ماده ۲ قانون موافقتنامه خدمات هوایی دو جانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت

۱ - هر طرف متعاهد جهت انجام خدمات (سرویس ‌های‌) هوایی بین المللی منظم به‌ وسیله شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می نماید:
الف) پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
ب) توقف در سرزمین مذکور به‌ منظورهای غیرحمل و نقل؛ و
پ) توقف در سرزمین مذکور به‌ منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین المللی در نقاط مشخص ‌شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.

۲ - هیچ‌ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به ‌نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه ‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

۳ - در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته است انجام خدمات (سرویس‌ های‌) موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.