ماده ۱۱ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام

ورود، عبور و اقامت اعضای خدمه
۱ - اعضای خدمه هر یک از طرفهای متعاهد مجاز خواهند بود به صورت متقابل‌در طی مدت توقف کشتی‌های خود در بنادر طرف متعاهد دیگر مطابق قوانین و مقررات‌داخلی طرف اخیر به بندر تردد نمایند.
۲ - اعضای خدمه کشتی‌های هر یک از طرفهای متعاهد که نیاز به انجام معاینات یا‌ درمان پزشکی داشته باشند، مجاز خواهند بود در قلمرو طرف متعاهد دیگر در طول مدت ‌زمان مورد نیاز برای درمان مطابق با قوانین و مقررات طرف متعاهد اخیر اقامت نمایند.
۳ - اعضای خدمه کشتی‌های هر یک از طرفهای متعاهد به منظور پیوستن به‌کشتی، بازگشت به موطن خود یا به هر دلیل دیگری که برای مقامات ذی‌صلاح طرف ‌متعاهد دیگر قابل قبول باشد پس از طی تشریفات لازم مطابق با قوانین و مقررات داخلی‌طرف متعاهد اخیر، می‌توانند به قلمرو طرف متعاهد دیگر وارد و یا از طریق آن عبور‌نمایند.
۴ - علی‌رغم مفاد بند (۱) این ماده، هر یک از طرفهای متعاهد حق دارد از ورود‌هریک از اعضای خدمه به قلمرو خود مطابق قوانین و مقررات، ممانعت به عمل آورد.