ماده ۵ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی نایروبی درباره انتقال لاشه کشتی ها

۱ـ یک دولت عضو باید فرمانده و بهره بردار کشتی را که پرچم آن را برافراشته است ملزم نماید که وقتی آن کشتی دچار سانحه دریایی ‌منجر به ایجاد لاشه کشتی می‌شود، بدون تأخیر مراتب را به دولت تحت تأثیر گزارش دهد. تا حدی که تعهد گزارش‌دهی به موجب این ماده، اعم از این که توسط فرمانده یا بهره‌بردار کشتی ایفاء شده باشد، سایرین ملزم به گزارش دهی نیستند.

۲ـ چنین گزارشهایی باید حاوی نام و محل اصلی کسب و کار مالک ثبت شده و کلیه اطلاعات ضروری مرتبط برای دولت تحت تأثیر، برای تعیین این باشد که آیا لاشه کشتی خطری را طبق ماده (۶) به همراه دارد، از جمله:
الف ) محل استقرار دقیق لاشه کشتی؛
ب ) نوع، اندازه و ساختار لاشه کشتی؛
پ ) ماهیت خسارت وارده به لاشه کشتی و شرایط لاشه کشتی؛
ت ) چیستی و مقدار محموله، به‌ویژه هرگونه مواد خطرناک و سمی؛ و
ث ) مقدار و نوع نفت، از جمله نفت سوخت و روغن روان‌کننده در کشتی.