به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به پروتکل‌مصوب سال ۱۳۶۷ هجری شمسی مطابق با سال ۱۹۸۸ میلادی کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا (۱۹۷۴) سازمان بین‌المللی دریانوردی مشتمل بر نه ماده،نوزده مقرره، یک پیوست و پنج قطعنامه به شرح پیوست ملحق شود و اسناد مربوط را‌مبادله نماید.
بسم‌الله الرحمن الرحیم
پروتکل ۱۹۸۸ مربوط به کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان‌اشخاص در دریا، ۱۹۷۴
متعاهدین به پروتکل حاضر:
که متعاهد به کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا مصوب اول نوامبر۱۹۷۴ )برابر با دهم آبان ۱۳۵۳) لندن می‌باشند،
با تشخیص نیاز به معرفی مقرراتی در کنوانسیون فوق الذکر برای بازرسی و صدور‌گواهینامه هماهنگ با مقررات مشابه در سایر اسناد بین‌المللی،
با در نظر گرفتن این که این نیاز به نحو احسن با انعقاد پروتکل مربوط به کنوانسیون‌بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، (۱۹۷۴) تأمین می شود،
به شرح زیر توافق نمودند:
تعهدات کلی
۱ - متعاهدین به پروتکل حاضر متعهد می‌شوند که مقررات پروتکل حاضر و‌ضمائم آن که جزء لاینفک پروتکل حاضر محسوب می‌شود را به مرحله اجرا درآورند.هرگونه ارجاع به پروتکل حاضر در عین حال به منزله ارجاع به ضمائم آن است.
۲ - بین متعاهدین به پروتکل حاضر، مقررات کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان‌اشخاص در دریا، (۱۹۷۴) آن طور که اصلاح شده (که از این به بعد «کنوانسیون» نامیده می‌شود) باید با توجه به تغییرات و الحاقات مندرج در پروتکل حاضر، به کار گرفته شود.
۳ - در مورد کشتیهائی که محق به برافراشتن پرچم کشوری که متعاهد به کنوانسیون و پروتکل حاضر نیستند، متعاهدین به پروتکل حاضر باید الزامات کنوانسیون و پروتکل حاضر را حسب لزوم به منظور اطمینان از این که هیچ رفتار مطلوب دیگری درمورد این کشتیها به کار گرفته نشده است، اعمال نمایند.
معاهدات قبلی
۱ - بین کشورهای متعاهد به این پروتکل، پروتکل حاضر جایگزین و ملغی کننده پروتکل سال ۱۹۷۸ مربوط به کنوانسیون می‌باشد.
۲ - علی‌رغم هرگونه مقررات دیگری در پروتکل حاضر، هر گواهینامه که بر طبق و‌تحت مقررات کنوانسیون صادر شده باشد و هر متمم چنین گواهینامه که بر طبق و تحت مقررات پروتکل ۱۹۷۸ مربوط به کنوانسیون که در زمان لازم الاجراء شدن پروتکل حاضر‌در ارتباط با آن متعاهدی که توسط آن گواهینامه و یا متمم صادر شده است، باید تا تاریخ‌انقضاء آنها تحت مفاد کنوانسیون یا پروتکل ۱۹۷۸ مربوط به کنوانسیون، حسب مورد‌معتبر باقی بماند.
۳ - هر متعاهدی به پروتکل حاضر نباید برطبق و تحت مقررات کنوانسیون‌بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، ۱۹۷۴ که در اول نوامبر سال ۱۹۷۴ ) برابر با دهم‌آبان ۱۳۵۳) به تصویب رسید، گواهینامه صادر نماید.
تبادل اطلاعات
متعاهدین به پروتکل حاضر متعهد می‌شوند اسناد ذیل را به دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی (که از این پس «سازمان» خوانده می‌شود) ارسال و تودیع نمایند:
الف - متن قوانین، مصوبات، احکام، مقررات و دیگر اسناد درمورد موضوعات مختلف که در محدوده پروتکل حاضر رسماً اعلام شده باشد؛
ب - فهرستی از بازرسان منتخب یا سازمانهای مشخص شده که به نیابت از آنها مجاز به فعالیت در زمینه اداره امور ایمنی جان اشخاص در دریا جهت ابلاغ به متعاهدین و‌اطلاع مأمورین آنها عمل می‌کنند و اطلاعیه ای در رابطه با مسؤولیت‌های ویژه و شرایط اختیارات تفویض شده به بازرسان منتخب یا سازمانهای مشخص شده؛ و
ج - تعداد کافی از نمونه‌های گواهینامه‌های مربوطه صادره تحت مقررات پروتکل‌حاضر.
امضاء، تصویب، پذیرش، تأیید و الحاق
۱ - پروتکل حاضر از تاریخ اول مارس ۱۹۸۹ (برابر با دهم اسفند ۱۳۶۸) تا بیست و هشتم فوریه ۱۹۹۰ (برابر با نهم اسفند ۱۳۶۹) در مقر مرکزی سازمان جهت امضاء و پس‌از آن تاریخ، جهت الحاق مفتوح خواهد بود. منوط به مقررات بند (۳)، کشورها می‌توانند رضایت خود را برای عضویت در این پروتکل به روشهای زیر اعلام نمایند:
الف - امضاء بدون حق شرط تصویب، پذیرش، یا تأیید؛ یا
ب - امضاء مشروط به تصویب، پذیرش یا تأیید و پس از آن تصویب، پذیرش یا‌تأیید، یا
ج - الحاق.
۲ - تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق باید با تسلیم یک سند به این منظور به دبیرکل سازمان صورت پذیرد.
۳ - پروتکل حاضر ممکن است بدون حق شرط تأیید، تصویب، پذیرش یا مورد الحاق قرار گیرد، فقط توسط کشورهائی که کنوانسیون را بدون حق شرط، تصویب، قبول،تأیید یا به آن ملحق شده‌اند.
لازم‌الاجراء شدن
۱ - پروتکل حاضر باید دوازده ماه پس از تاریخ تحقق یافتن دو شرط ذیل‌لازم‌الاجراء گردد:
الف - حداقل پانزده کشور که مجموع ناوگانهای تجاری آنها از پنجاه درصد (۵۰٪) تناژ ناخالص کشتیرانی تجاری جهانی کمتر نباشد، رضایت خود را مبنی بر عضویت در این پروتکل برطبق ماده (۴) ابراز نموده باشند، و
ب - شرایط لازم الاجراء شدن پروتکل ۱۹۸۸ در رابطه با کنوانسیون بین‌المللی خط شاهین، ۱۹۶۶ برآورده شده باشد.
به شرط این که پروتکل حاضر تا قبل از اول فوریه ۱۹۹۲ (برابر با دوازدهم بهمن۱۳۷۱)لازم‌الاجراء نشده باشد.
۲ - برای کشورهائی که سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق در رابطه با پروتکل‌حاضر را بعد از زمانی که شرایط لازم الاجراء شدن آن تحقق یافته باشد، اما قبل از تاریخ لازم الاجراء شدن تسلیم کرده‌اند، تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق در تاریخ لازم الاجراء شدن پروتکل حاضر یا سه ماه پس از تاریخ تسلیم اسناد، هر کدام که دیرتر باشد، به مورد اجراء در خواهد آمد.
۳ - هر سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق که پس از تاریخ لازم‌الاجراء شدن پروتکل حاضر تسلیم شود، باید سه ماه پس از تاریخ تسلیم به مرحله اجراء درآید.
۴ - بعد از تاریخی که اصلاحیه‌ای به پروتکل حاضر تحت ماده (۶) پذیرفته شده تلقی شود، هر سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق تسلیم شده باید در مورد پروتکل حاضر آن طور که اصلاح شده، اعمال گردد.
اصلاحیه‌ها
روشهائی که در ماده (۸) کنوانسیون قید شده است در اصلاحیه‌های پروتکل حاضر‌به کار گرفته خواهد شد، به شرط آن که :
الف - هرگونه ارجاع در آن ماده به کنوانسیون و دولتهای متعاهد به ترتیب به منزله ارجاع به پروتکل حاضر و متعاهدین به پروتکل حاضر می‌باشد؛
ب - اصلاحیه‌های ماده‌های پروتکل حاضر و ضمیمه آن باید بر طبق رویه قابل اجرا در مورد اصلاحیه‌های ماده‌های کنوانسیون یا فصل یک ضمیمه آن تصویب شده و به اجرا درآید؛ و
ج - اصلاحیه‌های پیوست ضمیمه پروتکل حاضر می تواند برطبق رویه قابل اجرا در مورد اصلاحیه‌های ضمیمه کنوانسیون به غیر از فصل یک تصویب و به اجرا درآید.
انصراف
۱ - پروتکل حاضر می‌تواند توسط هر متعاهدی در هر زمان پس از سپری شدن پنج سال از تاریخی که پروتکل حاضر درمورد آن طرف لازم الاجراء می شود، مورد انصراف واقع شود.
۲ - انصراف با تودیع سند انصراف نزد دبیرکل سازمان معتبر خواهد بود.
۳ - انصراف یک سال پس از دریافت سند انصراف توسط دبیرکل، یا پس از سپری شدن‌دوره طولانی تری که‌ممکن‌است درسند انصراف مشخص شده باشد معتبر خواهد شد.
۴ - انصراف از کنوانسیون مربوطه توسط یک متعاهد باید به منزله انصراف از پروتکل حاضر توسط آن متعاهد در نظر گرفته شود. چنین انصرافی در همان تاریخی که‌انصراف از کنوانسیون مربوطه مطابق با بند (ج) ماده (۱۱) آن کنوانسیون به مورد اجرا‌درمی‌آید، نافذ خواهد شد.
امین اسناد
۱ - پروتکل حاضر باید نزد دبیرکل سازمان (که از این پس «امین اسناد» خوانده‌می‌شود) سپرده شود.
۲ - امین اسناد باید:
الف - موارد ذیل را به اطلاع دولتهای تمام کشورهائی که پروتکل حاضر را امضاء‌نموده‌اند یا بدان ملحق شده‌اند برساند:
(۱) - هر امضاء جدید یا تسلیم یک سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق، به همراه تاریخ مربوطه؛
(۲) - تاریخ لازم‌الاجراء شدن پروتکل حاضر؛
(۳) - تسلیم هر سند انصراف از پروتکل حاضر به همراه تاریخ دریافت سند و‌تاریخی که انصراف معتبر خواهد شد؛
ب - نسخ گواهی شده برابر اصل پروتکل حاضر را به دولتهای تمام کشورهائی که پروتکل حاضر را امضاء نموده یا بدان ملحق شده‌اند، ارسال نماید.
۳ - به محض این که پروتکل حاضر لازم‌الاجراء شد، یک نسخه گواهی شده برابر‌اصل آن باید توسط امین اسناد به دبیرخانه سازمان ملل جهت ثبت و انتشار مطابق با ماده(۱۰۲) منشور سازمان ملل ارسال گردد.
زبان‌ها
پروتکل حاضر در یک نسخه اصلی به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی،روسی و اسپانیائی تهیه گردید که هر یک از متون آنها به طور مساوی معتبر می‌باشد. ترجمه رسمی زبان ایتالیائی باید تهیه و به همراه نسخه اصلی امضاء شده، سپرده شود.
این پروتکل در یازدهمین روز نوامبر سال یکهزار و نهصد و هشتاد و هشت (برابر با‌بیستم آبان ماه ۱۳۶۷) در لندن انجام شد.
در احراز مراتب فوق، امضاء کنندگان ذیل که از طرف دوَل متبوعه خود بدین منظور‌دارای اختیار کامل می‌باشند، پروتکل حاضر را امضاء نموده‌اند.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منظوربه متن موافقتنامه شامل مقدمه و نه ماده،نوزده مقرره، یک پیوست و پنج قطعنامه در جلسه علنی روز دوشنبه مورخ دوم شهریورماه یکهزار و سیصد و هشتاد و سه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۸۳/۶/۱۸ به‌تأیید شورای نگهبان رسید.
غلامعلی حدادعادل - رئیس مجلس شورای اسلامی
