ماده ۴ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کویت

۱- به‌جز در مواردی‌که ماده (۵) اعمال می‌ شود، چنانچه سرمایه‌گذاریهای انجام شده توسط سرمایه‌ گذار هر یک از طرفهای متعاهد به علت جنگ یا سایر مخاصمات مسلحانه، حالت اضطرار ملی، طغیان، آشوبهای داخلی، شورش، اغتشاش یا دیگر حوادث مشابه در قلمرو طرف متعاهد دیگر دچار خسارت شود، طرف متعاهد أخیر‌الذکر، در خصوص اعاده مال، پرداخت غرامت، خسـارت یا دیگـر ترتیبات حـل و فصـل اختلاف، سرمایه‌گذار مزبور را از رفتـاری برخوردار خواهد کرد که از رفتار طــرف متعــاهد أخیـر نسبت به سرمایه‌گذار خود یا سرمایه‌گذار هر کشور ثالثی، هر کدام مساعدتر باشد، نامساعدتر نباشد.

۲- بدون لطمه به بند (۱)، سرمایه‌گذار یک‌طرف متعاهد که در اثر یکی از حوادث موضوع آن بند، در قلمرو طرف متعاهد دیگر متحمل خسارتی شود که ناشی از موارد زیر باشد:
الف) ضبط سرمایه‌گذاری او یا قسمتی از آن توسط نیروها یا مقامات آن طرف،
ب ) تخریب سرمایه‌گذاری او یا قسمتی از آن توسط نیروها و مقامات آن طرف که به علت جنگ یا ناشی از ضرورت موقعیت نباشد، باید مشمول اعاده مال یا پرداخت خسارت شود که در هر صورت باید سریع و مؤثر باشد.