزیابی به منظور استفاده‌ی عملیاتی از وسایل کمکی ترسیم مسیر رادار خودکار(آرپا)
۱۸- بهتر است آموزش و ارزیابی در عملیات مربوط به استفاده از آرپا:
۱- به عنوان پیش نیاز پایان آموزش دیده بانی و ترسیم مسیر یا ترکیب آن آموزش با آموزش ارایه شده در بندهای ۱۹ تا ۳۵ زیر تلقی شود؛
۲- ادغام کردن استفاده از تجهیزات شبیه ساز آرپا؛ و
۳- طبق استاندار‌هایی باشد که از آن چه در بندهای ۱۹ تا ۳۵ زیر آمده است، کمتر نباشد.
۱۹- اگر آموزش آرپا به عنوان قسمتی از آموزش کلی به موجب کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ ارایه شود، فرماندهان، افسران اول و افسران نگهبان مسئول ناوبری، بهتر است عوامل دخیل در تصمیم گیری بر اساس اطلاعات ارایه شده توسط آرپا همراه با سایر اطلاعات ورودی دریانوردی را درک کنند، هم چنین، از قابلیت درک اطلاعات مشابه از جوانب عملیاتی و خطاهای سامانه‌ای از سامانه‌های الکترونیکی دریانوردی مدرن، از جمله – اکدیس- برخوردار باشد. این آموزش، بهتر است ذاتاً پیشرو، متناسب با مسئولیتهای فردی و گواهینامه‌های صادر شده توسط اعضا به موجب کنوانسیون - اس تی سی دبلیو،۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ باشد.
فرضیه و نمایش
احتمال وجود خطر در اتکا بیش از حد به آرپا
۲۰- درک این که آرپا تنها یک وسیله‌ی کمکی دریانوردی است، و:
۱- این که محدودیت‌ها، از جمله آنهایی که مربوط به حس گرها میشود، اتکا بیش از حد به آرپا را خطرناک می‌سازد، به ویژه برای حفظ دیده بانی؛ و
۲- نیاز دایمی به نظارت بر اصولی که در انجام نگهبانی ناوبری، در همه‌ی اوقات رعایت و نیز، به منزله رهنمودی در انجام نگهبانی دریانوردی تلقی شود.
انواع اصلی سامانه‌های آرپا و خصوصیات نمایشی آنها
۲۱- آگاهی از انواع اصلی سامانه‌های مورد استفاده‌ی آرپا؛ خصوصیات مختلف نمایشی آنها و آگاهی از زمانی که استفاده‌ی آرپا در حالت‌های تعادل نسبت به دریا یا زمین و نمایش در وضعیت شمال به طرف بالا، مسیر به طرف بالا یا جهت کشتی به طرف بالا، صورت می‌پذیرد.
استانداردهای عملکردی سازمان بینالمللی دریانوردی در مورد آرپا
۲۲- درک استانداردهای عملکردی سازمان بینالمللی دریانوردی در مورد آرپا، به ویژه استانداردهای مربوط به دقت.
عوامل موثر در عملکرد و دقت سامانه
۲۳- آگاهی از ویژگی‌های خاص عملکرد داده‌های ورودی حس گر آرپا– ورودی‌های رادار، قطب نما و سرعت و اثرات نا مطلوب عمل کردن حس گر بر دقت داده‌های آرپا.
۲۴- آگاهی از:
۱- اثرات مربوط به محدودیت‌های افتراق سمت و برد و دقت رادار و محدودیت‌های مربوط به دقت اطلاعات ورودی قطب نما و سرعت، بر دقت داده‌های آرپا؛ و
۲- عواملی که در دقت برداری موثر هستند.
محدودیت‌ها و توانایی‌های مسیر یابی
۲۵- آگاهی از:
۱- معیارهایی برای انتخاب اهداف، توسط یابنده‌ی خودکار؛
۲- عوامل منجر به انتخاب صحیح اهداف، در بابنده‌ی دستی؛
۳- اثرات مربوط به ردیابی اهداف گم شده، و اهداف ناپدید شده؛ و
۴- شرایطی که باعث تعویض هدف شده، و اثرات آن در اطلاعات نمایش داده شده.
پردازش تاخیرها
۲۶- آگاهی از ناخیرات ذاتی در نمایش پردازش اطلاعات آرپا، به ویژه در یافتن و باز یافتن یا هنگامی که هدف ردیابی شده، مانور انجام می‌دهد.
اخطاریه‌های عملیاتی، مزایا و محدودیت‌های آنها
۲۷- درک استفاده، منافع و محدودیت‌های اخطارهای عملیاتی آرپا و تنظیم صحیح آنها، حسب شمول، به منظوراجتناب از تداخل کاذب
آزمایشهای عملیاتی سامانه
۲۸- آگاهی از:
۱- روشهای آزمایشی، به منظور تشخیص عملکرد نا مطلوب سامانه‌های آرپا، از جمله: خود آزمایی سامانه؛ و
۲- پیشگیری‌هایی که بعد از بروز عملکرد نا مطلوب در نظر گرفته می‌شوند.
هدف یابی دستی و خودکار و محدودیت‌های مربوط به آنها
۲۹- آگاهی از محدودیت‌های تحمیلی بر هر دو نوع هدف یابی در سناریوهای چند هدفی، و اثرات ناشی از یافتن هدف ناپدید شده و تعویض هدف.
بردارهای حقیقی و نسبی و نمایش گرافیکی نمونه، از اطلاعات مربوط به هدف و نواحی خطرناک
۳۰- آگاهی کافی از بردارهای نسبی و حقیقی؛ استخراج اهداف، سرعت‌ها و مسیرهای حقیقی، شامل:
۱- ارزیابی تهدید، استخراج نزدیک‌ترین نقطه‌ی عبور پیش بینی شده و پیش بینی زمان نزدیک‌ترین نقطه‌ی عبوربا برون یابی برردارها، استفاده از نمایش گرافیکی نواحی خطر؛
۲- اثرات مربوط به تغییرات مسیر و یا سرعت کشتی خودی و یا اهداف مربوط به نزدیک‌ترین نقطه‌ی عبور پیش بینی شده و پیش بینی زمان نزدیک‌ترین نقطه‌ی عبور و نواحی خطرناک؛
۳- اثرات مربوط به بردارهای ناصحیح، و نواحی خطر؛ و
۴- منافع تعویض بین بردارهای نسبی و حقیقی.
اطلاعات مربوط به موقعیت‌های گذشته‌ی اهدافی که در حال ردیابی هستند
۳۱- آگاهی از استخراج موقعیت‌های گذشته‌ی اهدافی که در حال ردیابی هستند، شناسایی اطلاعات گذشته، به عنوان وسیله‌ای که بیان گر مانور اخیر اهداف و به منزله روشی به منظور بررسی اعتبار ردیابی آرپا محسوب میشود.
روش کاربری
تنظم و نگهداری نمایش گرها
۳۲- توانایی نمایش دادن:
۱- روش صحیح شروع، به منظوردست یابی به نمایش بهینه‌ی اطلاعات آرپا؛
۲- انتخاب نحوه‌ی نمایش، نمایش گرهای حرکت متعادل نسبی و نمایش گر حرکت حقیقی؛
۳- تنظیم صحیح کلیه کنترل‌های نمایشی متغییر رادار، برای نمایش بهینه‌ی اطلاعات؛
۴- حسب مورد، انتخاب سرعت مورد لزوم و وارد کردن آن به آرپا؛
۵- انتخاب کنترل‌های ترسیم مسیر آرپا، هدف یابی دستی یا خودکار، نمایش اطلاعات برداری یا گرافیکی؛
۶- انتخاب مقیاس زمانی بردارها یا گرافیک‌ها؛
۷- استفاده از نواحی استثنا شده، هنگام به کار گرفتن هدف یابی خودکار توسط آرپا؛ و
۸- بررسی‌های عمکرد رادار، قطب نما، حسگرهای ورود اطلاعات سرعت و آرپا.
آزمایشهای عملیاتی سامانه
۳۳- توانایی بررسی‌های سامانه‌ی عملکرد و تعیین دقت داده‌های آرپا، از جمله تسهیلات مانور آزمایشی، با بررسی در مقابل مسیر اصلی رادار.
کسب اطلاعات از نمایش گر آرپا
۳۴- نشان دادن توانایی کسب اطلاعات، هم در حالت حرکت نسبی و هم در حالت حرکت حقیقی نمایش گر، از جمله:
۱- شناسایی پژواکهای (اکوهای) بحرانی؛
۲- سرعت و جهت حرکت اهداف نسبی؛
۳- برد پیش بینی شده در نزدیک‌ترین نقطه‌ی عبور هدف و زمان آن؛
۴- مسیرها و سرعت‌های اهداف؛
۵- کشف تغییرات مسیر و سرعت اهداف و محدودیت‌های مربوط به این چنین اطلاعات؛
۶- اثر تغییرات در مسیر یا سرعت یا هر دو عامل، در کشتی خودی؛ و
۷- عملیات مربوط به تسهیلات مانور آزمایشی.
کاربرد مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا- ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱
۳۵- واکاوی شرایط تصادم بالقوه از اطلاعات نمایش داده شده، تصمیم گیری و اقدام واکنشی، به منظوراجتناب از شرایط نزدیک شدن، طبق مقررات بینالمللی لازم الاجرای جلوگیری از تصادم در دریا- ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱.
آموزش و ارزیابی، استفاده‌ی عملیاتی از نمایش گر نقشه‌ی الکترونیکی و سامانه‌های اطلاعاتی - اکدیس
مقدمه
۳۶- هنگامی که از شبیه سازها برای آموزش یا ارزیابی، در استفاده‌ی عملیاتی از -اکدیس، (نمایش گر نقشه الکترونیکی و سامانه‌های اطلاعاتی)، استفاده میشود، بهتر است راهنمای موقت زیر در این آموزش یا ارزیابی در نظر گرفته شود.
۳۷- آموزش و ارزیابی در هنگام استفاده عملیاتی از – اکدیس، بهتر است:
۱- با به کارگیری تجهیزات شبیه ساز – اکدیس، همراه شود؛
۲- طبق استانداردهایی باشد که از آن چه در بندهای ۳۸ تا ۶۵ زیر درج شده است، کمتر نباشد.
۳۸- بهتر است تجهیزات شبیه ساز - اکدیس، علاوه بر انطباق با کلیهی استانداردهای قابل اعمال تنظیم شده، در بخش الف -۱۲ /۱ کنوانسیون بینالمللی استانداردهای آموزشی، گواهینامه و نگهبانی دریانوردان (اس تی سی دبلیو)- ۱۹۷۸ برابر با ۱۳۵۷ (اصلاح شده)، قادر به شبیه سازی تجهیزات دریانوردی و کنترل‌های عملیاتی پل فرماندهی، طبق کلیهی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، به همراه تسهیلات تولید صدا باشد، و
۱- قادر به ایجاد محیط عملیاتی، بر اساس زمان حقیقی باشد، از جمله کنترل دریانوردی و وسایل ارتباطی و تجهیزاتی که مناسب انجام وظایف دریانوردی و نگهبانی است و مهارت‌های مانور که می‌باید مورد ارزیابی قرار گیرد؛ و
۲- به طور واقعی، خصوصیات کشتی خودی را در شرایط آب‌های آزاد و هم چنین، اثرات هوا، جریان‌های کشندی و جریان‌های دیگر را شبیه سازی کند.
۳۹- بهتر است، نمایش و تمرین در استفاده از - اکدیس، حسب مورد، با استفاده از شبیه سازها برعهده گرفته شود. تمرین‌های آموزشی، ترجیحاً بهتر است در زمان حقیقی، به دلیل افزایش آگاهی فراگیران از خطرهای ناشی از استفاده ناصحیح از - اکدیس انجام شود. افزایش سرعت مقیاس زمان، می‌تواند تنها برای موارد نمایشی، مورد استفاده قرار گیرد.
کلیات
اهداف برنامه آموزشی - اکدیس
۴۰- فراگیران – اکدیس، بهتر است قادر به:
۱- عملیاتی کردن تجهیزات اکدیس باشند، از کارایی‌های دریانوردی اکدیس استفاده کنند، کلیهی اطلاعات مربوط را انتخاب و ارزیابی و در صورت عملکرد نا مطلوب دستگاه اقدام مناسب به عمل آورند.
۲- اظهار خطاهای بالقوه‌ی اطلاعات نمایش داده شده و خطاهای معمول ناشی از تفسیر آنها باشند؛ و
۳- تشریح علت این امر باشند که بهتر است از اکدیس، به عنوان تنها وسیله‌ی کمکی دریانوردی قابل اتکا استفاده نشود.
فرضیه و نمایش
۴۱- نظر به این که استفاده‌ی ایمن از اکدیس، نیاز به آگاهی و درک اصول اساسی در برگیرنده‌ی داده‌ها و مقررات نمایشی اکدیس، و هم چنین، خطاهای بالقوه‌ی اطلاعات نمایش داده شده و محدودیت‌ها و خطرهای بالقوه‌ی مربوط به اکدیس، دارد، بهتر است برخی سخنرانی‌ها در زمینه تشریح مبانی نظری این دستگاه ایراد شوند. بهتر است تا حد امکان، این دروس، در محدوده‌ی زمینه‌های آشنا ارایه شده و طی آنها مثال‌های عملی به کار برده شود. این مطالب را می‌توان طی تمرین‌های شبیه سازی، تقویت نمود.
۴۲- به منظورعملیات ایمن تجهیزات اکدیس، و اطلاعات مربوط به اکدیس، ( استفاده از کارایی‌های دریانوردی اکدیس، انتخاب و ارزیابی کلیهی اطلاعات مربوط، آشنا شدن با ارتباط انسان و ماشین با اکدیس)، بهتر است تمرین‌های عملی و آموزشی در شبیه سازهای اکدیس، شامل محتوی اصلی دوره باشد.
۴۳- بهتر است برای تعریف اهداف آموزشی، ساختار فعالیت‌ها تعریف شود. جزییات مربوط به خصوصیات اهداف یادگیری، برای هر عنوان این ساختار، می‌تواند توسعه یابد.
تمرین‌های شبیه ساز
۴۴- به منظور توانمند سازی فراگیران و دست یابی به مهارت‌های عملی لازم، تمرین‌ها می‌تواند فقط با شبیه سازهای اکدیس، یا یا شبیه سازهای کامل دریانوردی، شامل اکدیس انجام شوند. به منظورانجام تمرین‌های دریانوردی با زمان حقیقی، توصیه میشود که شبیه سازهای دریانوردی، شرایط دریانوردی پیچیده را پوشش دهند. بهتر است تمرین‌ها، ارایه دهنده آموزش‌هایی در جهت استفاده از مقیاس‌های متفاوت، حالت‌های دریانوردی و نمایش حالت‌های در دسترس باشند، تا فراگیران، بتوانند خود با استفاده از تجهیزات مربوط در شرایط خاص سازگار کنند.
۴۵- انتخاب تمرین‌ها و سناریوها را می‌توان با تسهیلات در دسترس شبیه ساز، تحت پوشش قرار داد. اگر یک یا چند ایستگاه کار با اکدیس، و یک شبیه ساز کامل در دسترس باشد، استفاده از ایستگاه‌ها ممکن است اساساً برای تمرین‌های پایه و طراحی مسیر عبور، با کاربری تسهیلات اکدیس، مناسب باشد، در حالی که شبیه سازهای با کارایی کامل، میتوانند اساساً برای تمرین‌های مربوط به عملکرد‌های کنترل مسیر عبور در زمان حقیقی، و تا حد امکان به طور واقعی، در ارتباط با مجموع حجم کاری نگهبانی ناوبری، مورد استفاده واقع شوند. درجه‌ی پیچیدگی تمرین‌ها، ممکن است در طول برنامه آموزشی، تا زمانی که فراگیران، کلیهی جوانب موضوع را به طور کامل یاد بگیرند، افزایش یابد.
۴۶- بهتر است تمرین‌ها، بیش‌ترین احساس حقیقی بودن را به فراگیران القا کنند. برای دست یابی به این هدف، بهتر است سناریوها در یک ناحیه‌ی دریایی ساختگی اتفاق افتد. شرایط، کارایی‌ها و اقدامات برای اهداف مختلف یادگیری که در نواحی دریایی متفاوت اتفاق می‌افتد، می‌تواند در یک تمرین، باهم ترکیب شده و در زمان حقیقی، انجام گیرد.
۴۷- هدف اصلی از تمرین‌های شبیه ساز، حصول اطمینان از این است که فراگیران، مسئولیتهای خود را در عملیات استفاده از اکدیس، در کلیهی جوانب مربوط به ایمنی، درک کرده باشند، و با سامانه و تجهیزاتی که باید استفاده شود، کاملا آشنا باشند.
اصول انواع سامانه‌های اکدیس، و خصوصیات نمایشی آنها
۴۸- بهتر است فراگیران، دانش انواع اصلی اکدیس، مورد استفاده را کسب کنند؛ خصوصیات مختلف نمایشی، ساختار اطلاعاتی و درک از:
۱- اختلافات بین بردار و نقشه‌های راستر؛
۲- اختلافات بین اکدیس، و سامانه نقشه الکترونیکی؛
۳- اختلافات بین اکدیس، و سامانه نمایش گر نقشه راستر؛
۴- خصوصیات اکدیس، و راه حل‌های مختلف آنها؛ و
۵- خصوصیات سامانه‌ها برای اهداف خاص ( شرایط غیر معمول یا اضطراری).
خطرهای اتکای زیاد به اکدیس
۴۹- آموزش استفاده عملیاتی از اکدیس، بهتر است بیان گر:
۱- محدودیت‌های اکدیس، به عنوان یک وسیله‌ی دریانوردی؛
۲- خطر بالقوه‌ی عملکرد نا مناسب سامانه؛
۳- محدودیت‌های سامانه، شامل حس گرهای آن؛
۴- دقیق نبودن اطلاعات آبنگاری (هیدروگرافیکی)؛ محدودیت‌های برداری و نقشه‌های الکترونیکی راستر (اکدیس در مقابل سامانه نمایش گر نقشه راستر و نقشه دریایی الکترونیک در مقابل نقشه دریایی داستر )؛ و
۵- خطر بالقوه‌ی خطاهای انسانی باشد.
بهتر است، نیاز به برقراری دیده بانی مناسب و انجام بررسی‌های نوبتی، به ویژه موقعیت کشتی، توسط روشهای مستقل اکدیس، تاکید شود.
کشف نمایش اشتباه اطلاعات
۵۰- آگاهی از محدودیت‌های تجهیزاتی و کشف نمایش اشتباه اطلاعات، از اصول استفاده‌ی ایمن از اکدیس، محسوب میشود. بهتر است عوامل زیر، در طول آموزش، مورد تاکید قرار گیرند:
۱- استانداردهای عملکردی تجهیزات؛
۲- نمایش داده‌ی رادار در نقشه‌ی الکترونیکی، امحای اختلاف بین تصویر رادار و نقشه‌ی الکترونیکی؛
۳- احتمال وجود اختلاف تصویری بین نقشه‌های کاغذی و الکترونیکی؛
۴- احتمال وجود اختلافات مقیاسی ( مقیاس بزرگ‌تر و مقیاس کوچک‌تر) در نمایش نقشه‌ی الکترونیکی و مقیاس اصلی آن؛
۵- اثرات استفاده از انواع مختلف سامانه‌های مرجع برای نقطه گذاری؛
۶- اثرات استفاده از مبناهای مختلف نقشه‌ی عمودی و افقی؛
۷- اثرات حرکت کشتی در مسیر دریا؛
۸- محدودیت‌های اکدیس، در حالت نمایش نقشه‌ی راستر؛
۹- خطاهای بالقوه در نمایش:
۹-۱- موقعیت کشتی خودی،
۹-۲- داده‌ی رادار و آرپا و اطلاعات سامانه اطلاعات خودکار،
۹-۳- سامانه‌های مختلف مختصات زمینی؛ و
۱۰- تایید نتایج اصلاح داده‌ی دستی و خودکار:
۱۰-۱- مقایسه‌ی داده‌ی نقشه و تصویر رادار، و
۱۰-۲- بررسی موقعیت کشتی خودی، با استفاده از سایر سامانه‌های مستقل نقطه گذاری.
۵۱- بهتر است تفسیر اشتباه از داده و اقدام مناسب به منظوراجتناب از خطاهای مربوط به تفسیر، تشریح شود. بهتر است کاربرد موارد زیر، مورد تاکید واقع شوند:
۱- نایده گرفتن مقیاس بزرگ‌تر نمایش گر؛
۲- قبول عادی موقعیت کشتی خودی؛
۳- مغشوش شدن حالت نمایش؛
۴- مغشوش شدن مقیاس نقشه؛
۵- مغشوش شدن سامانه‌های مرجع؛
۶- حالت‌های مختلف نمایش؛
۷- حالت‌های مختلف ثبات برداری ؛
۸- اختلافات بین شمال حقیقی و شمال چرخش سنج (جایرو) (رادار)؛
۹- استفاده از همان سامانه‌ی مرجع داده؛
۱۰- استفاده از مقیاس نقشه‌ی مناسب؛
۱۱- استفاده از بهترین حس گر مناسب، در شرایط و وضعیت داده شده؛
۱۲- وارد کردن مقادیر صحیح داده‌ی ایمنی؛
۱۲-۱- کانتور ایمنی کشتی،
۱۲-۲- عمق ایمن (آب ایمن)، و
۱۲-۳- اتفاقات؛ و
۱۳- استفاده‌ی مناسب از کلیهی داده‌های در دسترس.
۵۲- درک این که سامانه نمایش گر نقشه راستر، تنها یک وسیله‌ی کمکی دریانوردی است و هنگام عملیات در حالت سامانه نمایش گر نقشه راستر، بهتر است تجهیزات اکدیس همراه با کلاسور نقشه‌های کاغذی به روز شده، مورد استفاده قرار گیرند؛
۱- درک تفاوت‌ها در عملیات حالت سامانه نمایش گر نقشه راستر، همان طور که در شماره سریال۱ / بخشنامه ۲۰۷ /بازنگری ۱ تشریح شده « تفاوت‌های بین سامانه نمایش گر نقشه راستر و اکدیس »؛ و
۲- در هر حالتی بهتر است اکدیس، به منظور آموزش همراه با کلاسور مناسب نقشه‌های به روز شده، استفاده شود.
عوامل موثر بر دقت و عملکرد سامانه
۵۳- بهتر است درک اولیه از اصول اکدیس، کسب شود، همراه با آگاهی عملی کامل از:
۱- شروع و تنظیم اکدیس، اتصال حس گرهای اطلاعاتی: دریافت کننده‌های سامانه‌ی دریانوردی رادیویی و ماهواره ای، رادار، قطب نمای الکترونیکی، سرعت سنج، عمق یاب؛ دقت و محدودیت‌های این حس گرها، از جمله: اثرات اندازه گیری خطاها و دقت موقعیت کشتی، مانور در میزان دقت عملکرد نشان دهنده‌ی مسیر، خطای قطب نما در میزان دقت نشان دادن مسیر، دقت عملکرد سرعت سنج در آب کم عمق، اصلاح سرعت سنج در میزان دقت محاسبه‌ی سرعت، اختلالات (حالت دریا) در میزان دقت عملکرد عمق یاب؛ و
۲- استانداردهای عملکرد جاری سامانه‌های اطلاعاتی و نمایش نقشه‌ی الکترونیکی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی.
نحوه‌ی کاربری
تنظیم و نگهداری نمایش گر
۵۴- بهتر است آگاهی و مهارت در موارد زیر، انجام پذیرد:
۱- روش صحیح شروع، به منظوردست یابی به نمایش بهینه اطلاعات اکدیس؛
۲- انتخاب طریقه‌ی نمایش (نمایش استاندارد، مبنای نمایش، و سایر اطلاعات که نمایش آنها بنا به درخواست، به صورت مجزا باشد):
۳- تنظیم صحیح همه‌ی کنترل‌های نمایشی رادار یا آرپا، به منظورنمایش بهینه‌ی داده؛
۴- انتخاب پیکره بندی مناسب:
۵- حسب مورد، انتخاب وارد کردن سرعت مورد لزوم به اکدیس؛
۶- انتخاب مقیاس زمانی بردارها؛ و
۷- بررسی عملکرد موقعیت کشتی، رادار یا آرپا، قطب نما، حس گرهای ورود سرعت و اکدیس.
استفاده‌ی عملیاتی از نقشه‌های الکترونیکی
۵۵- بهتر است دانش و مهارت، در زمینه‌های زیر کسب شود:
۱- خصوصیات اصلی نمایش اطلاعات اکدیس، و انتخاب اطلاعات مناسب، به منظور انجام وظایف دریانوردی؛
۲- امور اجرایی خود کار برای کنترل ایمنی کشتی، مانند نمایش موقعیت، راه چرخش سنج (جایرو) یا جهت کشتی، سرعت، ایمنی مقادیر و زمان؛
۳- کارهای دستی (توسط نشانه گر، خط سمت الکترونیکی، دایره‌های فاصله)؛
۴- انتخاب و تغییر محتوای نقشه‌ی الکترونیکی؛
۵- مقیاس بندی (شامل بزرگی و کوچکی مقیاس)؛
۶- بزرگ کردن؛
۷- تنظیم اطلاعات کشتی خودی؛
۸- استفاده از حالت نمایش روز یا شب:
۹- خواندن کلیهی نمادها و اختصارات نقشه؛
۱۰- استفاده از مکان نماها و میله‌های مختلف الکترونیکی، برای دست یابی به اطلاعات دریانوردی؛
۱۱- رویت محل در مسیرهای مختلف و برگشت به موقعیت کشتی؛
۱۲- پیدا کردن محل لازم، استفاده از محور مختصات زمینی؛
۱۳- نشان دادن لایه‌های اطلاعاتی ضروری مناسب برای یک وضعیت دریانوردی؛
۱۴- انتخاب اطلاعات مناسب و غیر مبهم (موقعیت، راه، سرعت و غیره)؛
۱۵- وارد کردن اطلاعات منتشر شده برای دریانوردان؛
۱۶- نمایش نقشه در حالت شمال به طرف بالا و سایر حالت‌های نمایشی؛ و
۱۷- استفاده از حالت‌های حرکت نسبی و حقیقی.
طراحی مسیر
۵۶- بهتر است دانش و مهارت، در موارد زیر کسب شود:
۱- وارد کردن خصوصیات کشتی در اکدیس؛
۲- انتخاب محلی در دریا برای طراحی مسیر:
۲-۱- مروری بر آب‌های مورد لزوم به منظور تعیین مسیر عبور در دریا، و
۲-۲- تغییر مقیاس نقشه؛
۳- تایید این که، نقشه‌های مناسب و به روز، در دسترس است؛
۴- طراحی مسیر روی نمایش گر، توسط اکدیس، استفاده از ویراشگر گرافیکی، با در نظر گرفتن خط رام و دریانوردی دایره بزرگ:
۴-۱- با استفاده از بانک اطلاعاتی اکدیس، برای دست یابی به اطلاعات دریانوردی، هواشناسی دریایی و غیره،
۴-۲- با در نظر گرفتن شعاع چرخش کشتی و نقاط یا خطوط لازمه‌ی چرخش سکان، هنگامی که آنها در مقیاس نقشه نشان داده می‌شوند،
۴-۳- باعلامت گذاری اعماق و مناطق خطرناک، و محل‌های نمایش کنتورهای حفاظتی اعماق،
۴-۴- با تعیین علایم نقاط انحراف مسیر با کنتورهای عمق عبور و انحرافات بحرانی قطع مسیر، هم چنین توسط اضافه کردن، عوض کردن و پاک کردن نقاط انحراف مسیر،
۴-۵- با در نظر گرفتن سرعت ایمن،
۴-۶- با بررسی مسیر از پیش طراحی شده، به منظور دریانوردی ایمن، و
۴-۷- تولید آژیرها و اخطارها؛
۵- طراحی مسیر، با محاسبه به شکل جدول، شامل:
۵-۱- انتخاب نقاط انحراف مسیر،
۵-۲- بازخوان فهرست نقاط انحراف مسیر،
۵-۳- تذکرات مربوط به طراحی،
۵-۴- تنظیم مسیر طراحی شده،
۵-۵- بررسی مسیر از قبل طراحی شده، به منظور دریانوردی ایمن،
۵-۶- طراحی مسیر جایگزین،
۵-۷- ذخیره کردن مسیرهای طراحی شده، وارد کردن و خارج کردن یا حذف مسیر،
۵-۸- ساخت نسخه‌ی گرافیکی بر صفحه‌ی نمایش گر و چاپ مسیر،
۵-۹- ویراش و تغییر مسیر طراحی شده،
۵-۱۰- تنظیم مقادیر ایمنی، طبق اندازه و عوامل مانور کشتی،
۵-۱۱- طراحی مسیر بر گشت، و
۵-۱۲- اتصال مسیرهای متعدد.
کنترل مسیر
۵۷- بهتر است دانش و مهارت، در موارد زیر کسب شود:
۱- استفاده از اطلاعات مستقل، به منظورکنترل موقعیت کشتی یا استفاده از سامانه‌های جایگزین در اکدیس؛
۲- استفاده از عملکرد دید جلو:
۲-۱- تغییرات نقشه‌ها و مقیاس‌ها،
۲-۲- مرور نقشه‌های دریانوردی،
۲-۳- انتخاب بردار زمان،
۲-۴- پیش بینی موقعیت کشتی، در بعضی فواصل زمانی،
۲-۵- عوض کردن مسیر از قبل طراحی شده (تغییر مسیر)،
۲-۶- وارد کردن اطلاعات مستقل، برای محاسبه‌ی تغییر باد و ضریب جریان،
۲-۷- واکنش مناسب به آژیر،
۲-۸- وارد کردن اصلاحات برای رفع اختلافات با مبنای زمینی،
۲-۹- نمایش علایم زمانی، در مسیر کشتی،
۲-۱۰- وارد کردن موقعیت کشتی، به صورت دستی، و
۲-۱۱- اندازه گیری مختصات، راه، سمت‌ها و فواصل روی نقشه.
مدیریت آژیر
۵۸- آگاهی و توانایی تفسیر و واکنش مناسب به انواع سامانه‌ها، مانند حس گرهای دریانوردی، نشان دهنده‌ها، هشدار دهنده‌های اطلاعاتی و نقشه‌ها و نشان دهنده‌ی اخطاریه‌ها، شامل: تعویض سامانه علامت دهنده‌ی بصری و صوتی، بهتر است در موارد زیر حاصل شود:
۱- نقشه‌ی بعدی در بانک اطلاعاتی اکدیس، وجود نداشته باشد؛
۲- گذر از کنتور عمق ایمنی؛
۳- تجاوز از حدود عبور مسیر؛
۴- انحراف از مسیر طراحی شده؛
۵- نزدیک شدن به نقطه‌ی انحراف مسیر؛
۶- نزدیک شده به نقطه‌ی بحرانی؛
۷- اختلاف بین زمان حقیقی و زمان محاسبه شده ورود به یک نقطه‌ی انحراف مسیر؛
۸- اطلاعات مربوط به کوچک یا بزرگ گرفتن مقیاس؛
۹- نزدیک شدن به یک خطر دریانوردی مجزا شده یا ناحیه‌ی خطرناک؛
۱۰- گذر از ناحیه‌ی خاص؛
۱۱- انتخاب مبنای زمینی مختلف؛
۱۲- نزدیک شدن به سایر کشتیها؛
۱۳- پایان نگهبانی؛
۱۴- تعویض زمان سنج؛
۱۵- نقص آزمایش کننده‌ی سامانه؛
۱۶- عدم کار کرد سامانه‌ی موقعیت یاب، مورد استفاده در اکدیس ؛
۱۷- نقص نقطه یاب تخمینی؛ و
۱۸- عدم توانایی در یافتن موقعیت کشتی، با استفاده از سامانه‌ی دریانوردی.
۵۹- آگاهی و مهارت‌هایی که بهتر است در مورد اصلاح دستی به دست آید، شامل موارد زیر:
۱- موقعیت کشتی، در حالت نقطه گذاری تخمینی، هنگامی که گیرنده‌ی سامانه‌ی دریانوردی رادیویی یا ماهوارهای خاموش شود؛
۲- موقعیت کشتی، هنگامی که محورهای مختصات به دست آید دقیق نباشند؛ و
۳- مقادیر راه و سرعت.
سوابق سرعت سنج کشتی
۶۰- بهتر است آگاهی و مهارتها، در موارد زیر حاصل شود:
۱- ثبات خودکار سفر؛
۲- بازسازی مسیر قبلی، با درنظر گرفتن:
۲-۱- رسانه‌ی ثبات،
۲-۲- فواصل ثبت کردن،
۲-۳- تایید بانک اطلاعاتی مورد استفاده؛
۳- مشاهده سوابق، در سرعت سنج الکترونیکی کشتی؛
۴- ثبت لحظه‌ای در سرعت سنج الکترونیکی کشتی؛
۵- تغییر زمان کشتی؛
۶- وارد کردن داده‌های اضافی؛
۷- چاپ محتوای سرعت سنج الکترونیکی کشتی؛
۸- تنظیم فواصل زمان ثبت خودکار؛
۹- ترکیب اجزای داده‌ی سفر و گزارش دهی؛ و
۱۰- اتصال واسط با ثبات اطلاعات سفر.
به روز کردن نقشه
۶۱- بهتر است آگاهی و مهارتها، در موارد زیر به دست آید:
۱- به روز رسانی دستی نقشه‌های الکترونیکی. بذل توجه خاص به انطباق با مرجع بیضی کره زمین و انطباق اندازه گیری‌های واحدهای مورد استفاده در نقشه و در متن اصلاحات؛
۲- به روز رسانی نیمه‌ی خودکار نقشه‌های الکترونیکی، با استفاده از داده‌ی به دست آمده در واسطه‌های الکترونیکی در قالب نقشه‌ی الکترونیکی؛ و
۳- به روز رسانی خودکار نقشه‌های الکترونیکی، با استفاده از فایل‌های به روز شده، به دست آمده از طریق داده الکترونیکی خطوط مخابراتی.
در سناریوهایی که داده‌ی به روز شده، برای ایجاد شرایط بحرانی به کار گرفته نمی شود، بهتر است فراگیران، ملزم به انجام به روز رسانی نقشه، به طور موردی شوند.
استفاده‌ی عملیاتی از اکدیس، هنگام اتصال رادار یا آرپا
۶۲- بهتر است آگاهی و مهارتها، در موارد زیر به دست آید:
۱- اتصال آرپا به اکدیس؛
۲- نشان دادن بردارهای سرعت هدف؛
۳- نشان دادن مسیرهای هدف؛
۴- بایگانی مسیرهای هدف؛
۵- مشاهده‌ی جدول اهداف؛
۶- بررسی همترازی مربوط به منطبق بودن تصاویر رادار با جزییات جغرافیائی وارد شده در نقشه؛
۷- شبیه سازی یک یا چند مانور؛
۸- اصلاح کردن موقعیت کشتی خودی، با استفاده از نقطه‌ی مرجع ضبط شده توسط آرپا؛ و
۹- انجام اصلاحات، با استفاده از مکان نما و میله الکترونیکی آرپا.
هم چنین، بخش ب-۱۲ /۱، راهنمای در مورد استفاده از شبیه سازها (در ارتباط با رادار و آرپا)؛ به ویژه بندهای ۱۷ تا ۱۹ و ۳۶ تا۳۸. را ببینید.
استفاده عملیاتی از اکدیس، هنگامی که سامانه شناسایی خودکار متصل شود
۶۳- بهتر است آگاهی و مهارتها، در موارد زیر به دست آید:
۱- اتصال واسط با سامانه شناسایی خودکار؛
۲- تفسیر اطلاعات سامانه شناسایی خودکار؛
۳- نشان دادن بردارهای سرعت هدف؛
۴- نشان دادن مسیرهای هدف؛ و
۵- بایگانی مسیرهای هدف.
اخطاریه‌های عملیاتی، منافع و محدودیت‌های آنها
۶۴- بهتر است فراگیران، موارد استفاده، منافع و محدودیت‌های اخطاریه‌های عملیاتی اکدیس و تنظیم صحیح آنها، در صورت شمول به منظور اجتناب از تداخل ساختگی را به صورت مفهومی درک کنند.
آزمایشهای عملیاتی سامانه
۶۵- بهتر است آگاهی و مهارتها، در موارد زیر به دست آید:
۱- روشهای آزمایشی در زمان عملکرد نا مطلوب اکدیس، از جمله عملکرد خود آزمایی دستگاه؛
۲- پیشگیری‌هایی که پس از بروز کارکرد نا مطلوب، باید در نظر گرفت؛ و
۳- ترتیبات حمایتی مکفی (عهده داری وظائف و دریانوردی، با استفاده از سامانه‌ی حمایتی).
توجیه مجدد تمرین
۶۶- بهتر است مدرس، نتایج کلیهی تمرین‌های انجام شده، توسط فراگیران را واکاوی و منتشر کند. زمان سپری شده در توجیه مجدد، بهتر است بین ۱۰ در صد و ۱۵ در صد مجموع زمان استفاده شده برای تمرین‌های شبیه سازی باشد.
توصیه‌ی استاندارهای عملکردی برای انواع شبیه سازی غیر اجباری
۶۷- استانداردهای عملکردی تجهیزات شبیه سازی غیر اجباری مورد استفاده برای آموزش، یا ارزیابی صلاحیت و یا نمایش مهارتها، در زیر ارایه شده است. چنین فرم‌های شبیه سازی، شامل انواع زیر است، اما محدود به آنها نمی شود:
۱- دریانوردی و نگهبانی؛
۲- مدیریت کشتی و مانور؛
۳- تخلیه و بارگیری و چینش کالا؛
۴- گزارش دهی و مخابرات رادیویی؛ و
۵- عملیات موتور اصلی و فرعی.
شبیه سازی دریانوردی و نگهبانی
۶۸- بهتر است تجهیزات شبیه ساز نگهبانی و دریانوری، علاوه بر انطباق با کلیهی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، تنظیم شده در بخش الف -۱۲ /۱، قادر به شبیه سازی تجهیزات دریانوردی و کنترل‌های عملیاتی پل فرماندهی، که طبق کلیهی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، مصوب توسط سازمان بینالمللی دریانوردی، به همراه تسهیلات تولید صدا باشد، و:
۱- تولید کننده‌ی محیط عملیاتی، بر اساس زمان حقیقی، از جمله تجهیزات و وسایل کنترل دریانوردی و ارتباطی مناسب انجام وظایف دریانوردی و نگهبانی، و ارزیابی مهارت‌های مانور باشد؛
۲- فراهم کننده‌ی سناریوی بصری حقیقی در روز و شب، از جمله: دید متغییر، یا فقط در شب و قابل دیدن از پل فرماندهی، با حداقل یک زمینه‌ی افقی دید، در دسترس فراگیران، در قطاع‌های دید، که مناسب برای اهداف و وظایف دریانوردی و نگهبانی باشد؛
۳- شبیه سازی واقعی پویای (دینامیکی) کشتی خودی در شرایط آب‌های آزاد، از جمله اثرات هوا، جریان کشندی، جریآن‌ها و تداخل با سایر کشتیها؛ و
۴- به طور حقیقی روشهای ارتباطی خدمات ترافیک شناور بین کشتی و ساحل را شبیه سازی کند.
مدیرت کشتی و شبیه سازی مانور
۶۹- علاوه بر مطابقت با استانداردهای عملکردی تنظیم شده در بند ۳۷، مربوط به تجهیزات شبیه ساز مدیرت کشتی، بهتر است:
۱- فراهم کننده‌ی یک سناریو بصری قابل دید از پل فرماندهی، در روز و در شب، با دید متغییر باشد که به طور کلی، حداقل یک زمینه‌ی افقی دید، در دسترس فراگیران در قطاع‌های دید، مناسب اهداف و وظایف آموزشی مانور و مدیرت کشتی را فراهم کند؛ و
۲- شبیه سازی واقعی پویای (دینامیکی)کشتی خودی در آبراه‌های محدود، شامل آب کم عمق و اثرات ساحلی را ایجاد کند.
۷۰- هنگامی که الگوهایی در مقیاس با خدمه، برای شبیه سازی مانور و راهبری کشتی استفاده میشود، علاوه بر استانداردهای عملکردی تنظیم شده در بندهای ۶۸.۳ و ۶۹.۲، این تجهیزات، بهتر است:
۱- همراه عوامل اندازه گیری، و ارایه دهنده‌ی اندازه‌های دقیق، مساحت‌ها، حجم و جابه جایی، سرعت، زمان و میزان چرخش یک کشتی واقعی باشد؛ و
۲- همراه کنترل‌های مربوط به سکان و موتور، با مقیاس زمانی درست باشد.
شبیه سازی جابه جایی و چینش کالا
۷۱- بهتر است تجهیزات شبیه سازی جابه جایی کالا، قادر به شبیه سازی جابه جایی کالا و تجهیزات کنترلی باشد، به طوری که کلیهی استانداردهای عمکردی قابل اعمال، مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی را شامل شده، و با تسهیلاتی همراه شود که:
۱- تولید کننده‌ی محیط عملیاتی موثر، از جمله: ایستگاه کنترل کالا با چنان وسایلی که می‌تواند مناسب نوع خاص سامانه الگو شدهی کالا باشد؛
۲- بتواند فعالیتهای تخلیه و بارگیری و اطلاعات مربوط به تعادل و تنش متناسب با انجام وظایف جا به جایی کالا و مهارت هایی که باید ارزیابی شود را الگو سازی کند؛ و
۳- بتواند عملیات بارگیری و تخلیه‌ی کالا، گرفتن و تخلیه آب توازن و محاسبات مربوط به تعادل، تراز، خمش، مقاومت طولی، تنش پیچشی و تعادل در حال خسارت را شبیه سازی نماید.
شبیه ساز مخابراتی سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی
۷۲- بهتر است تجهیزات شبیه ساز مخابراتی سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی، قادر به شبیه سازی تجهیزات مخابراتی سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی باشد، به طوری که کلیهی استانداردهای عملکردی قابل اعمال، مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی را شامل شده، و نیز، همراه با تسهیلاتی باشد که:
۱- عملیات ایپیرب، ناوتکس، وی اچ اف (دی اس سی)، وی اچ اف معمولی و تجهیزات گیرنده نگهبانی را آن طور که جهت گواهینامه کاربر محدود، الزامی گردیده شبیه سازی کند؛
۲- عملیات اینمارسات ای، بی، و سی، ایستگاه‌های گیرنده زمینی کشتی، وی، اچ، اف / ام اف، اچ اف (دی اس سی) و وی اچ اف معمولی، باند باریک چاپ مستقیم ام اف /اچ اف، ایپیرب، ناوتکس و تجهیزات گیرنده نگهبانی آن طور که برای گواهینامه‌ی کاربری کلی، الزامی گردیده شبیه سازی کند؛
۳- فراهم کننده‌ی مخابرات صوتی با پارازیت زمینه باشد؛
۴- فراهم کننده‌ی تسهیلات مخابراتی متن چاپی باشد؛ و
۵- تولید کننده‌ی محیط عملیاتی زمان حقیقی، شامل: سامانه‌ی یکپارچه، به همراه حداقل یک ایستگاه کمکی یا مدرس و حداقل، دو ایستگاه ساحلی یا کشتی دارای سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی باشد.
شبیه ساز عملیاتی موتور اصلی و فرعی
۷۳- تجهیزات شبیه سازی موتورخانه، بهتر است قادر به شبیه سازی سامانه‌ی موتور اصلی و فرعی و همراه تسهیلاتی برای:
۱- ایجاد محیط زمان حقیقی، به منظور عملیات بندری و دریایی، با وسایل مخابراتی و شبیه سازی تجهیزات مناسب جلوبرنده‌ی موتوری اصلی و فرعی و پانل‌های کنترل باشد؛
۲- بهتر است شبیه ساز سامانه‌های فرعی مربوط، شامل، اما نه محدود به، دیگ بخار، سکان، سامانه‌های کلی نیروی برق و توزیع، از جمله تغذیه کننده‌ی نیروی اضطراری، و سوخت، خنک کننده‌ی آّب، تبرید، سامانه‌های خن و توازن باشد؛
۳- ارزیابی و کنترل کننده ی، سامانه‌های عملکرد موتور و سنجش راه دور باشد؛
۴- شبیه ساز با توانایی کار کرد نا مطلوب ماشین آلات باشد؛
۵- اجازه دهد شرایط بیرونی متغییربه طریقی عوض شود که در عملیات شبیه سازی تاثیر کند، مانند: هوا، آبخور کشتی، آب دریا و درجه‌ی حرارت هوا؛
۶- اجازه دهد مدرس، شرایط بیرونی را کنترل و آنها را تغییر دهد؛ مانند: بخار عرشه، بخار محل مسکونی، هوای عرشه، شرایط یخ، جرثقیل‌های عرشه، برق قدرتی، موتور سینه‌ی کششی، بار کشتی؛
۷- اجازه دهد مدرس، کنترل عوامل پویای (دینامیکی) شبیه ساز را در اختیار داشته باشد و آنها را تغییر دهد، مانند حرکت اضطراری، واکنش‌های فرآیندی، واکنش‌های کشتی؛ و
۸- فراهم کننده‌ی تسهیلاتی برای جداسازی بعضی فرآیندها، مانند سرعت، سامانه‌ی الکتریکی، سامانه‌ی سوخت دیزل، سامانه‌ی روغن روانکاری، سامانه‌ی سوخت سنگین، سامانه‌ی آب دریا، سامانه‌ی بخار، خروجی اگزوز و توربو ژنراتور، به منظور انجام وظایف آموزشی خاص باشد.
بخش ب-۱۳ /۱
راهنمای مربوط به انجام آزمایشها
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۱۴ /۱
راهنمای مربوط به مسئولیتهای شرکت‌ها و مسئولیتهای توصیه شده برای فرماندهان و اعضای خدمه
شرکت‌ها
۱- بهتر است شرکت‌ها، برنامه‌های مربوط به معرفی خاص کشتی، با هدف کمک به دریانوردان تازه استخدام شده، به منظورآشنایی آنان با کلیهی روش‌ها و تجهیزات مربوط به نواحی تحت مسئولیت آنها در کشتی را ارایه دهند. شرکت‌ها هم چنین، مطمئن شوند که:
۱- کلیهی دریانوردان، بهتر است در کشتیهای مجهز به قایق‌های نجات سقوط آزاد، دورهی آموزشی سوار شدن و روشهای به آب انداختن این قایق‌ها را بگذرانند؛
۲- قبل از ملحق شدن به کشتی، بهتر است دریانوردانی که به عنوان خدمه، عهده دار عملیات قایق‌های نجات سقوط آزاد شده‌اند، تحت آموزش مناسب در زمینه سوار شدن، به آب انداختن و از آب گرفتن این قایق‌ها بوده باشند، از جمله، شرکت در حداقل یک مرحله به آب انداختن سقوط آزاد این قایق‌ها؛ و
۳- در زمان ملحق شدن به کشتی، خدمه‌ای که ممکن است لازم باشد، تجهیزات مربوط به سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی را عملیاتی کنند، دوره آموزشی آشنایی با این سامانه را دیده و از آن به بعد در فواصل زمانی مناسب این دوره‌ها را بگذرانند.
۲- دوره آموزشی مورد لزوم، به موجب بند ۳ بخش الف-۱۴ /۱، بهتر است حداقل توانایی‌هایی را به دست آورد، که مناسب سمتی باشد که اشغال میشود و وظایف و مسئولیت‌هایی که برعهده میگیرد؛ به قرار زیر است:
محدودیت‌های طراحی و عملیاتی
۱- توانایی مناسب برای درک و رعایت هر گونه محدودیت عملیاتی تحمیل شده به کشتی، و درک و کاربری محدودیت‌های عملکردی، از جمله: محدودیت‌های سرعت در هوای نامساعد، که به منظورایمنی جان اشخاص، کشتی و کالا، در نظر گرفته میشود.
روشهای بازکردن، بستن و محکم کردن دریچه‌های بدنه
۲- توانایی کاربری مناسب روشهای موجود کشتی، در ارتباط با باز کردن، بستن و محکم کردن شیب راهه‌های سینه، پاشنه و درهای پهلویی، و انجام عملیات صحیح سامانه‌های مربوط به آنها.
قانون گذاری، آیین‌نامه‌ها و توافق نامه‌های موثر در کشتیهای رو-رو
۳- توانایی درک و کاربری الزامات ملی و بینالمللی کشتیهای مسافری رو-رو، شامل موارد مرتبط با کشتی مورد نظر و وظایفی که باید انجام دهد.
محدودیت‌ها و الزامات تعادل و تنش
۴- توانایی در نظر گرفتن مناسب محدودیت‌های تنشی، برای قسمت‌های حساس کشتی، مانند درب‌های سینه و سایر لوازم بستن، که موجب پایدار ماندن یکپارچگی ضد نفوذ آب کشتی میشود و بررسی‌های تعادلی خاص، که می‌تواند در ایمنی کشتیهای مسافری رو-رو، اثر گذار باشد.
روشهای نگهداری تجهیزات خاص در کشتیهای مسافری رو-رو
۵- توانایی اعمال مناسب روشهای کشتی، برای نگهداری تجهیزات خاص کشتیهای مسافری رو-رو، مانند شیب راهه‌های سینه، پاشنه و درب‌های پهلویی، آب روهای عرشه و سامانه‌های وابسته به آنها.
محاسبات و دستورالعمل‌های بارگیری و محکم کردن کالا
۶- توانایی استفاده‌ی مناسب دستورالعمل‌های بارگیری و محکم کردن کالا، حسب عملی بودن، در ارتباط با کلیهی انواع وسایط نقلیه و ماشین‌های ریلی و محاسبه و کاربری محدودیت‌های تنشی در عرشه‌های وسایط نقلیه.
نواحی مربوط به کالاهای خطرناک
۷- توانایی در حصول اطمینان از رعایت مناسب پیشگیری‌ها و محدودیت‌های خاص که در مورد نواحی تخصیص یافته به کالاهای خطرناک، اعمال میشود.
روشهای اضطراری
۸- توانایی در حصول اطمینان از کاربرد مناسب هر گونه روش خاص برای:
۸-۱- جلوگیری و کاهش نفوذ آب در عرشه‌های وسایط نقلیه،
۸-۲- خارج کردن آب از عرشه‌های وسایط نقلیه، و
۸-۳- به حداقل رساندن اثرات آب در عرشه‌های وسایط نقلیه.
فرمانده
۳- بهتر است فرمانده، کلیهی اقدامات لازم به منظوراجرای هر گونه دستورالعمل شرکت، صادر شده طبق بخش الف -۱۴ /۱ را در نظر بگیرد. بهتر است این اقدامات شامل:
۱- شناسایی کلیهی دریانوردان که به تازگی در کشتی استخدام شده‌اند، قبل از این که هر وظیفه‌ای را به آنها بسپارد؛
۲- به کلیه دریانوردان تازه وارد، فرصت هایی برای موارد زیر را بدهد:
۲-۱- مشاهده‌ی مکان‌هایی که وظایف اصلی آنان در آن جا انجام خواهد گرفت؛
۲-۲- آشنایی با محل، خصوصیات کنترلی و نمایشی تجهیزاتی که، از آنها استفاده، یا با آنها کار خواهند کرد؛
۲-۳- عملیاتی کردن تجهیزات، در صورت امکان، و انجام وظائف، با استفاده از کنترل‌های روی تجهیزات، و
۲-۴- نظارت و پرسش از شخصی که با تجهیزات، روش‌ها و ترتیبات آنها آشنا است، و می‌تواند اطلاعات را به زبانی که دریانورد درک می‌کند، تبادل نماید؛ و
۳- در صورت وجود هر گونه تردید در مورد آشنایی دریانوردان تازه استخدام شده با تجهیزات روی کشتی، روشهای عملیاتی و سایر ترتیبات لازم برای انجام مناسب وظایف آنان لازم است، زمان مناسبی برای نظارت در نظر گرفته شود.
اعضا خدمه
۴- دریانوردانی که تازگی به کشتی ملحق شده‌اند، بهتر است از کلیهی فرصت‌های ایجاد شده برای آشنایی با تجهیزات کشتی، روشهای عملیاتی و سایر ترتیبات مورد لزوم، به منظور عمل به وظایف خود، استفاده کنند. هر دریانوردی که برای نخستین بار، وارد کشتی میشود، نسبت به آشنایی با محیط کاری کشتی، به ویژه در ارتباط با تجهیزات، روش‌ها یا ترتیبات ناآشنا و جدید، عهده دار نوعی مسئولیت است.
۵- دریانوردانی که به طور کامل، به سطح آشنایی مورد لزوم، به منظور انجام وظایف خود نرسیده‌اند، باید این حقیقت را به آگاهی ناظر خود یا به آگاهی عضوی از خدمه که بر اساس بند ۲.۲ بخش الف-۱۴ /۱، تعیین شده است، برساند، و هر نوع تجهیزات، روش یا ترتیباتی را که نا آشنا مانده است، شناسایی کند.
بخش ب-۱۵ /۱
راهنمای مربوط به پیش بینی‌های موقت
(مفادی وجود ندارد)
فصل دوم
راهنمای مربوط به فرمانده و قسمت عرشه
بخش ب-۱ /۲
راهنمای مربوط به گواهینامه‌ی افسران نگهبان مسئول ناوبری، در کشتیهای ۵۰۰ تن ظرفیت نا خالص یا بیشتر
آموزش
۱- هر متقاضی دریافت گواهینامه، به عنوان افسر‌‌ای نگهبان مسئول ناوبری، بهتر است برنامه‌ی آموزشی طراحی و تدوین شدهای را به پایان رسانده باشد، که به منظورکمک به افسران آتی، برای دستیابی به استاندارد صلاحیت، طبق جدول الف-۱ /۲، تعیین شده است.
۲- بهتر است برای کلیهی اعضای درگیر، ساختار برنامه‌ی آموزشی، در‌یک طرح آموزشی تنظیم شده باشد تا بتوانند به طور واضح، اهداف هر مرحله‌ی آموزشی در کشتی و ساحل را نشان دهند. این موضوع، حایز اهمیت است که افسر آتی، مدرس، خدمه‌ی کشتی و خدمه‌ی شرکت نسبت به صلاحیتی که در پایان برنامه حاصل میشود، آگاه باشد و بداند که چگونه این اهداف، در طی ترکیبی از آموزش، پرورش و تجربه عملی در کشتی و ساحل به دست می‌آید.
۳- دورههای خدمات دریایی اجباری، به منظور یادگیری کار، برای افسر کشتی شدن و دستیابی به استاندارد کلی صلاحیت مورد لزوم، از اهیمت اساسی برخوردار است. دورهی خدمت دریایی، که به طور مناسب، طراحی و برنامه ریزی شده باشد، افسر آتی را برای دستیابی و اجرای مهارتها، توانمند می‌سازد و فرصت‌هایی را برای نشان دادن صلاحیت به دست آمده و ارزیابی آنها، ارایه می‌دهد.
۴- اگر خدمت دریایی، قسمتی از برنامه‌ی آموزشی تایید شده را تشکیل دهد، بهتر است اصول زیر رعایت گردد:
۱- برنامه‌ی آموزشی روی کشتی، بخش جدایی ناپذیری از طرح آموزشی کلی باشد.
۲- برنامه‌ی آموزشی روی کشتی، از سوی شرکتی که خدمت دریایی روی کشتی خود را امکان پذیر کرده است، هماهنگ و مدیریت شود.
۳- افسر آتی یک دفترچه‌ی مختص سوابق آموزشی داشته باشد تا بتواند سابقه‌‌ای جامع از آموزش عملی و تجربه در دریا را نگهداری و حفظ کند. دفترچه‌ی سوابق آموزشی، بهتر است، به طریقی نوشته شود، که جزییات اطلاعات در مورد وظایف و کارهای برعهده گرفته شده و پیشرفت حاصل شده را تا پایان ارایه دهد. تکمیل درست دفترچه‌ی سوابق آموزشی، به منزله ثبت سوابق و گواهی منحصر به فردی است که می‌تواند بیان گر پایان برنامه‌ی طراحی شده روی کشتی باشد، و در فرآیند ارزیابی صلاحیت برای صدور گواهینامه در نظر گرفته شود.
۴- بهتر است افسر آتی در همه‌ی اوقات، از حضور دو فرد مشخص که بی واسطه مسئولیت مدیریت برنامه‌ی آموزشی کشتی را دارند، آگاه باشد. اولین آنها یک افسر شایسته و دریاپیما است، که با عنوان افسر آموزش کشتی، شناسایی میشود، و تحت نظر فرماندهی کشتی، برنامه‌ی آموزشی را در طول مدت هر سفر، سازماندهی و نظارت می‌کند. نفر دوم می‌تواند شخص منتخب از طرف شرکت باشد، که از او به عنوان افسر آموزش شرکت یاد میشود، و دارای مسئولیت کلی برنامه‌ی آموزشی و هماهنگی با آموزشکده‌ها و موسسات آموزشی است.
۵- مدیران شرکت، بهتر است مطمئن شوند، که زمان‌های مناسب برای اتمام برنامه‌ی آموزشی روی کشتی، در طول الزامات عملیاتی عادی کشتی، در نظر گرفته خواهد شد.
نقش‌ها و مسئولیت‌ها
۵- بخش زیر، خلاصه‌ی نقش‌ها و مسئولیتهای اشخاصی که در سازمان دهی و اجرای آموزش روی کشتی مشغول هستند، را ارایه می‌دهد:
۱- بهتر است افسر آموزش شرکت، دارای مسئولیتهای زیر باشد:
۱-۱- اداره امور اجرایی کلی، برنامه‌ی آموزشی،
۱-۲- کنترل کلی بر پیشرفت آموزشی افسر آتی، و
۱-۳- حسب نیاز، ارایه راهنمای لازم به منظور عهده داری نقش همه‌ی افراد ذی ربط در برنامه‌ی آموزشی و حصول اطمینان از آن.
۲- بهتر است افسر آموزشی روی کشتی، بر اساس مسئولیت خود، بتواند:
۲-۱- برنامه آموزش عملی، در دریا را سازماندهی کند،
۲-۲- در موضع ناظر، اطمینان حاصل کند، که دفترچه‌ی سوابق آموزشی، به طور مناسب نگهداری میشود و سایر الزامات مربوط، به انجام می‌رسد، و
۲-۳- حتی الامکان، اطمینان یابد که زمانی را که افسر آتی در کشتی می‌گذراند، از نظر آموزش و تجربه‌اندوزی، مفید و سازگار با اهداف برنامه‌ی آموزشی، پیشرفت آموزشی و محدودیت‌های عملیات کشتی است.
۳- بهتر است مسئولیت فرمانده، در:
۳-۱- بر قراری حلقه ارتباطی بین افسر آموزش کشتی و افسر آموزش شرکت در ساحل باشد،
۳-۲- انجام بدون وقفه نقش افسر آموزش کشتی، در صورت بر کنار شدن وی از این نقش، در حین سفر باشد، و
۳-۳- حصول اطمینان از این باشد که تمام افراد ذیربط، به طور موثر، برنامه‌ی آموزشی روی کشتی را انجام می‌دهند.
۴- بهتر است مسئولیت افسر آتی، در:
۴-۱- پیگیری خستگی ناپذیر برنامه‌ی آموزشی تنظیم شده باشد،
۴-۲- حضور در همه‌ی برنامه‌های آموزشی، اعم از ساعات کاری و خارج از ساعات کاری باشد، و
۴-۳- به روز رسانی دفترچه‌ی سوابق آموزشی، و اطمینان از این که، دفتر چه‌ی سوابق آموزشی، به منظور بازرسی همواره در دسترس خواهد بود.
مقدمه
۶- بهتر است در آغاز برنامه و شروع هر سفر، در کشتیهای مختلف، به افسر آتی، اطلاعات کامل و راهنمای لازم در مورد آن چه از او انتظار می‌رود، و چگونگی سازمان دهی برنامه آموزشی ارایه شود. این مقدمه، فرصت‌هایی را برای آگاه کردن افسر آتی، از جوانب مهم وظایفی که عهده دار آن خواهد بود، با بذل توجه خاص به عملکرد ایمن و حفاظت محیط زیست دریایی، فراهم می‌سازد.
برنامه آموزشی روی کشتی
۷- بهتر است دفترچه‌ی سوابق آموزش، علاوه بر سایر موارد، شامل: تعدادی از وظایف آموزشی یا اموری باشد که می‌توان به عنوان بخشی از برنامه‌ی تایید شدهی آموزش روی کشتی برعهده گرفت. بهتر است چنین وظایف و کارها، حداقل مربوط به موارد زیر باشد:
۱- سامانه‌ی سکان کشتی؛
۲- ملوانی عمومی؛
۳- مهار کردن، لنگر‌اندازی و عملیات بندری؛
۴- تجهیزات اطفای حریق و نجات جان اشخاص؛
۵- سامانه‌ها و تجهیزات؛
۶- عملیات مربوط به کالا؛
۷- کار در پل فرماندهی و نگهبانی؛ و
۸- آشناسازی با موتورخانه.
۸- این موضوع، بسیار مهم است، که به افسر آتی، فرصت کافی برای تجربه‌ی نگهبانی در پل فرماندهی تحت نظارت، داده شود، به ویژه در مراحل پایانی برنامه‌ی آموزشی روی کشتی.
۹- عملکرد افسر آتی، در هر یک از وظایف و امور اجرایی که به طور جز به جز وارد دفترچه‌ی سوابق آموزش میشود، بهتر است توسط یک افسر ماهر، در زمانی که به نظر وی، افسر آتی به استاندارد رضایت بخشی از شایستگی رسیده است پانویس شود. درک این موضوع، مهم است که افسر آتی، قبل از این که افسر ماهر، مطمئن شود که وی به استاندارد رضایت بخشی دست پیدا کرده، ممکن است نیازمند نمایش توانایی خود در موقعیت‌های مختلف باشد.
کنترل و مرور کردن
۱۰- راهنمای و مرور کردن، اصلی برای اطمینان از این است، که افسران آتی، از پیشرفت‌های صورت گرفته شده، کاملا آگاه هستند، و آنها را توانمند می‌سازد، که در مورد برنامه‌ی آینده‌ی خود تصمیم گیری کنند. بهتر است برای موثر بودن، موضوعات مرور شده، به اطلاعات به دست آمده از دفترچه‌ی سوابق آموزشی و سایر منابع، حسب مورد، مرتبط شود. دفترچه‌ی سوابق آموزشی، بهتر است به دقت بررسی شده و به طور رسمی، توسط فرمانده و افسر آموزش کشتی، در آغاز، در طول و در پایان هر سفر تایید شود. هم چنین، بهتر است دفترچه‌ی سوابق آموزشی، توسط افسر آموزش شرکت، در بین سفرها نیز، بررسی و تایید شود.
ارزیابی توانایی‌ها و مهارتها در نگهبانی ناوبری
۱۱- متقاضی دریافت گواهینامه، که لازم است آموزش خاصی را گذرانده و توانایی‌ها و مهارت‌های وی، در عهده دار شدن وظایف نگهبانی ناوبری، ارزیابی شده باشد، ممکن است ملزم به ارایه‌ی شواهدی، از راه نشان دادن آنها توسط شبیه ساز یا روی کشتی، به عنوان بخشی از برنامه آموزشی تایید شده در کشتی باشد، که به منزله افسر نگهبان مسئول ناوبری، مهارتها و توانایی حداقل را در موارد زیر کسب کرده است، این توانمندی‌ها شامل موارد زیر است:
۱- آمادگی برای انجام عملیات، در یک مسیر دریانوردی، شامل:
۱-۱- تفسیر و اعمال، اطلاعات به دست آمده از نقشه‌ها،
۱-۲- نقطه گذاری، در آب‌های ساحلی،
۱-۳- به کارگیری اطلاعات پایه، به دست آمده از جداول کشند و سایر انتشارات دریایی،
۱-۴- بررسی و عملیاتی کردن، تجهیزات پل فرماندهی،
۱-۵- بررسی قطب نمای معناطیسی و الکترونیکی،
۱-۶- ارزیابی اطلاعات هواشناسی در دسترس،
۱-۷- استفاده از اجرام سماوی، برای نقطه گذاری،
۱-۸- تعیین خطای قطب نما، توسط وسایل زمینی و سماوی، و
۱-۹- انجام محاسبات، برای دریانوردی تا ۲۴ ساعت؛
۲- به کارگیری و اعمال اطلاعات به دست آمده، از سامانه‌های دریانوردی الکترونیکی؛
۳- کار با رادار، آرپا و – اکدیس، و به کارگیری اطلاعات رادار، برای دریانوردی واجتناب از تصادم؛
۴- کار با سامانه‌های جلوبرنده و هدایت کننده‌ی کشتی، به منظورکنترل سینه و سرعت کشتی؛
۵- اجرای روش‌ها و امور عادی نگهبانی ناوبری؛
۶- اجرای مانور، مورد لزوم برای نجات اشخاصی که به در دریا افتاده‌اند؛
۷- در نظر گرفتن آغاز عملیات، برای یک وضعیت اضطراری قریب الوقوع (مانند، حریق، تصادم، به گل نشستن) و اقدام فوری، پس از وضعیت اضطراری؛
۸- در نظر گرفتن آغاز عملیات، برای موقعیتی که مربوط به عدم کارکرد یا نقص اقلام عمدهای از تجهیزات یا نیرو (مانند، سکان کشتی، برق، سامانه‌های دریانوردی) باشد؛
۹- انجام مخابرات رادیویی و علایم صوتی و بصری، در وضعیت‌های عادی و اضطراری؛ و
۱۰- کنترل و به کارگیری سامانه‌های آژیر و ایمنی، از جمله مخابرات داخلی.
۱۲- بهتر است ارزیابی توانایی‌ها و مهارتها، به منظور عهده دار شدن نگهبانی ناوبری:
۱- ارزیابی صلاحیت در عهده داری وظایف دریانوردی، بر اساس معیاریهایی صورت پذیرد که در جدول الف-۱ /۲ تنظیم شده است؛
۲- اطمینان حاصل شود که متقاضی، وظایف نگهبانی ناوبری را طبق اصولی که در عهده دار شدن نگهبانی ناوبری ایمن باید رعایت شود ( بخش الف -۲ /۸، قسمت ۱-۴ ) و راهنمای عهده دار شدن نگهبانی ناوبری (بخش ب-۲ /۸، قسمت ۱-۴ ) انجام می‌دهد.
ارزیابی صلاحیت
۱۳- استاندارد صلاحیت، به منظور اخذ گواهینامه، تحت عنوان افسر نگهبان مسئول ناوبری، کسب شود، در جدول الف-۱ /۲، تنظیم شده است. این استاندارد، آگاهی و مهارت مورد لزوم و به کارگیری آنها در استاندارد عملکرد مورد لزوم در کشتی را مشخص می‌کند.
۱۴- حیطه‌ی آگاهی، در برخورداری از مفهوم صلاحیت، آشکار نیست. بنابراین، ارزیابی صلاحیت، بهتر است در بر گیرنده، بیش از الزامات فنی رایج در عملکرد، در برگیرنده‌ی مهارتها و انجام وظایف منعکس کننده، جوانب وسیع‌تر مورد نیاز، برای احراز انتظارات کامل از صلاحیت عملکرد بعنوان افسر کشتی باشد. این رویکرد شامل آگاهی لازم نسبت به مبانی نظری، اصول و درک و شناخت مهارت‌هایی است که در درجات مختلف، تمام سطوح صلاحیت را تقویت می‌کند. همچنین، در برگیرنده‌ی شایستگی در انجام کار مشخص در زمان مشخص، و علل انجام آن میشود. کسب این آگاهی، کمک به حصول اطمینان از این است، که متقاضی می‌تواند:
۱- به طور شایسته، در کشتیهای مختلف با شرایط بسیار متفاوت کار کند؛
۲- توانایی پیش بینی و آمادگی برای اجرای طرح‌های اقتضایی و در ارتباط با آنها را داشته باشد؛ و
۳- خود را با الزامات متغیر و جدید، سازگار کند.
۱۵- معیارهایی ارزیابی صلاحیت (ستون ۴ از جدول الف-۱ /۲)، نخست، در نتایج ترم‌ها، جوانب اصولی عملکرد شایسته را شناسایی می‌کند. این معیارها طوری نشان داده می‌شوند، که بتوان عملکرد متقاضی را با آنها ارزیابی کرد و بهتر است به طور کامل در دفترچه‌ی سوابق آموزشی، مستند شوند.
۱۶- ارزیابی صلاحیت، فرآیندی است از:
۱- جمع آوری کافی شواهد قابل اتکا و معتبر، در مورد آگاهی متقاضی، درک و شایستگی انجام امور، وظایف و مسئولیت‌هایی که در ستون ۱ از جدول الف-۱ /۲، فهرست شده است؛ و
۲- قضاوت کردن در مورد آن شواهد، در مقابل معیارهای مشخص شده استاندارد.
۱۷- بهتر است ترتیبات ارزیابی صلاحیت، طوری طراحی شود، که روشهای مختلف ارزشیابی را، که بتواند ارایه دهنده‌ی انواع مختلف شواهد، در مورد صلاحیت متقاضی باشد، در نظر بگیرد، مانند:
۱- نظارت مستقیم، بر فعالیتهای کاری (شامل خدمت دریایی)؛
۲- آزمایشهای مهارت /خبرگی /شایستگی؛
۳- تکالیف و پروژه‌ها؛
۴- مدارک مستدل از تجارب قبلی؛ و
۵- فنون پرسش به صورت، کتبی و شفاهی، بر مبنای رایانه.
۱۸- به علاوه فنون پرسش کردن مناسب، به منظور ارایه‌ی شواهدی که حمایت کننده آگاهی و درک محسوب میشود، بهتر است، از یک یا چند حالت از چهار روش اولیه‌ی فهرست شده، اغلب به طور ثابت، به منظورارایه‌ی دلایل توانایی استفاده شود،
آموزش در دریانوردی نجومی
۱۹- موضوعات زیر، به منظور ارایه‌ی خلاصهای از آموزش دریانوردی نجومی، توصیه شده است:
۱- تنظیم صحیح جایاب (سکستانت)، برای اجتناب از خطاهای قابل تنظیم شدن؛
۲- خواندن صحیح ارتفاع اجرام سماوی جایاب (سکستانت)؛
۳- محاسبه‌ی دقیق کاهش منظر، با استفاده از روش مرجح؛
۴- محاسبه‌ی زمان ارتفاع نصف النهار خورشید؛
۵- محاسبه‌ی عرض جغرافیایی، به وسیله ستاره‌ی قطبی، یا توسط ارتفاع نصف النهار خورشید؛
۶- ترسیم خط یا خطوط مربوط به تعیین نقطه‌ی دقیق و نقطه گذاری؛
۷- تعیین زمان رویت غروب و طلوع خورشید، با روش مرجح؛
۸- شناسایی و انتخاب مناسب‌ترین جرم سماوی، در بین الطلوعین؛
۹- تعیین خطای قطب نما، با راسالقدم یا با دامنه، با استفاده از روش مرجح؛ و
۱۰- دریانوردی با علم هیئت، به منزله الزاماتی که حمایت کننده‌ی صلاحیت مورد لزوم، در بند ۱۹.۱ تا ۱۹.۹ بالا است.
۲۰- آموزش دریانوردی نجومی، می‌تواند شامل: استفاده از تقویم نجومی (آلماناک) دریانوردی الکترونیکی، و نرم افزار محاسبه‌ی دریانوردی نجومی شود.
بخش ب-۲ /۲
راهنمای مربوط به گواهینامه‌ی فرماندهان و افسران اول، در کشتیهای دارای ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر
(برای راهنمایی، بخش ب-۱ /۲ را ببینید)
بخش ب-۳ /۲
راهنمای مربوط به گواهینامه‌ی افسران نگهبان مسئول ناوبری و فرماندهان کشتیهای با ظرفیت ناخالص، کمتر از ۵۰۰ تن
(برای راهنمایی بخش ب-۱ /۲، را ببینید)
بخش ب-۴ /۲
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه‌ی ملوانانی، که بخشی از نگهبانی ناوبری را تشکیل می‌دهند
۱- علاوه بر الزامات اظهار شده در جدول الف-۴ /۲ این آیین‌نامه، اعضا، با توجه به دلایل ایمنی، ترغیب می‌شوند موضوعات زیر را در آموزش ملوانانی که بخشی از نگهبانی دریانوردی را تشکیل می‌دهند، لحاظ کنند:
۱- آگاهی پایه، در ارتباط با به کارگیری مقررات بینالمللی جلوگیری از تصادم در دریا- ۱۹۷۲ برابر با ۱۳۵۱؛
۲- بستن نردبان راهنما؛
۳- درک دستوراتی که به زبان انگلیسی توسط راهنمایان به سکانی، داده میشود؛
۴- آموزش شایستگی، در زمینه استفاده از شناور بقا و قایق‌های نجات؛
۵- آگاهی از وظایف حمایتی، در هنگام پهلوگیری و جدا شدن و در طول عملیات یدک کشی؛
۶- آگاهی پایه، از عملیات لنگر‌اندازی؛
۷- آگاهی پایه، از عملیات مربوط به کالاهای خطرناک؛
۸- آموزش پایه، از روشهای چینش کالا، و ترتیبات مربوط به آوردن مواد مورد نیاز به کشتی؛ و
۹- آگاهی پایه، از نگهداری عرشه و ابزاری که روی عرشه مورد استفاده قرار می‌گیرند.
بخش ب-۵ /۲
راهنمای مربوط به گواهینامه‌ی ملوانان، تحت عنوان دریانورد ماهر عرشه
بهتر است آموزش، در کشتی، در یک دفترچه‌ی سوابق آموزشی تایید شده، مستند شود.
فصل سوم
راهنمای مربوط به قسمت موتورخانه
بخش ب-۱ /۳
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌ی افسران نگهبان مسئول ماشین آلات، در موتورخانه‌ی دارای خدمه، یا به عنوان مهندسین وظیفه در موتورخانه‌ی دورهای بدون خدمه
۱- تجهیزاتی که در جدول الف-۱ /۳، مورد اشاره قرار گرفته است، می‌تواند حسب مورد، شامل: ابزار دستی، لوازم اندازه گیری معمولی، ماشین تراش مرکزی، ماشین حفاری، تجهیزات جوشکاری و فرزکاری باشد.
۲- آموزش مهارت‌های کارگاهی را می‌توان در ساحل، در یک موسسه‌ی آموزشی، یا کارگاه تایید شده انجام داد.
۳- بهتر است آموزش در کشتی، توسط ارزیاب‌های شایسته، به طور مکفی، در دفترچه‌ی سوابق آموزشی، مستند شود.
بخش ب-۲ /۳
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌ی افسران سرمهندس و افسران مهندس دوم کشتی‌هایی که قدرت آنها، توسط موتور محرکه‌ی اصلی ۳۰۰۰ کیلو وات یا بیشتر است
(مفادی وجود ندارد)
راهنمای مربوط به آموزش خدمه‌ی مهندسی که دارای مسئولیتهای مدیریتی به منظور انجام عملیات و تامین ایمنی نیروگاه الکتریکی بیش از ۱۰۰۰ ولت هستند
۱- آموزش خدمه‌ی مهندسی، که دارای مسئولیتهای مدیریتی، به منظور انجام عملیات و تامین ایمنی نیروگاه الکتریکی بیش از ۱۰۰۰ ولت هستند، بهتر است حداقل شامل:
۱- الزامات کارایی، ایمنی و عملیاتی، برای سامانه‌ی ولتاژ بالای دریایی؛
۲- گماردن خدمه‌ی شایسته، مناسب برای انجام تعمیرات و نگهداری جعبه کلید ولتاژ بالا، از انواع مختلف؛
۳- انجام اقدام اصلاحی، مورد نیاز در زمان بروز اشکالات در سامانه‌ی ولتاژ بالا؛
۴- ایجاد یک راهبرد تعویض برای جداسازی اجزا سامانه ولتاژ بالا؛
۵- انتخاب لوازم مناسب، برای جداسازی و آزمایش تجهیزات ولتاژ بالا؛
۶- انجام روش تعویض و جداسازی، در سامانه‌ی ولتاژ بالای دریایی، تکمیل شده با اسناد ایمنی؛ و
۷- انجام آزمایشها، تامین مقاومت در عایق کاری و شناسایی شاخص پلاریزاسیون در تجهیزات ولتاژ بالا باشد.
بخش ب-۳ /۳
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌ی افسران سرمهندس و افسران مهندس دوم کشتی‌هایی که قدرت موتور نیروی محرکه‌ی اصلی آنها بین ۷۵۰ کیلووات و ۳۰۰۰ کیلووات توان محرکه است
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۴ /۳
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه‌ی ملوانان، که تشکیل دهنده‌ی بخشی از نگهبانی موتور خانه‌ی با خدمه یا تعیین شده برای انجام وظایف در موتورخانه‌ی بدون خدمه‌ی دورهای هستند
علاوه بر الزامات بیان شده در بخش الف-۴ /۳ این آیین‌نامه، اعضا، به علل ایمنی، ترغیب می‌شوند که موارد زیر را در آموزش ملوانان که بخشی از نگهبانی موتورخانه را تشکیل می‌دهند، بگنجانند:
۱- آگاهی پایه، از عملیات عادی پمپاژ، مانند سامانه‌های پمپاژ خن، توازن و کالا؛
۲- آگاهی پایه، از تاسیسات الکتریکی و خطرهای وابسته ؛
۳- آگاهی پایه، از تعمیر و نگهداری ماشین آلات، و ابزار مورد استفاده در موتورخانه؛ و
۴- آگاهی پایه، از چینش و چگونگی آوردن اقلام مورد نیاز به کشتی.
بخش ب-۵ /۳
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌ی ملوانان، به عنوان ملوان ماهر موتور
بهتر است آموزش در کشتی، در دفترچه‌ی سوابق آموزشی تایید شده مستند شود.
بخش ب-۶ /۳
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه‌ی افسران فنی الکترونیک
علاوه بر الزامات بیان شده در جدول الف-۶ /۳، این آیین‌نامه، اعضا، ترغیب می‌شوند که در مجموعه‌ی برنامه‌های آموزشی خود، مفاد قطعنامه الف. ۷۰۲(۱۷)، را در ارتباط با راهنمای تعمیر و نگهداری رادیویی در سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریایی را در نظر بگیرند.
بخش ب-۷ /۳
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه‌ی ملوانان فنی الکترونیک
(مفادی موجود ندارد)
فصل چهارم
راهنمای مربوط به مخابرات رادیویی و کاربران رادیویی
بخش ب-۱ /۴
راهنمای مربوط به اعمال مفاد فصل چهار
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۲ /۴
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه‌ی کاربران رادیویی سامانه‌ی جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی
آموزش مربوط به صدور گواهینامه‌ی رادیو الکترونیک درجه‌ی یک
کلیات
۱- الزامات مربوط به سلامت پزشکی، به ویژه شنوایی، دید چشم و گفتار، بهتر است قبل از شروع آموزش، احراز شود.
۲- بهتر است آموزش، مربوط به مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، مفاد مقررات رادیویی ضمیمه شده به کنوانسیون ارتباطات بینالمللی (مقررات رادیویی) و مفاد کوانسیون لازم اجرای بینالمللی نجات جان اشخاص در دریا، با توجه خاص به مفاد سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی باشد. بهتر است در توسعه‌ی نیازهای آموزشی، حداقل به دانش و آموزش ارایه‌ی شده در بند ۳ تا ۱۴ زیر توجه شود.
مبانی نظری
۳- آگاهی از اصول کلی و عوامل پایه‌ی مورد نیاز، برای استفاده‌ی موثر و ایمن کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات مورد نیاز سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، به طوری که برای حمایت از مفاد آموزش عملی، ارایه شده در بند ۱۳، کافی باشد.
۴- آگاهی به منظور استفاده از عملیات و نواحی خدماتی سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: خصوصیات سامانه‌ی ماهواره ای، سامانه‌های اخطار دهنده دریانوردی و هواشناسی، و انتخاب مدارهای مخابراتی مناسب.
۵- آگاهی از اصول برق و مبانی نظری رادیو و الکترونیک، که در احراز مفاد بندهای ۶ تا ۱۰ زیر، کفایت کند.
۶- آگاهی نظری از تجهیزات مخابراتی رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، شامل: فرستنده‌ها و گیرنده‌های رادیوتلفنی و تلگرافی باند باریک چاپ مستقیم، تجهیزات رقمی (دیجیتال) (دی اس سی)، ایستگاه‌های زمینی کشتی، بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری، سامانه‌های آنتن دریایی، تجهیزات رادیویی شناور بقا به همراه کلیهی اقلام کمکی، از جمله تامین کننده‌ی نیرو، هم چنین، آگاهی کلی از اصول مربوط به سایر تجهیزاتی که به طور کلی به منظور دریانوردی رادیویی مورد استفاده قرار می‌گیرند، با توجه‌ی خاص به نگهداری تجهیزات در شرایط آماده به کار.
۷- آگاهی از عواملی که در میزان قابل اعتماد بودن، در دسترس بودن، روشهای نگهداری و استفاده‌ی مناسب از تجهیزات آزمایشی سامانه موثر هستند.
۸- آگاهی از ریز پردازنده‌ها و رفع عیوب در سامانه‌های مورد استفاده‌ی ریزپردازنده‌ها.
۹- آگاهی از سامانه‌های کنترلی تجهیزات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: آزمایش و واکاوی آنها.
۱۰- آگاهی از استفاده‌ی نرم افزار رایانهای تجهیزات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و روشهای اصلاح عیوب، ناشی از اختلال در نرم افزار کنترل تجهیزات
مقررات و اسناد
۱۱- آگاهی از:
۱- کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا و مقررات رادیویی، با تاکید خاص بر:
۱-۱- ارتباطات رادیویی ایمنی، اضطراری و بسیار فوری،
۱-۲- اجتناب از تداخل زیان بار، به ویژه با ترافیک ایمنی و اضطراری، و
۱-۳- جلوگیری از ارسال پیام‌های غیر مجاز؛
۲- سایر اسناد مربوط به روشهای مخابراتی و عملیاتی، به منظور تامین خدمات مکاتبه‌‌ای عمومی، ایمنی واضطراری، از جمله: هزینه‌ها، اخطاریه‌های دریانوردی و انتشار هواشناسی در خدمات متحرک دریانوردی و خدمات ماهوارهای متحرک دریانوردی؛ و
۳- استفاده از آییننامهی بینالمللی علایم، و کاربرد جملات استاندارد مخابرات دریایی سازمان بینالمللی دریانوردی.
نگهبانی و روش‌ها
۱۲- آگاهی از آموزش مربوط به:
۱- کاربرد روشهای مخابراتی و نظام جلوگیری از تداخل زیان بار در سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی؛
۲- به کارگیری روشهای استفاده از اطلاعات، مربوط به پیش بینی پخش امواج، به منظور برقراری بسامدهای بهینه برای انجام ارتباطات؛
۳- چگونگی عهده دار شدن نگهبانی مخابرات رادیویی، مربوط به کلیهی سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تعویض ترافیک مخابرات رادیویی، به ویژه کاربرد روشهای ایمنی، اضطراری و بسیار فوری و نیز، در نظر گرفتن سوابق رادیویی؛
۴- استفاده از الفبای صوتی بینالمللی؛
۵- کنترل بسامد اضطراری، در حالی که در همان زمان، دست کم کنترل یا کار روی یک بسامد دیگر انجام میشود؛
۶- کاربرد سامانه‌ها و روشهای گزارش دهی کشتی؛
۷- کاربرد روشهای مخابرات رادیویی، با استفاده از دستورالعمل بینالمللی هوانوردی و تجسس و نجات دریانوردی
۸- کاربرد سامانه‌ها و روشهای پزشکی رادیویی؛ و
۹- علل اعلام خطرهای اضطراری کاذب و وسایل جلوگیری از آنها.
عملی
۱۳- آموزش عملی، بهتر است با حمایت کار آزمایشگاهی مناسب، در موارد زیر ارایه شود:
۱- عملیات صحیح و موثر کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تحت شرایط پخش عادی و تحت شرایط یک نوع تداخل مخابراتی؛
۲- عملیات ایمن کلیهی تجهیزات مخابراتی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و لوازم فرعی آن، از جمله: پیشگیری‌های ایمنی؛
۳- مهارت در کاربرد دقیق و کامل صفحه کلید، برای تبادل رضایت بخش مخابراتی؛
۴- فنون عملیاتی برای:
۴-۱- تنظیم فرستنده و گیرنده در حالت مناسب عملیاتی، از جمله: (دی اس سی) و چاپ مستقیم تلگرافی.
۴-۲- حسب مورد، تنظیم و هم محور کردن مجدد آنتن،
۴-۳- استفاده از دستگاه‌های نجات جان اشخاص رادیویی، و
۴-۴- استفاده از بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری؛
۵- حسب مورد، نصب، تعمیر و نگهداری آنتن؛
۶- خواندن و درک نمودارهای تصویری، منطقی و مداری؛
۷- استفاده و مراقبت از لوازم و دستگاه‌های آزمایشگاهی که از ضرورت‌های در نگهداری الکترونیکی در دریا محسوب می‌شوند؛
۸- آشنایی با فنون مربوط به لحیم کاری و جدا کردن لحیم، با استفاده از ابزارهایی که شامل: دستگاه‌های نیمه‌هادی و مدارهای جدید و توانایی به منظور تشخیص این مهم که، مدار برای لحیم کاری و کندن لحیم با ابزار دستی مناسب است؛
۹- ردگیری و تعمیر نواقص در سطح اجزا، در صورت عملی بودن و در سطح صفحه یا مدول الکترونیکی، در سایر موارد؛
۱۰- شناسایی و اصلاح شرایطی که به عیب یابی کمک می‌کند؛
۱۱- کاربرد روشهای نگهداری، مشتمل بر جلوگیری و اصلاح، برای کلیهی تجهیزات مخابراتی و تجهیزات دریانوردی رادیویی؛ و
۱۲- به کارگیری روشهای کاهش تداخل الکتریکی و الکترو معناطیسی، مانند: اتصال بدنه، تغییر روکش سیم‌ها یا کنار گذاشتن آنها.
متفرقه
۱۴- آگاهی از و یا آموزش مربوط به:
۱- زبان انگلیسی، در هر دو مورد نوشتاری و گفتاری، برای تبادل مخابراتی و اطلاعات مربوط به ایمنی جان اشخاص در دریا به صورت رضایت بخش؛
۲- جفرافیای جهانی، به ویژه مسیرهای کشتیرانی اصلی، خدمات مراکز هماهنگی نجات و مسیرهای مخابراتی مربوط به آنها؛
۳- بقا در دریا، عملیات مربوط به قایق‌های نجات، شناورهای نجات، قایق‌های بادی نجات، لوازم شناور و تجهیزات آنها، با توجه‌ی خاص به دستگاه‌های نجات رادیویی؛
۴- جلوگیری از حریق و اطفای حریق، با توجه‌ی خاص به تاسیسات رادیویی؛
۵- اقدامات بازدارنده، به منظور تامین ایمنی کشتی و خدمه، در ارتباط با بروز خطرهای مربوط به تجهیزات رادیویی، از جمله: خطرهای الکتریکی، پرتوافکنی، شیمیایی و مکانیکی؛
۶- کمک‌های اولیه، از جمله: فنون مربوط به احیای تنفس قلبی؛ و
۷- زمان جهانی هماهنگ شده، مناطق زمانی جهانی و خط بینالمللی تعییر تاریخ.
آموزش مربوط به گواهینامه‌ی رادیوالکترونیک درجه‌ی دوم
کلیات
۱۵- بهتر است، نیازهای مربوط به سلامت پزشکی، به ویژه شنوایی، دیداری و گفتاری، قبل از شروع آموزش، توسط متقاضی، احراز شوند.
۱۶- بهتر است آموزش مربوط به مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، و کنوانسیون لازم اجرای نجات جان اشخاص در دریا، با توجه خاص به مفاد سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی باشد. بهتر است در توسعه‌ی الزامات آموزشی، حداقل آگاهی و آموزش ارایه شده در بندهای ۱۷ تا ۲۸ زیر، در نظر گرفته شود.
مبانی نظری
۱۷- آگاهی از اصول کلی و عوامل پایه‌ی مورد لزوم، برای استفاده‌ی ایمن و کارآمد از کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات مورد نیاز در سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، که در حمایت از مفاد آموزشی عملی، ارایه شده در بند ۲۷، مکفی باشد.
۱۸- آگاهی به منظور استفاده از، عملیات و نواحی خدماتی سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: خصوصیات سامانه‌ی ماهواره ای، سامانه‌های اخطار هواشناسی و دریانوردی و انتخاب مدارهای مخابراتی مناسب.
۱۹- آگاهی از اصول الکتریکی و مبانی نظری رادیویی و الکترونیکی، که به منظوراحراز مفاد ارایه شده در بند ۲۰ تا ۲۴ زیر، کافی باشد.
۲۰- آگاهی نظری از تجهیزات مخابرات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: فرستنده‌ها و گیرنده‌های رادیو تلفنی و رادیو تلگرافی باند باریک چاپ مستقیم، تجهیزات (دی اس سی)، ایستگاه‌های ارتباطی زمینی کشتی، بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری، سامانه‌های آنتن دریایی، تجهیزات رادیویی برای شناور بقا به همراه اقلام کمکی، شامل تامین کننده‌های نیرو، هم چنین، آگاهی کلی از سایر تجهیزات که در امر دریانوردی الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرند، با توجه خاص به نگهداری آنها در شرایط کارایی.
۲۱- آگاهی کلی از عوامل موثر در میزان قابل اتکا بودن، در دسترس بودن سامانه و به کارگیری روشهای نگهداری و استفاده‌ی صحیح از تجهیزات آزمایشی.
۲۲- آگاهی کلی از ریزپردازنده‌ها، و رفع عیوب سامانه‌هایی که از ریزپردازنده استفاده میکنند.
۲۳- آگاهی کلی از سامانه‌های کنترلی، در تجهیزات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: آزمایش کردن و واکاوی.
۲۴- آگاهی کلی، به منظور استفاده از نرم افزار رایانهای در تجهیزات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و به کارگیری روشهای مربوط به رفع عیوب ناشی از، بروز اختلال در نرم افزار کنترل تجهیزات.
مقررات و اسناد
۲۵- آگاهی از:
۱- کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا و مقررات رادیویی، با تاکید خاص بر:
۱-۱- مخابرات رادیویی اضطراری، بسیار فوری و ایمنی،
۱-۲- اجتناب از تداخل زیان بار، به ویژه در ترافیک ایمنی و اضطراری، و
۱-۳- جلوگیری از ارسال پیام‌های غیر مجاز؛
۲- سایر اسناد مربوط به روشهای مخابراتی و عملیاتی شرایط اضطرار، ایمنی و خدمات مکاتبه‌‌ای عمومی، از جمله: هزینه‌ها، اخطاریه‌های دریانوردی و پخش اطلاعات هواشناسی در خدمات متحرک دریانوردی، و خدمات ماهوارهای متحرک دریانوردی؛ و
۳- استفاده از آییننامهی بینالمللی علایم، و به کارگیری جملات استاندارد مخابرات دریایی سازمان بینالمللی دریانوردی.
نگهبانی و روش‌ها
۲۶- بهتر است آموزش، در موارد زیر ارایه شود:
۱- کاربرد روشهای مخابراتی و نظام جلوگیری از تداخل زیان بار، در سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی؛
۲- روش‌هایی برای استفاده‌ی اطلاعات پیش بینی پخش امواج، به منظورایجاد بسامدهای بهینه‌ی ارتباطی؛
۳- عهده دار شدن نگهبانی مخابرات رادیویی، مربوط به کلیهی سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تعویض ترافیک مخابرات رادیویی، به ویژه در ارتباط با روشهای اضطراری و ایمنی و سوابق رادیویی؛
۴- استفاده از الفبای صوتی بینالمللی؛
۵- کنترل بسامد اضطراری، در حالی که در همان زمان، دست کم روی یک بسامد دیگر، کنترل یا کار صورت میگیرد؛
۶- کاربرد روش‌ها و سامانه‌های گزارش دهی؛
۷- به کارگیری روشهای مخابرات رادیویی، با استفاده از دستورالعمل بینالمللی هوانوردی و تجسس ونجات دریانوردی؛
۸- استفاده از روش‌ها و سامانه‌های پزشکی رادیویی؛ و
۹- آگاهی از علل اعلام هشدارهای اضطراری کاذب، و وسایل جلوگیری از آنها.
عملی
۲۷- بهتر است آموزش عملی، با حمایت کار آزمایشگاهی مناسب، در موارد زیر ارایه شود:
۱- عملیات صحیح و موثر کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تحت شرایط عادی انتشار امواج و تحت شرایط نوعی تداخل؛
۲- عملیات ایمنی کلیهی تجهیزات مخابراتی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و به کارگیری لوازم کمکی آن، از جمله: پیشگیری‌های ایمنی؛
۳- مهارت دقیق و کافی در استفاده از صفحه کلید، به منظورتبادل رضایت بخش مخابراتی؛
۴- فنون عملیاتی در:
۴-۱- تنظیم فرستنده و گیرنده به منظور ایجاد یک حالت مناسب عملیاتی، شامل: (دیاِسسی) و تلگرافی چاپ مستقیم،
۴-۲- حسب مورد، هم محور کردن و تنظیم آنتن،
۴-۳- استفاده از دستگاه‌های نجات رادیویی، و
۴-۴- استفاده از بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری؛
۵- حسب مورد، نصب، تعمیر و نگهداری آنتن؛
۶- خوانش و درک نمودارهای تصویری، منطقی و مدول ارتباط داخل؛
۷- استفاده و مراقبت از لوازم و ابزارهای آزمایشی مورد لزوم در انجام امور نگهداری الکترونیکی در دریا، در حد تعویض قسمتی از یک دستگاه یا قطعه؛
۸- فنون پایه مربوط به لحیم کاری دستی و جدا کردن لحیم و محدودیت‌های آنها؛
۹- ردگیری و رفع عیوب، در سطح مدول یا صفحه‌ی مدار؛
۱۰- شناسایی و اصلاح شرایطی که به یافتن عیوب کمک می‌کند؛
۱۱- روشهای نگهداری پایه، اعم از انواع جلوگیری و اصلاحی، برای کلیهی تجهیزات مخابراتی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و تجهیزات دریانوردی رادیویی؛ و
۱۲- روشهای کاهش تداخل الکترونیکی و الکترومغناطیسی، مانند: اتصال بدنه، روکش سیم و جاگذاری آنها.
متفرقه
۲۸- آگاهی از، و یا آموزش مربوط به:
۱- زبان انگلیسی، هم نوشتاری و هم گفتاری، برای مخابره‌ی اطلاعات رضایت بخش، مخابرات مربوط به ایمنی جان اشخاص در دریا به صورت رضایت بخش؛
۲- جفرافیای جهانی، به ویژه مسیرهای کشتیرانی اصلی، خدمات مراکز هماهنگی نجات، و مسیرهای ارتباطی مربوط به آنها؛
۳- بقا در دریا، عملیات مربوط به قایق‌های نجات، شناورهای نجات، قایق‌های بادی نجات، لوازم شناور و تجهیزات آنها، با توجه خاص به دستگاه‌های نجات رادیویی؛
۴- جلوگیری از وقوع حریق و اطفای حریق، با توجه خاص به تاسیسات رادیویی؛
۵- اقدامات بازدارنده به منظور تامین ایمنی کشتی و خدمه، در ارتباط با خطرهای مربوط به تجهیزات رادیویی، از جمله: خطرهای الکتریکی، پرتوافکنی، شیمیایی و مکانیکی؛
۶- کمک‌های اولیه، از جمله: فنون مربوط به احیای تنفس قلبی؛ و
۷- زمان جهانی هماهنگ شده، مناطق زمانی جهانی و خط بینالمللی تغییر تاریخ.
آموزش مربوط به گواهینامه‌ی کاربر عمومی
کلیات
۲۹- بهتر است نیازهای سلامت پزشکی، به ویژه شنوایی، دیداری و گفتاری، قبل از شروع آموزش، توسط متقاضی احراز شود.
۳۰- بهتر است آموزش مربوط به مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، و کنوانسیون لازم اجرای نجات جان اشخاص در دریا، با توجه خاص به مفاد سامانه جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی باشد. در توسعه‌ی برنامه‌های آموزشی، بهتر است حداقل آگاهی و آموزش ارایه شده در بندهای ۳۱ تا ۳۶ زیر، در نظر گرفته شود.
مبانی نظری
۳۱- آگاهی از اصول کلی و عوامل پایهای لازم برای استفاده‌ی ایمن و کارآمد کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات مورد لزوم در سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، که در حمایت از مفاد آموزشی عملی، ارایه شده در بند ۳۵، مکفی باشد.
۳۲- آگاهی به منظور استفاده از عملیات و نواحی خدماتی، سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: خصوصیات سامانه‌ی ماهواره ای، سامانه‌های اخطار هواشناسی و دریانوردی و انتخاب مدارهای مخابراتی مناسب.
مقررات و اسناد
۳۳- آگاهی از:
۱- کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا و مقررات رادیویی، با تاکید خاص بر:
۱-۱- مخابرات رادیویی اضطراری، بسیار فوری و ایمنی؛
۱-۲- اجتناب از تداخل زیان بار، به ویژه در ترافیک ایمنی و اضطراری، و
۱-۳- جلوگیری از ارسال پیام‌های غیر مجاز؛
۲- سایر اسناد مربوط به روشهای مخابراتی و عملیاتی اضطرار، ایمنی و خدمات مکاتبه‌‌ای عمومی، از جمله: هزینه‌ها، اخطاریه‌های دریانوردی و پخش اطلاعات هواشناسی در خدمات متحرک دریانوردی و خدمات ماهوارهای متحرک دریانوردی؛ و
۳- استفاده از آییننامهی بینالمللی علایم، و کاربرد جملات استاندارد مخابرات دریایی سازمان بینالمللی دریانوردی.
نگهبانی و روش‌ها
۳۴- بهتر است آموزش، در موارد زیر ارایه شود:
۱- به کارگیری روشهای مخابراتی و نظام مربوط به جلوگیری از تداخل زیان بار در سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی؛
۲- کاربرد روش‌هایی برای استفاده از اطلاعات پیش بینی انتشار امواج، به منظورایجاد بسامدهای بهینه‌ی مخابراتی؛
۳- عهده دار شدن نگهبانی مخابرات رادیویی، مربوط به کلیه سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تعویض ترافیک مخابرات رادیویی، به ویژه در ارتباط با روشهای اضطراری و ایمنی و سوابق رادیویی؛
۴- استفاده از الفبای صوتی بینالمللی؛
۵- کنترل بسامد اضطراری، در حالی که در همان زمان دست کم روی یک بسامد دیگر، کنترل یا کار میشود؛
۶- به کارگیری روش‌ها و سامانه‌های گزارش دهی؛
۷- کاربرد روشهای مخابرات رادیویی، با استفاده از دستورالعمل بینالمللی هوانوردی و تجسس ونجات دریانوردی؛
۸- کاربرد روش‌ها و سامانه‌های پزشکی رادیویی؛ و
۹- شناسایی علل هشدارهای اضطراری کاذب و وسایل جلوگیری از آنها.
عملی
۳۵- بهتر است آموزش عملی،در موارد زیر ارایه شود:
۱- عملیات صحیح و موثر کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، تحت شرایط عادی پخش و تحت شرایط نوعی تداخل؛
۲- عملیات ایمنی کلیهی تجهیزات مخابراتی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و لوازم کمکی آن، از جمله: پیشگیری‌های ایمنی؛
۳- مهارت دقیق و کافی در استفاده از صفحه کلید، به منظورتبادل رضایت بخش مخابراتی؛ و
۴- فنون عملیاتی در:
۴-۱- تنظیم فرستنده و گیرنده، به منظور یک حالت مناسب عملیاتی، از جمله - دی اس سی- و تلگرافی چاپ مستقیم،
۴-۲- حسب مور،د هم محور کردن و تنظیم آنتن،
۴-۳- استفاده از دستگاه‌های نجات رادیویی، و
۴-۴- استفاده از بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری؛
متفرقه
۳۶- آگاهی از، و یا آموزش مربوط به:
۱- زبان انگلیسی، هم نوشتاری و هم گفتاری، برای تبادل رضایت بخش مخابراتی، مربوط به ایمنی جان اشخاص در دریا؛
۲- جفرافیای جهانی، به ویژه مسیرهای کشتیرانی اصلی، خدمات مراکز هماهنگی نجات، و مسیرهای مخابراتی مربوط به آن؛
۳- بقا در دریا، عملیات قایق‌های نجات، شناورهای نجات، قایق‌های بادی نجات، لوازم شناور و تجهیزات آنها، با توجه خاص به دستگاه‌های نجات رادیویی؛
۴- جلوگیری از وقوع حریق و اطفای حریق، با توجه خاص به تاسیسات رادیویی؛
۵- اقدامات بازدارنده به منظور تامین ایمنی کشتی و خدمه، در ارتباط با خطرهای مربوط به تجهیزات رادیویی، از جمله: خطرهای الکتریکی، پرتوافکنی، شیمیایی و مکانیکی؛
۶- کمک‌های اولیه، از جمله: فنون مربوط به احیای تنفس قلبی؛ و
۷- زمان جهانی هماهنگ شده، مناطق زمانی جهانی و خط بینالمللی تغییر تاریخ
آموزش مربوط به گواهینامه‌ی کاربر محدود
کلیات
۳۷- الزامات سلامت پزشکی، به ویژه شنوایی، دیداری و گفتاری، قبل از شروع آموزش بهتر است توسط متقاضی، احراز شود.
۳۸- بهتر است آموزش مربوط به مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، و کنوانسیون لازم اجرای نجات جان اشخاص در دریا، با توجه خاص به مفاد سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی باشد. بهتر است در توسعه‌ی برنامه‌های آموزشی، حداقل آگاهی و آموزش ارایه شده در بندهای ۳۹ تا ۴۴ زیر، در نظر گرفته شود.
مبانی نظری
۳۹- آگاهی از اصول کلی و عوامل پایه، از جمله: محدودیت برد – وی اچ اف- و تاثیر ارتفاع آنتن، به منظوراستفاده‌ی ایمن و موثر از کلیهی سامانه‌های فرعی و تجهیزات مورد لزوم سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، در ناحیه‌ی -ای ۱، که برای حمایت از آموزش ارایه شده در بند ۳۹، زیر کافی باشد.
۴۰- آگاهی به منظور استفاده از، عملیات و نواحی خدماتی ای ۱، سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، مانند: سامانه‌های اخطار هواشناسی و دریانوردی و مدارهای مناسب مخابراتی.
مقررات و اسناد
۴۱- آگاهی از:
۱- کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا، و مقررات رادیویی مربوط به ناحیه‌ی دریایی ای ۱، با تاکید خاص بر:
۱-۱- مخابرات رادیویی اضطراری، بسیار فوری و ایمنی،
۱-۲- اجتناب از تداخل زیان بار، به ویژه در ترافیک ایمنی و اضطراری، و
۱-۳- جلوگیری از ارسال پیام‌های غیر مجاز؛
۲- سایر اسناد مربوط به روشهای مخابراتی و عملیاتی اضطرار، ایمنی و خدمات مکاتبه‌‌ای عمومی، از جمله: هزینه‌ها، اخطاریه‌های دریانوردی و پخش اطلاعات هواشناسی در خدمات متحرک دریانوردی، در ناحیه‌ی دریایی ای ۱؛ و
۳- استفاده از آییننامهی بینالمللی علایم، و به کارگیری جملات استاندارد مخابرات دریایی سازمان بینالمللی دریانوردی.
نگهبانی و روش‌ها
۴۲- بهتر است آموزش، در موارد زیر ارایه شود:
۱- کاربرد روشهای مخابراتی و نظام جلوگیری از تداخل زیان بار در سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، مورد استفاده در ناحیه‌ی دریایی- ای ۱؛
۲- به کارگیری روشهای مخابراتی وی اچ اف در:
۲-۱- نگهبانی مخابراتی رادیویی، تعویض ترافیک مخابرات رادیویی، به ویژه در ارتباط با روشهای اضطراری، ایمنی و بسیار فوری و سوابق رادیویی،
۲-۲- فراگیری کنترل بسامد اضطراری، در حالی که در همان زمان، دست کم یک بسامد دیگر، کنترل یا کار میشود، و
۲-۳- سامانه – دی اس سی؛
۳- چگونگی استفاده از الفبای صوتی بینالمللی؛
۴- کاربرد روش‌ها و سامانه‌های گزارش دهی کشتی؛
۵- به کارگیری روشهای مخابراتی رادیویی – وی اچ اف، با استفاده از دستورالعمل بینالمللی هوانوردی و تجسس ونجات دریانوردی؛
۶- استفاده از روش‌ها و سامانه‌های پزشکی رادیویی؛ و
۷- شناسایی علل هشدارهای اضطراری کاذب، و لوازم اجتناب از آنها.
عملی
۴۳-
بهتر است آموزش عملی، در موارد زیر ارایه شود:
۱- عملیات موثر و صحیح سامانه‌های فرعی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، و تجهیزات تشریح شده برای ناحیه‌ی عملیات دریایی کشتی ای ۱، تحت شرایط پخش عادی و تحت شرایط نوعی تداخل؛
۲- عملیات ایمن تجهیزات مخابراتی و لوازم کمکی مربوط به سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، از جمله: پیشگیری‌های ایمنی؛ و
۳- به کارگیری فنون عملیاتی، برای استفاده از:
۳-۱- حسب مورد، وی اچ اف، شامل: کانال، زدودن پارازیت و تنظیم حالت مطلوب،
۳-۲- استفاده از دستگاه‌های نجات رادیویی،
۳-۳- بیکن‌های رادیویی نشان دهنده‌ی موقعیت اضطراری، و
۳-۴- گیرنده‌های ناوتکس.
متفرقه
۴۴- آگاهی از، و یا آموزش مربوط به:
۱- زبان انگلیسی، هم نوشتاری و هم گفتاری، برای تبادل رضایت بخش مخابراتی، مربوط به ایمنی جان اشخاص در دریا؛
۲- خدمات مراکز هماهنگی نجات، و مسیرهای مخابراتی مربوط به آن؛
۳- بقا در دریا، عملیات قایق‌های نجات، شناورهای نجات، قایق‌های بادی نجات، لوازم شناور و تجهیزات آنها، با توجه خاص به دستگاه‌های نجات رادیویی؛
۴- جلوگیری از وقوع حریق و اطفای حریق، با توجه خاص به تاسیسات رادیویی؛
۵- اقدامات بازدارنده، به منظور تامین ایمنی کشتی و خدمه، در ارتباط با خطرهای مربوط به تجهیزات رادیویی، از جمله: خطرهای الکتریکی، پرتوافکنی، شیمیایی و مکانیکی؛ و
۶- کمک‌های اولیه، از جمله: فنون مربوط به احیای تنفس قلبی.
آموزش مربوط به نگهداری تاسیسات سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، در کشتیها
کلیات
۴۵- با مراجعه به الزامات تعمیر و نگهداری، از مقررهی ۱۵ /۴ کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا، و قطعنامه
الف- ۷۰۲(۱۷)، سازمان بینالمللی دریانوردی راجع به راهنمای تعمیر و نگهداری رادیویی برای سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، مربوط به ناحیه‌های دریایی ای ۳ و ای ۴، که ضمیمه آن، شامل مفاد زیر است:
«۴.۲ شخصی که برای انجام وظیفهی تعمیر و نگهداری الکترونیکی در دریا تعیین شده، حسب لزوم، بهتر است یا دارای گواهینامه‌ی مناسب مشخص شده بر اساس مقررات رادیویی باشد، یا دارای شایستگی معادل، در زمینه‌ی تعمیر و نگهداری الکترونیکی در دریا، با در نظر گرفتن توصیههای سازمان بینالمللی دریانوردی، در ارتباط با آموزش این نوع خدمه باشد، که می‌تواند توسط مرجع دریایی تایید شود،»
۴۶- راهنمای زیر، در مورد شایستگی معادل تعمیر و نگهداری الکترونیکی، برای استفاده‌ی مرجع دریایی، حسب مورد، تهیه شده است.
۴۷- بر اساس آموزشی که در زیر توصیه شده، هیچ شخصی که دارای گواهینامه‌ی کاربر مناسب رادیویی نیست، به منزله‌ی کاربر تجهیزات رادیویی سامانه‌ی جهانی ایمنی و اضطرار دریانوردی، شایسته محسوب نمی شود.
آموزش تعمیر و نگهداری، معادل گواهینامه‌ی رادیو الکترونیکی درجه یک
۴۸- در تعیین مفاد آموزش، معادل اجزای فهرست شده در گواهینامه رادیو الکترونیکی درجه‌ی یک:
۱- محتوای نظری، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بندهای ۳ تا ۱۰ درج شده؛
۲- محتوای عملی، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بند ۱۳ آمده؛ و
۳- آگاهی متفرقه‌ی در نظر گرفته شده، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بند ۱۴ ارایه شده است.
آموزش تعمیر و نگهداری معادل گواهینامه‌ی رادیو الکترونیکی درجه‌ی دو
۴۹- در تعیین مفاد آموزش معادل اجزای تعمیر و نگهداری گواهینامه‌ی رادیو الکترونیکی درجه‌ی دو:
۱- محتوی نظری، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بندهای ۱۷ تا ۲۴ درج شده؛
۲- محتوی عملی، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بند ۲۷ آمده؛ و
۳- دانش متفرقه‌ی در نظر گرفته شده، دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بند ۲۸ ارایه شده است.
فصل پنجم
راهنمای مربوط به الزامات آموزشی خاص، برای خدمه در کشتیهای نوع خاص
بخش ب-۱ /۵
راهنمای مربوط به آموزش و شایستگی‌های خدمه‌ی کشتیهای حمل مواد نفتی
اشخاص با مسئولیت مستقیم
۱- اصطلاح « شخص با مسئولیت مستقیم »، همان طور که در بند ۳ و ۵ مقررهی ۱-۱ /۵ و بند ۳ مقررهی ۱-۲ /۵ درج شده به مفهوم شخصی است که در سمت تصمیم گیرنده در ارتباط با بارگیری، تخلیه، مراقبت در انتقال، جابه‌جایی کالا، شستن مخزن یا سایر عملیات مربوط به کالا قرار دارد.
آموزش آشنایی برای کلیهی خدمه‌ی کشتی حمل مواد نفتی
۲- کلیهی خدمه‌ی کشتی حمل مواد نفتی، بهتر است تحت آموزش آشنایی در کشتی و حسب مورد، در ساحل، قبل از پیوستن به کشتی برای انجام وظیفه، قرار گیرند، که این آموزش، باید توسط خدمه‌ی شایسته و با تجربه در جابه جایی و خصوصیات کالاهای نفتی، شیمیایی یا گاز مایع و روشهای ایمنی مربوط به آنها باشد. این آموزش دست کم می‌تواند پوشش دهنده‌ی موضوعاتی باشد که در بندهای ۳ تا ۸ زیر، تنظیم شده است.
مقررات
۳- از قوانین کشتی و مقررات دربرگیرنده‌ی ایمنی خدمه در یک کشتی حمل مواد نفتی، واقع در بندر و در دریا آگاه باشد.
خطرهای تهدید کننده‌ی سلامتی و راه‌های پیشگیری که در نظر گرفته میشود
۴- خطرهای ناشی از تماس با پوست، استشمام و بلعیدن کالا به طور اتفاقی، خواص زیان بار کالا‌هایی که حمل می‌شوند، حوادث مربوط به خدمه و کمک‌های اولیه متعاقب آن ها، فهرست کارهای که باید انجام داد و انجام نداد.
جلوگیری از حریق و اطفای حریق
۵- کنترل محدودیت‌های مربوط به کشیدن سیگار و پختن غذا، منابع آتش افروز، جلوگیری از حریق و انفجار، روشهای اطفای حریق، خاموش کننده‌های حریق با قابلیت حمل و تاسیسات ثابت.
جلوگیری از آلودگی
۶- به کارگیری روش‌هایی که برای جلوگیری از آلودگی آب و هوا پیگیری انجام میشود، و اقداماتی که در حالت نشت کالا انجام میگیرد.
تجهیزات ایمنی و استفاده از آن ها
۷- استفاده مناسب از البسه‌ی حفاظتی و تجهیزات، به هوش آورنده ها، تجهیزات مربوط به نجات و فرار.
روشهای اضطراری
۸- آشناسازی با روشهای طرح اضطراری
ثابت کردن شایستگی
۹- بهتر است فرمانده هر کشتی مواد نفتی، شیمیایی و گاز مایع، مطمئن شود، که افسر یا شخصی که مسئولیت اساسی کالا را بر عهده دارد، دارای گواهینامه ای مناسب، صادر شده یا تایید شده یا معتبر، به نحوی باشد که حسب مورد، بر اساس بند ۳ مقررهی ۱-۱ /۵، بند۵ مقررهی ۱-۱ /۵، یا بند۳ مقررهی ۲-۱ /۵، الزام شده است، و اخیرا تجربه‌ی عملی مکفی در آن نوع کشتی، کسب کرده است تا آن افسر یا شخص، مجاز باشد وظایف ارجاعی را به طور ایمن انجام دهد.
راهنمای مربوط به آموزش تایید شدهی روی کشتی
کلیات
۱۰- هدف از صلاحیت خدمت روی کشتی، ارایه‌ی آموزش و آگاهی به منظور حمل ایمن کالاهای خاص کشتیهای حمل مواد مایع است.
۱۱- به منظورکسب رضایت، در برخورداری از تجربه‌ی مناسب، برای انجام وظایف دریانوردان در خدمت روی یک نوع کشتی حمل مواد مایع با عنایت به بند ۴.۲.۲ مقررهی ۱-۱ /۵، بند ۶.۲.۲ مقررهی ۱-۱ /۵ و بند ۴.۲.۲ مقررهی ۱-۲ /۵، بهتر است، آموزش روی کشتی:
۱- شامل تاکید عملی «تجربه‌ی واقعی» و مرتبط با استخدام دریانورد، یعنی، آموزش در قسمت‌های عرشه و موتورخانه باشد که ممکن است با یکدیگر تفاوت داشته باشند؛
۲- تحت نظارت خدمه‌ی شایسته و با تجربه در جابه جایی، ویژگی‌ها و روشهای ایمنی کالا‌هایی باشند، که در حال حمل با کشتی است؛
۳- روی کشتی حمل مواد مایعی باشد که حمل کننده‌ی محصولات در ارتباط با گواهینامه مهارت یا سند شناسایی مورد نظر وی به منظور دست یابی در کشتی حمل مایع است، و بهتر است، چنان باشد که تجهیزات خاص کشتی را عملیاتی کند، اما در بین سفرهایی که کشتی در حال حمل مواد مایع انجام می‌دهد، بتواند در طول قسمتی از سفر باشد که با آب توازن دریانوردی می‌کند؛
۴- شامل شرکت دریانوردان، دست کم در سه عملیات بارگیری و تخلیه باشد؛ و
۵- دست کم پوشش دهنده‌ی موضوعاتی، طبق معیارهای آموزش روی کشتی باشد که در بند ۱۹ تنظیم شده است.
۱۲- به هیچ وجه، برنامه آموزش روی کشتی، نباید موثر در امور ایمنی یا قابلیت دریانوردی شناور باشد.
برنامه‌ی آموزشی روی کشتی
۱۳- بهتر است فراگیران، سمت فوق العاده ای داشته باشند (یعنی، فراگیران، هیچ وظیفهی دیگری، به غیر از تعهد به برنامه‌ی آموزشی و وظایف اضطراری نداشته باشند).
۱۴- بهتر است برنامه آموزشی روی کشتی، از سوی شرکتی مدیریت و هماهنگی شود که بر روی کشتی آن شرکت، به عنوان شناور آموزشی، خدمت دریانوردی انجام میشود.
۱۵- بهتر است در کلیهی اوقات فراگیران، از دو نفر مشخص که مسئولیت مستقیم مدیریت برنامه‌ی آموزشی روی کشتی را بر عهده دارند آگاه باشند. یکی از آنان افسر دریاپیما شایسته ای باشد، که به عنوان «افسر آموزش کشتی»، یاد میشود، و زیر نظر فرمانده، برنامه آموزشی را نظارت و سازمان دهی می‌کند. شخص دوم نیز، توسط شرکت به عنوان «افسر آموزش شرکت» انتخاب میشود، و دارای مسئولیت کلی برنامه‌ی آموزشی و هماهنگ کننده‌ی امور با سازمان‌های آموزشی است.
۱۶- بهتر است فراگیران، دارای یک دفترچه‌ی سوابق آموزشی تایید شده باشند، تا سوابق جامعی از آموزش عملی و تجارب خود در دریا را در آن ثبت کنند. بهتر است دفترچه‌ی سوابق آموزشی، طوری تنظیم شود، که فراگیران بتوانند اطلاعات کاملی از وظایف و کار‌هایی که ممکن است به عهده بگیرند، و پیشرفت آموزشی تا پایان دوره را در اختیار داشته باشند؛ دفترچه سوابق آموزشی، بهتر است پس از تکمیل، توسط فرمانده ظهر نویسی شود؛ دفترچه‌ی سوابق آموزشی تایید شده، ارایه دهنده‌ی گواهی منحصر به فردی از ساختار برنامه آموزشی به پایان رسیده است، که منجر به صدور گواهینامه مربوط در آموزش پیشرفته به منظورعملیات کالای کشتی حمل مایع خواهد بود.
۱۷- در طول مدت اجرای برنامه‌ی آموزشی روی کشتی، بهتر است فراگیران، تعلیمات در مورد بارگیری، تخلیه، مراقبت در انتقال، جابه جایی کالا، تمیز کردن مخزن یا سایر عملیات مربوط به کالای کشتی حمل مواد مایع را فرا بگیرند، تا اطمینان حاصل شود که تجربه‌ی به دست آمده، دست کم معادل آن است که طی مدت سه ماه خدمت عادی، به دست می‌آید.
۱۸- اگر معیار سه مرتبه تخلیه و سه مرتبه بارگیری در مدت یک ماه آموزش روی کشتی به دست نیاید، بهتر است این مدت، تا حصول معیار، به طور رضایت بخش ادامه یابد.
معیارهای آموزشی روی کشتی
۱۹- بهتر است آموزش روی کشتی، دست کم فراهم کننده‌ی آگاهی و تجربه‌ی قابل قبول در ارتباط با نوع خاص کشتی حمل مواد مایع، در موارد زیر باشد:
۱- ایمنی
۱-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- سامانه‌ی مدیریت ایمنی کشتی
۲- کاربرد روش‌ها و تجهیزات مربوط به اطفای حریق در کالاهای خاص
۳- به کارگیری روشهای مربوط به کمک‌های اولیه حمل کالاهای خاص، از جمله: راهنمای کمک‌های اولیه‌ی پزشکی، برای استفاده در حوادث ناشی از کالاهای خطرناک
۴- مقابله با خطرهای تهدید کننده‌ی کشتی یا کالای خاص، از جمله، وضع مقررات مربوط به کشیدن سیگار، خالی شدن اکسیژن فضا، ایجاد مسمومیت و خواب آلودگی بر اثر حمل کالاهای هیدروکربنی
۵- به کارگیری سامانه‌ی ارزیابی خطر
۶- صدور مجوز کار، از جمله کار پرتنش و روشهای ورود به فضاهای بسته
۷- استفاده از تجهیزات مربوط به محافظت‌های فردی
۱-۲- موارد اضافی برای کشتیهای حمل گاز مایع
۱- خطرها و پیشگیری‌های مربوط به جابه جایی و انبارش کالاها در درجه‌ی حرارت خیلی سرد
۲- ساختار، کالا، مخازن کالا و خطوط لوله
۲-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل گاز مایع
۱- ساختار بدنه یا مخزن و محدودیت ها
۲- اتصالات کالا
۳- خواص و خطرهای وابسته به حمل انواع کالاها، از جمله، استفاده از برگه‌های مربوط به اطلاعات ایمنی مواد.
۴- خطرهایی که عملیات کالا (مانند: وارد کردن یا خارج کردن گاز / تمیز کردن مخزن) می‌تواند برای سامانه‌های تهویه‌ی هوای مناطق مسکونی، در پی داشته باشد، و اقداماتی که برای محدود کردن این خطرها انجام میشود
۵- سامانه‌ی آب توازن، و پیکره بندی کالا
۶- تلمبه‌ها و تجهیزات وابسته به آن
۷- تجهیزات خاص وابسته به عملیات کالا
۸- ویژگی‌های ساختار مخازن و اثرات آنها بر عملیات کالا
۲-۲- موارد اضافی، برای کشتیهای حمل گاز مایع
۱- استفاده از تفکیک، جداسازی و هوا بندها به منظورنگهداری مناطق ایمن گازی
۲- مخازن کالا، موانع داخلی، فضاهای عایق بندی شده، و شیرهای ایمنی خطوط لوله و سامانه‌های بیرون راندن بخار
۳- کمپرسورهای بخار کالا، و تجهیزات وابسته به آن
۳- تعادل و تراز
۳-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مایع
۱- اطلاعات مربوط به تعادل کشتیهای حمل مواد مایع، و تجهیزات مربوط به محاسبه آنها
۲- اهمیت نگهداری سطوح تنش، در حدود قابل قبول
۳- خطرهای تاثیر سطح آزاد، و اثرات به هم خوردن کالای مایع
۴- عملیات کالا
۴-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- طراحی از قبل برای بارگیری یا مراقبت در انتقال، عملیات تخلیه یا توازن
۲- نگهداری سوابق
۳- روشهای شروع و توقف، از جمله: توقف اضطراری
۴- توجه لازم، به منظور ترتیبات مهار درخلال عملیات کالا
۵- الزامات مربوط به گازگیری و خنثی سازی و خطرهای مربوط به آن ها
۶- بارگیری کالا، از جمله عملیات تخلیه از بالا
۷- تخلیه‌ی کالا، از جمله: عملیات آبگیری و تمیز کردن
۸- نظارت بر کالا در حین عملیات تخلیه یا بارگیری، از جمله: نمونه برداری، حسب مورد
۹- سامانه‌های آژیر، و اندازه گیری مخزن
۱۰- خطرهای ناشی از تخلیه‌ی الکترواستاتیکی و جلوگیری از آن ها
۱۱- عملیات گرفتن و تخلیه‌ی آب توازن
۱۲- الزامات مربوط به تعمیر و نگهداری، از جمله: بازرسی روکش مخازن
۴-۲- موارد اضافی برای کشتیهای حمل مواد شیمیایی
۱- پلیمریزاسیون، سازگاری کالا، سازگاری با روکش مخزن و سایر واکنش ها
۲- کاربرد کاتالیزورها و بازدارنده ها
۳- پراکندگی گاز یا بخار
۴-۳- موارد اضافی برای کشتیهای حمل گاز مایع
۱- پلیمریزاسیون، سازگاری کالا، سازگاری با روکش مخزن و سایر واکنش ها
۲- کاربری کاتالیزورها و بازدارنده ها
۳- علل فشار برگشتی و اثرات افزایش ناگهانی فشار
۴- استفاده از گاز متصاعد شده، به عنوان سوخت
۵- انتشار گاز یا بخار
۶- عملیات گازگیری و سرد کردن
۷- عملیات و نگهداری، تجهزات مایع سازی مجدد
۸- درک و استفاده از، سامانه‌ی حفاظتی انتقال
۴-۴- موارد اضافی برای کشتیهای حمل مواد نفتی
۱- سامانه‌های شستن نفت خام
۵- تمیز کردن یا شستن مخزن
۵-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- سامانه‌های تمیز کردن مخزن و تجهیزات نصب شده روی کشتی حمل مواد مایع
۲- طراحی از قبل به منظور عملیات شستن یا تمیز کردن مخزن
۳- روشهای شستن مخزن، از جمله: گازگیری و خنثی سازی مخزن
۴- کنترل مخزن جمع آوری آب شستشو، یا تولید مواد زاید
۵- خطرهای الکترو استاتیک
۶- الزامات مربوط به تمیز نگهداری محیط
۷- الزامات نگهداری
۵-۲- موارد اضافی برای کشتیهای حمل مواد شیمیایی
۱- خارج کردن بازدارنده‌ها و باقیمانده ها
۲- استفاده از جاذب ها، مایعات تمیز کننده و شوینده ها
۵-۳- موارد اضافی، برای کشتیهای حمل گاز مایع
۱- گاز داغ، یا باقیمانده مایع جوش آمده، و فرآیند برگشت به حالت گاز
۶- سامانه‌های گاز خنثی
۶-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل گاز مایع
۱- سامانه یا سامانه‌های خنثی سازی و تجهیزات نصب شده روی کشتیهای حمل گاز مایع
۲- خطرهای وابسته به فضاهای خنثی سازی شده، با توجه ویژه به ورود ایمن به داخل مخازن
۳- گازگیری، نگهداری اتمسفر خنثی و عملیات خارج کردن گاز
۴- الزامات نگهداری
۷- جلوگیری از آلودگی و کنترل
۷-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- طرح‌ها و اسناد بین المللی، مقررات دولت پرچم و شرکت
۲- عملیات سامانه‌های جلوگیری از آلودگی کشتی حمل مواد مایع و تجهیزات، از جمله: کنترل تخلیه
۳- عملیات تجهیزات محدود کننده آلودکی کشتیهای حمل مواد مایع
۸- دستگاه‌ها و تجهیزات کشف گاز
۸-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- استفاده و کالیبره کردن، واکاوی کننده گاز به منظور استفاده توسط اشخاص، قابل حمل و ثابت، با توجه خاص به تجهیزات کنترل هیدروکربن و اکسیژن
۲- عملیات، نگهداری و محدودیت اندازه گیری سطح کالای موجود در مخزن، سامانه‌های آژیر سطح کالا و اندازه گیری درجه‌ی حرارت
۸-۲- موارد اضافی، برای کشتیهای حمل گاز مایع
۱- عملیات و نگهداری، اندازه گیری درجه‌ی حرات بدنه
۹- انتشارات
۹-۱- کلیهی انواع کشتیهای حمل مواد مایع
۱- انتشارات بین المللی، دولت صاحب پرچم و شرکت، در ارتباط با عملیات کشتی حمل مواد مایع، از جمله: سولاس، مارپل و دستورالعمل‌های راهنمای قابل اعمال
۲- دستورالعمل‌های عملیات و نگهداری خاص تجهیزات روی کشتی
۳- استانداردهای صنعتی موجود و آیین نامه‌ی اجرای کار ایمن (مانند آیسیاِس، اُسیآیاِماِف، اِسآیجیتیتیاُ).
بخش ب-۱-۱ /۵
راهنمای مربوط به آموزش و شایستگی فرماندهان، افسران و ملوانان در کشتیهای حمل مواد نفتی و شیمیایی
آموزش عملیات کشتی حمل مواد نفتی
۲۰- مفاد آموزش مورد لزوم، مندرج در بندهای ۲.۲ و ۴.۳ مقررهی ۱-۱ /۵، در رابطه با کشتیهای حمل مواد نفتی، بهتر است در طراحی آموزشی، طوری تنظیم شود، که برای کلیهی اعضای درگیر، به روشنی نشان دهنده‌ی اهداف آموزشی باشد. آموزش، حسب مورد، ممکن است در ساحل یا روی کشتی انجام شود. بهتر است این آموزش، با دستور کار عملی در کشتی و حسب مورد، در تاسیسات مناسب ساحلی تکمیل شود. بهتر است کلیهی مراحل آموزشی و دستورات کاری، توسط کارکنان شایسته و با تجربه‌ی کافی ارایه شود.
۲۱- تا حد امکان، بهتر است در این آموزش، از عملیات روی کشتی و دستورالعمل‌های تجهیزاتی، فیلم‌ها و وسایل کمک آموزشی بصری استفاده شود؛ هنچنین، می‌توان فرصت‌هایی را برای بحث در مورد قسمت‌هایی که توسط سازمان ایمنی، روی کشتی انجام میشود، و نقش افسران ایمنی و کارگروههای (کمیته‌های) ایمنی، در نظر گرفت.
آموزش کشتیهای حمل مواد شیمیایی
۲۲- مفاد آموزش مورد لزوم، مندرج در بندهای ۲.۲ و ۶.۳ مقررهی ۱-۱ /۵، در رابطه با کشتیهای حمل مواد شیمیایی، بهتر است در طراحی آموزشی، طوری تنظیم شود که برای کلیهی اعضای درگیر، به روشنی نشان دهنده‌ی اهداف آموزشی باشد. آموزش، حسب مورد، ممکن است در ساحل یا روی کشتی انجام شود. بهتر است این آموزش، با دستور کار عملی در کشتی و حسب مورد، در تاسیسات مناسب ساحلی تکمیل شود. بهتر است کلیهی مراحل آموزشی و دستورات کاری، توسط کارکنان شایسته و با تجربه‌ی کافی ارایه شود.
۲۳- تا حد امکان، بهتر است در این آموزش، از عملیات روی کشتی و دستورالعمل‌های تجهیزاتی، فیلم‌ها و وسایل کمک آموزشی بصری استفاده شود؛ همچنین می‌توان فرصت‌هایی را برای بحث، در مورد قسمت‌هایی که توسط سازمان ایمنی روی کشتی انجام میشود و نقش افسران ایمنی و کارگروههای (کمیته‌های) ایمنی، در نظر گرفت.
بخش ب-۲-۱ /۵
راهنمای مربوط به آموزش و شایستگی‌های فرماندهان، افسران و ملوانان در کشتیهای حمل گاز مایع
۲۴- آموزش مورد لزوم، مندرج در بندهای ۲.۲ و ۴.۳ از مقررهی ۲-۱ /۵، در رابطه با کشتیهای حمل گاز مایع، بهتر است در طراحی آموزشی، طوری تنظیم شود که برای کلیهی اعضای درگیر، به روشنی نشان دهنده‌ی اهداف آموزشی باشد. آموزش، حسب مورد، ممکن است در ساحل یا در کشتی انجام شود. بهتر است این آموزش، با دستور کار عملی روی کشتی و حسب مورد، در تاسیسات مناسب ساحلی تکمیل شود. بهتر است کلیهی مراحل آموزشی و دستورات کاری، توسط کارکنان شایسته و با تجربه‌ی کافی ارایه شود.
۲۵- تا حد امکان، بهتر است در این آموزش، از عملیات روی کشتی و دستورالعمل‌های تجهیزاتی، فیلم‌ها و وسایل کمک آموزشی بصری استفاده شود، همچنین می‌توان فرصت‌هایی را برای بحث در مورد قسمت‌هایی که توسط سازمان ایمنی روی کشتی انجام میشود، و نقش افسران ایمنی و کارگروههای (کمیته‌های) ایمنی، در نظر گرفت.
بخش ب-۲ /۵
راهنمای مربوط به آموزش دریانوردان، در کشتیهای مسافری
اطفای حریق پیشرفته
۱- برای افسران و خدمه‌ی کشتیهای مسافری، بهتر است ارایه‌ی آموزش اضافی، با پررنگ کردن مشکلات مربوط به اطفای حریق همراه باشد، از جمله: دسترسی به فضاهای بسته و جلوگیری از گسترش حریق به فضاهای مجاور.
کنترل خسارت
۲- در توسعه‌ی استانداردهای شایستگی، ارایه شده در بخش‌های الف-۱ /۲، الف-۲ /۲ و الف-۲ /۳، به منظور دست یابی به سطح مورد لزوم آگاهی نظری، درک و کارایی حرفه ای، به منظور کنترل خسارت و یکپارچگی در ضد نفوذ آب بودن کشتی، بهتر است شرکت‌ها و آموزشگاه ها، حداقل آگاهی، درک و کارایی حرفه ای برای کنترل خسارت و یکپارچگی ضد نفوذ آب را آن طور که در زیر ارایه شده، در نظر بگیرند.
صلاحیت
به حداقل رساندن خطر آب گرفتگی و ماندن در حالت آمادگی، به منظورمقابله با وضعیت‌های اضطراری، شامل: شرایط وارد آمدن خسارت به یکپارچگی ضد نفوذ پذیری آب کشتی.
آگاهی، درک و کارآیی حرفه ای
۱- سازمان دهی و طرح‌های کنترل خسارت در کشتی.
۲- سامانه‌های کنترل خسارت، تجهیزات (کمدها) و مسیرهای فرار اضطراری.
۳- اجزا کلیدی در نگهداری تعادل و یکپارچگی ضد نفوذ پذیری آب.
۴- اهمیت ایمن سازی در مقابل آب گرفتگی و نگهداری مرز‌های ضد نفوذ پذیری آب.
۵- اقداماتی که باید در حالت‌های انفجار، به گل نشستن، تصادم، یا حریق در کشتی انجام داد.
۶- فنون کنترل خسارت، سازگار با تجهیزات روی کشتی، شامل: سامانه‌های خن کشتی و پمپ ها.
بخش ب-الف /۵
راهنمای مربوط به آموزش اضافی، برای فرماندهان و افسران اول کشتیهای بزرگ و کشتیهای با خصوصیات مانور غیر عادی
۱- بسیار مهم است که فرماندهان و افسران اول، قبل از عهده داری وظایف فرماندهی یا سمت افسر اولی کشتیهای بزرگ یا کشتیهای دارای خصوصیات کنترلی و مانور غیر عادی، در صورتی که به طور عمده با کشتی‌هایی که تا به حال در آنها خدمت می‌کرده اند متفاوت باشد، تجربه و آموزش مربوط را داشته باشند. به طور کلی چنین ویژگی‌ها در کشتی‌هایی یافت می‌شوند، که دارای ظرفیت بارگیری قابل توجه، طول یا طراحی خاص و یا سرعت زیاد هستند.
۲- قبل از پیوستن به چنین کشتی‌هایی، بهتر است فرماندهان و افسران اول:
۱- از خصوصیات کنترلی کشتی توسط شر کت، به ویژه در رابطه با آگاهی، درک و مهارت فهرست شده در ستون ۲ جدول الف-۲ /۲، تحت عنوان مانور و کنترل کشتی - مشخصه‌های حداقل استاندارد صلاحیت، برای فرماندهان و افسران اول در کشتیهای دارای ظرفیت ناخالص ۵۰۰ تن یا بیشتر، مطلع شوند؛ و
۲- از کلیهی وسایل کمکی مانور و دریانوردی نصب شده در کشتی مورد نظر، به منظور استفاده، به طور کامل آشنا شوند، از جمله: قابلیت‌ها و محدودیت‌های مربوط به آن ها.
۳- قبل از به عهده گرفتن فرماندهی یکی از کشتیهای یاد شده، بهتر است فرمانده آتی، دارای تجربه‌ی کلی مناسب و مکفی به عنوان فرمانده یا افسر اول باشد، و یا:
۱- دارای تجربه‌ی مناسب و مکفی، در زمینه‌ی عملیات مانور همان کشتی تحت نظارت یا مانور یک کشتی دارای خصوصیات مانور مشابه باشد؛ یا
۲- در یک دورهی شبیه سازی راهبری کشتی تایید شده شرکت کرده باشد، و تاسیسات آن قادر باشد که خصوصیات مانوری چنان کشتی را شبیه سازی کند.
۴- شایستگی‌ها و آموزش اضافی فرماندهان و افسران اول شناورهای با سرعت زیاد و حمایت شدهی پویا (دینامیکی)، بهتر است طبق رهنمودهای‌های مربوط سازمان بینالمللی دریانوردی، در آیین نامه‌ی ایمنی شناور حمایت شدهی پویا (دینامیکی)، و حسب مورد، آیین نامه‌های بین المللی سازمان بینالمللی دریانوردی در مورد ایمنی شناور با سرعت زیاد، مانند: آیین نامه‌ی شناور با سرعت زیاد نسخ ۱۹۹۴ و ۲۰۰۰ (۱۳۷۳ و ۱۳۷۹) باشند.
بخش ب-ب /۵
راهنمای مربوط به آموزش افسران و ملوانان مسئول جابه جایی کالا، در کشتیهای حمل کننده‌ی عناصر خطرناک و مضر، به صورت جامد فله
۱- بهتر است آموزش به دو قسمت تقسیم شود، قسمت کلی، شامل: اصول مربوط، و قسمت دیگر، در خصوص اعمال آن اصول در عملیات کشتی. کلیهی مراحل آموزش و تعلیم، بهتر است توسط کارکنانی انجام گیرد، که تجربه‌ی مناسب و شایستگی لازم را داشته باشند و حداقل موضوعات ارایه شده، در بندهای ۲ تا ۱۴ زیر را، پوشش دهند.
اصول
خصوصیات و خواص
۲- خصوصیات فیزیکی و خواص شیمیایی مهم عناصر خطرناک و مضر، که بتوانند به طور مکفی، ارایه دهنده‌ی درک پایه از خطرها و خطرهای ذاتی باشند.
طبقه بندی مواد دارای خطرهای شیمیایی
۳- طبقه‌های ۴ تا ۹ کالاهای خطرناک سازمان بینالمللی دریانوردی و خطرهای وابسته به هر طبقه و موادی که فقط به صورت حجیم مضر می‌باشند، در آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای فلهای جامد دریایی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، آمده است.
خطرهای سلامتی
۴- خطرناک در صورت تماس با پوست، استشمام، هضم و پرتو افکنی.
کنوانسیون ها، مقررات و توصیه ها
۵- آشناسازی کلی با الزامات مربوط، در فصل‌های ۲-۲ و ۷ کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا - ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳ (اصلاح شده).
۶- استفاده‌ی کلی و آشناسازی، با آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای فله جامد دریایی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، با توجه خاص به:
۱- ایمنی خدمه، شامل: تجهیزات ایمنی، لوازم اندازه گیری، استفاده از آنها و به کار گیری عملی و تفسیر نتایج؛
۲- خطرهای ناشی از حمل کالا‌هایی که در انبار کشتی تمایل به جابه جایی دارند؛ و
۳- موادی که دارای خطرهای شیمیایی هستند.
اعمال مقررات در کشتی
طبقه ۴-۱– جامدات آتش زا
طبقه ۴-۲– عناصری که قادر به احتراق ناگهانی هستند
طبقه ۴-۳– عناصری که در تماس با آب، گازهای آتش زا متصاعد میکنند
۷- حمل، چینش و کنترل درجه‌ی حرارت، به منظورجلوگیری از احتمال انفجار و از هم پاشیدگی؛ طبقه‌های چینش، پیشگیری‌های کلی چینش، از جمله آنهایی که قادر به واکنش خود به خود و عناصر مربوط به آنها بوده، الزامات جداسازی، به منظورجلوگیری از گرما و آتش گرفتن، تصاعد گازهای سمی و آتش زا و تشکیل ترکیبات انفجاری.
طبقه ۵-۱– عناصر اکسید کننده
۸- حمل، چینش و کنترل درجه‌ی حرارت، به منظورجلوگیری از احتمال انفجار و از هم پاشیدگی، طبقه‌های چینش، پیشگیری‌های کلی چینش و الزامات جداسازی به منظور اطمینان از تفکیک آنها از مواد محترقه، از اسیدها و منابع گرمازا به منظورجلوگیری از حریق، انفجار و تشکیل گازهای سمی.
طبقه۶-۱- عناصر سمی
۹- آلوده شدن مواد غذایی، محل‌های کار و مناطق مسکونی و تهویه.
طبقه ۷- مواد رادیو اکتیو
۱۰- شاخص حمل و نقل، چینش انواع سنگهای معدنی و عصارهها (کنسانترهها)، چینش و جداسازی آنها از محل اشخاص، فیلم عکاسی خام، ظروف و مواد غذایی، طبقه‌های چینش، الزامات کلی چینش، الزامات خاص چینش، الزامات تفکیک و فواصل جداسازی، تفکیک از سایر کالاهای خطرناک.
طبقه ۸ – عناصر خورنده
۱۱- خطرهای ناشی از عناصر خیس شده
طبقه ۹ – اقلام و عناصر خطرناک متفرقه
۱۲- موارد و خطرهای وابسته؛ خطر موادی که تنها به صورت حجیم خطرناک هستند ( آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای فلهای جامد مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی)، پیشگیری‌های کلی و خاص، پیشگیری‌های حمل و نقل و درزمان کار، الزامات جداسازی.
روشهای مقابله با شرایط اضطراری و پیشگیری‌های ایمنی
۱۳- ایمنی الکتریکی در فضاهای کالا، پیشگیری‌هایی که برای ورود به فضاهای بسته، که ممکن است فاقد اکسیژن باشند، در نظر گرفته می‌شوند؛ اتمسفرهای آتش زا یا سمی، احتمال اثرات حریق در حمل عناصر مربوط به هر طبقه، استفاده از روشهای مقابله با شرایط اضطراری در کشتیهای حامل کالاهای خطرناک، طرح‌های اضطراری و روش‌هایی که در زمان حوادث، شامل: عناصر خطرناک و مضر به کار برده می‌شوند و حسب مورد، استفاده از اطلاعات اختصاصی در آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای فله جامد دریایی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی.
کمک‌های اولیه‌ی پزشکی
۱۴- راهنمای کمک‌های اولیه پزشکی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، برای اعمال در شرایط وقوع حوادث، شامل: کالاهای خطرناک (راهنمای کمک‌های اولیه پزشکی) و استفاده و اعمال آن به همراه سایر راهنمای‌ها و توصیههای پزشکی رادیویی.
بخش ب-ج /۵
راهنمای مربوط به آموزش افسران و ملوانان مسئول، برای جابه جایی کالا، در کشتیهای حامل عناصر بسته بندی شدهی خطرناک و مضر
۱- بهتر است آموزش به دو قسمت تقسیم شود: قسمت کلی، شامل: اصول مربوط و قسمت دیگر، در خصوص اعمال آن اصول در عملیات کشتی. کلیهی مراحل آموزش و تعلیم، بهتر است توسط پرسنلی انجام گیرد که تجربه‌ی مناسب و شایستگی لازم را داشته باشد و دست کم موضوعات ارایه شده در بندهای ۲ تا ۱۹ زیر را، پوشش دهند.
اصول
خصوصیات و خواص
۲- خصوصیات فیزیکی و خواص شیمیایی مهم عناصر خطرناک و مضر، که بتواند به طور مکفی، ارایه دهنده‌ی درک پایه از خطرهای و خطرهای ذاتی باشد.
طبقه بندی عناصر خطرناک و مضر و مواد دارای خطرهای شیمیایی
۳- طبقه‌های ۱ تا ۹ کالاهای خطرناک، مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی و خطرهای وابسته به هر یک از آن طبقه ها.
خطرهای تهدید کننده‌ی سلامتی
۴- خطرناک در صورت تماس با پوست، استشمام، هضم و پرتو افکنی.
کنوانسیون ها، مقررات و توصیه ها
۵- آشنا سازی کلی با الزامات مربوط، از فصول ۲-۲ و ۷ کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا - ۱۹۷۴ برابر با ۱۳۵۳، و ضمیمه‌ی ۳ مارپل ۷۸ /۷۳، شامل: اجرای آن بر اساس آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای خطرناک دریایی.
استفاده و آشناسازی با آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای خطرناک دریایی
۶- آگاهی کلی از الزامات آیین نامه‌ی بین المللی کالاهای خطرناک دریایی، در ارتباط با اظهارنامه، اسناد، بسته بندی، برچسب و پلاکارد زنی، بارگُنجهای (کانتینرهای) حمل کالاو بسته بندی وسایط نقلیه، مخازن قابل حمل، بارگُنجهای (کانتینرهای) مخزنی و وسایط نقلیه‌ی مخزن دار و سایر واحدهای حمل، مورد استفاده برای عناصر خطرناک.
۷- دانش شناخت، علامت گذاری و برچسب زنی، به منظور چینش، محکم نمودن، تفکیک و جداسازی کالا در انواع مختلف کشتی، مندرج در آیین نامه بین المللی کالاهای خطرناک دریایی.
۸- ایمنی خدمه، شامل: تجهیزات ایمنی، دستگاه‌های اندازه گیری، استفاده از آن ها، کاربرد عملی و تفسیر نتایج.
اعمال مقررات در کشتی
طبقه‌ی ۱ – مواد منفجره
۹- شامل شش بخش خطرناک و ۱۳ گروه سازگار؛ بسته بندی و انبار مهمات برای حمل مواد خطرناک؛ قابلیت استفاده‌ی ساختاری از وسایط نقلیه و بارگُنجهای (کانتینرهای) حمل کالا؛ مفاد مربوط به چینش، از جمله: ترتیبات خاص برای چینش روی عرشه و زیر عرشه؛ جداسازی از کالاهای خطرناک طبقه‌های دیگر در محدوده‌ی طبقه‌ی ۱ و از کالاهای بی خطر؛ حمل و چینش روی کشتیهای مسافری؛ مناسب بودن فضاهای کالا؛ پیشگیری‌های امنیتی؛ پیشگیری‌هایی که در طول بارگیری و تخلیه در نظر گرفته شوند.
طبقه‌ی ۲ – گازها (فشرده، مایع، یا محلول تحت فشار)، آتش زا، غیر آتش زا، غیر سمی و سمی
۱۰- انواع کپسول‌های تحت فشار و مخازن قابل حمل، با استفاده از لوازم بستن و فشار شکن؛ طبقه‌های چینش، پیشگیری‌های کلی چینش، شامل: آنهایی که مورد استفاده برای حمل گازهای سمی و آتش زا و گازهایی که آلوده کننده دریایی می‌باشند.
طبقه‌ی ۳ – مایعات آتش زا
۱۱- بسته بندی، بارگُنجهای (کانتینرهای) مخزن دار، مخازن قابل حمل و وسایط نقلیه‌ی جاده ای؛ طبقه‌های چینش، شامل: الزامات خاص برای محفظه‌ی درونی پلاستیکی؛ پیشگیری‌های کلی چینش، شامل: آنهایی که برای آلود کننده دریایی کاربرد دارد؛ الزامات جداسازی؛ ییشگیری‌هایی که هنگام حمل مایعات آتش زا در درجه‌ی حرارت‌های زیاد در نظر گرفته می‌شوند.
طبقه‌ی ۴-۱– جامدات آتش زا
طبقه‌ی ۴-۲– عناصر قادر به احتراق ناگهانی
طبقه‌ی ۴-۳– عناصری که در تماس با آب، گازهای آتش زا متصاعد میکنند
۱۲- انواع بسته بندی ها؛ حمل و چینش تحت درجه حرارت‌های کنترل شده به منظورجلوگیری از احتمال انفجار و از هم گسیختگی؛ طبقه‌های چینش؛ پیشگیری‌های کلی چینش، شامل آنهایی که برای عناصر خود واکنشی و سایر عناصر مربوط، آلوده کننده‌های دریایی و مواد منفجره‌ی خنثی شده، کاربرد دارد؛ الزامات جداسازی به منظورجلوگیری از گرما و آتش گیری، تصاعد گازهای آتش زا یا سمی و تشکیل ترکیبات انفجاری.
طبقه‌ی ۵-۱– عناصر اکسید کننده
طبقه‌ی ۵-۲– پر اکسیدهای آلی
۱۳- انواع بسته بندی ها؛ حمل و چینش تحت درجه حرارت‌های کنترل شده به منظورجلوگیری از احتمال انفجار و از هم گسیختگی؛ طبقه‌های چینش؛ پیشگیری‌های کلی چینش، شامل آنهایی که برای آلوده کننده‌های دریایی، کاربرد دارند؛ الزامات جداسازی به منظوراطمینان از جداسازی با مواد قابل احتراق، از اسیدها و منابع گرمازا به منظورجلوگیری از حریق، انفجار و تشکیل گازهای سمی؛ پیشگیری‌هایی به منظوربه حداقل رساندن اصطکاک و ضربه، که می‌تواند موجب از هم گسیختگی شود.
طبقه‌ی ۶-۱– عناصر سمی
طبقه‌ی ۶-۲– عناصر عفونت زا
۱۴- انواع بسته بندی ها، طبقه‌های چینش؛ پیشگیری‌های کلی چینش، شامل آنهایی که در مورد مواد سمی، مایعات آتش زا و آلوده کنندهای دریایی کاربرد دارند؛ الزامات جداسازی، به ویژه توجه به این که خصوصیات مشترک مربوط به این عناصر، توانایی آنها در مرگ یا صدمه به سلامتی انسان‌ها میشود؛ انجام اقدامات پاک سازی در شرایط نشت.
طبقه‌ی ۷ – مواد رادیو اکتیو
۱۵- انواع بسته بندی ها؛ شاخص حمل در ارتباط با چینش و جداسازی؛ چینش و جداسازی آنها از اشخاص، فیلم عکاسی خام و ظرف‌ها و مواد غذایی؛ طبقه‌های چینش؛ الزامات کلی چینش؛ الزامات جداسازی و فواصل جداسازی؛ جداسازی از سایر کالاهای خطرناک.
طبقه ۸ – عناصر خورنده
۱۶- انواع بسته بندی ها، طبقه‌های چینش؛ پیشگیری‌های کلی چینش، شامل آنهایی که در مورد خورنده ها، مایعات آتش زا و آلوده کننده‌های دریایی کاربرد دارند؛ الزامات جداسازی، توجه خاص به این که خصوصیات مشترک این عناصر، توانایی آنها در وارد آوردن خسارت شدید به سلول زنده است.
طبقه ۹ – مواد و عناصر خطرناک متفرقه
۱۷- مثال‌هایی از خطرها، شامل: خطرهای ناشی از آلوده کننده‌های دریایی
پیشگیری‌های ایمنی و روشهای مقابله با شرایط اضطراری
۱۸- ایمنی الکتریکی در فضاهای کالا؛ پیشگیری‌هایی که برای ورود به فضاهای بسته، که ممکن است، فاقد اکسیژن باشند در نظر گرفته می‌شوند، اتمسفرهای آتش زا یا سمی؛ اثرات احتمالی نشت یا حریق در زمان حمل عناصر هر طبقه؛ بررسی وقایع روی عرشه یا زیر عرشه؛ استفاده از روشهای مربوط به مقابله با شرایط اضطراری مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی برای کشتیهای حامل کالاهای خطرناک؛ طرح‌ها و روشهای مقابله با شرایط اضطراری که در صورت بروز حوادث شامل: عناصر خطرناک باید پیگیری شود.
کمک‌های اولیه پزشکی
۱۹- راهنمای مربوط به کمک‌های اولیه پزشکی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی، برای استفاده در حوادث شامل کالاهای خطرناک به منظور استفاده و کاربرد، به همراه سایر راهنماها و توصیههای پزشکی توسط رادیو.
بخش ب- د /۵
راهنمای مربوط به اعمال مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، در مورد واحدهای متحرک فرا ساحل
۱- اعمال مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، در مورد خدمه‌ی دریایی واحدهای متحرک فرا ساحل، دارای نیروی محرکه‌ی عازم سفر.
۲- مفاد کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، که به واحدهای متحرک فرا ساحل، بدون نیروی محرکه یا به واحدهای متحرک فرا ساحل در محل ثابت اعمال نمی شود.
۳- هنگام بررسی استانداردهای مناسب برای آموزش و صدور گواهینامه، در زمانی که یک واحدهای متحرک فرا ساحل در محل ثابت است، بهتر است کشور ثبت کننده آن واحد، توصیههای مربوط و مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی را در نظر بگیرد. به ویژه، کلیهی اعضا خدمه‌ی دریایی روی واحدهای متحرک فرا ساحل دارای نیروی محرکه و حسب لزوم، در واحدهای دیگر بهتر است، الزامات کنوانسیون - اس تی سی دبلیو، (اصلاح شده)، را احراز کنند.
۴- لازم است واحدهای متحرک فرا ساحل با نیروی محرکه، در سفرهای بین المللی، اسناد تامین ایمن خدمه را روی واحد به همراه، داشته باشند.
۵- واحدهای متحرک فرا ساحل در محل ثابت، تابع قوانین وضع شده توسط کشور ساحلی است، که در منطقه‌ی انحصاری اقتصادی آن کشور ساحلی عملیات دارند. این چنین کشورهای ساحلی، ممکن است، توصیههای مربوط و مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی را در نظر داشته باشند، و بهتر است استانداردهای بیشتری را برای واحدهای متحرک فرا ساحل ثبت شده در کشورهای دیگر، نسبت به استانداردهای قابل اعمال به واحدهای متحرک فرا ساحل ثبتی در آن کشور ساحلی، در نظر نگیرند.
۶- کلیهی خدمه‌ی خاص استخدام شده روی واحدهای متحرک فرا ساحل (چه دارای نیروی محرکه باشند یا نباشند)، بهتر است، طبق توصیههای مربوط و مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی ، دورهی آموزش ایمنی پایه و آشناسازی مناسب را گذرانده باشند.
بخش ب- ه /۵
راهنمای مربوط به آموزش و شایستگی‌های فرماندهان و افسران نگهبان مسئول ناوبری در شناورهای پشتیانی فرا ساحل
۱- اهمیت دارد که فرماندهان و افسران شاغل در عملیات پشتیانی فرا ساحل، از تجربه‌ی مربوط یا آموزش قبل از عهده داری وظایف روی شناورهای پشتیبانی فرا ساحل برخوردار باشند. بهتر است، تاکید بر تجربه‌ی عملیاتی روی واحد، یا ترکیبی از تجربه عملیاتی و آموزش با سامانه شبیه ساز باشد.
۲- بهتر است فرماندهان و افسران، از خصوصیات کنترلی و قابلیت مانور خاص، که بین شناورهای پشتیانی فرا ساحل مشترک است، آگاهی داشته باشند.
۳- بیش از انجام عملیات پشتیبانی فرا ساحل، بهتر است فرمانده و افسران:
۱- از صنعت فرا ساحل و واژه‌های مورد استفاده در عملیات مختلف، آگاهی داشته باشند؛
۲- از اهمیت نگهداری فاصله‌ی عملیاتی ایمن، در کلیهی اوقات هنگام کار در تاسیسات یا محل فرا ساحل آگاهی لازم داشته باشند؛
۳- از مانور شناور و ماندن در محل مورد نظر، تحت شرایط مختلف هوا آگاهی داشته باشند؛
۴- عوامل طراحی خاص این شناورها را درک کنند؛ و
۵- از نیاز برخورداری از عدم نادیده گرفتن و چشم انداز نواحی کار به طور نامحدود، آگاهی لازم را داشته باشند.
۴- هنگام حضور روی شناور پشتیبانی فرا ساحل، بهتر است فرمانده و افسران:
۱- از خصوصیات راهبری و رفتار شناورهای مجهز به سامانه ی‌های مختلف نیروی محرکه آگاهی داشته باشند؛ و
۲- قادر به انجام عملیات با شناور پشتیبانی فرا ساحل، در نزدیکی تاسیسات فرا ساحل و سایر شناورها باشند.
۵- بهتر است فرمانده، این موضوع را درک کند، که سایر خدمه‌ی روی شناور و مشغول در عملیات پشتیبانی فرا ساحل، نیازمند آشنایی با وظایف خود هستند.
عملیات مربوط به کار با لنگردر شناورهای پشتیبانی فرا ساحل
۶- اهمیت دارد که فرماندهان و افسران نگهبان مسئول ناوبری، در شناورهای پشتیبانی فرا ساحل که وظیفهی عملیات مربوط به کار با لنگر را به عهده دارند، دارای تجربه و آموزش مربوط به آن باشند.
۷- بیش از انجام عملیات مربوط به کار با لنگر، بهتر است فرماندهان و افسران نگهبان مسئول ناوبری:
۱- از خصوصیات راهبری کشتی، در ارتباط با کار با عملیات لنگر در موارد زیر، آگاهی کامل داشته باشند؛ اما نمی توان این آگاهی را تنها به موارد زیر محدود کرد:
۱-۱- دریانوردی و ماندن در یک موقعیت،
۱-۲- راهبری کشتی،
۱-۳- آگاهی کامل از تعادل شناورهای پشتیبانی فرا ساحل، به ویژه ترکیب زاویه‌ی کم حداکثر جیزد، عرشه‌ی باز پایین و نیروهای بزرگ خارجی. استفاده از محاسبه گر بارگیری و اختلاف بین کشتی با انعطاف پذیری کم و کشتی سرسخت و محیط کار مطلوب روی عرشه. کاهش بالقوه‌ی تعادل، با استفاده از دستگاه‌های ضد خمش عرضی کشتی، و
۱-۴- عملیات در مناطق خطرناک چاه‌های نفتی، شامل: شناخت محل هر گونه خطوط لوله یا سایر ساختارهای روی بستر دریا، در ناحیه ای که احتمال استفاده از لنگرها یا سایر تجهیزات مهار وجود دارند؛ و
۲- آگاهی کامل در استفاده از کلیهی وسایل و سامانه‌های نصب شده در کشتی مورد نظر و درگیر کار با لنگر، از جمله، شامل: توانایی‌ها و محدودیت‌های آنها در موارد زیر، و نه تنها محدود به آن ها:
۲-۱- استفاده از نیروهای مختلف رانش، سنتی یا سمت (ازیموت)،
۲-۲- برداشتن، راهبری، بلند کننده‌ی سنگین، یدک کشی، کار با لنگر و انداختن لنگرها برای دکل‌های فرا ساحل، دوبه‌ها و تاسیسات،
۲-۳- یدک کشی دکل ها، دوبه‌ها و سایر شناورها،
۲-۴- عملیات بلند کردن و یدک کشی توسط دوارها تا کشش ۶۰۰ متریک تن،
۲-۵- آگاهی از جزییات کامل، عملیات اصلی یدک کشی- و دوارهای مرتبط با کار لنگر؛ به ویژه کاربرد دستگاه‌های محدود کننده‌ی فشار بار و سامانه‌های رهاسازی و تجهیزات وابسته، مانند: میخ‌های / میله‌های یدک کشی و متوقف کننده ها، و
۲-۶- تفاوت مهم بین رها سازی اضطراری قلاب‌های یدک کشتی و دوارها
۸- فرماندهان و افسران نگهبان مسئول ناوبری، هنگامی که مسئولیت راهبری کار با لنگر را به عهده می‌گیرند، بهتر است تجربه‌ی مناسب و مکفی، تحت نظارت در چند جابه جایی دکل، که از نظر مرجع دریایی مناسب در نظر گرفته شود را دارا باشند. آموزش، ممکن است به طور تکمیلی، با گذراندن یک دورهی شبیه ساز انجام شود.
بخش ب-و /۵
راهنمای مربوط به آموزش و تجربه برای خدمه‌ی کاربر سامانه‌های تعیین موقعیت پویا (دینامیکی)
۱- تعیین موقعیت پویا (دینامیکی)، به عنوان سامانه ای تعریف میشود که توسط آن، موقعیت و مسیر یک شناور موتوردار، با استفاده از واحدهای محرکه‌ی خود، به طور خودکار کنترل میشود.
۲- خدمه‌ی شاغل، در عملیات سامانه‌ی موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، بهتر است تجربه‌ی عملی و آموزش مربوط به آن را گذرانده باشند. جزییات نظری این آموزش، بهتر است کاربر موقعیت یاب پویا (دینامیکی) را قادر به درک عملیات سامانه‌ی موقعیت یاب پویا (دینامیکی) و اجزای آن کند. آگاهی، درک و تجربه‌ی به دست آمده، می‌تواند خدمه را، با توجه خاص به ایمنی جان اشخاص در دریا و حفاظت محیط زیست دریایی، قادر به شرکت در عملیات شناورها به طور ایمن در موقعیت یاب پویا (دینامیکی) کند.
۳- محتوای آموزش و تجربه، می‌تواند شامل اجزای زیر از سامانه‌ی موقعیت یاب باشد:
۱- ایستگاه کنترل موقعیت یاب پویا (دینامیکی)؛
۲- تولید و مدیرت نیرو؛
۳- واحدهای محرکه؛
۴- سامانه‌های مرجع موقعیت
۵- سامانه‌های مرجع مسیر؛
۶- سامانه‌های مرجع محیط زیستی؛ و
۷- سامانه‌های مرجع نیروهای خارجی، مانند: نشان دهنده‌های تنش طناب نگهدارنده.
۴- آموزش و تجربه، ممکن است پوشش دهنده‌ی گستره‌ی وسیعی از عملیات معمول موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، هم چنین، مدیریت خطاهای موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، نواقص، حوادث و اضطرارها باشد، تا اطمینان حاصل شود که عملیات، ادامه یا به طور ایمن خاتمه می‌یابد. آموزش، بهتر است فقط محدود به کاربران و فرماندهان موقعیت یاب پویا (دینامیکی) نباشد؛ سایر خدمه‌ی روی موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، مانند افسران مهندس و فنی الکترونیک، ممکن است نیازمند آموزش و تجربه‌ی بیشتر باشند، تا اطمینان حاصل شود که آنها قادر به انجام وظایف خود، روی شناور موقعیت یاب پویا (دینامیکی) هستند. بهتر است به انجام تمرین‌های مناسب موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، به عنوان بخشی از آموزش و تجربه روی این شناورها توجه شود. کاربران موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، بهتر است از نوع و هدف اسناد وابسته به عملیات موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، مانند: دستورالعمل‌های عملیاتی، حالت‌های نقص و اثرات واکاوی و توانایی‌های ثبت مسیرها آگاهی داشته باشند.
۵- بهتر است همه‌ی آموزشها، توسط خدمه‌ی برخوردار از تجریه‌ی مناسب و تا حد مطلوب شایسته ارایه شود.
۶- به محض پیوستن به شناوری که عملیات مربوط به موقعیت یاب پویا (دینامیکی) را بر عهده دارد، فرمانده، کاربران و سایر خدمه‌ی آموزش دیده موقعیت یاب پویا (دینامیکی)، بهتر است با تجهیزات خاص نصب شده و خصوصیات شناور آشنا شوند. بهتر است به طبیعت کار شناور و اهمیت سامانه‌ی موقعیت یاب پویا (دینامیکی) برای این کار، توجه خاص شود.
بخش ب-ز /۵
راهنمای مربوط به آموزش فرماندهان و افسران کشتی هایی که در آب‌های قطبی، عملیات انجام می‌دهند
۱- مهم است که فرماندهان، افسران نگهبان مسئول ناوبری و افسران نگهبان مسئول موتور روی کشتی هایی که در آب‌های قطبی تردد میکنند، آموزش و تجربه‌ی مربوط به آن را به قرار زیر گذرانده باشند:
۱- بیش از عهده داری وظایف روی این کشتی ها:
۱-۱- برای فرماندهان و افسران نگهبان مسئول ناوبری، آموزش، شامل ارایه‌ی دانش پایه، حداقل در ارتباط با موضوعات اشاره شده در بندهای ۲ تا ۱۱ زیر باشد، و
۱-۲- برای افسران نگهبان مسئول موتور، آموزش، شامل ارایه‌ی دانش پایه، حداقل در ارتباط با موضوعات اشاره شده در بندهای ۳، ۶، ۱۰ و ۱۱ زیر باشد.
۲- فرماندهان و افسران سر مهندس، بهتر است دارای تجربه‌ی مناسب و مکفی در عملیات کشتیهای واقع در آب‌های قطبی باشند.
خصوصیات یخ- مناطق یخی
۲- تفسیرهای مختلف از نقشه‌های مناطق یخی و آگاهی از محدودیت‌های اطلاعات هواشناسی و اقیانوس شناسی، فیزیک یخ، تشکیل، رشد، سنوات و مراحل ذوب؛ انواع یخ و تراکم آن ها؛ فشار یخ؛ میزان اصطکاک حاصل از یخ پوشیده شده با برف؛ مفهوم مه پاش یخ و بالا آمدن یخ؛ پیشگیری‌ها علیه بالا آمدن یخ و کاهش نتایج آن؛ طرز رفتار یخ در نواحی و فصول مختلف، از جمله تفاوت بین قطب شمال و جنوب؛ تشخیص نتایج تغییر سریع در شرایط یخ و هوا؛ حرکت کوه‌های یخی و توده‌ی یخ.
عملکرد کشتی در یخ و هوای سرد
۳- خصوصیات شناور؛ انواع شناور، طراحی‌های بدنه؛ الزامات مربوط به یخ تقویت شده؛ کلاس یخ در موسسات رده بندی مختلف- کلاس قطبی و مقررات محلی؛ محدودیت‌های کلاس‌های یخ؛ زمستانی شدن و آمادگی شناور؛ عملکرد سامانه‌ی درجه حرارت کم.
طراحی سفر و مسیر عبور برای یک کشتی در یخ
۴- در صورت امکان تهیهی طرح مسیر عبور و راه‌های ایمن، به منظوراجتناب از رویارویی با یخ، شامل: تفسیر فرم‌های مختلف تصویر یخ و داده، برای افزایش آمادگی برای طراحی راهبردی مسیر عبور؛ ورود یخ از آب ازاد به منظوراجتناب از رویارویی با کوه‌های یخی و شرایط خطرناک یخ؛ دریانوردی، تعیین زمان ایمن یا غیر ایمن برای ورود به مناطق دارای یخ یا کوه‌های یخی، بعلت تاریکی، موج، مه یا فشار یخ.
عملیات و راهبری کشتی در یخ
۵- آمادگی و ارزیابی خطر بیش از نزدیک شدن به آب‌های یخ بسته؛ عملیات بدون کمک شناورها با کلاس یخ متفاوت در انواع یخ مختلف؛ سرعت ایمن در منطقه ای که یخ یا کوه‌های یخی وجود دارند؛ مخابره با کشتی یخ شکن و سایر شناورها؛ دریانوردی در مناطق مختلف متراکم و پوشیده از یخ؛ آگاهی از افزایش انرژی حرکتی؛ استفاده از کوه‌های یخی به منظور پناه گیری و دسترسی از راه توده‌ی یخی.
۶- استفاده از انواع مختلف سامانه‌ی جلوبرنده و سکان، شامل: آگاهی از قدرت و محدودیت‌های مربوط به توانایی سامانه؛ استفاده از سامانه‌های زاویه‌ی خمش و تراز کشتی، فشار بار روی موتور و مسایل سرمایشی.
مقررات و توصیه ها
۷- الزامات محلی برای ورود به مناطق مختلف، شامل: معاهده‌ی قطب جنوب؛ توصیه‌ها و مقررات بین المللی.
محدودیت‌های تجهیزاتی
۸- استفاده از کمک‌های دریانوردی زمینی و خطرهای وابسته در آب‌های قطبی؛ اشتباهات قطب نما در عرض‌های بالا؛ تمایز بین اهداف راداری و ویژگی‌های یخ در پارازیت‌های یخی؛ محدودیت‌های سامانه‌های موقعیت یاب الکترونیکی در عرض بالا؛ محدودیت‌ها در نقشه‌های دریایی و توضیحات راهنما؛ محدودیت‌ها در سامانه‌های مخابراتی.
پیشگیری‌های ایمنی و روشهای مقابله با شرایط اضطراری
۹- در دسترس بودن اطلاعات آبنگاری (هیدروگرافی) کافی به منظور برخورداری از دریانوردی ایمن؛ پیشگیری‌های لازم در زمان دریانوردی در آب‌هایی که به اندازه‌ی کافی نقشه برداری نشده اند؛ محدودیت‌های مربوط به آمادگی و مسئولیت تجسس و نجات، شامل: سامانه جهانی اضطرار و ایمنی دریانوردی ناحیه ی- ای ۴، و محدودیت تسهیلات ارتباطی تجسس و نجات؛ آگاهی از طرح اقتضایی؛ آگاهی از روشهای یدک کشی؛ ارزش تماس با سایر کشتیها و سازمان محلی تجسس و نجات؛ تشخیص خطر، هنگامی که خدمه در معرض درجه‌ی حرات کم قرار می‌گیرند؛ روش‌ها و فنون ترک کشتی و بقا در یخ؛ مشکل خستگی خدمه به علت صدا و لرزش؛ حمل منابع اضافی، مانند: سوخت، غذا و لباس بیشتر؛ اگاهی از نتایج مخرب ناشی از حوادث در آب‌های قطبی.
۱۰- ایجاد روشهای انجام ایمن کار، آگاهی از خسارت وارده به تجهیزات و بدنه که به طور معمول حادث میشود و چگونگی اجتناب از آنها؛ محدودیت‌های مربوط به سامانه‌های اطفای حریق.
بررسی‌های محیط زیستی
۱۱- مناطق دریایی حساس برای تخلیه؛ مناطق ممنوعه برای کشتیرانی که بهتر است از تردد در آن اجتناب شود؛ نواحی خاص مقرر در کنوانسیون مارپل؛ محدودیت‌های تجهیزات مربوط به نشت نفت؛ طرح مبتنی بر پذیرش افزایش حجم زباله، آب خن، لجن سوخت، فاضلاب و غیره؛ نتایج آلودگی در هوای سرد.
فصل ششم
راهنمای مربوط به موارد اضطراری، ایمنی شغلی، امنیت، مراقبت بهداشتی و وظایف مربوط به بقا در دریا
بخش ب-۱ /۶
راهنمای مربوط به رعایت الزامات اجباری، به منظور آشنایی با موارد ایمنی و آموزش و تعلیمات پایه برای کلیهی دریانوردان
جلوگیری از حریق و اطفای حریق
۱- بهتر است آموزش جلوگیری از حریق و اطفای حریق، الزامی توسط بخش الف-۱ /۶، شامل: حداقل اجزای نظری و عملی مندرج در بندهای ۲ تا ۴ زیر باشد.
آموزش نظری
۲- بهتر است آموزش نظری پوشش دهنده‌ی موارد زیر باشد:
۱- عوامل سه گانه‌ی حریق و انفجار ( مثلث حریق): سوخت؛ منبع آتش افروز؛ اکسیژن؛
۲- منابع آتش افروز: شیمیایی؛ بیولوژیکی؛ فیزیکی؛
۳- مواد آتشزا؛ آتش‌زایی؛ نقطه‌ی آتش‌گیری؛ درجه‌ی حرارت سوختن؛ سرعت سوختن؛ مقدار گرما؛ حد پایین آتش‌زایی؛ حد بالای آتش‌زایی؛ گستره‌ی آتش‌زایی؛ خنثی سازی؛ الکتریسیته‌ی ساکن؛ نقطه‌ی اشتعال؛ آتش‌گیری خود به خود؛
۴- خطر و گسترش حریق، توسط تابش گرما، انتقال گرما و هدایت گرما؛
۵- واکنش؛
۶- طبقه بندی حریق و کاربری مواد خاموش کننده؛
۷- علل اصلی حریق روی کشتی ها؛ چکه کردن نفت در موتورخانه؛ سیگار کشیدن؛ افزایش زیاد گرما (یاتاقان ها)؛ دستگاه‌های آشپزخانه (اجاق ها، هود یا دودکش ها، سرخ کردن، صفحات داغ، غیره)؛ آتش گیری ناگهانی (کالا، مواد زاید، غیره)؛ کار داغ (جوشکاری، برش، غیره)؛ لوازم برقی (اتصال کوتاه، تعمیرات غیر حرفه ای)؛ واکنش، خود گرمایی و آتش گیری خود به خود؛ ایجاد جرقه یا حریق عمدی؛ الکتریسیته‌ی ساکن؛
۸- جلوگیری از حریق
۹- سامانه‌های کشف حریق و دود؛ آژیرهای اعلام آتش خود به خود؛
۱۰- تجهیزات اطفا حریق، شامل:
۱۰-۱- تاسیسات ثابت روی کشتی و محل‌های آن ها؛ ایستگاه‌های حریق، هیدرانت ها؛ فلنج بین المللی اتصال به ساحل؛ تاسیسات خفه کردن حریق، دی اکسید کربن، فوم؛ سامانه‌ی افشانه‌ی آب با فشار در فضاهای طبقه بندی شدهی خاص و غیره؛ سامانه‌ی آب پاش اتوماتیک؛ تلمبه‌ی اضطراری حریق؛ ژنراتور اضطراری؛ پخش کننده‌ی پودر شیمیایی؛ رئوس مطالب کلی دستگاه‌های متحرک مورد لزوم و در دسترس؛ سامانه‌ی مه پاش با فشار زیاد؛ فوم با انبساط زیاد؛ لوازم پیشرفته و تجهیزات جدید،
۱۰-۲- لباس آتش نشآن ها، تجهیزات شخصی؛ دستگاه تنفسی؛ وسایل به هوش آوردن؛ ماسک و کلاه ضد دود؛ طناب نجات و طناب مهار ضد حریق؛ و محل آنها روی کشتی، و
۱۰-۳- تجهیزات کلی، از جمله لوله‌های آتش نشانی، نازل‌ها یا سرشلنگ ها، اتصالات، تبرهای مورد استفاده در اطفای حریق؛ خاموش کننده‌های قابل حمل حریق؛ پوشش‌ها یا روکش‌های خفه کننده‌ی حریق؛
۱۱- ترتیبات و ساختار، شامل: مسیرهای فرار؛ تجهیزات خارج کردن گاز مخازن؛ تقسیم بندی ساختاری طبقه‌ی – ای، بی و سی؛ سامانه‌های گاز خنثی؛
۱۲- سازمان اطفای حریق کشتی، شامل: آژیر کلی؛ طرح‌های کنترل حریق، ایستگاه‌های تجمع و وظایف هر یک از افراد؛ ارتباطات، از جمله ارتباط کشتی با ساحل در زمان حضور در بندر؛ روشهای ایمنی پرسنلی؛ تمرین‌های زمان بندی شده روی کشتی؛ سامانه‌های گشت؛
۱۳- آگاهی عملی از روشهای به هوش آوردن؛
۱۴- روشهای اطفای حریق، شامل: به صدا در آوردن آژیر؛ شناسایی و جدا کردن محل؛ به آب انداختن؛ بازدارنده؛ سرمایش؛ خفه کردن حریق؛ خاموش کردن؛ نگهبانی به منظور عدم آتش گیری مجدد؛ خارج کردن دود؛ و
۱۵- مواد اطفای حریق، شامل: آب، جت پاش جامد، افشانه، مه، آب گرفتگی؛ فوم با انیساط زیاد، متوسط و کم؛ دی اکسید کرین؛ فوم تشکیل دهنده لایه آبی؛ پودر شیمیایی خشک؛ تجهیزات و پیشرفت‌های جدید علمی.
آموزش عملی
۳- بهتر است آموزش عملی ارایه شده در زیر، در فضاهایی برگزار شود، که به طور واقعی، شرایط آموزش را ایجاد میکنند (مانند: شرایط شبیه سازی شده روی کشتی)، و در هر زمانی عملی و امکان پذیر باشد؛ بهتر است در تاریکی و هم چنین، در روشنایی روز انجام شود و بتواند به فراگیران توانایی زیر را بدهد:
۱- استفاده از انواع خاموش کننده‌های قابل حمل؛
۲- استفاده از لوازم خود تنفسی؛
۳- خاموش کردن حریق‌های کوچک‌تر، مانند: حریق‌های برقی، حریق‌های نفتی و حریق‌های پروپین؛
۴- خاموش کردن آتش‌های گسترده با آب ( جت و نازل‌های مه پاش)؛
۵- خاموش کردن حریق با فوم، پودر، یا هر گونه ماده‌ی شیمیایی دیگر؛
۶- ورود و عبور از میان محفظه ای که در آن، فوم با انبساط زیاد تزریق شده است، همراه با طناب نجات، اما بدون لوازم مربوط به تنفس؛
۷- اطفای حریق در فضاهای بسته‌ی پر از دود، پوشیدن لوازم خود تنفسی؛
۸- خاموش کردن آتش با آب مه پاش یا هر گونه مواد اطفای حریق مناسب، در کابین محل مسکونی یا موتورخانه‌ی شبیه سازی شده با حریق و دود غلیظ؛
۹- خاموش کردن حریق نفت با مانیتور مه پاش و سر شیلنگ‌های افشانه‌ای؛ پودر شیمیایی خشک یا مانیتور فوم‌پاش؛
۱۰- انجام عملیات نجات در فضای پر از دود، پوشیدن لوازم تنفسی.
کلیات
۴- بهتر است فراگیران، از لزوم حفظ حالت آمادگی روی کشتی، اگاهی پیدا کنند.
کمک‌های اولیه‌ی مقدماتی
۵- آموزش کمک‌های اولیه مقدماتی مورد لزوم مندرج در مقررهی ۱ /۶، به عنوان قسمتی از آموزش پایه، بهتر است در مراحل اولیه، آموزش شغلی، ترجیحا در طول آموزش و قبل از اعزام به دریا ارایه شود، تا دریانوردان بتوانند به محض رو به رو شدن با حوادث یا سایر اضطرارهای پزشکی و تا حضور شخصی که در استفاده از کمک‌های اولیه‌ی پزشکی مهارت دارد، یا حضور شخصی که عهده دار مراقبت پزشکی روی کشتی است، اقدامات فوری را انجام دهند.
ایمنی شخصی و مسئولیتهای اجتماعی
۶- بهتر است مراجع دریایی، اهمیت ارتباطات و مهارت در زبان را به منظور برقراری ایمنی جان اشخاص و حفاظت از مایملک در دریا و جلوگیری از آلودگی دریایی در نظر داشته باشند. با توجه به خصوصیت بین المللی بودن صنعت دریانوردی، اتکا به ارتباطات بیانی از کشتی به کشتی و از کشتی به ساحل، افزایش استفاده از خدمه‌ی با زبان‌های مختلف، و توجه به این که اعضا خدمه بهتر است قادر به ارتباط با مسافران در هنگام اضطرار باشند، تصویب یک زبان مشترک برای ارتباطات دریانوردی، می‌تواند موجب ارتقای کار ایمن توسط کاهش خطر اشتباه انسانی در تبادل اطلاعات اساسی شود.
۷- زبان انگلیسی اگر چه جهانی نیست، اما با کار مشترک، به سرعت می‌تواند به منزله‌ی یک زبان استاندارد ارتباطی برای مقاصد ایمنی دریانوردی شود، که قسمتی از این روند به خاطر استفاده از جملات استاندارد ارتباط دریایی مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی است.
۸- بهتر است مراجع دریایی، توجه به منافعی کنند که در اثر حصول اطمینان از توانایی دریانوردان، حداقل در استفاده از لغات انگلیسی مقدماتی، با تاکید بر واژها و شرایط دریایی حاصل می‌شوند.
بخش ب-۲ /۶
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌ی حرفه ای شناور بقا، قایق‌های نجات و قایق‌های سریع نجات
۱- بهتر است متقاضی، قبل از شروع آموزش، از الزامات مربوط به سلامت پزشکی، به ویژه مربوط به حواس بینایی و شنیداری برخوردار باشد.
۲- بهتر است آموزش، مربوط به مفاد کنوانسیون بین المللی نجات جان اشخاص در دریا (اصلاح شده) باشد*.
۳- اعضا، ممکن است آموزش و تجربه روی کشتی (مانند شرکت در تمرین ها) را به منظورحصول استاندارد صلاحیت مورد لزوم جدول الف-۱-۲ /۶، در موضوعات مشخص شده در بندهای ۶.۱.۲، ۶.۱.۳، ۶.۱.۴، ۶.۲.۱ و ۱۲.۱.۵ بخش الف ۲ /۶ بپذیرند. بهتر است مراجع دریایی، در نظر داشته باشند که آموزش روی کشتی، در این موارد تنها، در زمانی که شرایط هوا مساعد است و مقررات بندری اجازه می‌دهد، می‌تواند انجام شود.
بخش ب-۳ /۶
راهنمای مربوط به آموزش پیشترفته‌ی اطفای حریق
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۴ /۶
راهنمای مربوط به الزامات کمک‌های اولیه پزشکی و مراقبت پزشکی
۱- برنامه‌های آموزشی دریانوردان، به منظورعهده دار شدن کارها، وظایف و مسئولیتهای فهرست شده در ستون ۱ جدول الف-۱-۴ /۶، ندرج شده است، تا کمک‌های اولیه‌ی پزشکی روی کشتی را، با در نظر گرفتن رهنمودهای تجدید نظر شده در راهنمای بین المللی پزشکی برای کشتیها، حسب مورد، ارایه دهند.
بخش ب-۵ /۶
راهنمای مربوط به آموزش و صدور گواهینامه برای افسران امنیتی کشتی
۱- بهتر است آموزش، مربوط به مفاد آیین نامه‌ی بین المللی امنیت بنادر و کشتی ها، و کنوانسیون ایمنی جان اشخاص در دریا (اصلاح شده) باشد.
۲- در پایان آموزش، بهتر است افسر امنیت کشتی، دارای آگاهی مکفی از زبان انگلیسی، به گونه ای باشد، که بتواند پیام‌های مربوط به کشتی یا تسهیلات امنیتی بندری را به درستی تفسیر و ارتباط لازم را بر قرار کند.
۳- در شرایط خاص و ضروری، هنگامی که شخص دارای گواهینامه‌ی مهارت، به عنوان افسر امنیت کشتی، به طور موقت در دسترس نباشد، ممکن است مرجع دریایی به یک دریانورد دارای وظایف و مسئولیت خاص امنیتی و آگاه از طرح امنیتی کشتی اجازه دهد تا به عنوان افسر امنیتی انجام وظیفه کند و کلیهی وظایف و مسئولیتهای اجرایی افسر امنیت کشتی را، تا رسیدن به بندر بعدی یا برای مدت زمانی که از ۳۰ روز تجاوز نکند، هر کدام که بیشتر شود، به عهده گیرد. بهتر است شرکت، در اسرع وقت ممکن، مقامات ذی صلاح بندر یا بنادر بعدی را از ترتیباتی که انجام شده است آگاه سازد.
بخش ب-۶ /۶
راهنمای مربوط به حداقل الزامات اجباری، برای آموزش و تعلیمات در زمینه‌ی امنیت کلیهی دریانوردان
آشناسازی و اگاهی امنیتی
۱- دریانوردان و خدمه‌ی روی کشتی به منزله کارشناس امنیتی محسوب نمی شوند و هدف مفاد این کنوانسیون یا آیین نامه نیز، این نیست که آنها را تبدیل به متخصص امنیتی کند.
۲- بهتر است دریانوردان و خدمه روی کشتی، آموزش مکفی مربوط به امنیت یا آموزش دستورالعمل‌ها و آشنایی در ارتباط با آنها را فرا گیرند، به طوری که با آگاهی ودرک مطلوب از انجام وظایف محوله به آن ها، به طور جمعی کمک به ارتقای امنیت دریانوردی کنند.
۳- دریانوردانی که برای آنان وظایف امنیتی تعیین نمی شود، بهتر است آموزش یا تعلیمات مبنی بر آگاهی امنیتی، تنظیم شده در بخش الف-۶ /۶، را دست کم یک بار در طول دورهی خدمت خود به پایان رسانند. اگر دریانوردان یا خدمه‌ی روی کشتی، الزامات مقررهی ۶ /۶، در خصوص آشنایی با امنیت را احراز کرده و در تمرین‌ها و مانورهای مورد لزوم، به موجب آیین نامه‌ی بین المللی امنیت بنادر و کشتیها شرکت کنند، لزومی به گذراندن دورهی مجدد یا تجدید اعتبار این آموزش نخواهند داشت.
دریانوردانی که وظایف امنیتی برای آنها تعیین میشود
۴- اصطلاح « با وظایف تعیین شدهی امنیتی » در بخش الف-۶ /۶، بیان کننده وظایف خدمه ای است، که دارای وظایف امنیتی و مسئولیتهای خاص، طبق طرح امنیت کشتی هستند.
۵- بهتر است دریانوردان با وظایف امنیتی تعیین شده، آموزش تنظیم شده در بخش الف -۶ /۶، را دست کم یک بار در طول دورهی خدمت خود به پایان برسانند. اگر دریانورد یا خدمه‌ی روی کشتی، الزامات مقررهی ۶ /۶، در خصوص آشنایی با امنیت را احراز کرده و در تمرین‌ها و مانورهای مورد لزوم، به موجب آیین نامه‌ی بین المللی امنیت بنادر و کشتیها شرکت کنند، لزومی به گذراندن دورهی مجدد یا تجدید اعتبار این آموزش نخواهند داشت.
۶- آنان که ارایه دهنده‌ی «آموزش آشنایی با موارد امنیتی»، طبق بخش الف-۶ /۶ هستند، لزومی ندارد که از آنها خواسته شود الزامات مربوط به مقررهی ۶ /۱، یا بخش الف-۶ /۱، را احراز کنند.
۷- در شرایط خاص و ضروری، هنگامی که لازم است وظایف مربوط به امنیت روی کشتی، توسط شخصی به عهده گرفته شود که برای انجام وظایف مربوط به امنیت، شایسته است، و چنین شخصی به طور موقت در دسترس نباشد، مرجع دریایی، می‌تواند یک دریانورد بدون وظایف امنیتی تعیین شده را، مشروط بر این که آگاه به طرح امنیتی کشتی باشد، تا بندر بعدی یا برای مدت زمانی که از ۳۰ روز تجاوز نکند، هر کدام که بیشتر باشد، مجاز به برعهده گرفتن چنین وظایفی کند.
فصل هفتم
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌های جایگزین
بخش ب-۱ /۷
راهنمای مربوط به صدور گواهینامه‌های جایگزین
(مفادی وجود ندارد)
بخش ب-۲ /۷
راهنمای مربوط به برنامه‌های خاص آموزشی عرشه و موتور، به طور یکپارچه
۱- بهتر است هر عضو، اطمینان حاصل کند، که برنامه‌ی خاص آموزشی عرشه و موتور، به طور یکپارچه:
۱- از چارچوب یک برنامه‌ی آموزشی تایید شده، ارایه میشود؛
۲- در موسسات آموزشی دریانوردی ساحلی، و یا روی کشتیهای آموزشی مورد تایید برگزار میشود ؛ و
۳- در یک دفترچه سوابق آموزشی تایید شده، مستند میشود.
بخش ب-۳ /۷
راهنمای مربوط به اصول در برگیرنده‌ی صدور گواهینامه‌های جایگزین
(مفادی وجود ندارد)
فصل هشتم
راهنمای مربوط به عهده دار شدن نگهبانی
بخش ب-۱ /۸
راهنمای مربوط به برخورداری از قابلیت به منظور انجام وظیفه
جلوگیری از خستگی
۱- در رعایت الزامات مربوط به زمان استراحت، «شرایط عملیاتی بر جسته»، می‌تواند چنین استنباطی را به دست دهد، که تنها به مفهوم امور اصلی روی کشتی اطلاق میشود، از این رو، به علت موارد ایمنی یا دلایل زیست محیطی و یا موارد غیر قابل پیش بینی در آغاز سفر، نمی تواند به تاخیر افتد.
۲- اگرچه به طور جهان شمول نمی توان تعریف فنی قابل قبولی برای «خستگی» در نظر گرفت، اما هر شخصی که در عملیات کشتی مشغول به کار است، بهتر است، نسبت به عوامل کمک کننده به خستگی، از جمله در مورد آنهایی که توسط سازمان بینالمللی دریانوردی شناخته شده اند- و نه تنها محدود به آن ها- آگاه باشد، و هنگام اتخاذ تصمیم برای انجام عملیات کشتی، آن موارد را در نظر بگیرد.
۳- در اعمال مقررهی ۱ /۸، موارد زیر، در نظر گرفته می‌شوند:
۱- بهتر است در پیش بینی‌هایی که به منظور جلوگیری از خستگی مطرح شده اند، به این اطمینان رسید که به طور کلی، ساعات کار زیاد یا غیر معقول، در نظر گرفته نمی شوند. به ویژه، حداقل زمان استراحت مشخص شده، در بخش الف-۱ /۸، نباید چنین تفسیر شود، زیرا دلالت بر این دارد که کلیهی ساعات دیگر، ممکن است به عهده داری نگهبانی یا سایر وظایف؛ اختصاص داده شود؛
۲- تواتر و طول مدت مرخصی، و اعطای مرخصی جبرانی، از عوامل مادی هستند، که به منظورجلوگیری از خستگی ایجاد شده، در طول یک مدت زمان در نظر گرفته میشود؛ و
۳- این پیش بینی‌ها ممکن است، برای کشتیهای در حال سفرهای کوتاه متفاوت باشد، مشروط بر این که، ترتیبات ایمنی خاصی در آنها بر قرار شود.
۴- استثناهایی که در بند ۹ بخش الف-۱ /۸، ارایه شده، بهتر است چنین استنباطی را به دست دهد که مربوط به استثنائات وضع شده برای دریانوردان در کنوانسیون سازمان بینالمللی کار مربوط به ساعات کار و تامین نفرات کشتیها مصوب ۱۹۹۶ برابر با ۱۳۷۵ (شماره۱۸۰)، یا کنوانسیون کار دریانوردی، مصوب ۲۰۰۶ برابر با ۱۳۸۵، در زمان لازم الاجرا شدن است. بهتر است شرایطی که تحت آن چنین استثناها اعمال میشود، توسط اعضا تعریف شود.
۵- بر اساس اطلاعات حاصل شده، در نتیجه‌ی رسیدگی به حوادث دریانوردی، بهتر است مراجع دریایی، پیش بینی‌های خود را به منظورجلوگیری از خستگی همواره، تحت نظر داشته و آنها را مرور کنند.
جلوگیری از سوء مصرف مواد مخدر و الکل
۶- سوء مصرف مواد مخدر و الکل، به طور مستقیم در سلامتی و میزان توانایی دریانورد، به منظور انجام وظایف نگهبانی یا وظایفی که موارد ایمنی، امنیتی و جلوگیری از آلودگی را در بر می‌گیرند، تاثیر گذار است. به دریانوردانی که تحت تاثیر مصرف مواد مخدر یا الکل هستند، تا زمان بر طرف شدن آسیب‌های وارده ناشی از تاثیر مواد مخدر یا الکل در آنان، نباید برای انجام وظایف نگهبانی یا وظایفی که در بر گیرنده‌ی موارد ایمنی، جلوگیری از آلودگی و امنیتی است، مجوز داده شود.
۷- بهتر است مراجع دریایی، اطمینان حاصل کنند که، به منظور جلوگیری از سوء مصرف الکل و مواد مخدر و ممانعت از آسیب رساندن به توانایی نگهبانی خدمه و آنان که عهده دار وظایف محوله، شامل وظایف ایمنی، امنیتی و جلوگیری از آلودگی هستند، اقدامات مکفی انجام پذیرفته و بهتر است، حسب لزوم، برای موارد زیر، از برنامه‌ی غربالگیری برخوردار باشند:
۱- شناسایی موارد مربوط به سوء مصرف مواد مخدر و الکل؛
۲- احترام به شخصیت، حریم خصوصی، محرمانه و حقوق اصلی افراد ذیربط؛ و
۳- در نظر گرفتن رهنمودهای بین المللی مربوط.
۸- بهتر است شرکت ها، به اجرای سیاست‌های واضح و مکتوب، به منظور جلوگیری از سوء مصرف الکل و مواد مخدر توجه داشته باشند، از جمله: ممنوعیت مصرف الکل در محدوده‌ی زمانی چهار ساعت قبل از خدمت خدمه، به عنوان اعضای نگهبانی، که یا در سامانه‌ی مدیریت کیفیت شرکت درج شده است و یا با ارایه‌ی اطلاعات مکفی و دستورالعمل، به دریانوردان ابلاغ میشود.
۹- آنان که طراح برنامه‌های جلوگیری از سوء مصرف مواد مخدر و الکل هستند، بهتر است، راهنمای مندرج در انتشارات سازمان بینالمللی کار، تحت عنوان برنامه‌های جلوگیری از مواد مخدر و الکل در صنایع دریانوردی (دستورالعملی برای برنامه‌ریزان)، که ممکن است اصلاح شده باشد، را در نظر بگیرند.
بخش ب-۲ /۸
راهنمای مربوط به ترتیبات نگهبانی و اصول قابل رعایت آن
بهتر است راهنمای عملیاتی زیر، توسط شرکت ها، فرماندهان و افسران نگهبان در نظر گرفته شود.
قسمت ۱- راهنمای صدور گواهینامه
(مفادی وجود ندارد)
قسمت ۲- راهنمای مربوط به طراحی سفر
(مفادی وجود ندارد)
قسمت ۳- اصول نگهبانی به طور کلی
(مفادی وجود ندارد)
قسمت ۴- راهنمای مربوط به وظایف نگهبانی در دریا
قسمت ۱-۴ – راهنمای عهده دار شدن وظایف نگهبان مسئول ناوبری
مقدمه
۲- ممکن است راهنمای خاصی برای انواع خاص کشتی ها، هم چنین، برای کشتیهای حامل کالاهای خطرناک، مضر سمی یا بسیار آتش زا لازم باشد. بهتر است فرمانده کشتی، این راهنمای عملیاتی را حسب مورد، فراهم آورد.
۳- این مهم از موضوعات اساسی محسوب میشود، که افسران نگهبان مسئول ناوبری درک کنند، که عملکرد موثر آنها در وظایف محوله، با منافع مبتنی بر ایمنی جان اشخاص و دارایی‌ها در دریا و جلوگیری از آلودگی محیط زیست دریایی، همراه است.
نگهبانی در لنگر
۴- فرماندهی هر کشتی، در لنگرگاهی که حالت پناهگاهی ندارد، در لنگرگاه فراساحل یا هر شرایط دیگر واقعی در دریا، طبق بند ۵۱، قسمت ۱-۴، بخش الف-۲ /۸، فصل ۸ از آیین نامه‌ی - اس تی سی دبلیو، بهتر است مطمئن شود که ترتیبات نگهبانی برای عهده دار شدن نگهبانی ایمن، در کلیهی اوقات، مکفی است. بهتر است افسر عرشه، در همه‌ی اوقات، عهده دار مسئولیت در امر نگهبانی ایمن لنگر باشد.
۵- در تعیین ترتیبات نگهبانی و اطمینان از حفظ امنیت وایمنی کشتی و حفاظت از محیط زیست دریایی، بهتر است فرمانده، همه‌ی شرایط مرتبط و شرایطی مانند موارد زیر را در نظر بگیرد:
۱- حفظ حالت هوشیاری به طور مدام، از نظر دیداری و شنیداری، هم چنین، حفظ همه‌ی امکانات و شرایط در دسترس، مانند؛
۲- الزامات ارتباطی کشتی به کشتی و کشتی به ساحل؛
۳- هوای غالب، دریا، یخ و شرایط جریان؛
۴- نیاز کنترل مداوم، موقعیت کشتی؛
۵- طبیعت، اندازه و خصوصیات لنگرگاه؛
۶- شرایط ترافیکی؛
۷- وضعیتی که می‌تواند، در امنیت کشتی تاثیر گذار باشد؛
۸- عملیات تخلیه و بارگیری؛
۹- تعیین آماده باش اعضای خدمه؛ و
۱۰- روش اعلام خطر به فرمانده، و بر قراری آمادگی موتور.
قسمت ۲-۴ –راهنمای برقراری نگهبانی موتور
۶- ممکن است برای انواع به خصوص سامانه‌های جلوبرنده یا تجهیزات فرعی، و برای کشتیهای حامل مواد خطرناک، مضر، سمی یا بسیار آتش زا، یا سایر انواع کالاهای خاص، نیاز به راهنمایی خاص باشد. افسر سر مهندس، بهتر است این راهنمای عملیاتی را، حسب مورد، فراهم آورد.
۷- این موضوع اساسی است، که افسران نگهبان مسئول موتور، درک کنند که عملکرد موثر آنان در انجام وظایف نگهبانی موتور، در منافع مبنی بر ایمنی جان اشخاص و مایملک در دریا و جلوگیری از آلودگی محیط زیست دریایی، موثر است.
۸- بهتر است افسر در حال استراحت، قبل از به عهده گرفتن نگهبانی موتور:
۱- با محل و طرز استفاده از تجهیزات فراهم شده، به منظور تامین ایمنی جان اشخاص در محیط سمی یا خطرناک، آشنا باشد؛
۲- آگاه شود که مواد مورد نیاز برای تجویز کمک‌های اولیه‌ی پزشکی اضطراری، به راحتی در دسترس است، به ویژه وسایلی که برای درمان سوختگی و تاول لازم است؛ و
۳- هنگامی که کشتی در بندر، به طور ایمن، مهار و لنگر شده است،، داشتن آگاهی از:
۳-۱- فعالیتهای مربوط به کالا و وضعیت امور تعمیر و نگهداری، و کلیهی عملیات دیگر موثر در نگهبانی، و
۳-۲- موتور کمکی مورد استفاده برای ارایه خدمات محل مسکونی مسافری یا خدمه، عملیات کالا، سامانه‌های عملیاتی تامین آب و خروج دود ضروری به نظر می‌آید.
قسمت ۳-۴ راهنمای برقراری نگهبانی رادیویی
کلیات
۹- مقررات رادیویی در میان سایر موارد، مقرر می‌دارد که هر ایستگاه رادیویی کشتی، ملزم به داشتن پروانه است، و تحت اختیار نهایی فرماندهی کشتی یا سایر اشخاص مسئول در کشتی قرار دارد، و تنها تحت کنترل خدمه‌ی کاملا شایسته، کاربری خواهد شد. مقررات رادیویی، هم چنین لازم می‌دارد، که اعلام خطر اضطراری، فقط به موجب مجوز فرمانده، یا سایر اشخاص مسئول در کشتی انجام شود.
۱۰- بهتر است فرمانده کشتی، در نظر داشته باشد که به کلیهی خدمه‌ی مسئولیت داده شده به منظور ارسال هشدار شرایط اضطراری، در ارتباط با آگاهی از، و توانایی در عملیات مناسب مربوط به کاربری کلیهی تجهیزات رادیویی روی کشتی، آن طور که توسط بند ۱.۵ مقررهی ۱۴ /۱ لازم است، دستورالعمل داده شده است. بهتر است این موضوع در دفتر وقایع رادیویی یا عرشه ثبت شود.
نگهبانی
۱۱- علاوه بر الزامات مربوط به نگهبانی رادیویی، فرمانده هر کشتی دریاپیما، بهتر است اطمینان حاصل کند که:
۱- ایستگاه رادیویی کشتی، به طور مکفی برای اهداف تبادل مخابرات کلی– به ویژه مکالمات عمومی، تامین خدمه شده است؛ البته با در نظر گرفتن محدودیت‌های تحمیلی، از طرف آنان که مختار به کاربری آن هستند؛ و
۲- تجهیزات رادیویی در کشتی فراهم شده است و در صورت نصب، منابع یدکی انرژی در شرایط کاری مطلوب نگهداری می‌شوند.
۱۲- اطلاعات و دستورالعمل لازم، در استفاده از تجهیزات رادیویی و کاربرد روش‌هایی برای دست یابی به اهداف ایمنی و مقابله با شرایط اضطراری، بهتر است به طور زمان بندی شده، به کلیهی اعضای خدمه ذی ربط، توسط شخص معین شده در فهرست اسامی، که دارای مسئولیت اصلی برای مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری است، ارایه شود. این موضوع، بهتر است در دفتر رادیو ثبت گردد.
۱۳- فرمانده هر کشتی که مشمول کنوانسیون نجات جان اشخاص در دریا نیست، بهتر است نگهبانی رادیویی مکفی را، آن طور که توسط مرجع دریایی تعیین شده، با در نظر گرفتن مقررات رادیویی، الزامی کند.
عملیاتی
۱۴- کاربر رادیویی تعیین شده، که عهده دار مسئولیت اصلی برای مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری محسوب میشود، بهتر است پیش از آغاز عملیات دریانوردی، مطمئن شود که:
۱- کلیهی تحهیزات رادیویی ایمنی و اضطراری و منبع انرژی یدکی، در شرایط کاری کارآمد باشند، و این مهم نیز در دفتر رادیو کشتی ثبت شود؛
۲- همه‌ی اسناد مورد لزوم به موجب موافقتنامه بینالمللی، اطلاعیه‌های مربوط به ایستگاه‌های رادیویی و اسناد اضافی که مورد نیاز مرجع دریایی است، در دسترس و طبق آخرین موارد تکمیلی، اصلاح شده باشد، و این که بروز هر اختلافی به فرمانده گزارش خواهد شود.
۳- ساعت رادیو، به طور صحیح و برحسب علایم زمانی استاندارد، تنظیم شده باشد؛
۴- آنتن، به درستی در محل خود قرار دارد، خسارتی وارد نمی کند و به طور مناسب متصل شده است؛ و
۵- تا حدی که می‌تواند انجام پذیرد، پیام‌های روزمره اخطار دریانوردی و هوایی برای ناحیه ای که کشتی دریانوردی خواهد کرد، به همراه پیام‌های مورد درخواست فرمانده برای مناطق دیگر، روز آمد شده، و این چنین پیام‌ها به فرمانده تسلیم خواهد شد.
۱۵- بهتر است، در زمان دریانوردی و باز کردن ایستگاه مخابراتی، کاربر رادیویی در حال نگهبانی:
۱- روی فرکانس‌های اضطراری مناسب، به منظور امکان وجود هر ایستگاه اضطراری، به گوش باشد؛ و
۲- به ایستگاه ساحلی محلی و هر ایستگاه ساحلی مربوط دیگری که از آن انتظار مخابرات کلی می‌رود، گزارش تردد (نام، موقعیت و مقصد، غیره) ارسال کند.
۱۶- بهتر است، هنگامی که ایستگاه مخابراتی باز است، کاربر رادیویی در حال نگهبانی:
۱- ساعت رادیو را بر حسب علایم زمانی استاندارد، حداقل یک بار در روز مورد بازدید قرار دهد؛
۲- هنگام ورود و خروج از ناحیه‌ی خدماتی یک ایستگاه رادیویی، که از آن انتظار ارتباطات کلی می‌رود، گزارش تردد ارسال کند؛ و
۳- گزارشها را به سامانه‌های گزارشی کشتی، طبق دستورالعمل‌های فرمانده کشتی، انتقال دهد.
۱۷- زمانی که کشتی در دریا است، کاربر رادیویی تعیین شده به عنوان شخصی که دارای مسئولیت اصلی در زمینه‌ی عهده داری وظایف مخابرات رادیویی است، در زمان بروز حوادث اضطراری، بهتر است برای اطمینان از کارکرد مناسب:
۱- تجهیزات رادیویی ایمنی و اضطرار – دی اس سی- را دست کم یک بار در هفته، تحت آزمایش صدا کردن قرار دهد؛ و
۲- تجهیزات رادیویی ایمنی و اضطرار را دست کم یک بار در روز اما بدون انتشار هر گونه علامتی، آزمایش کند.
بهتر است، نتایج این آزمایشها در دفتر رادیویی ثبت شود.
۱۸- کاربر رادیویی معین شده به منظور عهده داری وظایف مربوط به مخابرات کلی، بهتر است مطمئن شود که نگهبانی موثری روی کلیهی بسامدهای محتمل به تبادل مخابراتی، با عنایت به موقعیت کشتی در رابطه با آن ایستگاه‌های ساحلی و به ایستگاه‌های زمینی ساحلی که از آنها انتظار ترافیک مخابراتی می‌رود، بر قرار است. در زمان تبادل اطلاعات مخابراتی، کاربران رادیویی، بهتر است توصیههای مربوط به اتحادیه بین المللی رادیویی را رعایت کنند.
۱۹- هنگام بستن ایستگاه در زمان ورود به یک بندر، کاربر رادیویی در حال نگهبانی، بهتر است به ایستگاه ساحلی محلی و سایر ایستگاه‌های ساحلی که با آنها در تماس بوده است، از ورود کشتی به بندر و بسته شدن ایستگاه را اطلاع رسانی کند.
۲۰- هنگام بسته شدن ایستگاه رادیویی، کاربر رادیویی معیین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری، بهتر است:
۱- مطمئن شود که آنتن‌های فرستنده، متصل به زمین شده اند؛ و
۲- بررسی کند که منابع انرژی ذخیره، به طور مکفی شارژ شده است.
روش‌ها و هشدارهای اضطراری
۲۱- هشدار اضطراری یا صدا زدن اضطراری، به طور مطلق دارای اولویت بر عملیات مخابراتی هر فرستنده دیگر است. کلیهی ایستگاه‌های گیرنده‌ی چنین علایمی، باید بر اساس مقررات رادیویی، بیدرنگ کلیهی عملیات فرستنده‌ی خود را که میتوانند با مخابرات اضطراری تداخل داشته باشد، متوقف کنند.
۲۲- در صورتی که حالت اضطرار، بر کشتی خودی اثر کند، کاربر تعیین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی، در طول حوادث اضطراری، بهتر است بی درنگ، مسئولیت آن را طبق روشهای مقررات رادیویی و توصیههای اتحادیه بین المللی رادیویی پیگیری کند.
۲۳- به محض دریافت یک هشدار اضطراری:
۱- کاربر رادیویی در حال نگهبانی، بهتر است فرمانده و در صورت اقتضا، کاربر تعیین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی را در طول حوادث اضطراری آگاه کند؛ و
۲- کاربر رادیویی معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی، در طول حوادث اضطراری، بهتر است شرایط را ارزیابی کند و بی درنگ، به منظور پیگیری روشهای مقررات رادیویی و توصیههای ذیربط اتحادیه‌ی بین المللی رادیویی مسئولیت را به عهده بگیرد.
پیام‌های فوری
۲۴- در مواردی که کشتی خودی، تحت تاثیر نوعی از فوریت قرار دارد، کاربر رادیویی معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت در زمینه‌ی مخابرات رادیویی درطول حوادث اضطراری، بهتر است بی درنگ، مسئولیت پیگیری روشهای مقررات رادیویی و توصیههای ذی ربط اتحادیه‌ی بینالمللی رادیویی را به عهده گیرد.
۲۵- در موارد ارتباطات مربوط به مشورت پزشکی، کاربر رادیویی معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری، بهتر است روشهای مقررات رادیویی را عهده دار شود و طبق شرایط انتشار یافته در اسناد بین المللی ذی ربط (بند ۱۴.۲ ببینید) یا آن طور که توسط فراهم کننده‌ی خدمات ماهواره ای مشخص شده، اقدام کند.
۲۶- در موارد ارتباطات مربوط به حمل و نقل پزشکی، آن طور که در پروتکل الحاقی به کنوانسیون‌های ژنو ۱۲ اوت ۱۹۴۹ (۲۱ /۵ /۱۳۲۸)، و مربوط به حفاظت قربانیان منازعات تسلیحاتی بین المللی (پروتکل ۱) آمده است، کاربر رادیویی معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری، بهتر است روشهای مقررات رادیویی را پیگیری کند.
۲۷- به محض دریافت یک پیام فوری، کاربر رادیویی در حال نگهبانی، بهتر است فرمانده و در صورت ضرورت، کاربر رادیویی معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری را آگاه کند.
پیام‌های ایمنی
۲۸- هنگامی که یک پیام ایمنی ارسال میشود، فرمانده و کاربر رادیویی در حال نگهبانی، بهتر است روشهای مربوط به مقررات رادیویی را پیگیری کنند.
۲۹- به محض دریافت پیام ایمنی، بهتر است کاربر رادیویی در حال نگهبانی، به محتوای آن توجه کند و برابر با دستورالعمل فرمانده کشتی، عمل نماید.
۳۰- ارتباطات پل فرماندهی به پل فرماندهی، بهتر است با – وی اچ اف، روی کانال ۱۳ انجام شود. ارتباطات بین پل فرماندهی با پل فرماندهی به عنوان « ارتباطات ایمنی دریانوردی بین کشتی »، در مقررات رادیویی درج شده است.
سوابق رادیویی
۳۱- درج موارد اضافه در دفتر رادی،و بهتر است برابر با بندهای ۱۰، ۱۲، ۱۴، ۱۷ و ۳۳ صورت پذیرد.
۳۲- مواردی که به طور غیر مجاز ارسال شده، و حوادث از نوع تداخلات زیان بار، بهتر است در صورت امکان، شناسایی و در دفتر رادیویی ثبت شود و طبق مقررات رادیویی، به همراه موارد مناسب استخراج شده از دفتر رادیویی، به آگاهی دستگاه اجرایی برسد.
نگهداری باطری
۳۳- باطری‌هایی که فراهم کننده‌ی منبع انرژی، برای هر قسمت از تاسیسات رادیویی، از جمله آنهایی که به طور دایمی نیازمند تغذیه‌ی جریان نیرو هستند، در حیطه مسئولیتهای کاربر مسئول معین شده به عنوان دارنده‌ی مسئولیت اصلی در زمینه مخابرات رادیویی در طول حوادث اضطراری قرار دارند، و بهتر است:
۱- در زمان باردهی و در شرایط عدم تغذیه‌ی انرژی، به طور روزانه، مورد آزمایش قرار گیرند، و در صورت لزوم، در حالت شارژ کامل در آورده شوند؛
۲- در صورت امکان، یک بار در هفته، مورد آزمایش هیدورمتری قرار گیرند، یا در صورتی که نتوان از هیدرومتر استفاده کرد، توسط آزمایش گر مناسب اندازه گیری شوند؛ و
۳- هر ماه یک بار، میزان امنیت هر باطری و اتصالات آن و شرایط باطری‌ها و محفظه یا محفظه‌های آنها مورد بازدید واقع شود.
بهتر است نتایج این آزمایشها، در دفتر رادیویی ثبت شود.
قسمت ۵- راهنمای نگهبانی در بندر
(مفادی وجود ندارد).
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن قطعنامه‌های شماره (۱) و(۲) در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ پنجم خردادماه یکهزار و سیصد و نود و سه مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۱ /۵ /۱۳۹۳ به تأیید شورای نگهبان رسید.
علی لاریجانی
۱ از دوره (های) مربوط الگوی سازمان بینالمللی دریانوردی می‌توان در زمینه تدوین دوره‌ها استفاده نمود.
۱ بهجا و مناسب بودن اقدام اصلاحی یعنی اقدامات مزبور باید بر دلایل بنیادین و ریشهای کمبودها تمرکز داشته باشند و باید به گونه ترتیب داده شوند که در زمان مقرر اتخاذ شوند.
۱ توضیح: ارزیابی دید رنگی تنها مستلزم انجام هر شش سال یکبار آن است.
۱ استانداردهای عملکردی مربوط مصوب سازمان بینالمللی دریانوردی را ببینید.
۱ الگوی دوره (های) مربوط سازمان بینالمللی دریانوردی و قطعنامه‌ی شماره‌ی ۶۴ اجلاس شصت و هفتم کارگروه (کمیته) ایمنی دریانوردی، توصیههای جدید و اصلاح شده استانداردهای عملکردی، ممکن است در تهیهی دوره‌ها کمک کند.
۱ از دوره (های) مربوط الگوی سازمان بینالمللی دریانوردی می‌توان در زمینه تدوین دوره‌ها استفاده نمود.
۱ الگوی مربوط دوره (های) سازمان بینالمللی دریانوردی، و اسناد مشابه تهیه شده توسط فدراسیون کشتیرانی بینالمللی ، ممکن است در تهیه دفترچه های سوابق آموزشی کمک کند.
۱ الگوی مربوط دوره (های) سازمان بینالمللی دریانوردی، و اسناد مشابه تهیه شده توسط فدراسیون کشتیرانی بین المللی ، ممکن است در تهیه دفترچه های سوابق آموزشی کمک کند.
۱ به مقرره‌های ۲۴ /۵، ۲۵ /۵ و ۲۶ /۵ سولاس مراجعه نمایید.
۱ الگوی دوره یا دوره های آموزشی سازمان بینالمللی دریانوردی، ممکن است در تهیهی دوره‌ها کمک کند.
