نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

سوانح دریایی
۱ - در صورتی که کشتی هر یک از طرفهای متعاهد دچار سوانح دریائی شده یا با‌ سایر خطرات در آبهای سرزمینی یا آبهای همجوار طرف متعاهد دیگر مواجه شود،‌ مقامات ذی‌صلاح طرف متعاهد اخیر بایستی:
‌الف - همان کمک و مساعدت به اعضای خدمه، مسافران، کشتی و محموله خود‌ را مطابق با قوانین و مقررات لازم‌الاجراء به کشتی طرف متعاهد دیگر ارائه نماید.
ب - مراتب را فوراً به اطلاع نمایندگان دیپلماتیک و یا کنسولی کشوری که کشتی‌ تحت پرچم آن تردد مینماید، برساند.
۲ - هزینه‌های متعلقه طبق قوانین و مقررات کشوری که سانحه در قلمرو آن اتفاق‌ افتاده و یا با توافق طرفهای ذی‌ربط، قابل وصول خواهد بود. مفاد این بند مانع از طرح‌ دعاوی در رابطه با حمایت، مساعدت و کمکی که به موجب یک قرارداد به کشتی ‌آسیب‌دیده و محموله آن ارائه شده است، نخواهد بود.
۳ - کلیه کالاها و اموال تخلیه شده یا نجات داده شده از کشتی که دچار سوانح ‌دریائی مورد اشاره در بند (‌الف) این ماده گردیده است درصورت عدم ترخیص آنها برای‌استفاده و مصرف در قلمرو طرف متعاهد دیگر، از پرداخت تمامی مالیات‌هائی که شامل ‌این‌گونه کالاها و اموال می‌گردد، معاف خواهد بود.
۴ - هر یک از طرفهای متعاهد در حد امکان کمکهای پزشکی لازم را به خدمه‌ کشتی طرف متعاهد دیگر طبق مقررات داخلی خود ارائه می‌نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir