نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه دوجانبه در مورد همکاری گمرکی بین گمرک جمهوری اسلامی ایران و هیأت مرکزی مالیات غیرمستقیم ‌و گمرک اداره درآمد وزارت دارائی دولت جمهوری هند

مصوب ۱۳۸۰/۱۲/۱۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

از لحاظ این موافقتنامه :

۱- اصطلاح «‌قانون گمرکی» به قوانین و مقرراتی که اجرای آنها به طور خاص برعهده گمرک می‌باشد و دربرگیرنده ورود، انتقال از یک وسیله نقلیه به ‌وسیله نقلیه دیگر، عبور، نگهداری و صدور کالا است و نیز هرگونه مقرراتی که گمرک در چارچوب اختیارات قانونی خود وضع می‌کند، اطلاق می‌شود.
۲- اصطلاح «‌گمرک» به معنی زیر خواهد بود :
‌برای جمهوری اسلامی ایران به گمرک جمهوری اسلامی ایران اطلاق می‌شود.
‌برای جمهوری هند به هیأت مرکزی مالیات غیرمستقیم و گمرک اداره درآمد وزارت دارائی اطلاق می‌شود.
۳- اصطلاح «‌تخلف گمرکی» به نقض یا سعی در نقض قانون گمرکی، اطلاق می‌شود.
۴- اصطلاح «‌شخص» به شخص حقیقی یا حقوقی اطلاق می‌شود.
۵- اصطلاح «‌داده‌های شخصی» به داده‌های راجع به شخص حقیقی شناخته شده یا قابل شناسایی، اطلاق می‌شود.
۶- اصطلاح «‌اطلاعات خام» به هرگونه داده‌ها، اسناد، گزارشات، نسخه‌های گواهی‌شده یا تصدیق شده مربوط به آنها یا سایر مکاتبات اطلاق می‌شود.
۷- اصطلاح «‌اطلاعات تحلیلی» به اطلاعات پردازش شده و یا تجزیه و تحلیل شده که اماراتی دال بر تخلف گمرک ارائه می‌دهد، اطلاق می‌شود.
۸- اصطلاح «‌گمرک درخواست کننده» به گمرکی اطلاق می‌شود که درخواست مساعدت می‌کند یا مساعدت مزبور را دریافت می‌دارد.
۹- اصطلاح «‌گمرک درخواست شونده» به گمرکی اطلاق می‌شود که از آن درخواست مساعدت می‌شود یا مساعدت مزبور را ارائه می‌کند.
۱۰- اصطلاح «‌دولت» به جمهوری اسلامی ایران و جمهوری هند اطلاق می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir