ماده ۱۳
حل و فصل اختلافات بین طرفهای متعاهد
۱ - کلیه اختلافات بین طرفهای متعاهد ناشی از اجرا یا تفسیر این موافقتنامه ابتدا ازطریق مذاکره به طور دوستانه حل و فصل خواهد شد.
۲ - چنانچه اختلاف ظرف مدت شش ماه از شروع مذاکرات به نحو مذکور حل و فصل نشود، بنا به درخواست هر طرف متعاهد و با رعایت قوانین و مقررات آن ضمن ارسال یک اطلاعیه کتبی برای طرف متعاهد دیگر به یک دیوان داوری ارجاع خواهد شد.
۳ - چنانچه اختلاف به دیوان داوری ارجاع شود، دیوان مذکور برای هر مورد بدین روش تشکیل خواهد شد، هر طرف متعاهد یک داور انتخاب خواهد کرد و این دو داور تبعه یک کشور ثالث را که با تأیید دو طرف متعاهد به عنوان سرداور تعیین می شود انتخاب می نمایند. داورها ظرف مدت دو ماه و سرداور ظرف مدت چهار ماه از تاریخ دریافت درخواست داوری انتخاب خواهند شد.
۴ - چنانچه ظرف مهلت های مقرر در بند (۳) این ماده انتخاب های لازم صورت نگرفته باشد، هر طرف متعاهد می تواند درصورت نبودن توافق دیگری، از رئیس دیوان بین المللی دادگستری بخواهد که انتخاب های لازم را به عمل آورد. چنانچه رئیس دیوان تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد یا از انجام وظیفه مذکور معذور باشد از معاون رئیس و اگر او نیز تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد یا به هر صورت از انجام وظیفه مذکور معذور باشد، از عضو ارشد دیوان که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد درخواست خواهد شد که انتصابات لازم را به عمل آورد.
۵ – در هر صورت سرداور باید تابعیت کشوری را داشته باشد که با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.
۶ - دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد نمود. این رأی قطعی و برای طرفهای اختلاف لازم الاتباع است . هر طرف متعاهد هزینه داور منتخب خود و حضور خود در رسیدگی داوری را خواهد پرداخت . هزینه سرداور و سایر هزینه ها توسط طرفهای متعاهد به طور مساوی پرداخت خواهد شد. در هر صورت دیوان داوری می تواند در رأی خود مقرر نماید که نسبت بیشتری از هزینه ها توسط یکی از دو طرف متعاهد پرداخت شود و این رأی برای هر دو طرف متعاهد لازم الاتباع خواهد بود. دیوان داوری آئین دادرسی خود را مشخص خواهد نمود.