ماده ۴
تعویق استرداد و استرداد موقت
۱ـ چنانچه شخص مورد درخواست در حال تحقیق یا تعقیب باشد یا محاکمه شده باشد یا در حال سپری کردن حکم در طرف درخواست شونده به دلیل ارتکاب جرمی غیر از جرمی باشد که استرداد برای آن درخواست شده است، طرف درخواست شونده می تواند استرداد شخص مورد نظر را تا پایان جریان رسیدگی ها یا سپری کردن کل یا بخشی از حکم وضع شده به تعویق بیندازد. طرف درخواست شونده هرگونه تعویق را به طرف درخواست کننده اطلاع خواهد داد. چنانچه شرایط تعویق دیگر وجود نداشته باشد، طرف درخواست شونده به محض امکان پذیر بودن، طرف درخواست کننده را مطلع و روند استرداد را ادامه خواهد داد مگر اینکه به گونه ای دیگر توسط طرف درخواست کننده از موضوع مطلع شود.
۲ـ چنانچه تعویق استرداد موضوع بند (۱)، مانع جریان رسیدگی های کیفری به دلیل مرور زمان گردد یا مشکل جدی برای جریان رسیدگی ها ایجاد کند، طرف درخواست شونده می تواند بنا به درخواست طرف درخواست کننده و به موجب قوانین خود، استرداد موقت شخصی را که استرداد او مورد درخواست است، بپذیرد.
۳ـ شخصی که استرداد موقت او پذیرفته شده است، به محض تکمیل جریان رسیدگی های کیفری یا اتمام زمان مورد توافق متقابل مجاز برای درخواست استرداد موقت، بازگردانده خواهد شد. طرف درخواست شونده در صورتی می تواند بنا به درخواست، دوره زمانی مورد توافق اولیه را تمدید کند که بر این باور باشد که دلایل متعارفی برای چنین تمدیدی وجود دارد.