ماده ۴ قانون موافقتنامه خدمات هوایی دو جانبه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کشور کویت

۱ - هر طرف متعاهد می تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره ‌برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده (۲) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمایی تعیین‌ شده طرف متعاهد دیگر معلق، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می داند وضع کند:
الف) چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی مذکور متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع وی می باشد، یا
ب) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطاء نموده است رعایت نکند، یا
پ) چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره ‌برداری از مفاد این موافقتنامه تخطی کند.

۲ - لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند (۱) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات و یا مفاد این موافقتنامه و یا برای ایمنی هواپیمایی فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت. این مشورت بین مقامهای هواپیمایی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

۳ - اقدام یک طرف متعاهد به‌ موجب این ماده، لطمه ‌ای به سایر حقوق طرفهای متعاهد نخواهد زد.