ماده واحده
موافقتنامه دوجانبه در مورد کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون گمرکی به منظور جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان مشتمل بر یک مقدمه وبیست ماده بشرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می شود.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه دوجانبه در مورد کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون گمرکی به منظور جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی بین دولت جمهوری ارمنستان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان که از این به بعد به عنوان طرفهای متعاهد نامیده می شوند،
با تشخیص نیاز به همکاری بین المللی در مورد موضوعات مربوط به اعمال واجرای قوانین گمرکی خود؛
با درنظرگرفتن اهمیت تعیین دقیق حقوق گمرکی و سایر مالیاتها، هزینه ها وعوارضی که به هنگام واردات یا صادرات وصول می شوند و حصول اطمینان از اجرای صحیح اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت و کنترل؛
با توجه به این واقعیت که تخلفات علیه قانون گمرکی برای منافع اقتصادی، تجاری، مالی، اجتماعی و فرهنگی آنان زیان آور است؛
با توجه به اسناد مربوط به سازمان جهانی گمرک، به ویژه توصیه نامه مورخ پنجم دسامبر ۱۹۵۳ میلادی (چهاردهم آذر۱۳۳۲ هجری شمسی) در مورد کمک متقابل اداری؛
با اعتقاد به این که اقدام علیه تخلفات گمرکی می تواند به واسطه همکاری نزدیک بین طرفهای متعاهد براساس مقررات قانونی صریح، موثرتر انجام شود؛
با توجه به کنوانسیونهای بین المللی که طرفهای متعاهد عضو این کنوانسیونها می باشند، مشتمل بر ممنوعیتها، محدودیت ها و اقدامات کنترلی خاص در خصوص کالاهای خاص و همچنین با توجه به مفاد کنوانسیون واحد درخصوص مواد مخدر مصوب سی ام مارس ۱۹۶۱ (دهم فروردین ۱۳۴۱) و کنوانسیون مواد روان گردان مصوب بیست و یکم فوریه۱۹۷۱ (دوم اسفند۱۳۴۹) که تحت حمایت سازمان ملل متحد تنظیم شده و همچنین کنوانسیون سازمان ملل در خصوص مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد روان گردان مصوب نوزدهم دسامبر ۱۹۸۸ (بیست و هشتم آذر ۱۳۶۷)، در موارد زیر توافق کرده اند:
موافقتنامه دوجانبه در مورد کمک متقابل اداری برای اجرای صحیح قانون گمرکی به منظور جلوگیری، تحقیق و مبارزه با تخلفات گمرکی بین دولت جمهوری ارمنستان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان که از این به بعد به عنوان طرفهای متعاهد نامیده می شوند،
با تشخیص نیاز به همکاری بین المللی در مورد موضوعات مربوط به اعمال واجرای قوانین گمرکی خود؛
با درنظرگرفتن اهمیت تعیین دقیق حقوق گمرکی و سایر مالیاتها، هزینه ها وعوارضی که به هنگام واردات یا صادرات وصول می شوند و حصول اطمینان از اجرای صحیح اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت و کنترل؛
با توجه به این واقعیت که تخلفات علیه قانون گمرکی برای منافع اقتصادی، تجاری، مالی، اجتماعی و فرهنگی آنان زیان آور است؛
با توجه به اسناد مربوط به سازمان جهانی گمرک، به ویژه توصیه نامه مورخ پنجم دسامبر ۱۹۵۳ میلادی (چهاردهم آذر۱۳۳۲ هجری شمسی) در مورد کمک متقابل اداری؛
با اعتقاد به این که اقدام علیه تخلفات گمرکی می تواند به واسطه همکاری نزدیک بین طرفهای متعاهد براساس مقررات قانونی صریح، موثرتر انجام شود؛
با توجه به کنوانسیونهای بین المللی که طرفهای متعاهد عضو این کنوانسیونها می باشند، مشتمل بر ممنوعیتها، محدودیت ها و اقدامات کنترلی خاص در خصوص کالاهای خاص و همچنین با توجه به مفاد کنوانسیون واحد درخصوص مواد مخدر مصوب سی ام مارس ۱۹۶۱ (دهم فروردین ۱۳۴۱) و کنوانسیون مواد روان گردان مصوب بیست و یکم فوریه۱۹۷۱ (دوم اسفند۱۳۴۹) که تحت حمایت سازمان ملل متحد تنظیم شده و همچنین کنوانسیون سازمان ملل در خصوص مبارزه با قاچاق مواد مخدر و مواد روان گردان مصوب نوزدهم دسامبر ۱۹۸۸ (بیست و هشتم آذر ۱۳۶۷)، در موارد زیر توافق کرده اند: