ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از‌سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت‌جمهوری فنلاند

۱ - اختلافات میان طرفهای متعاهد درخصوص تفسیر یا اجرای این موافقتنامه باید ‌تا حدامکان ازطریق مجاری دیپلماتیک حل و فصل شود.

۲ - چنانچه اختلاف بدین ترتیب ظرف مدت شش ماه پس از تاریخی که این ‌مذاکرات توسط هر طرف متعاهد درخواست شده است، حل نشود، بنا به درخواست هر‌یک از طرفهای متعاهد به یک دیوان داوری ارجاع خواهد شد.

۳ - این داوری برای هر یک از موارد به شرح زیر تشکیل خواهد شد، ظرف مدت‌دو ماه پس از دریافت درخواست برای داوری، هر طرف متعاهد یک عضو دیوان را تعیین‌خواهد نمود. سپس آن دو عضو یک تبعه کشور ثالث را که با تأیید دو طرف متعاهد‌به‌عنوان سرداور دیوان تعیین خواهد شد انتخاب می نمایند. سرداور باید ظرف مدت چهار‌ماه از تاریخ تعیین دو عضو دیگر تعیین شود. در هر صورت سرداور باید تابعیت کشوری را‌داشته باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

۴ - اگر ظرف مدت تعیین شده در بند (۳) این ماده انتصابات لازم انجام نشود هر‌طرف متعاهد می‌تواند درصورت نبودن توافقی دیگر، از رئیس دیوان بین‌المللی ‌دادگستری دعوت نماید که انتصابات لازم را به عمل آورد. اگر رئیس دیوان تبعه یکی از‌طرفهای متعاهد یا به نحو دیگری از انجام وظیفه مذکور معذور باشد، از عضو ارشد دیوان‌بین‌المللی دادگستری که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نبوده یا به نحو دیگری از انجام ‌وظیفه مذکور معذور نباشد، برای انجام انتصابات لازم دعوت به عمل خواهد آمد.

۵ - دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد کرد. تصمیمات دیوان برای‌هر دو طرف متعاهد قطعی و لازم‌ الاجراست. هر طرف متعاهد باید هزینه‌های عضو تعیین‌شده توسط آن طرف متعاهد و نمایندگی خود در مراحل داوری را بپردازد هر دو طرف‌متعاهد باید به طور مساوی هزینه‌های سرداور و سایر هزینه‌ها را تقبل نمایند. دیوان‌می‌تواند درخصوص تقسیم هزینه‌ها تصمیم دیگری اتخاذ نماید. در بقیه موارد دیوان‌داوری، آئین و محل داوری خود را تعیین خواهد نمود.