نویست ورود

ماده ۶ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای بین جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی اسپانیا

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۶

حمل و نقل اتفاقی - پروانه‌ها
۱ - حمل و نقل یاد شده در جزء‌های (‌الف) و (ب) بند (۱) ماده (۴) این موافقتنامه ‌با استفاده از وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو یک طرف متعاهد نیاز به اخذ هیچ‌گونه پروانه‌ حمل و نقلی در قلمرو طرف متعاهد دیگر نخواهد داشت.
۲ - حمل و نقل اتفاقی اشاره شده در جزء (ج) بند (۱) ماده (۴) این موافقتنامه با‌ استفاده از وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو یک طرف متعاهد نیاز به اخذ هیچ‌گونه پروانه حمل و نقلی در قلمرو طرف متعاهد دیگر نخواهد داشت مشروط بر اینکه :
- سفر رفت به صورت خالی انجام گردد و کلیه مسافرین در نقطه واحدی سوار ‌شوند و مسافرین مزبور :
‌الف - به صورت گروهی تشکل یافته باشند که به موجب قرارداد حمل و نقلی که ‌قبل از ورود آنها به قلمرو طرف متعاهد دیگر که در آنجا سوار شده و به قلمرو طرف ‌متعاهدی که در آنجا وسیله نقلیه به ثبت رسیده حمل و نقل شده‌اند، امضاء شده باشد یا،
ب - قبلاً توسط همان متصدی حمل و نقل که مطابق با مفاد مندرج در جزء (ب) ‌بند(۱) ماده (۴) این موافقتنامه به قلمرو طرف متعاهد دیگر حمل و نقل شده که در آنجا‌ متعاقباً سوار و به قلمرو کشور محل ثبت وسیله نقلیه حمل و نقل گردند یا،
ج - به قلمرو طرف متعاهد دیگر دعوت شده باشند، مشروط بر اینکه هزینه‌های ‌حمل و نقل توسط میزبان پرداخت شود. مسافرین باید به صورت گروه همگن تشکل ‌یابند، یعنی نه به صورت گروهی که تنها به منظور انجام سفر تشکل یافته باشند. این گروه‌ باید متعاقباً به قلمرو طرف متعاهدی که در آنجا وسیله نقلیه به ثبت رسیده، حمل گردند.
۳ - در صورت انجام عملیات حمل و نقل اتفاقی برطبق جزء (ج) بند (۱) ماده (۴)‌ و در قلمرو طرف متعاهد ذی‌ربط، لازم است پروانه اخذ گردد مگر آنکه این عملیات بر‌طبق مفاد مندرج در بند (۲) این ماده اجراء نگردد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir