ماده ۳ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بازنگری کننده کنوانسیون مدارک شناسایی دریانوردان

۱ـ مدرک شناسایی دریانوردان مورد حکم در این کنوانسیون، باید از نظر مفاد با نمونه ارائه شده در پیوست (۱) منطبق باشد. شکل مدرک و اقلام استفاده شده در آن باید طبق مشخصات کلّی ارائه شده در نمونه و براساس معیارهای زیر باشد. اگر هرگونه اصلاحیه‌ای با بندهای زیر مطابقت داشته باشد، پیوست (۱) ممکن است، در صورت لزوم، طبق ماده (۸) کنوانسیون، به ویژه با در نظر گرفتن پیشرفت‌های فناوری، اصلاح شود. به هنگام تصمیم‌گیری جهت تصویب اصلاحیه با در نظر گرفتن ضرورت دادن وقت کافی به اعضاء برای بازنگری مدارک ملی شناسایی دریانوردان خود و تشریفات آن، باید مشخص شود که اصلاحیه در چه زمانی لازم الاجراء می‌شود.

۲ـ مدرک شناسایی دریانوردان باید به شکل ساده طراحی شود و با توجه خاص به شرایط موجود در دریا از مواد با دوام درست شود و قابل خواندن توسط ماشین باشد. موادی که استفاده می‌شود باید:
الف) از هرگونه دستکاری مدرک یا جعل آن تا حد ممکن جلوگیری به عمل آورد و شناسایی هرگونه تغییر و دستکاری را به آسانی امکانپذیر کند؛ و
ب) برای نیل با اطمینان به هدف مندرج در جزء (الف) فوق، به طور کلی با کمترین هزینه در دسترس دولتها باشد.

۳ـ اعضاء باید هرگونه دستورالعمل موجود تدوین شده توسط سازمان بین‌المللی کار درخصوص استانداردهای فناوری درخواستی را که استانداردهای مشترک بین‌المللی را تسهیل خواهد نمود، مدنظر قرار دهند.

۴ـ مدرک شناسایی دریانوردان نباید از گذرنامه معمولی بزرگتر باشد.

۵ ـ مدرک شناسایی دریانوردان باید شامل نام مقام صادرکننده، شماره‌های برقراری ارتباط سریع با آن مقام، تاریخ و محل صدور مدرک و اظهارات زیر باشد:
الف) این مدرک، از نظر کنوانسیون (بازنگری شده) مدارک شناسایی دریانوردان، مصوب ۲۰۰۳ میلادی (برابر با ۱۳۸۲ هجری شمسی) سازمان بین‌المللی‌کار، مدرک شناسایی دریانوردان می‌باشد؛ و
ب) این مدرک، سندی مستقل بوده و گذرنامه نیست.

۶ ـ حداکثر اعتبار مدرک شناسایی دریانوردان باید طبق قوانین و مقررات دولت صادرکننده تعیین شود و به هیچ وجه نباید از ده‌سال، به شرط تمدید پس از گذشت پنج سال اول، تجاوز نماید.

۷ـ خصوصیات دارنده مدرک که در مدرک شناسایی دریانوردان ذکر شده باید منحصر به موارد زیر باشد:
الف) نام کامل (نام و نام خانوادگی در صورت امکان)
ب) جنسیت
پ) تاریخ و محل تولد
ت) تابعیت
ث) هرگونه مشخصات ظاهری که می‌تواند به شناسایی کمک کند
ج) عکس دیجیتالی یا اصلی؛ و
چ) امضاء

۸ ـ با وجود بند (۷) فوق، یک نمونه یا دیگر نشان های زیست سنجی دارنده مدرک که طبق ویژگیهایی است که در پیوست (۱) پیش‌بینی شده، باید جهت درج در مدرک شناسایی دریانوردان درخواست شود، مشروط بر این که پیش نیازهای زیر برآورده شده باشد:
الف) نمونه زیست ‌سنجی را بتوان بدون هیچ‌گونه دخالت در امور شخصی اشخاص ‌ذی‌ربط، ایجاد ناراحتی برای آنها، ایجاد خطر برای سلامت یا بی‌احترامی به شخصیت آنها اخذ کرد.
ب) نمونه زیست سنجی روی مدرک قابل دید باشد و امکان بازسازی و جعل آن از نمونه یا دیگر نشان‌ها وجود نداشته باشد.
پ) تجهیزات مورد لزوم جهت تهیه و تصدیق نمونه زیست سنجی، کاربرپسند باشد و به طور کلی با قیمت پایین‌در دسترس دولت‌ها قرار گیرد.
ت) تجهیزات تصدیق نمونه زیست‌سنجی را بتوان به آسانی و به صورت قابل اطمینان در بنادر و دیگر مکان‌ها، از جمله روی کشتی، جایی که به طور معمول تصدیق هویت توسط مقام های صلاحیتدار انجام می‌شود، راه‌اندازی نمود؛ و
ث) سیستمی که در آن نمونه زیست سنجی استفاده می‌شود (از جمله تجهیزات، فناوری‌ها و روشهای استفاده) جهت تصدیق هویت، نتایج یک شکل و قابل اعتمادی را در اختیار قرار دهد.

۹ـ تمام اطلاعات مربوط به دریانورد که روی مدرک ثبت می‌شود باید قابل‌رؤیت باشد. دریانوردان باید به آسانی به دستگاه هایی دسترسی داشته باشند که به آنها این امکان را می‌دهد که هرگونه اطلاعات مربوط به خود را که با چشم قابل خواندن نیستند بررسی نمایند، چنین دسترسی باید توسط مقام صادرکننده یا به نیابت از وی فراهم شود.

۱۰ـ مفاد و شکل مدرک شناسایی دریانوردان باید استانداردهای بین‌المللی مربوط و مقرر در پیوست (۱) را مدّنظر قرار دهد.