ماده ۴ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مواد غذایی فسادپذیر و تجهیزات خاص کاربردی برای اینگونه جا به جایی ها (مورخ یکم سپتامبر ۱۹۷۰ میلادی برابر با دهم شهریور ماه ۱۳۴۹ هجری شمسی)

۱ - برای جا به‌ جایی مواد غذایی فسادپذیر مندرج در ضمیمه ‌های (۲) و (۳) این موافقتنامه، تجهیزات موضوع ماده (۱) این موافقتنامه باید مورد استفاده قرار گیرند مگر اینکه دمای پیش‌ بینی ‌شده در طول حمل ‌و نقل، این تجهیزات را برای حفظ شرایط دمای تعیین ‌شده در ضمیمه ‌های (۲) و (۳) این موافقتنامه آشکارا غیرضروری تلقی کند. تجهیزات باید به‌ گونه ‌ای انتخاب و استفاده شوند که شرایط دمایی پیش ‌بینی ‌شده در ضمایم مذکور را بتوان در سراسر حمل ‌و نقل رعایت کرد. علاوه بر این تمام اقدامات مقتضی باید به ‌صورت عملی ‌تر به‌ ویژه درباره دمای مواد غذایی در زمان بارگیری و انجماد یا انجماد مجدد در طول مسیر یا سایر عملیات ضروری انجام شود. با این وجود مفاد این بند را تنها باید تا جایی اعمال کرد که با تعهدات بین ‌المللی طرفهای متعاهد در خصوص موضوع حمل و نقل بین المللی به ‌موجب کنوانسیون‌ های مجرا در زمان لازم ‌الاجراء شدن این موافقتنامه یا به ‌موجب کنوانسیون ‌های جایگزین برای آنها، مغایرت نداشته باشد.

۲ - اگر در طول حمل ‌و نقل به ‌موجب این موافقتنامه مفاد بند (۱) این ماده در رابطه با موارد زیر رعایت نشده باشد:
الف) مواد غذایی را پس از تکمیل حمل‌ و نقل در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد را نتوان معدوم کرد مگر اینکه مقامهای صلاحیت ‌دار مجوز معدوم کردن آن را طبق ضوابط بهداشت عمومی تلقی کنند و مگر اینکه شرایطی که مقامها ممکن است به هنگام ارائه آن به مجوز اضافه کنند اجابت شده باشد؛ و
ب) هر طرف متعاهد به ‌دلیل ضوابط بهداشت عمومی یا پیشگیری و تا جایی که با سایر تعهدات بین‌ المللی موضوع آخرین جمله بند (۱) این ماده مغایرت نداشته باشد از ورود مواد غذایی به قلمرو خود جلوگیری کرده یا ورود آنها را مشروط به شروطی کند که ممکن است تعیین کنند.

۳ - رعایت مفاد بند (۱) این ماده توسط حمل ‌کنندگان، اجاره‌ ای یا کرایه ای تنها تا جایی ضروری است که متعهد به تدارک یا عرضه‌ خدمات مورد نظر برای تضمین چنین رعایتی شده باشد و چنانچه رعایت مذکور بستگی به انجام خدمات داشته باشد. اگر اشخاص دیگر اعم از حقیقی یا حقوقی متعهد به تدارک یا عرضه‌ خدمات مورد نظر برای تضمین انطباق با مفاد این موافقتنامه شده باشند آنها به تضمین چنین انطباقی تا جایی که به انجام خدماتی که متعهد به تدارک یا عرضه‌ آن شده‌ اند مربوط می ‌‌شود، ملزم خواهند بود.

۴ - در طول حمل ‌و نقلی که مشمول مفاد این موافقتنامه است و برای آن نقطه‌ بارگیری در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد واقع شده باشد، مسؤولیت رعایت الزامات بند (۱) این ماده، با رعایت مفاد بند (۳) این ماده، بر عهده اشخاص زیر است:
- در مورد حمل ‌و نقل اجاره ‌ای یا کرایه ای با شخص حقیقی یا حقوقی که طبق اسناد حمل‌ و نقل، فرستنده است، یا در صورت نبود اسناد حمل ‌و نقل با شخص حقیقی یا حقوقی که قرارداد حمل ‌و نقل با حمل‌ کننده منعقد کرده است.
- در سایر موارد، با شخص حقیقی یا حقوقی که حمل ‌و نقل را انجام می‌ دهد.