نویست ورود

ماده ۱۰ قانون موافقتنامه بازرگانی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و کنفدراسیون سوئیس

مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۰۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۰

مالکیت معنوی
۱- طرفهای متعاهد در قوانین و مقررات خود،‌طبق کنوانسیونهای بین‌المللی مالکیت معنوی که عضو آن هستند حمایت کافی، مؤثر و غیرتبعیض‌آمیز را از حقوق مالکیت معنوی مربوط به کلیه کالاها و خدماتی که مبادله می‌شود (از جمله و به ویژه حمایت کافی و مؤثر از حق تألیف – (از جمله برنامه‌های رایانه‌ای و پایگاههای اطلاعاتی- و حقوق همسایگی، علائم تجاری کالاها و خدمات، علائم جغرافیایی برای کالا و خدمات، حق اختراع در تمام زمینه‌‌های فناوری، گونه‌های گیاهی، طرحهای صنعتی، نقشه‌برداری از حوزه‌های یکپارچه و اطلاعات فاش نشده) پیش بینی خواهندنمود.
طرفهای متعاهد کوشش خواهندکرد قوانین و مقررات داخلی خود را در زمان مقتضی با مفاد کنوانسیون‌های مربوط به مالکیت معنوی هماهنگ سازند.
۲- پروانه‌دهی اجباری حق اختراع (موضوع ماده ۵ کنوانسیون مورخ بیست و نهم اسفندماه ۱۲۶۱ هجری شمسی برابر با بیستم مارس ۱۸۸۳ میلادی پاریس راجع به حمایت از مالکیت صنعتی – سند استکلهم مورخ ۱۳۴۶ هجری‌شمسی برابر ۱۹۶۷ میلادی) غیرتبعیض آمیز، غیرانحصاری و مشمول جبران خسارت عادلانه با در نظرگرفتن ارزش بازار داخلی برای پروانه حق اختراع و بررسی قضائی خواهدبود. حدود و مدت این پروانه محدود به منظوری خواهدبود که برای آن اعطاء شده‌است. پروانه‌های اعطائی در زمینه‌های غیرکاری بدین معنا که چنانچه اختراع ثبت‌شده، نه تولید داخل و نه وارداتی باشد تنها تا حد لازم جهت تأمین بازار داخلی تحت شرایط معقول بازرگانی مورد استفاده قرار خواهدگرفت.
۳- طرفهای متعاهد کوشش شایسته‌ای را معمول خواهندداشت تا مقررات اجرائی را به موجب قوانین داخلی خود پیش‌بینی کنند که برای حمایت از حقوق مالکیت معنوی در مقابل تخلف به ویژه سرقت و جعل، کافی، مؤثر و غیرتبعیض‌آمیز باشد. چنین مقرراتی، مجازاتهای مدنی و در صورت اقتضاء‌مجازاتهای کیفری در مقابل نقض هرگونه حقوق مالکیت معنوی را در برخواهد داشت. تشریفات قضائی ذی‌ربط (کیفری، مدنی یا اداری) منصفانه و کافی خواهدبود و به‌طور غیرضروری پیچیده و پرهزینه یا دارای محدودیتهای زمانی غیرمعقول یا تأخیرهای تضمین نشده نخواهدبود. تشریفات مزبور به ویژه قرارهای منع، خسارتهای کافی جهت جبران صدمه وارد آمده به مالک آن حق به گونه‌ای که دادگاه تعیین کرده و نیز اقدامات موقتی از جمله غیرمسموع بودن طرف دیگر، آن‌گونه که توسط دادگاه تعیین شده است را در بر خواهدگرفت. تصمیمات اجرائی نهایی در موضوعات مالکیت معنوی مشمول بررسی توسط مقام قضائی خواهدبود.
۴- طرفهای متعاهد ضمن تأکید بر تعهدات خود به موجب کنوانسیون پاریس مورخ بیست و نهم اسفند ۱۲۶۱ هجری‌شمسی مطابق با بیستم مارس ۱۸۸۳ میلادی راجع به مالکیت صنعتی(سند استکهلم ۱۳۴۶ هجری‌شمسی برابر با ۱۹۶۷ میلادی) به نحو شایسته‌ای خواهندکوشید تا قوانین و مقررات داخلی خود را با مفاد موافقتنامه‌های چندجانبه و کنوانسیونهای بین‌المللی راجع به مالکیت معنوی از جمله موارد زیر هماهنگ سازند:
(۱) موافقتنامه سازمان تجارت جهانی مورخ بیست و ششم فروردین ۱۳۷۳ هجری‌شمسی مطابق با پانزدهم آوریل ۱۹۹۴ میلادی راجع به جنبه‌های مربوط به تجارت حقوق مالکیت معنوی.
(۲) کنوانسیون برن مورخ هجدهم شهریور ۱۲۶۵ هجری‌شمسی مطابق با نهم سپتامبر ۱۸۸۶ میلادی راجع به حمایت از آثار ادبی و هنری (سند پاریس – ۱۳۵۰ هجری‌شمسی برابر با ۱۹۷۱ میلادی).
(۳) کنوانسیون بین‌المللی مورخ چهارم آبان ۱۳۴۰ هجری‌شمسی مطابق با بیست و ششم اکتبر ۱۹۶۱ میلادی راجع به حمایت از اجراءکنندگان، تولیدکنندگان صفحه گرامافون و سازمانهای صدا و سیما (کنوانسیون رم).
علاوه بر این، طرفهای متعاهد که عضو کنوانسیونهای رم و برن نیستند کوشش خواهندکرد به کنوانسیونهای مزبور ملحق شوند.
۵- در مواردی که دستیابی به حق مالکیت معنوی مشمول حق اعطاء‌شده یا به ثبت رسیده‌باشد، طرفهای متعاهد تضمین خواهندنمود که تشریفات اعطاء یا ثبت، دارای کیفیت بالا، غیر تبعیض‌آمیز و مناسب و عادلانه باشد. این تشریفات به‌طور غیرضروری پیچیده و پرهزینه یا دارای محدودیت‌های زمانی غیرمعقول یا تأخیر‌های تضمین نشده نخواهدبود.
طرف متعاهدی که عضو دو موافقتنامه زیر نمی‌باشد، تعهد خواهدنمود به آنها ملحق شود.
(۱) موافقتنامه مادرید مورخ بیست و پنجم فروردین ۱۲۷۰ هجری‌شمسی برابر با چهاردهم آوریل ۱۸۹۱ میلادی در رابطه با ثبت علائم بین‌المللی (سند استکهلم مورخ ۱۳۴۶ هجری‌شمسی برابر با ۱۹۶۷ میلادی).
(۲) موافقتنامه لاهه مورخ پانزدهم آبان ۱۳۰۴ هجری‌شمسی برابر با ششم نوامبر ۱۹۲۵ میلادی در رابطه با سپرده بین‌المللی طرحهای صنعتی (سند ژنو مورخ ۱۳۷۸ هجری‌شمسی برابر با ۱۹۹۹ میلادی).
ازتاریخ لازم‌الاجراء شدن این موافقتنامه، طرفهای متعاهد حمایت مؤثر و کافی از طرحهای صنعتی را به ویژه به وسیله تأمین حداقل یک دوره حمایت ده‌ساله در قوانین داخلی خود تضمین خواهندنمود.
۶- طرفهای متعاهد در زمینه مالکیت معنوی، با اتباع یکدیگر رفتاری را خواهندداشت که از رفتار آنها با اتباع خود، با رعایت معافیتهای پیش‌بینی شده در کنوانسیونهای بین‌المللی راجع به مالکیت معنوی که طرفهای متعاهد به آنها ملحق شده‌اند، نامساعدتر نباشد.
۷- طرفهای متعاهد با اتباع یکدیگر رفتاری را خواهندداشت که نامساعدتر از رفتار اعمال‌نشده نسبت به اتباع هر کشور دیگر نباشد. هرگونه مزیت، ترجیح، امتیاز یا مصونیتی که یک طرف متعاهد به اتباع هر کشور دیگری اعطاء کرده‌است بلافاصله و بدون قید و شرط به اتباع طرف متعاهد دیگر اعطاء خواهدشد. هرگونه مزیت، ترجیح، امتیاز یا مصونیت ناشی از موافقتنامه‌های بین‌المللی لازم‌الاجراء مربوط به مالکیت معنوی که یک طرف متعاهد قبل از این موافقتنامه بازرگانی اعطاء نموده‌است، از این تعهد معاف خواهدبود مشروط به این که ظرف شش ماه بعد از لازم‌الاجراء شدن این موافقتنامه بازرگانی اطلاع داده شده‌باشد و تبعیض غیرقابل توجیه یا اختیاری برای اتباع طرف متعاهد دیگر ایجاد ننماید.
۸ – از نظر بهبود بیشتر سطح حمایت و اجتناب یا جبران ضررهای تجاری مربوط به حقوق مالکیت معنوی، بررسی و تجدیدنظر به موجب ماده(۱۴)‌(کمیسیون مشترک)‌می‌‌تواند مفاد این ماده را شامل شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir