ماده ۳۲
احکام قضایی قرارهای اداری صادره توسط مراجع قضایی هر یک از دو‌کشور طرف موافقتنامه با رعایت شرایط زیر در کشور دیگر به رسمیت شناخته خواهد شد:
۱ - چنانچه حکم یا قراری قطعی و لازم‌الاجرا بوده، یا به طریق عادی قابل اعتراض‌نباشد و مطابق قانون کشور صادرکننده حکم قابل اجرا باشد، با این وجود حکم و قرار‌صادره در امور راجع به احوال شخصیه، پرداخت نفقه و ملاقات فرزند که قابل اجرا در‌کشور صادرکننده باشد به رسمیت شناخته می‌شود.
۲ - حکم یا قرار توسط مرجع قضایی صالح مطابق مقررات صلاحیت صادر شده یا‌از جانب مرجع قضایی صالح که براساس ماده بعدی این موافقتنامه تعیین می‌شود صادر‌گردد.
۳ - احضار متداعیین به صورت قانونی صورت گرفته و شخصاً در دادگاه حضور‌یافته باشند یا آنکه نماینده فرستاده باشند یا آنکه مطابق مقررات کشوری که اقدامات در آن‌انجام شده غایب محسوب شوند.
۴ - حکم مخالف نظم عمومی دولت درخواست شونده‌ای که اجرای حکم از آن‌خواسته شده نباشد.
۵ - نباید دعوایی بین همان اشخاص و همان موضوع که اساس و منشأ آن یکی‌باشد در کشور مورد درخواست قبلاً مطرح شده باشد، یا حکمی از مرجع قضایی کشور‌درخواست شونده که شرایط لازم را برای اجرا درآن کشور دارا می‌باشد یا حکمی از مرجع‌قضایی کشور ثالث که شرایط به رسمیت شناختن آن در کشور درخواست شونده وجود‌دارد، صادر شده باشد قبل از صدور حکمی که شناسایی آن مورد درخواست است.
۱ - چنانچه حکم یا قراری قطعی و لازم‌الاجرا بوده، یا به طریق عادی قابل اعتراض‌نباشد و مطابق قانون کشور صادرکننده حکم قابل اجرا باشد، با این وجود حکم و قرار‌صادره در امور راجع به احوال شخصیه، پرداخت نفقه و ملاقات فرزند که قابل اجرا در‌کشور صادرکننده باشد به رسمیت شناخته می‌شود.
۲ - حکم یا قرار توسط مرجع قضایی صالح مطابق مقررات صلاحیت صادر شده یا‌از جانب مرجع قضایی صالح که براساس ماده بعدی این موافقتنامه تعیین می‌شود صادر‌گردد.
۳ - احضار متداعیین به صورت قانونی صورت گرفته و شخصاً در دادگاه حضور‌یافته باشند یا آنکه نماینده فرستاده باشند یا آنکه مطابق مقررات کشوری که اقدامات در آن‌انجام شده غایب محسوب شوند.
۴ - حکم مخالف نظم عمومی دولت درخواست شونده‌ای که اجرای حکم از آن‌خواسته شده نباشد.
۵ - نباید دعوایی بین همان اشخاص و همان موضوع که اساس و منشأ آن یکی‌باشد در کشور مورد درخواست قبلاً مطرح شده باشد، یا حکمی از مرجع قضایی کشور‌درخواست شونده که شرایط لازم را برای اجرا درآن کشور دارا می‌باشد یا حکمی از مرجع‌قضایی کشور ثالث که شرایط به رسمیت شناختن آن در کشور درخواست شونده وجود‌دارد، صادر شده باشد قبل از صدور حکمی که شناسایی آن مورد درخواست است.