نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه خدمات هوایی دو جانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت

مصوب ۱۳۹۹/۰۲/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام خدمات (سرویس های) مورد توافق در مسیرهای مشخص ‌شده تعیین و هر شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده را حذف کند یا تغییر دهد.
۲ - پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند (۱) مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) این ماده اجازه مقتضی را بدون تأخیر به شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده مزبور اعطاء کنند.
۳ - مقامهای هواپیمایی یک طرف متعاهد می توانند از شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً به ‌موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامها در مورد بهره‌ برداری از خدمات (سرویس های) هوایی بین المللی اعمال می گردد دارا می باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی تعیین‌ شده متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع آن است از اعطای اجازه بهره ‌برداری موضوع بند (۲) این ماده امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (۲) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده لازم بداند، وضع نماید.
۵ - شرکت هواپیمایی تعیین ‌شده می تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند (۲) فوق بهره‌ برداری از خدمات (سرویس های) مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن که نرخی مطابق ضوابط ماده (۱۳) این موافقتنامه در مورد خدمات (سرویس های) مزبور وضع شده و مجری باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir