نویست ورود

ماده ۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون کمک رسانی به هنگام وقوع حادثه هسته ای یا فوریت رادیولوژیکی و کنوانسیون اعلام فوری حادثه هسته ای

مصوب ۱۳۷۹/۰۲/۲۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

حدود اجراء:
۱ - این کنوانسیون در صورت وقوع هر حادثه‌ای که دربرگیرنده تأسیسات یا فعالیتهای یک دولت عضو یا اشخاص حقیقی و حقوقی تحت صلاحیت یا‌ کنترل آن موضوع بند (۲) زیر، که مواد رادیواکتیو از آنها منتشر گردد یا احتمال انتشار آن وجود داشته باشد و چنین حادثه‌ای منجر به انتشار مواد مزبور‌در ماورای مرزهای بین‌المللی گردیده و یا احتمالاً به آن منجر گردد و این امر برای دولت دیگر از نظر ایمنی رادیولوژیکی حائز اهمیت باشد، اجراء‌ می‌شود.
۲ - تأسیسات و فعالیتهای موضوع بند (۱) به شرح زیر می‌باشند:
‌الف - هر رآکتور هسته‌ای در هر محل که واقع شده باشد،
ب - هرگونه تأسیسات چرخه سوخت هسته‌ای.
پ - هرگونه تأسیسات پسمانداری مواد رادیواکتیو،
ت - حمل و نقل و نگهداری سوختهای هسته‌ای یا پسمانهای رادیواکتیو،
ث - تولید، استفاده، نگهداری ، واگذاری و حمل و نقل رادیو ایزوتوپها برای اهداف کشاورزی، صنعتی ، پزشکی، علمی و تحقیقاتی، و
ج - استفاده از رادیو ایزوتوپها برای تولید برق جهت اهداف فضائی.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir