ماده ۱۳
صدور مجدد و شرط کمبود داخلی
۱ - درصورتی که هر یک از طرفهای متعاهد ممنوعیت یا محدودیتی را درارتباط با ورود یا صدور کالایی به طرف غیرمتعاهدی وضع یا حفظ نماید، هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به‌گونه‌ای تفسیر گردد که مانع شود آن طرف متعاهد:
الف - ورود کالای مورد نظر را از آن طرف غیرمتعاهد ازطریق سرزمین طرف متعاهد دیگر محدود یا ممنوع نماید، یا
ب - صدور چنین کالایی را به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشروط به آن نماید که آن کالا به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، بدون مصرف شدن در سرزمین طرف متعاهد دیگر، به طرف غیرمتعاهد مزبور صدور مجدد نشود.
۲ - به علاوه، هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید مانع از حفظ یا اتخاذ هر نوع اقدام ضروری محدودکننده تجارت، جهت برطرف ساختن یا جلوگیری از ایجاد یا تهدید ایجاد کمبود جدی هر محصولی شود که برای طرف متعاهد صادرکننده ضروری تلقی می‌گردد.
۱ - درصورتی که هر یک از طرفهای متعاهد ممنوعیت یا محدودیتی را درارتباط با ورود یا صدور کالایی به طرف غیرمتعاهدی وضع یا حفظ نماید، هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به‌گونه‌ای تفسیر گردد که مانع شود آن طرف متعاهد:
الف - ورود کالای مورد نظر را از آن طرف غیرمتعاهد ازطریق سرزمین طرف متعاهد دیگر محدود یا ممنوع نماید، یا
ب - صدور چنین کالایی را به سرزمین طرف متعاهد دیگر مشروط به آن نماید که آن کالا به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، بدون مصرف شدن در سرزمین طرف متعاهد دیگر، به طرف غیرمتعاهد مزبور صدور مجدد نشود.
۲ - به علاوه، هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید مانع از حفظ یا اتخاذ هر نوع اقدام ضروری محدودکننده تجارت، جهت برطرف ساختن یا جلوگیری از ایجاد یا تهدید ایجاد کمبود جدی هر محصولی شود که برای طرف متعاهد صادرکننده ضروری تلقی می‌گردد.