نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان

مصوب ۱۳۸۰/۰۷/۰۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطاء حقوق
۱ - هر طرف متعاهد حقوق مشخص شده در این موافقتنامه را جهت انجام سرویس‌های هوائی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمائی تعیین شده‌ طرف متعاهد دیگر به شرح زیر به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:
‌الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور در نقاطی که برای آن مسیر در جدول مسیر پیوست موافقتنامه حاضر مشخص گردیده است به منظور سوار و پیاده کردن‌ مسافر، بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی.
۲ - استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماوراء مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکتهای ‌هواپیمائی تعیین شده طرفهای متعاهد و تصویب مقامات صلاحیتدار هواپیمائی آنها خواهد بود.
۳ - هیچ یک از مفاد این موافقتنامه به نحوی تلقی نخواهد شد که شرکت هواپیمائی یک طرف متعاهد محق باشد در سرزمین طرف متعاهد دیگر در‌قبال مزد یا کرایه مسافر، بار و پست به مقصد نقطه دیگری در سرزمین طرف متعاهد دیگر حمل کند.
۴ - در مناطق جنگی و یا تحت اشغال نظامی یا در مناطقی که بدین طریق تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، انجام این قبیل سرویسها منوط به تصویب مقامات ‌ذی‌صلاح خواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir