ماده ۱۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری فرانسه

۱ - اختلافات مربوط به تفسیر یا اجرای ایران[این] موافقتنامه، در صورت ممکن از طریق‌مشاوره و مذاکره حل و فصل خواهد شد.

۲ - چنانچه اختلافات ظرف مدت شش ماه از تاریخ مطرح شدن آن توسط هر‌طرف متعاهد، حل و فصل نشود باید به ‌درخواست هر طرف متعاهد به یک دیوان داوری‌ارجاع شود.

۳ - دیوان مذکور باید برای هر مورد به روش زیر تشکیل شود:
هر طرف متعاهد یک داور انتخاب خواهد نمود و دو داوری که بدین روش انتخاب ‌می‌شوند با توافق، تبعه یک کشور ثالث را که توسط دو طرف متعاهد به عنوان رئیس دیوان ‌داوری تعیین خواهد شد انتخاب خواهند نمود. همه داوران باید ظرف دو ماه از تاریخ‌اطلاع یک طرف متعاهد به طرف متعاهد دیگر مبنی بر قصد او برای ارجاع اختلاف به‌داوری انتخاب شوند.

۴ - چنانچه مهلت‌های مقرر در بند (۳) رعایت نشود، هر طرف متعاهد، در صورت ‌نبودن توافق دیگری، از رئیس دیوان داوری بین‌المللی دعوت خواهد نمود که انتخابهای‌لازم را به‌عمل آورد. چنانچه رئیس دیوان تبعه یک طرف متعاهد باشد یا به ‌نحو دیگری از‌انجام وظیفه مذکور معذور باشد، عضوی از دیوان که در رتبه بعد از او قرار داشته و تابعیت‌هیچیک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انتخاب‌ها را به‌عمل خواهد آورد.

۵ - دیوان با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد نمود. این تصمیمات برای طرفین‌قطعی و الزام آور خواهد بود.
‌دیوان داوری قواعد رسیدگی خود را تعیین خواهد نمود. دیوان بنا به درخواست‌هر طرف متعاهد رأی را تفسیر خواهد نمود. به‌جز در شرایط ویژه که توسط دیوان تصمیم ‌دیگری اتخاذ خواهد شد، هزینه‌ها از جمله هزینه داوران باید به‌طور مساوی توسط دو‌طرف متعاهد پرداخت شود.