نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای بین جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی اسپانیا

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

۱ - حمل و نقل منظم مسافر بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آنها ‌مشترکاً توسط مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد براساس اصل عمل متقابل موافقت ‌خواهد شد.
۲ - اصطلاح «‌حمل و نقل منظم» یعنی حمل و نقلی که در آن مسافرین در فواصل معین در طول مسیرهای مشخص حمل و نقل گردیده و در نقاط از قبل تعیین شده سوار و‌پیاده می‌گردند.
۳ - هر یک از مقامات صلاحیتدار ذی‌ربط باید برای قسمتی از خط سیر که در قلمرو آن مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد، مجوز صادر نماید.
۴ - مقامات صلاحیتدار مشترکاً شرایط صدور این‌گونه مجوز شامل مدت، تناوب‌عملیات حمل و نقل، جداول زمانی و میزان تعرفه‌های اعمال شده و نیز هرگونه جزئیات‌ ضروری دیگر برای عملیات روان و مؤثر حمل و نقل منظم را تعیین خواهند نمود.
۵ - درخواست مجوز باید به مقام صلاحیتدار کشوری که وسیله نقلیه در آن ثبت ‌شده است تسلیم گردد که حق پذیرش یا رد این‌گونه درخواست را دارا می‌باشد. در‌ صورت موافقت با درخواست مقامات صلاحیتدار مراتب را به مقام صلاحیتدار طرف ‌متعاهد دیگر منعکس خواهد نمود.
۶ - درخواست مزبور باید به همراه اسناد حاوی کلیه اطلاعات ضروری (‌جداول‌ زمانی پیشنهادی، تعرفه‌ها و مسیر، دوره زمانی که بر طبق آن قرار است حمل و نقل در‌ خلال سال انجام گردد و تاریخ شروع حمل و نقل) ارائه گردد. مقامات صلاحیتدار‌می‌توانند به‌ گونه‌ای که مقتضی می‌دانند این گونه اطلاعات را درخواست نمایند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir