ماده ۱۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون منع گسترش ، تولید، انباشت و بکارگیری سلاحهای شیمیایی و انهدام آنها

۱ ـ ازنظر این ماده، «‌کمک» عبارتست از هماهنگی و رساندن حفاظت در برابر سلاحهای شیمیایی به دولتهای عضو ازجمله موارد زیر: تجهیزات ردیابی‌و سیستمهای اعلام خطر، تجهیزات حفاظتی، تجهیزات رفع آلودگی و مواد رفع آلودگی، پادزهرهای طبی و معالجات و ارایه رهنمود در مورد هریک از‌این اقدامات حفاظتی.

۲ ـ برای مقاصدی که دراین کنوانسیون ممنوع نگردیده است هیچ موردی از این کنوانسیون نباید مانع حق دولت عضو برای تحقیق در توسعه، تولید،‌کسب، انتقال یا استفاده از وسایل حفاظت در برابر سلاحهای شیمیایی تعبیر شود.

۳ ـ هردولت عضو حق مشارکت درمبادله کامل تجهیزات و مواد، اطلاعات علمی و فنی مربوط به وسایل حفاظت دربرابر سلاحهای شیمیایی را داشته‌متعهد می‌شود تبادل آنها را تسهیل نماید.

۴ ـ به‌منظور افزایش آشکارسازی در برنامه‌های ملی مربوط به مقاصد حفاظتی، عضو باید سالیانه اطلاعات مربوط به برنامه‌های خود را طبق رویه‌هایی‌که براساس قسمت (خ) بند (۲۱) ماده (۸) به‌وسیله کنفرانس بررسی و تصویب خواهد شد به دبیرخانه فنی ارسال نماید.

۵ ـ دبیرخانه فنی باید حداکثر ظرف مدت (۱۸۰) روز از تاریخ لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون یک بانک اطلاعات حاوی اطلاعات سهل‌الوصول درمورد‌وسایل مختلف حفاظت دربرابر سلاحهای شیمیایی و نیز اطلاعاتی که ممکن‌است ازسوی دولتهای عضو تهیه شود را برای استفاده دولتهای‌درخواست‌شده تأسیس و نگهداری نماید. همچنین دبیرخانه فنی باید بااستفاده از منابع در دسترس خود و طبق درخواست یک دولت عضو،‌مشاوره‌های کارشناسی و کمک در شناخت چگونگی اجرای برنامه‌های توسعه و بهبود قابلیتهای حفاظتی دربرابر سلاحهای شیمیایی را دراختیار آن‌دولت قرار دهد.

۶ ـ هیچ موردی از این کنوانسیون نباید به‌عنوان مانع حق دولتهای عضو برای درخواست و فراهم آوردن کمکهای دوجانبه و انعقاد موافقتنامه‌های مجزا‌با سایردولتهای عضو در مورد تهیه کمکهای اضطراری تعبیر گردد.

۷ ـ هر دولت عضو متعهد می‌شود که ازطریق سازمان کمک نماید و بدین‌منظور یک یا چند مورد از اقدامات زیر را انتخاب نماید:
(‌الف) درکمک به صندوق اعانه داوطلبانه که در نخستین اجلاس کنفرانس تأسیس می‌شود مشارکت نماید،
(ب) درصورت امکان حداکثر ظرف مدت (۱۸۰) روز بعد از لازم‌الاجرا شدن این کنوانسیون در موردآن دولت درصورت تقاضا با سازمان درمورد تهیه و‌فراهم‌آوردن کمک موافقتنامه‌ای منعقد نماید،
(پ) حداکثر در ظرف مدت (۱۸۰) روز بعد از تاریخ لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون درمورد آن دولت نوع کمکی را که در پاسخ به تقاضای سازمان ممکن‌است فراهم نماید، اعلام کند. اگر چنانچه دولت عضوی متعاقباً قادر به فراهم کردن کمک مورد نظر در اظهارنامه خود نباشد، برطبق این بند همچنان‌متعهد به فراهم‌کردن کمک می‌باشد.

۸ ـ هر دولت عضو دارای حق درخواست براساس روشهایی که در بندهای (۹)، (۱۰) و (۱۱)، بیان خواهد شد جهت دریافت کمک و حفاظت برعلیه‌استفاده یا تهدید به‌استفاده از سلاحهای شیمیایی می‌باشد درصورتی‌که آن دولت براین عقیده باشد که:
(‌الف) سلاحهای شیمیایی برعلیه او استفاده شده است،
(ب) از عوامل کنترل اغتشاش برعلیه او به‌عنوان روش جنگی استفاده شده است، یا
(پ) با اقدامات یا فعالیتهای منع شده برای دولتهای عضو براساس ماده (۱) مورد تهدید هر دولتی قرار گرفته باشد.

۹ ـ درخواست مبتنی براطلاعات مربوطه باید به مدیرکل تسلیم شود و او باید آنرا فورا» به شورای اجرایی و کلیه دولتهای عضو ارسال دارد. مدیرکل‌باید درخواست را بلادرنگ ظرف مدت حداکثر (۱۲) ساعت پس از دریافت آن، برای دولتهای عضوی ارسال نماید که براساس قسمتهای (ب) و (پ) ‌بند (۷) داوطلب ارسال کمکهای اضطراری درصورت کاربرد سلاحهای شیمیایی و یا استفاده از عوامل کنترل شیمیایی و یا استفاده از عوامل کنترل‌اغتشاش به‌عنوان یک روش جنگی شده یا درصورت تهدید جدی به کاربرد سلاحهای شیمیایی و یا تهدید جدی به کاربرد عوامل کنترل اغتشاش‌به‌عنوان یک روش جنگی علیه دولت عضو مربوطه داوطلب ارسال کمکهای انسان‌دوستانه گردیده‌اند، مدیرکل حداکثر ظرف مدت (۲۴) ساعت بعد از‌دریافت درخواست، باید تحقیقی را برای فراهم‌آوردن اساس اقدامات بعدی آغاز نماید. تحقیقات او ظرف مدت (۷۲) ساعت باید کامل گردد و گزارش‌مربوطه را به شورای اجرایی ارسال دارد. درصورت احتیاج به زمان بیشتر برای تکمیل تحقیقات، یک گزارش موقت در همین چهارچوب زمانی تقدیم‌می‌گردد. زمان اضافی مورد لزوم برای تحقیقات نباید از (۷۲) ساعت تجاوز نماید. به‌هرحال ممکن‌است زمان تحقیق در دوره‌های مشابه تمدید شود.‌گزارشها در پایان هر دوره اضافی به شورای اجرایی تقدیم می‌شود. تحقیق باید متناسب و منطبق با درخواست و اطلاعات همراه درخواست، حقایق‌مربوط به درخواست و همچنین نوع و دامنه کمکهای تکمیلی و حفاظتهای مورد نیاز را مشخص کند.

۱۰ ـ شورای اجرایی حداکثر ظرف مدت (۲۴) ساعت بعد از دریافت گزارش تحقیق، جهت بررسی وضعیت تشکیل جلسه داده و ظرف مدت (۲۴) ‌ساعت بعد با اکثریت نسبی درمورد ارایه رهنمود به دبیرخانه فنی برای ارسال کمک تکمیلی تصمیم‌گیری کند.‌دبیرخانه فنی باید فورا» گزارش تحقیق و‌تصمیم اتخاذ شده به‌وسیله شورای اجرایی را به کلیه دولتهای عضو و سازمان بین‌المللی مرتبط ارسال دارد. درصورت چنین تصمیم‌گیری توسط شورای‌اجرایی، مدیرکل باید فورا» کمک را فراهم نماید. برای این منظور، مدیرکل می‌تواند با دولت عضو درخواست‌کننده، سایر دولتهای عضو و سازمانهای‌بین‌المللی مرتبط همکاری کند، دولتهای عضو باید کلیه تلاشهای ممکن را برای فراهم آوردن کمک مبذول دارند.

۱۱ ـ چنانچه اطلاعات موجود از تحقیق جاری یا سایر منابع قابل اعتماد دلیل کافی مبنی بر وجود قربانیان استفاده ازسلاحهای شیمیایی بوده و اقدام‌فوری را اجتناب ناپذیر بداند، مدیرکل باید کلیه دولتهای عضو را آگاه ساخته و با بکار بردن منابعی که کنفرانس برای چنین احتمالاتی دراختیار گذاشته‌اقدامات اضطراری کمک‌رسانی را انجام دهد. مدیرکل باید از اقدامات انجام شده طبق این بند، شورای اجرایی را مطلع سازد.