ماده ۲۱
احکام در موارد زیر شناسایی و اجراء نمی شوند :
الف ـ نهایی نباشند.
ب ـ قابل اجراء نباشند.
ج ـ یا توسط دادگاه صلاحیتدار صادر نشده باشند.
د ـ یا مشخص شود ناقض هر کدام از قوانین جاری است و یا با اصول قانون اساسی، حاکمیت، امنیت و یا اصول نظم عمومی در کشور طرف درخواست‌شونده تعارض داشته باشند.
هـ ـ یا با قوانین طرف درخواست‌شونده در زمینه نمایندگی قانونی اشخاصی که فاقد اهلیت هستند تعارض داشته باشند.
و ـ یا حکم، غیابی صادرشده و ابلاغ به طرف غایب وفق مقررات قابل اجراء کشور وی به نحو مقتضی صورت نگرفته باشد.
ز ـ یا دعوایی که حکم در مورد آن صادر شده است نزد یکی از دادگاه های آن طرف بین همان طرفین و در رابطه با همان موضوع در حال رسیدگی باشد و آن دعوا در دادگاه طرف أخیر در تاریخی قبل از طرح دعوا در دادگاه طرف صادرکننده حکم مطرح شده باشد و به شرط آن‌که دادگاهی که دعوا در آن مطرح شده است برای رسیدگی و صدور حکم صالح باشد یا این‌که حکمی توسط دادگاه یک کشور ثالث بین همان طرفین و در مورد همان موضوع صادر شده و طرف درخواست‌شونده آن حکم را شناسایی کرده باشد.