ماده ۱۲ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری یونان

۱ – چنانچه اختلافی میان طرف متعاهد سرمایه‌پذیر و یک سرمایه‌گذار طرف متعاهد دیگر درباره یک سرمایه‌گذاری بروز کند، طرفهای اختلاف در ابتدا تلاش خواهند کرد که اختلاف را ازطریق مذاکره و مشاوره و به ‌صورت دوستانه حل و فصل کنند.

۲ – چنانچه این اختلاف ظرف مدت شش ماه از تاریخ اطلاعیه درخواست حل و فصل، دوستانه حل و فصل نشود، سرمایه‌گذار مربوط می‌تواند اختلاف را به دادگاههای صالح یا داوری طرف متعاهد میزبان یا به داوری بین‌المللی ارجاع نماید.
هرگاه سرمایه‌گذار اختلاف را به محکمه صلاحیتدار طرف متعاهد میزبان یا به داوری بین‌المللی ارجاع دهد، این انتخاب نهایی خواهد بود.

۳ – هرگاه اختلاف به داوری بین‌المللی ارجاع شود، سرمایه‌گذار مربوط می‌تواند اختلاف را ارجاع نماید به:
الف – مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری که به‌موجب کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین دولتها و اتباع دولتهای دیگر که در تاریخ ۱۸ مارس ۱۹۶۵ میلادی (برابر با ۲۸/۱۲/۱۳۴۳ هجری شمسی) در واشنگتن برای امضاء مفتوح شده تشکیل گردیده است، چنانچه تا به محض این‌که هر دو طرف متعاهد به کنوانسیون مذکور پیوسته باشند، هر طرف متعاهد بدین‌وسیله موافقت خود را نسبت به این شیوه داوری اعلام می‌دارد، یا
ب – دیوان داوری موردی برطبق قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل (آنسیترال)، یا
پ – هر داوری بین‌المللی یا دیوان داوری موردی دیگری که طرفین اختلاف درمورد آن توافق نمایند.

۴ – رأی داوری قطعی و برای طرفهای اختلاف لازم‌الاتباع خواهد بود.