نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سوسیالیست ویتنام

مصوب ۱۳۸۰/۱۱/۲۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

تعیین و اجازه
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در‌مسیرهای مشخص شده تعیین، و هر شرکت هواپیمائی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد.
۲ - پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند (۱) مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (۳) و (۴) این ماده اجازه مقتضی را‌بدون تأخیر به شرکت هواپیمائی تعیین شده مزبور اعطاء کنند.
۳ - مقامات هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمائی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر‌در قوانین و مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات در مورد سرویسهای هوائی بین‌المللی اعمال می‌گردد دارا می‌باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی تعیین شده متعلق و دراختیار طرف‌متعاهد دیگر یا اتباع آن را از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده منع نماید و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (۲) این‌موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمائی تعیین شده لازم بداند وضع نماید.
۵ - شرکت هواپیمائی تعیین شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند (۲) فوق بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند‌مشروط بر آن که شرکت هواپیمائی مفاد قابل اجرای این موافقتنامه را رعایت نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir