ماده ۲ قانون موافقتنامه دوجانبه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی هلند

۱ - هر طرف متعاهد جهت انجام حمل و نقل هوایی بین‌المللی منظم توسط شرکت‌هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به استثنای مواردی که در پیوست به ‌گونه دیگری مشخص گردیده است به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:
‌الف - حق پرواز بدون فرود از فراز سرزمین خود،
ب - حق توقف در سرزمین خود به منظورهای غیر حمل و نقل، و
ج - حق توقف در سرزمین خود در حین بهره‌برداری از سرویس مورد توافق در‌مسیر مشخص شده به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در‌حمل و نقل بین‌المللی به طور جداگانه یا توأم.

۲ - هیچ یک از موارد بند (۱) این ماده نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت‌هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء نماید که در حمل و نقل هوایی بین نقاطی در‌سرزمین طرف متعاهد دیگر مشارکت نماید.

۳ - هر طرف متعاهد می‌تواند به شرط تصویب مقامات هواپیمایی طرف متعاهد ‌دیگر و با در نظر گرفتن ماده (۸) این موافقتنامه حقوقی را برای رفع نیاز حمل و نقل بین ‌سرزمینهای کشورهای ثالث در بهره‌برداری از جدول مسیر پیوست این موافقتنامه و‌سرزمین طرف متعاهد دیگر پیش‌بینی نماید.

۴ - در موارد بروز جنگ، عملیات جنگی یا شورش و در معرض خطر قرار گرفتن‌ اجرای بی‌خطر عملیات هواپیمایی کشوری، مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد ‌می‌توانند تقاضای مجوز اضافی برای بهره‌ برداری از مسیر مصوب قبلی در سرزمین خود یا‌بر فراز آن نمایند.