نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان

مصوب ۱۳۸۰/۰۷/۰۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد یک یا چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین و مراتب را کتباً به ‌طرف متعاهد دیگر اعلام نماید.
۲ - پس از دریافت اعلامیه تعیین، مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) ماده حاضر به شرکت هواپیمائی تعیین شده‌ بدون تأخیر اجازه مقتضی را اعطاء خواهند کرد.
۳ - مقامات هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که مقامات مزبور را قانع سازند شرایط ‌مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً برای سرویسهای هوائی بین‌المللی طبق مفاد کنوانسیون توسط مقامات مزبور اعمال می‌گردد دارا می‌باشند.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که طرف متعاهد مزبور قانع نشده باشد که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی مربوط در دست ‌اتباع طرف متعاهد مزبور است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مشخص شده ‌در ماده (۲) موافقتنامه حاضر توسط آن شرکت هواپیمائی تعیین شده لازم بداند وضع نماید.
۵ - در هر زمان پس از آن که مفاد بندهای (۱) و (۲) این ماده به مرحله عمل درآمده باشد شرکت هواپیمائی که بدین نحو تعیین شده و اجازه کسب ‌نموده می‌تواند بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن که بهره‌برداری از این سرویسها مادامی که نرخی مطابق مفاد ماده (۱۰)‌ این موافقتنامه در مورد سرویسهای مزبور وضع و لازم‌الاجراء نگردیده، انجام نپذیرد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir